Share

บทที่ 9

Author: ปลาคาร์ปตัวน้อย
เวินถิงเยี่ยนกลับก้มศีรษะลง เป่าแผลให้เธอเบา ๆ "เดี๋ยวไปหาซื้อยามาทา จะได้ไม่เป็นแผลเป็น"

เจี่ยนจือ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (3)
goodnovel comment avatar
Khanungha Srikladnu
เจ้าของเวบเข้ามาอ่านแก้ไขให้ด้วย
goodnovel comment avatar
Khanungha Srikladnu
เวบนี้หลังบ้านแย่มากโอนเงินแล้วไม่ปลดล็อค แย่สุดๆ ใครเคยโดนแบบนี้บ้าง แชร์หน่อยเผื่อคนอื่นจะได้ไม่โดน
goodnovel comment avatar
Phenprapha Iamsithong
นางเอกอดทนนะ สู้ๆๆ อยากช่วยนะเนี่ย
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 604

    เจี่ยงซื่อฝานยิ่งพูดก็ยิ่งตื่นเต้นขึ้นมา “รุ่นพี่เจี่ยน พี่รู้ไหม? ผมหวังให้คนที่กำลังนอนอยู่ในโรงพยาบาลตอนนี้เป็นผมมากเลยนะ แบบนั้นพี่จะสงสารผมไหม? จะรู้สึกขอบคุณผมไหม? แล้วจะยอมรับผมกลับเข้าไปในชีวิตอีกครั้งหรือเปล่า?”ประกายร้อนแรงอันคุ้นเคยปะทุขึ้นในดวงตาของเจี่ยงซื่อฝานในใจเจี่ยนจือพลันเกิดความตึงเครียดและอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออกขึ้นมาตามสัญชาตญาณ เธอเลื่อนกระจกขึ้นอีกนิดอย่างเหนื่อยล้า จะได้ไม่ต้องมองเห็นดวงตาของเจี่ยงซื่อฝาน“เจี่ยงซื่อฝาน มันไม่ใช่แบบนั้น ในเมื่อพวกเราเลิกกันแล้ว ฉันก็ขอให้นายเริ่มต้นชีวิตใหม่ เดินหน้าต่อไป อย่าหันกลับมามองอีกเลย” เจี่ยนจือไม่อยากยั่วโมโหเขา และก็อวยพรเขาจากใจจริง“ไม่!” เจี่ยงซื่อฝานกลับร้องออกมาอย่างร้อนรนพร้อมเสียงสะอื้น “ไม่ใช่แบบนี้สิ! พี่ให้อภัยเวินถิงเยี่ยนแล้วใช่ไหม? พี่ไปเยี่ยมเขา เป็นห่วงเขาแล้วใช่ไหม? เมื่อก่อนพี่เกลียดเขาขนาดนั้น ตอนนี้พี่ยังไปโรงพยาบาลเพราะสงสารเขาได้ ทำไมคนที่ช่วยพี่ถึงไม่ใช่ผม? ทำไม...”คำว่า ทำไม ดังขึ้นครั้งแล้วครั้งเล่า พร้อมกับเสียงฝ่ามือของเขาที่ทุบกระจกรถ ขมับของเจี่ยนจือเริ่มปวดตุบ ๆ แบบที่คุ้นเคยขึ้นม

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 603

    “คุณหนู ผมจะลงไปดูนะครับ” คนที่นั่งอยู่ตรงเบาะข้างคนขับคือบอดี้การ์ดคนใหม่ที่เจี่ยนหลานส่งมาเจี่ยนจือพยักหน้า “ไปเถอะ ถามให้ชัดว่าเขามีธุระอะไรกันแน่”หลังจากบอดี้การ์ดลงจากรถ เจี่ยนจือก็เลื่อนกระจกลงเป็นช่องเล็ก ๆ ทำให้พอได้ยินเสียงพวกเขาคุยกัน“เจี่ยนจืออยู่ในรถใช่ไหม? ให้เธอลงมาคุยกับผม” น้ำเสียงของเจี่ยงซื่อฝานทั้งร้อนรนและแข็งกร้าว“มีอะไรก็บอกผมได้ครับ” ท่าทีของบอดี้การ์ดเองก็ไม่ยอมถอย“นาย? นายรับเรื่องแทนเจี่ยนจือได้หรือไง?” น้ำเสียงของเจี่ยงซื่อฝานยังคงเจือความดูแคลนแต่บอดี้การ์ดกลับตอบสั้นกระชับ ไม่ยอมอ่อนข้อแม้แต่น้อย “ได้ครับ”“นาย...” ความกร่างของบอดี้การ์ดคนนี้ทำให้เจี่ยงซื่อฝานรู้สึกโมโห จึงเดินมาทุบกระจกรถฝั่งเจี่ยนจือต่อ “รุ่นพี่เจี่ยน ผมรู้ว่าพี่อยู่ในรถ ผมมีเรื่องสำคัญจะคุยกับพี่”“คุณครับ คุณหนูสั่งไว้ว่าสามารถคุยกับผมได้ไม่ว่าเรื่องอะไรก็ตาม” บอดี้การ์ดขยับมายืนขวางระหว่างเจี่ยงซื่อฝานกับกระจกรถ“ไม่ว่าเรื่องอะไร?” เจี่ยงซื่อฝานโมโหหนักกว่าเดิม “แล้วเรื่องส่วนตัวระหว่างฉันกับคุณหนูของนายล่ะ? ก็ต้องคุยกับนายด้วยหรือไง? นายเป็นตัวแทนคุณหนูหรือไง?”เจี่ยนจ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 602

