Share

บทที่ 559

Author: ปลาคาร์ปตัวน้อย
อันที่จริง พวกอัลเลนก็อยู่ใกล้ ๆ นี้เอง

นับตั้งแต่ที่เธอถูกทำร้ายเมื่อครั้งก่อน ภารกิจของพวกอัลเลนก
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 560

    เจี่ยนจือมองตรงไปที่เธอด้วยท่าทีใจเย็นอย่างไม่น่าเชื่อ เธอกวาดสายตามองนักแสดงทุกคนที่ยืนขนาบข้างอยู่ข้างหลินจื่อเวย “แล้วถ้าฉันไม่ตกลงล่ะ?”หลินจื่อเวยกระตุกยิ้มเย้ยหยัน “งั้นพวกเราก็คงไม่มาแล้วล่ะค่ะ พี่ฟ้องพวกเราเลยสิ! อย่างมากก็ได้แค่เรียกร้องค่าเสียหาย”“พวกเธอเคยคิดบ้างหรือเปล่าว่าถ้าไม่ทำตามสัญญา ไม่มีความรับผิดชอบ ไม่เคารพต่อเวทีและอาชีพนักเต้น จะยังมีคณะนาฏศิลป์อื่นรับพวกเธออีกเหรอ?” จู่ ๆ เจี่ยนจือก็นึกถึงเจี่ยงซื่อฝานขึ้นมา ท่าทีของหลินจื่อเวยช่างเหมือนเจี่ยงซื่อฝานไม่มีผิด มีเงินก็เอาแต่ใจ ใช้เงินแก้ปัญหา อยากไปก็ไป อยากมาก็มาได้ฟังดังนั้นหลินจื่อเวยก็หัวเราะออกมาจริง ๆ “หัวหน้าเจี่ยนคะ นี่พี่ใสซื่อเกินไปหรือเปล่า คนแบบไหนกันที่ต้องมานั่งลำบากรอให้คณะเลือกตัวเองน่ะ? พวกเรามีเงินขนาดนี้จะก่อตั้งคณะขึ้นมาเองไม่ได้หรือไงคะ? คนที่มาเข้าคณะของฉัน ฉันจะจ่ายค่าจ้างให้มากกว่าเดิมห้าเท่าสิบเท่าเลย! อย่างพวกพี่ ๆ น้อง ๆ ที่ตามฉันไปวันนี้ ก็จะเป็นสมาชิกบุกเบิกของคณะ ฉันไม่มีทางเอาเปรียบพวกเธอแน่นอน!”“น่าเสียดายนะ” ในที่สุดเจี่ยนจือก็ถอนหายใจออกมา “ที่เธอไม่ได้รักการเต้นจริง ๆ ”

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 559

    อันที่จริง พวกอัลเลนก็อยู่ใกล้ ๆ นี้เองนับตั้งแต่ที่เธอถูกทำร้ายเมื่อครั้งก่อน ภารกิจของพวกอัลเลนก็เปลี่ยนเป็น:ห้ามปล่อยให้เจี่ยนจือคลาดสายตาไปเด็ดขาดขอแค่เจี่ยนจือตะโกนเรียก อัลเลนก็จะเข้าถึงตัวเธอทันที แต่ว่าหลินจื่อเวยไม่ใช่คนร้าย เธอเป็นแค่ผู้หญิงคนหนึ่ง แล้วอีกอย่างเธอก็เป็นสมาชิกในคณะเต้นด้วยหลังจากยืนประจันหน้ากันอยู่หลายวินาที ในที่สุดหลินจื่อเวยก็ยอมปล่อยมือเจี่ยนจือปิดประตูลงทันที วินาทีที่เธอปิดประตู เจี่ยนจือก็ได้ยินเสียงเจี่ยงอวี๋ฝานกำลังโวยวายอยู่ด้านนอก “หลินจื่อเวย!นี่เธอมาหาเรื่องพี่สาวทำไม?”“ฉันไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเธอต้องคอยช่วยคนที่ทำร้ายพี่ชายเธอจนมีสภาพแบบนั้นด้วย?”“เธอจะไปเข้าใจอะไร?เรื่องพี่ชายฉันจะโทษพี่สาวได้ยังไง?แล้วอีกอย่างพี่สาวก็ดีกับฉันมาก ……”เสียงพูดคุยของพวกเขาค่อย ๆ ห่างออกไปเจี่ยนจือลอบถอนหายใจเบา ๆ เจี่ยงอวี๋ฝานเป็นเพื่อนบ้านเธอมาปีหนึ่งแล้ว พวกเธอใช้ชีวิตใกล้ชิดกันแทบทุกวัน จนผูกพันกันไม่ต่างจากคนในครอบครัวเธอมองเจี่ยงอวี๋ฝานเป็นคนในครอบครัวคนหนึ่ง เด็กสาวคนนี้เพิ่งมาเรียนต่างประเทศเป็นครั้งแรก ต้องมีบางครั้งที่เธอปรับตัวกับสภาพแว

