بيت / รักโบราณ / ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก / ตอนที่  3  แม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ

مشاركة

ตอนที่  3  แม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ

last update تاريخ النشر: 2024-11-27 08:41:38

 

“คุณหนูเจ้าคะ อย่าได้โทษตัวเองเช่นนั้นเลยนะเจ้าคะ ช้าหรือเร็วคุณชายก็ต้องเดินทางไปเรียนที่นั่นอยู่ดีเพราะที่สำนักดาบนั่นเป็นสำนักที่ท่านแม่ทัพและแม่ทัพใหญ่เฉินร่ำเรียนมาก่อนเจ้าค่ะ”

“งั้นหรือเจ้าคะ”

“อย่าคิดมากเลยนะเจ้าคะ ได้เวลาดื่มยาแล้วเจ้าค่ะ”

หลังจากเรื่องในวันนั้น ผ่านเวลาไปเกือบสิบปีที่นางใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางความอบอุ่นในจวนสกุลเฉิน ดูแลแม่ทัพและเฉินฮูหยินแทนบุตรชายที่ไปร่ำเรียนและข่าวร่ำลือในตอนนี้ เขาเป็นแม่ทัพแดนเหนือที่ไร้พ่ายในทุกสนามรบ ไม่ว่าจะสนามน้อยใหญ่ที่เกิดขึ้นล้วนได้แม่ทัพเฉินน้อยที่ปราบจนสิ้น

“ประทานยศเป็นแม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ”

“จริงหรือเจ้าคะท่านพี่ ยอดเยี่ยมไปเลยเช่นนั้นแบบนี้แสดงว่า....”

“ใช่แล้วล่ะ ยศนี้ฝ่าบาทอยากจะประทานให้ข้ามานานแล้วแต่ข้าในไม่กล้ารับจริง ๆ ตอนนั้นเสียพี่ใหญ่ไป แม้ว่าศึกครั้งนั้นเราจะชนะแคว้นเว่ยได้ แต่ข้าก็ไม่อยากจะรับแต่ในตอนนี้เซียวเอ๋อร์ของเราเขาได้ตำแหน่งนี้มาด้วยฝีมือและความสามารถ เขาเหมาะสมกับตำแหน่งนี้มากกว่าข้า”

“ท่านพี่ เช่นนี้…ลูกจะได้กลับมาเมืองชิงโจวแล้วสินะเจ้าคะ”

“ใช่แล้วล่ะ เขาจะกลับมาแล้ว ได้กลับบ้านเสียที”

“เพล้ง!!”

สองสามีภรรยาหันมามองใบหน้าที่ซีดเผือดของหลานสาวในวัยสิบเจ็ดปีเต็มที่จะเข้าพิธีปักปิ่นในเร็ววันนี้ นางมือไม้สั่นเล็กน้อยเมื่อได้รู้ข่าวว่าแม่ทัพเฉินน้อยหรือบัดนี้ที่ได้รับพระราชทานยศ “แม่ทัพพิทักษ์แดนเหนือ” หมาด ๆ กำลังจะกลับมาเมืองชิงโจวอีกครั้ง 

“หลินเอ๋อร์เจ้าบาดเจ็บหรือไม่ อาหลันรีบเก็บไปทีเร็ว ๆ เข้า”

“เจ้าค่ะฮูหยิน คุณหนูท่านถูกบาดหรือไม่เจ้าคะ”

“ไม่ ๆ ข้าไม่เป็นอะไรอาหลันเจ้ารีบเก็บเถอะข้าช่วยเอง”

“ไม่ต้องเจ้าค่ะ เดี๋ยวมือท่านจะถูกบาดเอา อีกสิบวันจะถึงพิธีปักปิ่นแล้วท่านต้องดีดพิณในงานอย่าได้ให้นิ้วบาดเจ็บจะดีกว่าเจ้าค่ะ"

