Share

บทที่ 195

Author: ปลาคาร์ปตัวน้อย
เมื่อเผชิญหน้ากับตัวเลือกนี้ เจี่ยนเฉิงจวินเริ่มคิดไม่ตก

เจี่ยนโจวเห็นผู้เป็นพ่อไม่ยอมตัดสินใจสักที
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
Tiemjan Keowkarnkah
เมื่อไรจะครบวันเดินทางสักที จะได้พ้นจากนายเวินซะที
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 632

    หลิวซิ่วอวิ๋นรีบพูดเสริม พร้อมกับดึงตัวเจ้าหนุ่มผมทองมายืนตรงหน้าเจี่ยนจือ “ลูกดูสิ เป็นผู้ชายที่ดีจะตาย ทั้งหล่อ ทั้งทันสมัยเลยไม่ใช่เหรอ?หล่อ?ทันสมัย?ผู้ชายที่ดี?เจี่ยนจือตีหน้าถมึงทึง “ผู้ชายที่ดีขนาดนี้ แม่ก็แต่งเองสิ!”“แก……” หลิวซิ่วอวิ๋นโดนสวนกลับจนพูดไม่ออกเจ้าหนุ่มหัวทองหน้าเจื่อนไปทันที เช่นเดียวกับเถ้าแก่ลู่และภรรยาที่เริ่มหน้าตึงขึ้นมาเจี่ยนเฉิงจวินกลัวว่าบรรยากาศจะเสียจนจบไม่สวย จึงรีบค้อมตัวให้เถ้าแก่ลู่ “เถ้าแก่ลู่ครับ ลูกสาวผมแค่ตั้งใจเรียนมากไปหน่อย เธอคงกลัวว่าถ้าต้องมาคุยเรื่องนี้ตอนมัธยมจะกระทบกับการเรียน เดี๋ยวผมค่อย ๆ กลับไปคุยกับเธอเองครับ”เจ้าหนุ่มหัวทองจึงได้โอกาสพูดขึ้นว่า “ไม่กระทบการเรียนหรอก ฉันจะเรียนไปพร้อมกับเธอด้วย”เถ้าแก่ลู่ไม่พอใจมาก พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา “งั้นเอาไว้แค่นี้ก่อนแล้วกัน”ทั้งครอบครัวหันหลังเตรียมจะเดินออกไป“อยู่กินข้าวก่อนสิครับ เถ้าแก่ดู……” เจี่ยนเฉิงจวินนึกขึ้นได้ว่าที่บ้านมีกับข้าวอยู่แค่สองอย่าง แถมยังเก็บไปแล้วอีกต่างหาก “ไม่อย่างนั้นไปกินข้าวที่ร้านตรงทางเข้าหมู่บ้านกันดีไหมครับ?ผมเลี้ยงเอง”“ใช่ค่ะ ๆ เดี๋ยวก็จะเป็

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 631

    เถ้าแก่ลู่ได้ยินดังนั้นก็พอใจมากทว่าเมิ่งเฉิงซ่งที่ยืนอยู่ข้างเจี่ยนจือกลับมองเธอด้วยสายตาแปลก ๆต่อให้จะเป็นแค่ความฝัน เจี่ยนจือก็ยังรู้สึกขายหน้ามากอยู่ดีใช่แล้ว ในเวลานี้เธอไม่ต่างอะไรจากสินค้าที่พ่อแม่นำมาวางโชว์ไว้บนเขียง รอให้ใครสักคนเดินผ่านมาเลือกซื้อ เขาคงไม่เคยเห็นสถานการณ์แบบนี้มาก่อนสินะ?ตั้งแต่ก้าวเข้ามาในบ้าน ลูกชายหัวทองของเถ้าแก่ลู่ก็เอาแต่จ้องเจี่ยนจือด้วยสายตาละโมบโลภมากอย่างไม่ปิดบัง ซึ่งเมิ่งเฉิงซ่งเองก็สังเกตเห็นเช่นกัน เขาถึงได้ก้าวขึ้นมาข้างหน้าแล้วใช้ตัวบังเจี่ยนจือเอาไว้ ผลที่ได้กลับเป็นสายตาโกรธเกรี้ยวจากเจ้าลูกชายหัวทองเมิ่งเฉิงซ่งก็มองกลับไปอย่างไม่เกรงกลัวเช่นกันคุณย่ายังคงอยู่ในห้อง ท่านไม่รู้เลยว่าสถานการณ์ข้างนอกเป็นอย่างไรบ้าง จึงทุบประตูสุดแรง “เปิดประตู!จือจือ เปิดประตูให้ย่าหน่อย เร็วเข้า!”เถ้าแก่ลู่ “แล้วนั่นมันอะไรอีก?”“แม่ผมเอง ท่านสุขภาพไม่ค่อยดี ป่วยอยู่น่ะครับเลยให้พักอยู่ด้านใน แต่ไม่ทันระวังประตูเลยล็อค” เจี่ยนเฉิงจวินขยับเข้าไปใกล้เถ้าแก่ลู่ แล้วกระซิบเสียงเบา “เดี๋ยวจะติดเชื้อ ผมเลยไม่ให้แกออกมา”หลิวซิ่วอวิ๋นยังรีบเสริมอีก

