Partager

บทที่ 410

Auteur: ปลาคาร์ปตัวน้อย
“อยู่กับฉันแล้วมันทำให้เธอลำบากตรงไหน” รอยยิ้มของอาเหวินฉายแววเจ้าเล่ห์ไม่น้อย “ในเมื่อเธอไม่มีปัญญา
Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application
Chapitre verrouillé
Commentaires (1)
goodnovel comment avatar
Ap Ple
เหมาะสมกันดี
VOIR TOUS LES COMMENTAIRES

Dernier chapitre

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 640

    เธอถือถุงเค้กที่ซื้อไว้ แล้วเอ่ยเพียงคำว่า “โอเค”คำว่า “โอเค” นี้กลับทำให้เวินถิงเยี่ยนงงไปเลย “โอเคอะไร? หมายความว่าไง?”“ก็ที่นายบอกว่าหายกันแล้วไง” เจี่ยนจือเอ่ยเรียบ ๆ “นายกินขนมไหว้พระจันทร์ของฉัน แล้วก็เลี้ยงบะหมี่ฉันหนึ่งชาม ต่อจากนี้พวกเราก็ไม่ติดค้างอะไรกันแล้ว แบบนี้ก็โอเคแล้ว”“เธอ…” อารมณ์ของเวินถิงเยี่ยนพลุ่งขึ้นมาในดวงตาทันทีเขามีดวงตาที่สวยมากเจี่ยนจือในวัยสิบหกปีที่ชอบเวินถิงเยี่ยนซึ่งอายุเท่ากัน บางทีอาจเป็นเพราะในวันหนึ่งที่แดดสดใส เธอบังเอิญตกหลุมรักดวงตาของเขาที่ใสราวกับธารน้ำแข็งคู่นั้นเพียงแต่ว่าดวงตาของเขาแทบไม่เคยสั่นไหวเพราะใครหรือเรื่องอะไร เวลามองทุกคนก็ดูเรียบเฉยอยู่เสมอแต่ในเวลานี้ อารมณ์มากมายกลับพลุ่งพล่านอยู่ในดวงตาของเขา ทั้งความหงุดหงิด ความโมโห ความไม่ยอม ความอดกลั้น…มากมายเหลือเกิน จนเธอมองแล้วไม่เข้าใจ“เจี่ยนจือ เธอไม่มีหัวใจหรือไง?” เขากัดฟันถามเธอเจี่ยนจือยกมือแตะตรงอกตัวเอง นี่เป็นครั้งแรกที่มีคนบอกว่าเธอไม่มีหัวใจเธอไม่ได้อธิบายอะไรอีก เพียงมองเด็กหนุ่มวัยสดใสตรงหน้า แล้วรู้สึกว่า…จู่ ๆ ดวงตาก็แสบขึ้นมาเล็กน้อยเธอเป็นคนอายุ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 639

    เจี่ยนจือมองเถ้าแก่ที่ถือชามบะหมี่ไว้อย่างทำอะไรไม่ถูก “คิดเงินรวมชามของเขากับของหนูเลยค่ะ”“จะทำแบบนั้นได้ยังไง เธอเองก็เป็นนักเรียน จะให้เด็กผู้หญิงอย่างเธอเป็นคนจ่ายได้ยังไง? ไม่เป็นไร เดี๋ยวหลานชายฉันกลับมาก็ให้เขากินเอง” เถ้าแก่รีบเอ่ยเถ้าแก่เพิ่งพูดจบ ที่หน้าร้านบะหมี่ก็มีคนพุ่งเข้ามาราวกับลมกรด เขาโยนธนบัตรสองร้อยห้าสิบบาทลงบนโต๊ะ แล้วชี้ไปทางเจี่ยนจือ “ค่าบะหมี่ครับ รวมของเธอด้วย”พูดจบเขาก็วิ่งหายไปไกลโดยไม่ถามหาเงินทอนเลยด้วยซ้ำ“เอ๊ะ นี่…” เถ้าแก่ถือเงินไว้ด้วยความรู้สึกทั้งขำทั้งจนใจเจี่ยนจือนั่งกินบะหมี่จนหมดอย่างเงียบ ๆ เถ้าแก่ก็ยื่นเงินทอนให้เธอ “เพื่อนร่วมชั้นของเธอใช่ไหม? นี่เงินทอน ฝากเอาไปคืนเขาที ร้านแถวหน้าประตูโรงเรียนอย่างพวกเราทำมาหากินกับเด็กนักเรียน จะไปรับเงินเด็กเกินได้ยังไง?”เจี่ยนจือคิดอยู่ครู่หนึ่ง “ได้ค่ะ งั้นเดี๋ยวหนูเอาไปให้เขาเอง”เธอคิดว่าคงต้องรอถึงวันจันทร์ถึงจะเอาเงินไปคืนเวินถิงเยี่ยนได้สินะ?ไม่คิดเลยว่าหลังจากเธอซ้อมเต้นที่สถาบันเสร็จ จะได้เจอเขาที่ชั้นล่างอีกครั้งเขากำลังทำงานพิเศษอยู่ในร้านเค้กบนชั้นหนึ่งของอาคารที่สถาบันตั้งอยู่

