เข้าสู่ระบบแชร์
บทที่ 262
บทล่าสุด
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 704
เจี่ยนจือ：？？？เปลี่ยนไปแล้วเหรอ？ตอนแรกลั่วอวี่เฉิงตั้งใจจะแสดงบทนางเอกเจ้าน้ำตา แต่พอได้ยินคำพูดของเวินถิงเยี่ยน ใบหน้าที่เตรียมจะร้องไห้ก็แข็งค้างไปทั้งอย่างนั้น“หร่านเฉินเป็นคนใจกว้างและตรงไปตรงมา รักพวกพ้องมาก ส่วนเจี่ยนจือเป็นคนอ่อนโยนจิตใจดี ใสซื่อบริสุทธิ์ด้วย พวกเธอไม่ใช่คนแบบที่เธอคิดหรอก” เวินถิงเยี่ยนย้ำด้วยน้ำเสียงหนักแน่นกว่าเดิมเจี่ยนจือหันมาสบตากับหร่านเฉิน：โอ้โห นี่เขากำลังช่วยพูดแทนพวกเธอสองคนอยู่เหรอ？ลั่วอวี่เฉิงฝืนเล่นละครต่อไม่ไหวแล้ว สีหน้าที่กำลังจะร้องไห้จึงค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นรอยยิ้ม ก่อนจะกลับมาทำท่าน่าสงสารอีกครั้ง“งั้น……งั้นฉันน่าจะเข้าใจผิดไปเอง……ฉันไม่รู้จักพวกเธอดีพอ……ขอโทษนะ ฉันต้องขอโทษพวกเธอด้วย……”พูดจบ ลั่วอวี่เฉิงก็เดินเข้ามาหาพวกเธอ ใบหน้ายังคงเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำตา เธอพยายามฝืนยิ้มให้ “เจี่ยนจือ หร่านเฉิน ขอโทษนะ พวกเธอให้อภัยฉันได้ไหม？อันที่จริงฉัน……ฉันอยากเป็นเพื่อนกับพวกเธอมากนะ แต่ว่า……ฉันกลัวมาตลอดเลย……กลัวว่าพวกเธอจะไม่ยอมรับฉัน……”ในตอนนั้น คนที่เมื่อครู่พากันกรูเข้าไปในร้านของเวินถิงเยี่ยนก็ทยอยออกมากันบางส่วน เพราะในร้านมีที่นั่ง
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 703
ตอนนั้นเจี่ยนจือยังไม่รู้ว่าลั่วอวี่เฉิงขโมยตัวตนที่เธอขอเป็นอาสาสมัครนิรนามของคุณย่าไป ในเวลานั้น เธอเพียงไม่เข้าใจว่าทำไมเวินถิงเยี่ยนถึงเป็นแบบนี้ ทำไมเขาถึงต้องออกหน้าปกป้องลั่วอวี่เฉิงถึงขนาดนั้นตอนที่เวินถิงเยี่ยนยืนกรานจะปกป้องลั่วอวี่เฉิงด้วยสีหน้าเรียบเฉย ราวกับเรื่องทั้งหมดไม่ได้สลักสำคัญอะไร หร่านเฉินก็โกรธจนแทบไม่อยากเชื่อหูตัวเอง เธอยกมือชี้ตัวเองแล้วตะคอกถามเวินถิงเยี่ยนว่า：“เวินถิงเยี่ยน นี่หมายความว่าจะไล่พวกเราออกจากร้านใช่ไหม？”เวินถิงเยี่ยนถูกเธอคาดคั้นจนเงียบไปหร่านเฉินโกรธจนตะโกนเสียงดังกว่าเดิม “ตอบสิ！พวกเรารู้จักกันมาตั้งนาน เป็นเพื่อนกันมาตั้งหลายปี แล้วนายจะห้ามไม่ให้พวกฉันเข้าร้านนายเพราะผู้หญิงคนนี้ใช่ไหม？”เจี่ยนจือเข้าใจความรู้สึกของหร่านเฉินดีหร่านเฉินไม่เหมือนเธอเธอเพิ่งย้ายมาเรียนที่โรงเรียนมัธยมชื่อดังแห่งนี้ในฐานะนักเรียนโควตาสายเต้นรำ ขณะที่หร่านเฉินกับเวินถิงเยี่ยนเป็นเพื่อนร่วมชั้นกันมาตั้งแต่มัธยมต้นคำคาดคั้นของหร่านเฉินทำให้ท่าทีของเวินถิงเยี่ยนอ่อนลงเล็กน้อย เขาจึงเปลี่ยนคำพูดใหม่ว่า “ฉันแค่ไม่อนุญาตให้คนที่ต่อต้านลั่วอวี่เฉิงเข้าร้าน
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 702