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 630

    แต่กลายเป็นว่าการล้มครั้งนี้ช่วยชีวิตเขาไว้พอดี เพราะมีดในมือเจี่ยนจือเฉือนผ่านหนังศีรษะของเขาไปอย่างหวุดหวิด จึงไม่ได้รับบาดเจ็บใด ๆ เลยเขากลิ้งคลุกคลานหนีไปกับพื้น พลางตะโกนด่าเจี่ยนจือว่าเป็นลูกอกตัญญู พร้อมกับตะโกนลั่น “มันจะฆ่าคนแล้ว!ฆ่าคน!”คุณย่าที่อยู่ในห้องทุบประตูเสียงดังด้วยความร้อนใจ พลางตะโกนบอกเจี่ยนจือว่าอย่าทำอะไรโง่ ๆแต่ตอนนี้เจี่ยนจืออยู่ในความฝันนี่!อยู่ในฝันมีอะไรให้ต้องกลัวล่ะ!อีกอย่าง ต่อให้จะไม่ใช่ความฝัน ต่อให้จะเป็นเหมือนในนิยายที่ว่าเธอหลับไปแล้วตื่นขึ้นมาในช่วงมัธยมปลาย งั้นเธอยิ่งไม่มีอะไรให้ต้องกลัว!แค่ได้ใช้ชีวิตมากกว่าคนอื่นอีกหนึ่งชาติ ก็ถือว่ากำไรแล้ว!ชาตินี้มีแค้นก็ต้องชำระ เรื่องที่ติดค้างไว้ก็ต้องทวงคืนให้หมด!ตอนที่เจี่ยนจือไล่ตามเจี่ยนเฉิงจวินที่คลานหนีไปตามพื้นท่ามกลางเสียงกรีดร้องของเจี่ยนเฉิงจวินและหลิวซิ่วอวิ๋น จู่ ๆ ก็มีใครบางคนพุ่งเข้ามากอดเธอไว้จากด้านหลัง ใครคนนั้นกำข้อมือที่เธอถือมีดไว้แน่น“อย่าวู่วาม!เจี่ยนจือ!อย่าวู่วามนะ!”เธอฟังออกว่าคนที่กำลังห้ามเธออยู่คือเมิ่งเฉิงซ่ง“เจี่ยนจือ ไม่ต้องกลัวนะ ฉันมาแล้ว ฉันมาช่วยเธอแล้ว

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 629

    เห็นได้ชัดเลยว่าตอนนี้พ่อเธอโกรธจนฟิวส์ขาดแล้ว แต่ที่ตอนนี้ยังยอมทนอยู่ก็เพราะมีเรื่องที่ต้องการ แถมดูเหมือนจะไม่ใช่น้อย ๆ เลยด้วยหลิวซิ่วอวิ๋นแม่ของเธอ ยังคงทำหน้าที่เป็นคนกลางคอยไกล่เกลี่ยสถานการณ์ “จือจือ พ่อเขาไม่ได้ด่าลูกนะ แค่พลั้งปากพูดเฉย ๆ”“พลั้งปากด่าลูกตัวเองขนาดนี้เลยเหรอ?ยังมีความเป็นพ่ออยู่ไหม?” คุณย่าพูดพลางกอดเจี่ยนจือไว้แน่น “พวกแกกลับไปเถอะ ที่นี่ไม่ได้ทำกับข้าวเผื่อพวกแก กลับไปกินที่บ้านตัวเองนู่น”“แม่คะ!” หลิวซิ่วอวิ๋นรีบพูดต่อ“ ไม่ใช่นะคะ ๆ พวกเราไม่ได้มาเพื่อด่าจือจือนะ พวกเรามาหาเจี่ยนจือเพราะมีข่าวดีต่างหากค่ะ”คุณย่าไม่เชื่อเลยว่าพวกเขาสองคนมาหาเพราะมีเรื่องดี ๆ มาให้เจี่ยนจือ ท่านชี้ไปที่ประตูอย่างหนักแน่น แสดงออกชัดเจนว่าต้องการไล่ให้พวกเขากลับไป“แม่ อีกเดี๋ยวจะมีแขกคนสำคัญมา แม่จะไล่ผมทำไม?” เจี่ยนเฉิงจวินพูดอย่างหงุดหงิด “แม่คิดว่าผมอยากจะมาที่บ้านนอกแบบนี้หรือไง?ก็เพราะนังเด็ก……ยัยนี่ไม่ยอมไปกินข้าวด้วยนั่นแหละ คนเขาอุตส่าห์เตรียมอาหารไว้เสียใหญ่โตเพราะจะเลี้ยงข้าวแท้ ๆ ”ตอนแรกเขาตั้งใจจะด่าว่าเด็กเหลือขอ แต่พอนึกขึ้นได้ว่าคำด่านั้นอาจจะเข้าตัว