เฉินฮูหยินพยุงลี่หลินลุกขึ้นและเดินมานั่งที่เก้าอี้ แม่ทัพเฉินเข้าใจความรู้สึกของหลานสาวดีว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่ นางคงกำลังกังวลเรื่องที่บุตรชายของเขากำลังจะกลับมา

“หลินเอ๋อร์ ไม่ต้องห่วงนะ เซียวเอ๋อร์และเจ้าต่างก็โตแล้วและในตอนนี้เขาเองก็เป็นถึงแม่ทัพใหญ่ เรื่องราวในอดีตน่ะเขาปล่อยวางจนหมดแล้วล่ะ เจ้าก็อย่าได้นึกกลัวพี่เขาไปเลย”

“นั่นสิหลินเอ๋อร์ เชื่อป้านะเซียวเอ๋อร์ไม่ได้มีความคิดเช่นในวันเก่า ๆ แล้วอย่าได้กลัวเกินเหตุไปเลยนะ”

“เจ้าค่ะ เช่นนั้นหลานขออนุญาตกลับห้องก่อนนะเจ้าคะ ท่านลุงท่านป้า แล้วท่านแม่ทัพจะกลับมาถึงที่นี่วันไหนเจ้าคะ”

“ดูเจ้าสิยังไม่เรียกว่าท่านพี่อีกหรือ เหตุใดยังเรียกตามยศเช่นนี้อยู่อีก”

“หลานขออภัยเจ้าค่ะท่านป้าข้าเพียงแค่ไม่ชินเท่านั้นเจ้าค่ะ”

“ช่างเถอะ ๆ เอาไว้รอให้พบกันค่อยปรับตัวกันไป”

“เจ้าค่ะ”

แม้ว่าท่านแม่ทัพเฉินจะพูดเช่นนั้นแต่สำหรับเจียงลี่หลินแล้ว ไม่มีสิ่งใดน่ากลัวไปกว่าการจะต้องเผชิญหน้ากับคุณชายใหญ่สกุลเฉินอย่างเฉินจวินเซียวอีกครั้ง

“คุณหนูเจ้าคะ ท่านอย่าได้กังวลไปเลยนะเจ้าคะ ตอนนี้ท่านและคุณชายต่างก็เติบโตขึ้นมากแล้วอีกอย่างพวกท่านไม่ได้พบหน้ากันมาสิบปีแล้ว…”

“เจ้าคิดว่าคุณชาย…เอ่อท่านแม่ทัพจะยังโกรธข้าอยู่หรือไม่”

“คุณหนู เรื่องนั้นมันผ่านมานานแล้วนะเจ้าคะ อาหลันพูดถูกคุณชายเองก็เติบโตจนเป็นถึงท่านแม่ทัพแล้ว ไม่คิดติดใจเรื่องราวในวัยเด็กหรอกเจ้าค่ะ”

“แม่นม ข้ากลัวจริง ๆ เจ้าค่ะ กลัวว่าเหตุการณ์เหมือนครั้งที่ข้าพึ่งเข้ามาอยู่ในจวนนี้จะกลับมาอีกครั้ง หรือว่าข้าควรจะย้ายออกจากจวนก่อนที่ท่านแม่ทัพจะกลับมาดีเจ้าคะ”

“ไม่ได้นะเจ้าคะ ที่นี่ท่านไม่มีญาติที่ใดแล้วนอกจากนายท่านกับฮูหยิน และนายท่านทั้งสองก็คงไม่ยอมให้ท่านจากไปเป็นแน่ คุณหนูเชื่อบ่าวสักครั้งนะเจ้าคะ รอคุณชาย...เอ่อ ท่านแม่ทัพกลับมาก่อนแล้วค่อยดูท่าทีของท่านอีกครั้งหนึ่งก็ยังไม่สาย ถึงอย่างไรเรื่องราวก็ผ่านมาเกือบสิบปีแล้ว”

“เจ้าค่ะแม่นม คืนนี้ท่าน…มานอนกับข้าได้หรือไม่เจ้าคะ”

“คุณหนู ได้สิเจ้าคะ”