    ห้องไอซียูของโรงพยาบาลแห่งนี้เป็นห้องกระจกตอนที่เธอไปถึง ก็บังเอิญเจอกับแอนนาที่เพิ่งออกมาจากการเยี่ยมพอดีพอแอนนาเห็นเธอ ตอนแรกก็ดูตกใจ จากนั้นก็มีอาการลนลานอยู่ชั่วขณะ สุดท้ายจึงเดินมาหาแล้วถามว่า “เจี่ยน เธอมาทำไม?” ขณะพูด สายตากลับเหลือบไปทางห้องทำงานของหมอด้านหลังเจี่ยนจืออธิบายว่า “ฉันมาเยี่ยมบอดี้การ์ดของฉัน เลยคิดว่าจะแวะมาถามหมอด้วยว่าอาการของเวินถิงเยี่ยนเป็นยังไงบ้าง อีกอย่าง...”อีกอย่าง เธอรู้ว่าค่าใช้จ่ายในไอซียูแพงมาก ตอนหย่ากัน เวินถิงเยี่ยนยกเงินทั้งหมดให้เธอ ต่อมาเขาได้รับมรดกจากพ่อก็เอาไปบริจาคอีก พอเปิดร้านขึ้นมาก็ถูกบีบให้ปิด ไม่รู้ว่าตอนนี้เขายังเหลือเงินอยู่เท่าไร แล้วได้ซื้อประกันไว้ที่นี่หรือเปล่า...ยิ่งคิดถึงเรื่องพวกนี้ก็ยิ่งปวดหัวเธอจึงคิดว่าจะมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลให้สีหน้าของแอนนาเปลี่ยนไปเล็กน้อย “งั้นเธอเจอหมอหรือยัง?”เจี่ยนจือส่ายหน้า “ฉันเพิ่งมาถึงเอง ยังไม่ได้ไปหาหมอเลย”แอนนาจึงพาเจี่ยนจือกับคุณย่าไปดูเวินถิงเยี่ยน เพียงแต่เป็นการมองผ่านกระจก ไม่ได้เข้าไปข้างในเวินถิงเยี่ยนนอนอยู่ตรงนั้น หลับสนิท ไม่ขยับเขยื้อน ดูไร้ซึ่งชีวิตชีวา“เขา

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 601

    เจี่ยนหลานจับไหล่เธอไว้ แล้วดึงเข้าไปกอดเบา ๆในเวลานี้เขาไม่มีคำพูดใด ๆ เลยคำถามนี้เองก็ไม่มีคำตอบเช่นกันบางทีการไม่ตอบ ก็อาจเป็นคำตอบที่ดีที่สุดแล้วอาการของเวินถิงเยี่ยนค่อนข้างแย่เจี่ยนจือได้ยินจากแอนนาว่าอวัยวะภายในของเขาฉีกขาด และช่วงล่างของร่างกายก็มีกระดูกหักเธอหวังว่าอาการบาดเจ็บของเวินถิงเยี่ยนจะเหมือนกับบอดี้การ์ด แค่กระดูกหักเท่านั้น และจะไม่เหมือนเธอเมื่อก่อนที่กระทบต่อการเดินเธอเองก็อยากไปเยี่ยมเวินถิงเยี่ยนเหมือนกันถึงแม้เขาจะอยู่ในห้องไอซียู แต่ตามกฎของโรงพยาบาลก็ยังมีช่วงเวลาให้เข้าเยี่ยมได้ ทว่าเธอเป็นเพียงอดีตภรรยาเท่านั้นวันนั้นเธอตั้งใจจะไปโรงพยาบาลเยี่ยมเซนต์กับอีกคน หลังจากเตรียมใจอยู่นานจึงโทรหาแอนนา แล้วถามอย่างลังเลว่า “แอนนา ช่วงเวลาเยี่ยมตอนบ่าย ฉันไปเยี่ยมเวินถิงเยี่ยนกับเธอได้ไหม?”แอนนาลังเลไปเล็กน้อย แต่กลับปฏิเสธเธอ “อย่าเลยดีกว่าเจี่ยน”เจี่ยนจือรู้สึกกระอักกระอ่วนเล็กน้อย และไม่สะดวกจะยืนกรานต่อ จึงได้แต่เอ่ยว่า “งั้น...ก็ได้ ฉัน...”ในฐานะอดีตภรรยา เธอก็ไม่ควรให้ความสนใจกับเวินถิงเยี่ยนมากเกินไปจริง ๆ“ฉันแค่...รู้สึกอยากขอโทษ” เธ