“นี่มันใช่เรื่องแย่งผู้ชายกันที่ไหนล่ะ นี่มันใช้ความรุนแรงชัด ๆ？ต้องเรียกผู้ปกครองมาคุยแล้ว！”“ผู้ปกครองจะเอาอยู่เหรอ？ฉันว่าเรียกตำรวจเลยดีกว่า！อายุยังน้อยแท้ ๆ แต่ดันมีปัญหากันเรื่องผู้ชาย แถมยังแกล้งเด็กที่ยากจนกว่าอีก！”หร่านเฉินโกรธจนเลือดขึ้นหน้า ถลกแขนเสื้อขึ้นเตรียมพุ่งเข้าไปฉีกปากลั่วอวี่เฉิง เจี่ยนจือรีบดึงเธอเอาไว้เต็มแรง พลางส่งสัญญาณบอกว่าอย่าเพิ่งวู่วามหร่านเฉินเป็นคนตรงไปตรงมา แถมยังอายุน้อยและเรียบง่ายใสซื่อ เธอเคยเจอสถานการณ์แบบนี้ที่ไหนกัน？พอถูกยั่วยุแบบนี้ก็อารมณ์ขึ้นตามทันที แต่หลังจากใจเย็นลง เธอก็เข้าใจว่าหากตอนนี้พุ่งเข้าไปฉีกปากลั่วอวี่เฉิงจริง ๆ ก็ยิ่งเท่ากับตอกย้ำว่าพวกเธอกำลังรังแกอีกฝ่าย พอคิดได้แบบนี้ก็ยิ่งหงุดหงิดรำคาญใจเข้าไปใหญ่ จึงรีบหันไปจ้องเวินถิงเยี่ยนตอนนี้สีหน้าของเวินถิงเยี่ยนตึงเครียดราวกับแผ่นเหล็กจากประสบการณ์ที่เจี่ยนจือรู้จักเวินถิงเยี่ยนมาหลายปี เธอรู้ดีว่าภายใต้สีหน้าเรียบตึงนั้นมีความโกรธปะทุอยู่ แต่เขาไม่มีทางระเบิดมันออกมา สิ่งที่เขาทำได้มีแค่แสดงออกอย่างเย็นชาและแข็งกระด้างราวกับแผ่นเหล็กเท่านั้นอันที่จริง สถานการณ์ตรงหน้านี้เ
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 701
ข้างร้านของเขาคือร้านหม้อไฟตอนที่หร่านเฉินกับเจี่ยนจือมาถึงร้าน ลั่วอวี่เฉิงกำลังยืนแจกบัตรคิวให้ลูกค้าที่รออยู่หน้าร้านหม้อไฟ พอหันมาเห็นหร่านเฉินกับเจี่ยนจือ เธอก็ทำท่าทางเคร่งเครียด ดวงตาแดงก่ำ แทบไม่รู้จะวางมือวางไม้ตรงไหนเจี่ยนจือกับหร่านเฉินหันมาสบตากัน ในใจต่างคิดว่า： พวกเรายังไม่ได้ทำอะไรเธอไม่ใช่เหรอ？สายตาของลั่วอวี่เฉิงมองเลยผ่านเจี่ยนจือกับหร่านเฉินไป ก่อนจะหยุดอยู่ที่ด้านหลัง จากนั้นจู่ ๆ เธอก็รีบวิ่งเข้าไปหา ดวงตายังคงแดงก่ำราวกับกำลังจะร้องไห้หร่านเฉินถึงกับงง นี่มันอะไรกันเนี่ย？ อย่าบอกนะว่า จะมาหาเรื่องพวกเธอ？แต่เจี่ยนจือรู้จักลูกไม้พวกนี้เป็นอย่างดี จึงดึงแขนหร่านเฉินออกเพื่อเปิดทางให้ลั่วอวี่เฉิงคราวนี้หร่านเฉินก็ตระหนักได้ ที่แท้เวินถิงเยี่ยนก็มาแล้วนี่เอง แถมยังยืนอยู่ข้างหลังเธอกับเจี่ยนจือด้วย ลั่วอวี่เฉิงคงตั้งใจจะวิ่งไปหาเวินถิงเยี่ยน……เจี่ยนจือกับหร่านเฉินกอดอกทั้งคู่ ตั้งใจยืนดูว่าอีกฝ่ายจะเล่นละครอะไรต่อลั่วอวี่เฉิงวิ่งไปหยุดตรงหน้าเวินถิงเยี่ยน ก่อนจะหันกลับมายืนกางแขนปกป้องเวินถิงเยี่ยนราวกับแม่ไก่กางปีกปกป้องลูกเจี๊ยบ ดวงตาแดงก่ำเอ่อคลอด้วย
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 700