ลี่หลินกอดแม่นมถงเอาไว้แน่น แม้ว่าจะคลายความไม่สบายใจออกไปได้บ้างแต่ถึงอย่างไรจะช้าหรือเร็วนางก็ต้องพบกับเขาอยู่ดี คุณชายใหญ่สกุลเฉินจากบ้านไปสิบปี กลับมาครั้งนี้เขาจะเปลี่ยนไปมากเพียงใดนางเองก็ใคร่รู้ยิ่งนัก

นอกเมืองชิงโจว ระหว่างทางกลับ

“จางเต๋อ”

“ขอรับท่านแม่ทัพ”

“อีกกี่วันถึงจะถึงเมืองชิงโจว”

“อีกราว ๆ สองวันขอรับ เส้นทางนี้เป็นเส้นทางที่ใกล้ที่สุดแล้วขอรับ”

“ไม่ได้กลับมาเสียนานเลยสินะ”

เขาได้รับจดหมายจากท่านพ่อเมื่อเดือนก่อน ในจดหมายบอกเขาถึงความเป็นอยู่ในจวนและบอกว่าท่านแม่สบายดี มีป่วยกระเสาะกระแสะตามวัยบ้างแต่นางก็ยังมีคนที่ดูแลนางอยู่ ซึ่งบัดนี้นางแทบจะเป็นหมอประจำจวนสกุลเฉินไปแล้ว

“เจียงลี่หลิน ยัยปีศาจน้อยของข้าคงจะเติบโตขึ้นแล้วสินะ”

บุรุษหนุ่มรูปร่างกำยำสูงใหญ่อีกทั้งใบหน้าของเขายังหล่อคมเข้ม คิ้วดำดุจหมึกสายตาดุจเหยี่ยวที่ไม่เกรงกลัวต่อผู้ใด จมูกเป็นสันได้รูปริมฝีปากหนาผิวหน้าละเอียดไม่ต่างกับสตรีเพราะชายแดนเหนือที่เขาอาศัยอยู่อากาศเย็นตลอดทั้งปี

ดังนั้นทั้งผิวพรรณและใบหน้าของเขาแม้ว่าปีนี้เฉินจวินเซียวจะอายุย่างเข้าปีที่ยี่สิบสามแต่ใบหน้าของแม่ทัพหนุ่มยังคงดูอ่อนกว่าวัยอยู่มาก

“ท่านแม่ทัพขอรับ”

“จางอี้ เจ้ารีบร้อนอะไรขนาดนั้น”

“จดหมายจากฮูหยินขอรับ”

“ท่านแม่ส่งจดหมายมางั้นหรือ มีเรื่องด่วนอะไรกันหรือว่ามีผู้ใดเป็นอะไรหรือไม่”

“ไม่ขอรับ ๆ เพียงแต่มีหมายกำหนดการอยู่ข้างในบอกให้ท่านทราบขอรับ”

“หมายกำหนดการอะไรกัน เอามานี่สิ”

จดหมายถูกส่งมาให้เขาที่เดินเข้ามาในห้องของโรงเตี๊ยมต่างเมืองซึ่งเขาเลือกพักก่อนจะเดินทางเข้าเมืองชิงโจวในวันพรุ่งนี้

“พิธีปักปิ่นของสตรีในเมืองชิงโจว เฮ้อ…. ดูท่าแล้วท่านแม่ของข้าคงไม่พ้นอยากจะให้ข้าหาฮูหยินโดยเร็วสินะ”

จางเต๋อและจางอี้หันมามองหน้ากันอย่างใคร่รู้ระคนแปลกใจไม่น้อยแต่พวกเขาติดตามท่านแม่ทัพเฉินน้อยมาตั้งแต่วัยเด็ก ย่อมรู้ดีว่าแม่ทัพเฉินผู้นี้ไม่สนใจสตรี