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 628

    “ยังดีที่ก่อนหน้านี้พื้นฐานเธอไม่ได้แย่มาก ถ้าพยายามอีกหน่อยน่าจะ……”ขณะที่พูด ๆ อยู่ ทั้งสองคนก็มาถึงบอร์ดประกาศตอนนี้หน้าบอร์ดประชาสัมพันธ์เต็มไปด้วยนักเรียน ทุกคนกำลังคุยกันเจี๊ยวจ๊าวว่าใครได้อยู่ห้องไหนบ้าง ถ้าเห็นว่าตัวเองได้อยู่ห้องเดียวกับเพื่อนสนิท เสียงโห่ร้องดีใจก็จะดังขึ้นเป็นระยะเจี่ยนจือไม่ได้มองทางฝั่งสายวิทย์เลย เธอเดินตรงไปดูรายชื่อของสายศิลป์“ทางนี้ เธอจะไปไหน……” เวินถิงเยี่ยนพูดยังไม่ทันจบ ทันใดนั้นเองเขาก็ฉุกคิดอะไรขึ้นได้จึงรีบตามเธอไปแล้วเขาก็เห็นชื่อของเจี่ยนจืออยู่ในรายชื่อห้องทดลองสายศิลป์ 1“เธอหลอกฉัน?”ทั้งที่วันนี้อากาศร้อนจัด แต่เจี่ยนจือกลับรู้สึกเหมือนว่ามีไอเย็นยะเยียบแผ่ออกมาจากด้านหลัง หลังจากนั้น เธอก็ไม่ได้ยินเสียงอะไรอีกตอนที่เจี่ยนจือหันกลับไป คนที่ยืนอยู่ด้านหลังก็หายไปแล้ว กลับเป็นเมิ่งเฉิงซ่งที่เดินเข้ามาหาเธอ พร้อมหัวเราะอย่างดีใจ “เจี่ยนจือ!พวกเราได้อยู่ห้องเดียวกันจริงด้วย!”ใช่ เมิ่งเฉิงซ่งก็มีชื่ออยู่ในห้องทดลองสายศิลป์ 1 เช่นกัน“วันนี้ฉันต้องเลี้ยงข้าวเธอให้ได้!ฉลองกันหน่อย!” เมิ่งเฉิงซ่งกระโดดโลดเต้นด้วยความดีใจเจี่ยนจ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 627

    เจี่ยนจือรู้สึกสังหรณ์ไม่ดีเท่าไหร่แต่ตอนนี้เวินถิงเยี่ยนเห็นเธอแล้ว และจากสายตาของเขาก็ดูท่าว่าจะไม่ยอมปล่อยเธอไปง่าย ๆ เธอได้แต่เดินเข้าไปอย่างไม่เต็มใจนัก ซึ่งในมือของเวินถิงเยี่ยนกำลังถือใบคะแนนของนักเรียนในห้องอยู่จริงสิ เขาเป็นกรรมการฝ่ายการศึกษา ย่อมต้องได้เห็นคะแนนทั้งหมดก่อนอยู่แล้ว“ดูเธอสิ” เขาชี้ไปที่ใบคะแนน “ดูสิว่าเธอสอบออกมาเป็นยังไงบ้าง?วิชาสายวิทย์ไม่ผ่านเลยสักวิชา!”เจี่ยนจือไม่มีอะไรจะเถียงสิบกว่าปีแล้ว เธอไม่ได้แตะความรู้พวกนั้นเลยตั้งแต่เรียนจบมัธยม จะให้จำได้ยังไงล่ะ?ยิ่งไปกว่านั้น ตอนเรียนเธอก็แทบจะเอาตัวไม่รอด ที่ทุ่มเทไปทั้งหมดก็เพราะอยากเรียนสายวิทย์กับเขา“คะแนนตกลงแบบนี้ เธอจะยังสอบเข้ามหาวิทยาลัยอยู่ไหม?หรือต่อให้เธอเป็นนักเรียนศิลปะ แต่คะแนนวิชาสามัญแย่ขนาดนี้ก็สอบไม่ติดหรอกมั้ง?” เวินถิงเยี่ยนชี้ไปที่ใบคะแนน พลางมองเธอด้วยแววตาราวกับตัวเองเป็นครูประจำชั้นเสียเอง“ฉันรู้แล้ว ต่อจากนี้ฉันจะตั้งใจให้มากขึ้น” เธอเดินผ่านเขาแล้วตรงไปข้างหน้าวันนี้เป็นวันประกาศผลการจัดห้องเรียน น่าจะมีการเอารายชื่อไปติดไว้ที่บอร์ดประชาสัมพันธ์“หยุดนะ!เธอจะรีบไปไ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status