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 638

    เวินถิงเยี่ยนไม่พูดอะไร ก่อนจะหยิบเสื้อผ้าของตัวเองแล้วเดินจากไปเมิ่งเฉิงซ่งมองแผ่นหลังของเขา ก่อนจะยิ้มให้เพื่อนร่วมทีม “จะเป็นแบบนั้นได้ไง? พวกเรา…เป็นเพื่อนสนิทกัน สนิทกันจนแทบจะเป็นคนเดียวกันเลย”สายตาที่เขามองตามแผ่นหลังของเวินถิงเยี่ยนแฝงความหมายลึกซึ้งบางอย่างเอาไว้ช่วงเช้าเจี่ยนจือซ้อมเต้นกับอาจารย์ประจำสาขา ส่วนช่วงบ่ายยังต้องไปสถาบันสอนเต้นอีก วันอาทิตย์โรงอาหารของโรงเรียนไม่เปิด ดังนั้นตอนเที่ยงเธอจึงไปกินบะหมี่ที่ร้านหน้าประตูโรงเรียนในสนามบาสไม่มีร่างของพวกผู้ชายแล้ว หลังเล่นบาสเสร็จก็คงแยกย้ายกันไปหมดแล้วเจี่ยนจือเข้าไปในร้านบะหมี่ที่ปกติเธอไปกินเป็นประจำ แล้วสั่งบะหมี่ผักกาดดองใส่หมูไม่ติดมันหนึ่งชาม ทันทีที่บะหมี่ยกมาเสิร์ฟ ก็มีคนคนหนึ่งมานั่งลงตรงข้ามเธอ“เถ้าแก่ เอาบะหมี่ผักกาดดองใส่หมูไม่ติดมันหนึ่งชามครับ”เวินถิงเยี่ยนนั่นเองเจี่ยนจือเพิ่งกินบะหมี่ไปคำเดียวก็เกือบสำลัก เธอเงยหน้ามองคนตรงข้าม ก็เห็นว่าเวินถิงเยี่ยนกำลังมองเธออยู่พอดี พอสายตาของทั้งสองสบกัน เขาก็ไม่ได้หลบ ยังคงจ้องเธอเขม็งเธอยังคงก้มหน้ากินบะหมี่ต่อไปด้วยความสงบนิ่ง สุดท้ายกลับเป็นเข

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 637

    เจี่ยนจือรู้สึกว่าเรื่องนี้ยังต้องให้คุณป้ากับคุณย่าคุยกันให้เข้าใจก่อน แล้วเธอค่อยไปเกลี้ยกล่อมคุณย่าอีกที ดังนั้นเธอจึงตอบอีเมลพี่ชายกลับไปอีกฉบับเจี่ยนหลานตอบกลับมาอย่างรวดเร็วเช่นกัน บอกให้เธอไม่ต้องกังวล ทุกอย่างมีพี่ชายคอยจัดการให้เจี่ยนจือถึงขั้นรู้สึกว่าพี่ชายของเธอเชื่อเธอเพียงเพราะอีเมลฉบับเดียวจริง ๆ เหรอ? นี่เป็นครั้งแรกที่เธอส่งอีเมลหาเขาในช่วงเวลานี้เลยนะ!แต่ไม่ว่าพี่ชายจะเชื่อเธอเพราะอะไร ยังไงเธอก็เชื่อพี่ชายของตัวเองร้อยเปอร์เซ็นต์อยู่แล้วเมื่อพี่ชายเข้ามามีส่วนในชีวิตของเธอกับคุณย่าเร็วกว่าที่ควร ทุกอย่างก็น่าจะแตกต่างไปจากเดิมใช่ไหม?วันรุ่งขึ้น เธอต้องไปซ้อมที่โรงเรียน จึงกำชับคุณย่าซ้ำแล้วซ้ำเล่าให้ล็อกประตูให้ดี ไม่ว่าใครจะมาก็ห้ามเปิดเด็ดขาดคุณย่ายังพูดว่า “ไม่ต้องกลัว ถ้ามันไม่กลัวฟ้าผ่าก็ให้มันมาอีกสิ”เจี่ยนจือรู้สึกเจ็บปวดในใจ พ่อของเธอน่ะไม่กลัวฟ้าผ่าจริง ๆกว่าจะเกลี้ยกล่อมจนคุณย่ายอมตกลงได้ไม่ใช่เรื่องง่าย เจี่ยนจือจึงไปฝากฝังเพื่อนบ้านให้ช่วยดูแลคุณย่าด้วย ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นก็ให้โทรหาเธอทันทีเธอกับคุณย่าอยู่ที่นี่มาหลายปีแล้ว ความสัมพันธ์กับ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 636