เมืองข่านเล่อที่อยู่ทางเหนือมีสตรีงดงามมากมายมาให้เขาได้เลือกแต่ว่าแม่ทัพเฉินหาได้สนใจพวกนางไม่ แม้ว่าองค์หญิงต่างแคว้นที่ให้ความสนใจเขา เฉินจวินเซียวก็ยังเห็นนางเป็นเพียงแค่สหายเท่านั้น

“อะไรนะ ปีศาจน้อยผู้นั้นก็ถึงวัยปักปิ่นแล้วเช่นกันงั้นหรือ โตแล้วสินะ”

“ท่านแม่ทัพ ท่านหมายถึงคุณหนูเจียงผู้นั้นหรือขอรับ”

“เจ้าเคยได้ยินข้าเรียกผู้ใดว่าปีศาจบ้างเล่าจางเต๋อ”

“แต่ว่าเท่าที่ข้าสืบรู้มาก่อนหน้านี้ เห็นว่าคุณหนูเจียงเติบโตขึ้นมาเป็นสตรีที่ทั้งเพียบพร้อมและงดงามด้วยมารยาท ฝีมือดีดพิณและปักลายผ้าของนางเป็นที่หนึ่งในเมืองชิงโจวจนได้รับสมญานามว่า “ธิดาบุปผาเซียน” เลยนะขอรับ”

“ข้าเองก็ได้ยินมาว่าคุณชายในเมืองชิงโจวต่างก็รอจะมอบของกำนัลให้คุณหนูเจียงในพิธีปักปิ่น หลังจากนี้คิดว่าคงจะมีเทียบสู่ขอมาส่งให้ที่จวนไม่หยุดเป็นแน่ขอรับ”

“ต่อให้นางเป็นนางฟ้าลงมาจากแดนเซียน หรือธิดาแห่งสวรรค์แต่สำหรับข้านางก็ยังคงเป็นปีศาจน้อยอยู่ดี”

استمر في قراءة هذا الكتاب مجانا
امسح الكود لتنزيل التطبيق

أحدث فصل

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  63  รักนิรันดร์ (ตอนจบ)

    “ท่านพี่!!”“อะไรอีกงั้นหรือ”“ท่าน…ต้องทำพิธีเปิดหน้าเจ้าสาวก่อนเจ้าค่ะ”“นั่นสิข้าลืมไปเลยหากเจ้าหายใจไม่สะดวกจะแย่เอานะ ไหนล่ะไม้เปิดนั่น อ้อ อยู่นี่เอง ทำไมพิธีการถึงได้เยอะเช่นนี้กันนะ”“เฉินจวินเซียวท่านบ่นตั้งแต่เมื่อคืนจนถึงตอนเช้า มาในตอนนี้ก็ยังไม่เลิกบ่นอีก เช่นนั้นไม่แต่งดีหรือไม่เจ้าคะ”“ไม่นะ!! ลี่หลินวันนี้เป็นวันมงคลใหญ่เจ้าจะพูดเช่นนี้หาได้ไม่ ข้าไม่ยอมนะ ”“ท่านเอาแต่บ่นจนข้าคิดว่าท่านไม่เต็มใจจะแต่งงาน”“ไม่ใช่เช่นนั้น ข้าจะเปิดแล้วนะ”จวินเซียวมือสั่นเล็กน้อยเมื่อใช้ไม้มงคลที่ผูกโบสีแดงเอาไว้ค่อย ๆ เลื่อนเข้าไปในผ้าสีแดงและค่อย ๆ เปิดหน้าเจ้าสาวเอาไว้ เจียงลี่หลินที่ถูกแต่งแต้มสีสันบนใบหน้าที่จัดจ้านกว่าเดิมด้วยสีแดงสดแต่กลับงดงามราวดอกโบตั๋นในฤดูหนาวที่เลอค่ายิ่งกว่าบุปผาใดในใต้หล้าสำหรับเฉินจวินเซียว“เจ้า…ช่างงามยิ่งนัก งามจนข้าคิดไม่ถึงว่าเจ้าจะเป็นของข้า เจียงลี่หลินข้าควรรู้มานานแล้วว่าข้ารักเจ้าและไม่สามารถปล่อยเจ้าไปที่ใดได้นับตั้งแต่เจ้าก้าวเข้ามายังสกุลเฉินแห่งนี้”“ท่านพี่ข้าเองก็เช่นกันเจ้าค่ะ วันนี้ท่านดูสง่างามในชุดเจ้าบ่าวสีแดงสดนี้ ช่างรูปงามยิ่งนัก