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 558

    เจี่ยนจือเปิดประตูบ้านออกเตรียมจะก้าวเข้าไปด้านใน เสียงของหลินจื่อเวยก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “หยุดนะ”เจี่ยนจือหันกลับไป ก็เห็นว่าหลินจื่อเวยเดินตามเธอมาถึงหน้าบ้านแล้ว“พี่นี่เจ้าเล่ห์จริง ๆ เลยนะ!” หลินจื่อเวยหัวเราะเสียงเย็น “ฉันก็สงสัยอยู่ว่าผู้หญิงที่ผ่านการแต่งงานมาแล้วอย่างพี่ ไปทำยังไงถึงทำให้พี่น้องคู่นั้นหลงหัวปักหัวปำได้ ที่แท้ก็ใช้ความได้เปรียบจากระยะทางนี่เอง!”เจี่ยนจือไม่มีความคิดจะต่อปากต่อคำด้วย “หลินจื่อเวย ฉันรู้นะว่าเธอเก่งมาก แต่ในเมื่อเธอเป็นสมาชิกคนหนึ่งในคณะ แล้วเธอก็ไม่มีความคิดจะยกเลิกสัญญา ฉันก็หวังว่าเธอจะทุ่มเทความสนใจทั้งหมดไปที่การเต้นรำ”ริมฝีปากสีแดงสดของหลินจื่อเวยเหยียดยิ้มร้าย “แล้วพี่มาพูดกับฉันแบบนี้ในฐานะอะไรไม่ทราบ?ในฐานะของหัวหน้าทีม หรือว่า......ในฐานะแฟนเก่าของเจี่ยงซื่อฝาน?”เจี่ยนจือไม่ได้สะเทือนกับคำพูดนั้นแม้แต่น้อย กลับกันเธอยังตอบกลับอย่างใจเย็น “ในฐานะนักเต้นคนหนึ่ง”เสียงของเธอหนักแน่นเป็นพิเศษ “ฉันเคยเห็นนักเต้นที่มีพรสวรรค์หลายคนต้องพังลงเพราะเรื่องที่ไม่เกี่ยวกับการเต้น”“นี่พี่สั่งสอนฉันเหรอ?” หลินจื่อเวยแค่นหัวเราะ พลางเชิดหน้

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 557

    เรื่องนี้เป็นเรื่องในคณะเธอ เธอจัดการเองจะดีกว่า อย่าไปดึงครอบครัวเจี่ยงเข้ามาเกี่ยวข้องเลยขณะที่กำลังคิดอยู่นั้นเอง เสียงตวาดดุดันก็ดังมาจากหน้าประตูรั้ว “ยัยตัวแสบ ทำอะไรอยู่น่ะ?”“พูดถึงใครคนนั้นก็โผล่หน้ามาเลย” เจี่ยงอวี๋ฝานเลิกคิ้วยียวน แล้วแค่นหัวเราะไปทางหน้าประตู “โอ้โห คุณหนูใหญ่ลำบากมาเองเลยเหรอ ขอโทษด้วยนะพอดีบ้านของฉันมันซอมซ่อเกินไป ไม่คู่ควรกับคุณหนูอย่างเธอหรอก”“ยัยตัวแสบ เธอนี่แยกมิตรกับศัตรูไม่ออกหรือไง?มานั่งคุยเล่นสนิทสนมกับคนนอกแบบนี้เนี่ยนะ?สมองมีปัญหาหรือเปล่า?” หลินจื่อเวยด่าเจี่ยงอวี๋ฝาน แต่สายตากลับจับจ้องไปที่เจี่ยนจือคนนอก ศัตรูที่ว่าคงเป็นใครไม่ได้หรอกนอกจากเจี่ยนจือน่ะแต่เจี่ยงอวี๋ฝานกลับยิ้มจนตาหยี “ก็ใช่ไง เพราะงั้นเธอรีบกลับไปได้แล้ว”หลินจื่อเวยชะงักไปนิดหน่อย “หมายความว่ายังไง?”“ก็บอกว่าไม่ควรคุยกับคนนอกไม่ใช่เหรอ แล้วเธอมาทำไมล่ะ?เชิญกลับไปได้แล้ว” เจี่ยงอวี๋ฝานผายมือเป็นท่าที “เชื้อเชิญ”“เธอ……”หลินจื่อเวยโกรธจนยกมือชี้เข้าหาตัวเอง “เธอบอกว่าฉันเป็นคนนอก?”“แล้วไม่ใช่หรือไง?ฉันกับพี่ชายเป็นคนในครอบครัวเจี่ยง ส่วนเธอตระกูลหลิน เธอมีความส