    คุณย่าผัดกับข้าวขึ้นมาใหม่ แล้วทำข้าวอบหมูเค็มหอมกรุ่น เมิ่งเฉิงซ่งกินแค่ข้าวเปล่า ๆ ก็ซัดไปตั้งสองชามใหญ่ พอกินเสร็จก็เอนตัวพิงเก้าอี้ ลูบท้องพลางถอนใจ “คุณย่า อาหารที่คุณย่าทำอร่อยเกินไปแล้ว ผมขอจ่ายค่าอาหารแล้วมาฝากท้องที่นี่บ่อย ๆ ได้ไหมครับ?”เจี่ยนจือมองเขา ไม่รู้ทำไมเธอถึงได้รู้สึกว่าท่าทางอิ่มหนำสำราญแบบนี้ดูคุ้นตาอยู่หลายส่วนคุณย่ายิ้ม “มากินข้าวมื้อหนึ่งจะต้องจ่ายค่าอาหารอะไรอีก? ถ้าชอบอาหารที่ย่าทำก็มากินได้เลย!”“จริง ๆ นะครับคุณย่า ผมไม่ได้พูดเล่นนะ” เมิ่งเฉิงซ่งมีสีหน้าจริงจัง “ยังไงผมก็ต้องเอาเงินไปจ่ายให้ร้านอาหารอยู่แล้ว ผมกินอาหารพวกนั้นจนเบื่อ พอเอามาเทียบกับอาหารที่คุณย่าทำ ที่ผ่านมาผมกินอะไรเข้าไปกันเนี่ย!”เรื่องนี้เจี่ยนจือพอจะเป็นพยานให้ได้เธอพยักหน้า “พ่อแม่เขายุ่งกับธุรกิจ ต้องเดินทางทั้งในประเทศและต่างประเทศบ่อย ๆ ปกติก็กินที่โรงอาหาร ส่วนวันหยุดก็ไปกินตามร้านข้างนอก”“ได้ยังไงกัน?” คุณย่าเอ่ยขึ้นมาทันที “ต่อไปถ้ามีเวลาก็มากินข้าวที่บ้านย่านะ! จะกินข้างนอกตลอดได้ยังไง?”“ได้ครับคุณย่า งั้นผมไม่เกรงใจแล้วนะ!” เมิ่งเฉิงซ่งเอ่ยยิ้ม ๆเจี่ยนจืออดไม่ได้ท

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 635

    เวินถิงเยี่ยนใช้โทรศัพท์ถ่ายวิดีโอไปด้วย ขณะเดียวกันก็คอยปกป้องเธอไว้ด้านหลัง พอไอ้หัวทองพุ่งเข้ามา เขาก็ซัดอีกฝ่ายอย่างหนักไปหนึ่งยกตอนนั้นเธอกลัวมาก แต่เธอก็อัดเสียงเอาไว้ด้วยตอนกินข้าว พ่อแม่ของเธอกำลังคุยกับครอบครัวของไอ้หัวทองเรื่องหมั้นหมายอะไรทำนองนั้น เธอโกรธมาก แต่ตอนนั้นเธอยังอายุน้อย ไม่เคยผ่านเรื่องราวอะไรมากนัก อีกทั้งถูกพ่อกดดันจนไม่กล้าอาละวาดออกมาตรงนั้น เธอจึงเปิดโทรศัพท์อัดเสียงไว้ บทสนทนาทั้งหมดของพวกเขา รวมถึงเสียงตอนที่ไอ้หัวทองพยายามจะล่วงเกินเธอ เธอก็อัดไว้ทั้งหมด และโทรศัพท์ก็อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเธอไฟล์เสียงนี้มีบทบาทสำคัญอย่างมากในการเผชิญหน้ากับครอบครัวไอ้หัวทองในภายหลัง รวมถึงการจัดการเรื่องนี้ให้จบลงอย่างเหมาะสม แต่ในเย็นวันนั้น หลังจากไอ้หัวทองถูกเวินถิงเยี่ยนต่อยจนหนีไปแล้ว เธอกลับไม่มีหน้าไปบอกเขาว่าเรื่องเลวร้ายที่เกิดขึ้นกับเธอทั้งหมดนี้เป็นสิ่งที่พ่อแม่แท้ ๆ ของเธอเป็นคนจัดการไว้ครอบครัวแบบนี้น่าอดสูยิ่งกว่าครอบครัวของเวินถิงเยี่ยนเสียอีกดังนั้นเวินถิงเยี่ยนจึงไม่เคยรู้เลยว่าเธอมีพ่อแม่ที่น่ารังเกียจถึงขนาดนี้ ตอนแต่งงานกับเธอ เขายังปฏิบัติ

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status