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่ 62  งานสมรสแม่ทัพเฉิน

    “เปล่านะขอรับ ข้าเพียงแค่ได้ยินมาว่าผู้ที่ตั้งครรภ์ควรนอนพักให้มาก ๆ จึงปล่อยให้นางนอนพักต่ออีกสักหน่อยเพราะก่อนหน้านี้นางไปทัพคงอ่อนเพลียมากอย่าไปรบกวนนางเลยขอรับ”“เช่นนั้นก็รีบไปเถอะ”“ท่านแม่ข้าฝากดูแลลี่หลินก่อนนะขอรับแล้วลูกจะรีบกลับ”“เจ้ารีบไปเถอะทางนี้แม่ดูแลให้เองไม่ต้องห่วง”จวินเซียวและใต้เท้าเฉินลู่เดินทางออกจากจวนทันที พวกเขาพบกับหย่งเล่อหานที่เข้าวังมาเช่นกันก่อนที่ทั้งหมดจะเข้าเฝ้าท่านอ๋องในห้องทรงงานเล็ก“อาการขององค์ชายรองดีขึ้นมากแล้ว เขารู้เรื่องขององค์หญิงและไม่ได้คิดติดใจเอาโทษกับเราเพราะทราบสถานการณ์ครั้งนี้ดี อีกอย่างเขารู้ตั้งแต่คืนที่นางถูกพาตัวไปแล้วแม้ว่าอยากจะช่วยก็คงสุดกำลังเพราะรู้ดีว่าข้าศึกคงไม่มีทางปล่อยนางเอาไว้เป็นแน่”“เช่นนั้นเงื่อนไขการเจรจาที่ต้องสมรส…”“องค์ชายรองยอมรับเงื่อนไขที่ข้าส่งมอบให้แล้ว เขาตกลงจะครองเมืองเสิ่นที่อยู่ติดกับอี้โจวของเรา ส่วนแคว้นเว่ยก็ตกลงลงนามสัญญาสงบศึกสามสิบปีและส่งมอบค่าธรรมเนียมพ่ายทัพให้กับแคว้นข่านเล่อและชิงโจวตามที่เรียกแลกกับการส่งองค์ชายเพียงคนเดียวกลับแคว้น”“ท่านอ๋อง กระหม่อมยังอยากให้ทางเราตกลงกับข่านเล่ออี

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก     ตอนที่  61 เด็กดีที่ยั่วเก่ง (NC)