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 556

    สองคนนี้กลับประเทศไปแล้วได้ยินมาว่าฟางฝูได้เป็นนักเต้นตัวหลักในคณะนาฏศิลป์แห่งหนึ่ง“ฟางฝู?” ตอนที่เจี่ยนจือพูดชื่อนี้ออกมา สีหน้าของหลินจื่อเวยไม่ได้แปรเปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย ราวกับเธอไม่รู้จักคนคนนี้เจี่ยนจือว่าต่อ “เจี่ยงซื่อฝาน?”คราวนี้สีหน้าของหลินจื่อเวยเปลี่ยนไปเล็กน้อยเจี่ยนจือจึงรู้ทันทีว่า คนที่เธอบอกว่าเป็นเจ้าของผลงานตัวจริงก็คือเจี่ยงซื่อฝาน“หลินจื่อเวย การร่วมงานกันต้องมาจากความสมัครใจของทั้งสองฝ่าย ถ้าเธอมีอะไรหลายอย่างที่ไม่พอใจคณะของเราจริง ๆ ล่ะก็สามารถยกเลิกสัญญากันได้” เจี่ยนจือว่าต่อ “แต่การที่เธอทำให้ชื่อเสียงของคณะต้องเสื่อมเสีย ดูหมิ่นผลงานที่ฉันสร้างขึ้นมา ฉันก็คงต้องขออนุญาตดำเนินการตามกฎหมาย”หลินจื่อเวยกลับหัวเราะพลางบอกว่า “พี่ก็ลองยื่นฟ้องดูสิ แล้วมาดูกันว่าจะชนะฉันได้หรือเปล่า ฉันไม่เคยลงมือทำอะไรโดยไม่เตรียมตัวหรอกนะคะ หัวหน้าเจี่ยน”หลินจื่อเวยจงใจเน้นคำว่า “หัวหน้าเจี่ยน” เป็นพิเศษ แถมน้ำเสียงยังเต็มไปด้วยการประชดประชันพูดจบ เธอก็เชิดหน้าเดินจากไปอย่างไม่แยแส ทว่าเมื่อเดินไปถึงหน้าประตูเธอก็หันกลับมาพูดทิ้งท้ายอีกครั้ง “หัวหน้าเจี่ยน เรื

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 555

    ยกตัวอย่างเช่น เธอกลับเสนอให้เปลี่ยนท่วงท่าบางจุดในการแสดง《เสียงกวางกังวาน》ที่ทุกอย่างลงตัวแล้วตอนแรกเจี่ยนจือตั้งใจรับฟังความคิดเห็นของเธอ เพราะตัวเธอเองก็อยากพัฒนาการแสดงชุดนี้ให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้นแต่ต่อมาเธอถึงตระหนักได้ว่า หลินจื่อเวยไม่ได้ตั้งใจจะเสนอความคิดเห็นเลยสักนิด เธอแค่จ้องจับผิดและหาเรื่องเท่านั้นเจี่ยนจือสามารถใช้เวลาหนึ่งวัน หนึ่งคืน หรือมากกว่านั้นเพื่อคิดทบทวนข้อเสนอของหลินจื่อเวยแต่ละข้ออย่างจริงจังได้ แต่หลินจื่อเวยกลับเสนอความเห็นห้าหกข้อภายในวันเดียว เธอยังไม่ทันได้ตกผลึกข้อเสนอแรก ข้อเสนอใหม่ ๆ ก็ตามมาติด ๆ อีกแล้วเจี่ยนจือจึงเริ่มเข้าใจทุกอย่างหลังจากนั้นก็ทยอยมีนักเต้นหลายคนมาหาเธอ เล่าให้ฟังว่าหลินจื่อเวยสร้างปัญหาอะไรไว้ในคณะบ้างอย่างเช่น ชอบเหน็บแนมว่าคนอื่นเต้นไม่ดี หรือบางครั้งตอนที่คนอื่นกำลังฝึกซ้อมอยู่ เธอก็จงใจเดินไปชนอีกฝ่ายที่ไม่ทันตั้งตัวหลังการซ้อมครั้งหนึ่ง เจี่ยนจือจึงขอเรียกพบหลินจื่อเวยเพื่อคุยกันเป็นการส่วนตัวหลินจื่อเวยวางท่าหยิ่งผยองต่อหน้าเธอ ทั้งที่เจ้าตัวก็รู้จุดประสงค์ที่เจี่ยนจือเรียกตัวเธอพบดี แต่ก็ยังเชิดหน้าราวกับนางพ

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status