บทที่ 10

เขาก็เจ็บปวดเหมือนกันเหรอ?

เธอเข้าใจ

เขาแบกรับภาระอย่างเธอมาทั้งชีวิต สลัดไม่หลุด เขาจะไม่เจ็บปวดได้อย่างไร?

คนที่เขารักที่สุดอยู่ข้างกาย แต่เพราะมีเธออยู่ ทำให้อยู่กันอย่างถูกต้องชอบธรรมไม่ได้ เขาจะไม่เจ็บปวดได้อย่างไร?

มโนธรรมกับอารมณ์ชั่ววูบอยากหลุดจากพันธนาการทรมานเขาซ้ำไปซ้ำมา จะไม่เจ็บปวดได้อย่างไร?

ดังนั้นแล้ว เวินถิงเยี่ยน ปล่อยฉันไปไม่ดีกว่าเหรอ?

เจี่ยนจือกลับมาถึงบ้านเพียงลำพัง ข้างหน้าวางกล่องนาฬิกาไว้สิบกล่อง

เธอเหม่อมองกล่องนาฬิกาอยู่นานมาก

มีอยู่แวบหนึ่ง ที่เธออยากจะปามันใส่กำแพงทีละกล่องแรง ๆ

แต่เธอไม่ได้ทำแบบนั้น

อารมณ์ชั่ววูบแก้ไขปัญหาอะไรไม่ได้

หลังจากสงบสติอารมณ์ได้แล้ว เธอก็เปิดแอปพลิเคชันสินค้ามือสอง เริ่มค้นหาผู้รับซื้อสินค้าแบรนด์เนม ไม่นานเธอก็พบร้านหนึ่งในเมือง ติดต่อไปตกลงกันว่าจะให้มารับของในวันพรุ่งนี้เวลาสิบโมงเช้า

สิบโมงเช้า เป็นเวลาที่ป้าเฉินซึ่งเป็นแม่บ้านออกไปซื้อกับข้าวพอดี

เมื่อจัดการเรื่องนี้เรียบร้อย เธอก็เปิดคอมพิวเตอร์ เริ่มค้นคว้าเรื่องการทำวีซ่าอย่างมีสมาธิ

เหลืออีกหนึ่งเดือนคณะของอาจารย์จ้าวก็จะออกเดินทางแล้ว เวลาที่เธอจะจากไป ไ