    “ถูกต้อง ดังนั้นพวกเขาจึงต้องยอมรับข้อเสนออีกทั้งต้องเสียทั้งค่าธรรมเนียมพ่ายศึกอีกสองเท่าทั้งตอนแพ้ที่อี้โจวและชิงโจว”“หากเลือกจะยอมแพ้ตั้งแต่ที่อี้โจวพวกเขาคงไม่สูญเสียมากถึงเพียงนี้”“เพราะความละโมบของฮ่องเต้แคว้นเว่ยที่เกือบจะลืมศึกภายในที่รออยู่ข้างหลังดังนั้นครั้งนี้เขาคงคิดอะไรได้ ยอมเสียน้อยเพื่อได้มาก ดังนั้นชิงโจวและข่านเล่อจึงได้รับประโยชน์จากการศึกในครั้งนี้ ว่าแต่แผลของเจ้าเป็นอย่างไรบ้าง”“เกือบหายดีแล้วขอรับท่านพ่อ อีกสองสามวันก็ฝึกดาบได้แล้วขอรับ”“เจ้าก็ยังใจร้อนอีกเช่นเคย ไม่ควรหุนหันพุ่งเข้าโจมตีหนึ่งต่อสามสิบเช่นนั้นอีก ลืมไปแล้วหรือว่ามิได้ตัวคนเดียวแล้วยังมีหลินเอ๋อร์และลูกของเจ้ารออยู่”“ขอรับท่านพ่อ ท่านสั่งสอนได้ถูกต้องแล้วลูกไม่กล้าใจร้อนอีกแล้วขอรับ”“เอาเถอะ ยังดีที่เจ้าส่งม้าเร็วมาแจ้งแผนสำรองให้ท่านอ๋องได้ทันเวลา”“แต่แผนที่จะให้ลี่หลินไปที่นั่นข้ามิได้บอกเอาไว้นะขอรับ”“กุนซือของเจ้าทูลท่านอ๋องเอาไว้น่ะสิ คุณชายหย่งบอกว่าหากว่าแคว้นเว่ยใช้แผนสกปรกถึงที่สุด เราเองก็ต้องใช้แผนการที่พวกเขาคาดไม่ถึงเช่นกัน ดังนั้นจึงได้มาขอร้องหลินเอ๋อร์ด้วยพระองค์เองอีกทั้

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  60 จุดจบที่น่าสังเวช

    “ฮูหยินเจ้าคะ”“ช่างเถอะ เร็วเข้ารีบเอาดอกไม้มาข้าจะโปรยรับนายท่านกับ…”“ฮูหยิน ท่านแม่ทัพกับฮูหยินน้อยเจ้าค่ะ”“เซียวเอ๋อร์…. หลินเอ๋อร์กลับมากันแล้ว พวกเขากลับมาแล้ว”""ท่านแม่""จวินเซียวและลี่หลินที่เปลี่ยนมานั่งม้าของจวินเซียวค่อย ๆ บังคับบังเหียนม้ามายังหน้าประตูจวนสกุลเฉินก่อนที่จวินเซียวจะลงม้ามาก่อนและพยุงลี่หลินลงมาและคุกเข่าตรงหน้าเฉินฮูหยิน“ลูกกลับมาแล้วขอรับท่านแม่”“เซียวเอ๋อร์ เจ้ากลับมาอย่างปลอดภัยพร้อมกับชัยชนะ ยอดเยี่ยมยิ่งนักแม่ภูมิใจในตัวเจ้า”“ท่านแม่ ครั้งนี้หากมิได้ลี่หลินไปช่วยลูกไว้ชิงโจวอาจจะไม่ชนะรวดเร็วเช่นนี้ขอรับ”“ท่านแม่”“เจ้านะเจ้า หากมิใช่เป็นท่านอ๋องที่เสด็จมาขอร้องถึงจวนมีหรือแม่จะยอมให้เจ้าออกไปตรากตรำข้างนอก ลุกขึ้นเร็ว ๆ เข้า ลุกขึ้น แม่นมเร็วเข้าพยุงฮูหยินน้อยเข้าไปข้างในจวนก่อนอย่าให้กระทบ…”“ท่านแม่ไม่ต้องห่วง ข้าขี่ลี่เยว่มาช้า ๆ ไม่กระทบกระเทือนหลานของท่านแม่แน่ขอรับ”“เจ้า…. รู้แล้วอย่างนั้นหรือ ข้าคิดเอาไว้แล้วเชียวว่าหลินเอ๋อร์คงอยากจะบอกเจ้าด้วยตัวเองไปเถอะรีบเข้าไปข้างในกันก่อนข้าจะรอท่านพ่อของเจ้า”“ท่านพ่อเข้าวังไปกับท่านอ๋องขอรับท่