อาคารเรียนเงียบมาก ตอนนี้นักเรียนกลับเข้าห้องกันเกือบหมดแล้ว ทั้งสองคนกลัวว่าจะเข้าเรียนสาย จังหวะที่เตรียมจะวิ่งไปห้องเรียน ก็บังเอิญได้ยินเสียงคนพูดคุยกันที่ชั้นหนึ่งแถมเสียงนั้นยังคุ้นหูเป็นพิเศษฝีเท้าที่กำลังจะวิ่งขึ้นอาคารหยุดชะงักลงพร้อมกัน และไม่นานเสียงของลั่วอวี่เฉิงก็ดังขึ้นอย่างชัดเจน พูดให้ถูกก็คือเสียงร้องไห้ของเธอต่างหากลั่วอวี่เฉิงร้องไห้อย่างหนักจนแทบพูดไม่เป็นประโยค “การ……การแข่ง……การแข่งครั้งนี้……สำคัญมาก……ไม่สิ……ต้องบอกว่า……ทุก……ทุกการแข่งสำคัญกับฉันทั้งหมดเลย……ถ้าแม่ฉันไม่รู้ว่าฉันมีสิทธิ์เข้าร่วมการแข่งขันก็ ……ก็ยังโอเค……แต่ตอนนี้แม่รู้แล้ว……แต่ฉัน……กลับไปแข่งต่อไม่ได้ ฉัน……ฉันต้องจบไม่สวยแน่……เพราะงั้น……ฉันต้องเข้าร่วมให้ได้……ฉันจะทำทุกอย่าง……ไม่ว่าวิธีไหน……ก็ต้องเข้าร่วมให้ได้……เพราะงั้น……ฉันถึง……ถึงได้……กลัวจริง ๆ ว่าเจี่ยนจือจะเอาชนะฉัน……”“เธอรู้ว่าเจี่ยนจือพูดภาษาอังกฤษเก่ง？” เสียงนี้คือเสียงเย็นชาฉบับเวินถิงเยี่ยน“ฉัน……ฉันเดาเอา……เธอยืนกรานจะสมัครขนาดนั้น แถมที่บ้าน……ยังมีญาติ……อยู่ต่างประเทศอีก ก็น่าจะ……น่าจะดีแหละ……ไม่แน่ว่า สุนทรพจน์ของเธออาจเป็น
ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน บทที่ 699
เรื่องทั้งหมดที่ลั่วอวี่เฉิงทำผิด ในสายตาของเวินถิงเยี่ยนกลับถูกต้องเสมอ และเจี่ยนจือก็ต้องเป็นฝ่ายเข้าไปขอโทษลั่วอวี่เฉิงอยู่ตลอดส่วนครั้งนี้ เขาก็มาที่นี่เพื่อทวงความยุติธรรมให้ลั่วอวี่เฉิงใช่ไหม？หรือจะมาบังคับให้เจี่ยนจือขอโทษลั่วอวี่เฉิงอีก？เจี่ยนจือรอว่าเขาจะพูดอะไรต่อสีหน้าของเวินถิงเยี่ยนที่นั่งอยู่ตรงข้ามฉายแววจนปัญญาออกมา “เจี่ยนจือ ทำไมเธอถึงชอบคิดว่าฉันเป็นศัตรูอยู่เรื่อยเลย？”เจี่ยนจือไม่ได้ตอบอะไร แต่เสียงในหัวคือ： หรือจะบอกว่าเมื่อก่อนนายไม่ใช่แบบนี้ล่ะ？เมื่อเห็นว่าหร่านเฉินกับอาเฟิงกำลังเดินกลับมาที่โต๊ะ เวินถิงเยี่ยนจึงพูดเสียงเบาให้ได้ยินกันแค่สองคน “ยัยเจ้าเล่ห์” จากนั้นก็ไม่ได้พูดอะไรต่อ“พวกเธอคุยอะไรกันน่ะ？”หร่านเฉินถามขึ้นทันทีที่นั่งลงข้างเจี่ยนจือ สีหน้าดูมีชีวิตชีวา “คงไม่ได้กำลังย้อนนึกถึงสุนทรพจน์สุดเจ๋งของเจี่ยนจือเมื่อกี้ ว่าเอาชนะนายมาได้ยังไงหรอกนะ？”สีหน้าของหร่านเฉินตอนนี้ดูได้ใจสุด ๆ ราวกับคนที่เพิ่งคว้าชัยชนะมา ท่าทีของเธอทำเอาเวินถิงเยี่ยนถึงกับยกมุมปากขึ้นยิ้มเล็กน้อย“ใช่” แววตาของเวินถิงเยี่ยนฉายประกายบางอย่าง “ฉันกำลังขอให้เจี่ยนจือ
บางทีคุณอาจจะชอบ
ม่านหมอก
นิยายของเนม117.8K viewsเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.0K viewsวิศวะร้ายพลาดรัก(20+)
Re-match I รีแมทช์84.0K viewsรวมเรื่องแซ่บ (7) NC20+
Beefy Cat106.3K viewsBURNING CROWN รักต้องห้าม
Lestrang29 viewsทะลุมิติมาปราบพระเอกใจร้าย
มัทฉะโมจิ79 viewsปฏิบัติการสอบตกของคุณหนูตระกูลเคานต์
เซียวเหยา93 viewsหมอร้ายคลั่งรัก
เพลงรัก138 views