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 600

    เวินถิงเยี่ยนถูกส่งเข้าไอซียูแล้ว นั่นก็หมายความว่าตอนนี้พวกเธอจะไม่ได้เจอเขาอีกภายใต้การเกลี้ยกล่อมซ้ำแล้วซ้ำเล่าของเจี่ยนหลาน แอนนากับเจี่ยนจือถึงยอมออกจากโรงพยาบาลแล้วกลับบ้านเจี่ยนจือวางใจเรื่องแอนนาไม่ได้จริง ๆตลอดทาง แอนนาเอาแต่นิ่งเหม่อราวกับยังไม่สามารถยอมรับผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นกับเวินถิงเยี่ยนได้เลยคำพูดมากมายของเจี่ยนจือ ทั้งคำขอโทษ คำสัญญา คำรับรอง...ไม่มีคำไหนเลยที่เธอจะพูดออกมาได้พอแอนนาเดินออกจากอาคารผู้ป่วย ก็เดินตรงไปทางนอกโรงพยาบาล ถึงขั้นลืมไปด้วยซ้ำว่าต้องขึ้นรถของพวกเขา“แอนนา...” เจี่ยนจือเรียกเธอเอาไว้แอนนาหันกลับมาด้วยท่าทางเหม่อลอย“แอนนา” พอเห็นแอนนาเป็นแบบนี้ เจี่ยนจือก็แทบร้องไห้ออกมา “ถ้างั้นช่วงนี้เธอไปพักที่บ้านฉันสักระยะดีไหม?”เธอกังวลว่าแอนนาจะรับมือกับการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่นี้ด้วยตัวคนเดียวไม่ไหวแต่แอนนากลับยิ้มบาง ๆ แล้วส่ายหน้าเธอยังยิ้มได้ยังไงกัน...หัวใจของเจี่ยนจือเปรี้ยวฝาดราวกับมะนาวลูกหนึ่งที่กำลังถูกบิดจนแหลกเพื่อคั้นน้ำออกมา“แอนนา” เจี่ยนจือกลั้นไม่ไหวอีกครั้ง เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงเจือสะอื้น “ไปอยู่กับพวกเราก่อนเถอะ จะได

  • ปีที่ห้าของการแต่งงานกับคุณเวิน   บทที่ 599

    เจี่ยนจือกับแอนนารออยู่นอกห้องฉุกเฉินนานมาก นานแสนนานจนกระทั่งฟ้ามืดสนิท ทั้งสามคนจึงทยอยถูกเข็นออกมาคนแรกที่ออกมาคือเซนต์ หรือก็คือบอดี้การ์ดที่ถูกยิง เขาได้รับบาดเจ็บตรงหัวไหล่ ตอนถูกเข็นออกมา บริเวณแผลถูกพันด้วยผ้าก๊อซ และตัวเขาก็มีสติแจ่มชัดแล้ว นอกจากสีหน้าจะซีดเล็กน้อยแล้ว ดูท่าทางสภาพจิตใจยังดีอยู่ หลังจากบอกเจี่ยนหลานว่าตัวเองไม่เป็นไรมาก ก็ถูกส่งตัวไปยังห้องพักผู้ป่วยจากนั้นก็เป็นบอดี้การ์ดที่ถูกรถชน เขากระดูกขาหัก ตอนถูกเข็นออกมา ขาข้างหนึ่งใส่เฝือกไว้ อย่างน้อยตอนนี้ก็ไม่มีอันตรายถึงชีวิตแล้วเจี่ยนจือมองขาของบอดี้การ์ดที่ถูกหุ้มด้วยเฝือก ความทรงจำอันห่างไกลช่วงหนึ่งพลันไหลย้อนกลับเข้ามาในหัวอย่างรุนแรงราวกับคลื่นยักษ์ที่กำลังซัดกระหน่ำเธอกำเสื้อของเจี่ยนหลานแน่น “พี่ เขาจะขาเป๋ไหม?”บอดี้การ์ดก็เป็นคน ไม่ใช่เครื่องจักร เขาเพียงแค่ทำงานที่มีความเสี่ยงสูงงานหนึ่งเท่านั้น ถ้าต้องพิการเพราะเรื่องนี้...อาจเป็นเพราะตัวเธอเองเคยผ่านประสบการณ์แบบเดียวกันมาก่อน ดังนั้นเมื่อเห็นเฝือก จึงยิ่งรู้สึกบีบหัวใจเป็นพิเศษเจี่ยนหลานตบมือเธอเบา ๆ ก่อนจะไปถามรายละเอียดจากหมอ หลังจาก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status