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  59  เจ้าไม่โกรธงั้นหรือ

    “คือว่า เรื่องของสกุลเจียง…. เมื่อสิบกว่าปีก่อนนั้น เจ้า…”“เจ้าคะ??”“สาเหตุที่แคว้นเว่ยที่ลักลอบเข้ามาขโมยตำรับยาของสกุลเจียงนั่นก็เพราะ…. สกุลเจียงสามารถช่วยเหลือกองทัพของสกุลเฉินเอาไว้ได้ ดังนั้นจึงบุกสกุลเจียงเพื่อข่มขู่เอาตำรับยาไปรักษาฮ่องเต้ของแคว้นเว่ยแต่ว่า….”“พ่อข้ามิได้ให้ไปและพวกมันก็ทำทุกวิถีทาง ทั้งยื่นข้อเสนอและเงินจำนวนมากแต่เพราะคำมั่นสัญญาที่มีกับสกุลเฉินและความจงรักภักดีกับฝ่าบาทจึงไม่ยอมมอบให้ ดังนั้นสกุลเจียงของข้าจึงถูกโจมตีเพื่อแย่งตำรับยานั้น”“เจ้ารู้ทั้งหมดเลยงั้นหรือ”ลี่หลินหันมายิ้มให้จวินเซียว และนี่คงเป็นสิ่งที่จวินเซียวทราบมาก่อนแล้วและคิดว่านางคงจะไม่ทราบเพราะในครั้งนั้นนางยังเด็กมาก เขาจึงพยายามไม่เข้าใกล้นางและหาเรื่องนางเพื่อจะให้ตัวเองไม่รู้สึกผิดกับลี่หลินเพราะเขายอมรับไม่ได้ว่าสกุลเจียงต้องถูกฆ่าเพราะสกุลเฉินเป็นต้นเหตุนั่นเอง แต่ที่จริงตั้งแต่เริ่มจนจบเจียงลี่หลินรับรู้มาโดยตลอด“รู้เจ้าค่ะ ท่านพ่อท่านแม่ไม่เคยปิดบังเรื่องนี้กับข้าด้วยที่สกุลเจียงทุกคนมีวิชาแพทย์ติดตัวตั้งแต่เด็ก ทุกคนรู้ว่าชีวิตของหมอล้วนแขวนอยู่บนเส้นด้ายเสมอ บางครั้งการช่วย

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่ 58  เมื่อครู่นี้เจ้าบอกว่า….

    ลี่หลินหันไปมองแม่ทัพเฉินที่ยังทำหน้าโมโหและไม่สนใจนางอีกครั้งพร้อมกับส่ายหัวให้กับคนหัวดื้ออย่างจวินเซียวอีกครั้ง“ก็ได้เจ้าค่ะในเมื่อท่านไม่ให้ข้าเช็ดตัวให้ ข้าก็จะออกไปเรียกจางเต๋อมาจัดการต่อเอง”“เดี๋ยว ๆ เดี๋ยวก่อนสิ!! เจ้าจะไปจริง ๆ หรือ”ลี่หลินลุกขึ้นเพื่อลองใจเขา จวินเซียวเห็นว่านางลุกขึ้นจะไปจึงรีบดึงแขนนางเอาไว้ เขาก็แค่ปากแข็งไปอย่างนั้นเองแม้ว่าจะโกรธนางมากแต่ก็ดีใจที่ได้เห็นนางในวันนี้“ท่านแม่ทัพมีสิ่งใดจะพูดอีก ท่านต้องรีบเช็ดตัวและเปลี่ยนชุดเพื่อไม่ให้แผลติดเชื้อ”“ข้า…ยอมแล้วเจ้าเช็ดตัวให้ข้าไม่ต้องออกไปเรียกจางเต๋อ”“ขออภัยท่านแม่ทัพแต่ว่าข้างนอกนั่นมีคนบาดเจ็บอีกมากและยังต้องการหมอ”“แต่ข้าเป็นแม่ทัพแล้วเจ้าก็เป็นฮูหยินของข้านะ!! ต้องดูแลข้าก่อนสิ ทหารคนอื่น ๆ พวกเขามีแพทย์สนามดูแลอยู่แล้ว”จวินเซียวดึงนางลงมานั่งที่ตักพร้อมกับสูดกลิ่นกายของนางที่ห่างหายเกือบสามเดือนจนสุดลมหายใจ ลี่หลินมิได้เบี่ยงกายหนี นางรู้ดีว่าจวินเซียวก็ทำปากดีไปเช่นนั้นเองและในตอนนี้นางเองก็รู้วิธีการจัดการคนปากดีอย่างเขาได้เรียบร้อยแล้ว“เช่นนั้นก็อยู่เฉย ๆ ข้าจะไปเตรียมของมาเช็ดตัวให้ท่าน”

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  46  จัดการให้จบเรื่อง

    “ขอรับท่านแม่ทัพ”“เจ้าสั่งให้คนกลับไปเอายาและของจำเป็นที่จวนมาเรียบร้อยแล้วหรือไม่”“สั่งการเรียบร้อยแล้วขอรับ”“ดี รีบไปจะได้รีบกลับข้าไม่อยากให้ลี่หลินอยู่ตามลำพังที่จวน”อาชาคู่กายควบทะยานด้วยความเร็วเพื่อออกนอกเมืองไปยังฝั่งตะวันออก ครั้งนี้ซูหลี่จินกล้าท้าทายเขาและทำร้ายฮูหยินของเขา เรื่องนี้จวินเ

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  43  ท้าประลอง

    “อะไรนะ!!”“นี่นางกล้าที่จะเอาเรื่องนี้มาเดิมพันเลยงั้นหรือ”เจียงลี่หลินเพียงแค่ยกน้ำชาขึ้นดื่มและหันไปมององค์หญิงที่ยังยืนทำท่าอวดดีอยู่ตรงหน้าพระพักตร์ท่านอ๋อง“ลี่หลิน!! เจ้าอยู่เฉย ๆ ข้าจัดการเอง”เฉินจวินเซียวไม่มีทางยอมให้ลี่หลินลงไปประลองกับซูหลี่จินเป็นแน่ เพราะเขารู้ดีว่าองค์หญิงผู้นี้โหดร้ายม

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  35  ขอพระราชทานสมรส

    “หลินเอ๋อร์ เจ้ายินยอมจะแต่งงานกับลูกไม่เอาไหนของข้าหรือไม่”“ท่านป้า หลานยินดีที่จะแต่งงานกับท่านพี่จวินเซียวเจ้าค่ะ”เฉินฮูหยินคลี่ยิ้มออกมาเป็นครั้งแรกเมื่อหันไปมองพวกเขาทั้งสองคน มือของจวินเซียวเกาะกุมมือของลี่หลินเอาไว้แน่นแม้แต่ผู้เป็นบิดาก็ยังอดมิได้ที่จะยิ้มไปกับท่าทางที่เปลี่ยนไปของบุตรชาย“ฮู

  • ปีศาจน้อยของแม่ทัพคลั่งรัก    ตอนที่  32  อย่าซนสิเจ้าคะ  

    ห้องของลี่หลิน“พี่จวินเซียวทำเช่นนี้มัน….”“ข้าบอกเรื่องของเรากับท่านพ่อแล้วและตอนนี้คิดว่าท่านพ่อคงจะบอกท่านแม่แล้วเช่นกัน ดังนั้นเรื่องของเรามิใช่ความลับอีกต่อไป”“อะไรนะเจ้าคะ!! นี่ท่าน….”จวินเซียวนำร่างบางไปวางที่เตียงอย่างแผ่วเบา เขาไม่จำเป็นต้องรีบร้อนอะไรอีกแล้วในเมื่อเขากล้าที่จะบอกความจริงกับ

فصول أخرى
استكشاف وقراءة روايات جيدة مجانية
الوصول المجاني إلى عدد كبير من الروايات الجيدة على تطبيق GoodNovel. تنزيل الكتب التي تحبها وقراءتها كلما وأينما أردت
اقرأ الكتب مجانا في التطبيق
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status