ncเบาๆ ได้ปืนเป็นผัว

"__"

พี่ภูมิมองหน้าฉันนิ่ง ๆ ก่อนเปิดประตูแล้วดันตัวฉันเข้าไปในห้องนอน

"มึงอยากได้กูเป็นผัวมากใช่ไหม? ได้!"

พี่ภูมิเหวี่ยงฉันลงบนโซฟาอย่างแรง ก่อนถอดเสื้อสูทสีดำออกแล้วโยนลงบนพื้น พร้อมเนกไทที่ถูกดึงออกตามมา

พี่ภูมิปลดกระดุมเสื้อของตัวเองสองสามเม็ด ก่อนพับแขนเสื้อขึ้นทั้งสองข้าง

ตึก ตัก... ตึก ตัก...

เสียงหัวใจของฉันเต้นรัวจนไม่เป็นจังหวะ ไม่ใช่เพราะกลัวหรอกนะ แต่เป็นเพราะฉันตื่นเต้นต่างหาก

ในที่สุดความฝันของฉันก็เป็นจริง

ต่อให้เขาใช้ความป่าเถื่อนกับฉัน... ฉันก็ยอม ถ้ามันจะทำให้ฉันได้เขามาเป็นผัว

พึ่บ!

"__"

พี่ภูมิขึ้นมาคร่อมอยู่เหนือร่างฉัน แล้วปลดเข็มขัดของตัวเองออก

ส่วนฉันก็นอนนิ่ง พร้อมส่งยิ้มกรุบกริบให้เขา

มันก็รู้สึกเขินอายอยู่นิดหน่อย

อีกไม่กี่วินาทีข้างหน้า ฉันก็จะได้เป็นเมียของพี่ภูมิอย่างสมบูรณ์แบบ

"พี่ภูมิ... ทำเบา ๆ นะ มันเป็นครั้งแรกของน้องจูน คิกคิก"

ฉันพูดพลางยกมือขึ้นปิดหน้าตัวเอง

"หึ!"

สักพักพี่ภูมิก็เริ่มลูบไล้ไปตามเรียวขาของฉัน ก่อนจับขาของฉันชันเข่าขึ้นข้างหนึ่ง

"พี่ภูมิ... มันจะเจ็บไหม"

"เดี๋ยวมึงก็รู้"

"อ๊ะ... พี่ภูมิ จูนเจ็บ"

"อื้อ... อ๊ะ~ พี่ภูมิ เบาหน่อย จูนเจ็บ..."

ฉันไม่รู้หรอกว่าพี่ภูมิทำอะไรอยู่ ถึงได้รู้สึกเจ็บขนาดนี้มันทั้งเจ็บ ทั้งแสบ และมีความรู้สึกแปลก ๆ ปะปนกันไป

“อ๊าา…” พี่ภูมิเร่งจังหวะนิ้วมือเข้าออกอย่างถี่รัว พร้อมเอานิ้วโป้งมือบดขยี้ไปด้วย จากที่เคยเจ็บตอนแรก ตอนนี้เหลือแต่ความเสียวล้วนๆ จนทำฉันหายใจไม่ทั่วท้อง

“อื้อ~ พ…พี่ภูมิ อ๊า~” ร่างกายฉันนอนบิดตัวไปมาพร้อมหุบขาเข้าหากัน แต่พี่ภูมิก็จับขาฉันแยกออก แล้วยังเพิ่มความเร็วของนิ้วร้ายนั้นให้เร็วขึ้น ฉันหลับตาพลางกัดริมฝีปาก เอามือกำชายเสื้อตัวเองแน่นจนมือไม้เกร็งไปหมด

“อ๊า อ๊า พะ…พี่ภูมิ…อ๊ะ จูนปวดชิ้งฉ่อง!” พอบอกว่าปวดชิ้งฉ่อง พี่ภูมิก็หยุดทันทีพร้อมชักนิ้วออก ฉันกำลังจะลุกขึ้น แต่หมับ!! พี่ภูมิเอามือบีบที่คอแล้วดันตัวฉันลงนอนท่าเดิม

“มึงไม่ได้ปวดเยี่ยวหรอก แต่มึงกำลังจะสำเร็จความใคร่” พูดจบหน้าฉันก็ร้อนผ่าวขึ้นมาทันที พี่ภูมิทำท่าจะปลดกางเกง แต่ไม่ได้ปลด กลับชักปืนที่เหน็บเอวขึ้นมา ยกยิ้มมุมปาก ก่อนจะเอาปลายกระบอกปืนมาจ่อตรงจุดนั้น

“พะ…พี่ภูมิ…”

“ชู่!! อย่าถาม ถ้าไม่อยากให้ร่องมึงละลุ” พอได้ยินแบบนั้น ฉันถึงกับเบิกตากว้างเท่าลูกไข่

“พี่หมายความว่า…”

พรวด!!

“เฮือก!!” ฉันสะดุดเฮือกเมื่อพี่ภูมิผลักกระบอกปืนเข้าไปในร่อง แล้วขยับมันเข้าออกอย่างรัวๆ

“พะ…พี่ภูมิ เอาปืนออกเดี๋ยว! เดี๋ยวปืนมันลั่นขึ้นมานะพี่ภูมิ!”

“มึงแน่ใจเหรอว่าจะให้กูเอาออก? แต่ดูท่าทางมึงนี่เหมือนจะชอบด้วยซ้ำ”

“อื้ม…อ๊าา…พี่ภูมิ เดี๋ยวมันลั่น! เอาออกไป…อ๊าา!” ฉันทั้งพูดทั้งครางออกมา พี่ภูมิกลับไม่สนใจแม้แต่น้อย หนำซ้ำยังเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก

“โอยย~” ฉันยกก้นขึ้นพร้อมบิดไปมาจนรู้สึกเสียวสุดขั้วจนขนลุกซู่ไปทั้งตัว ตอนนี้โดนทั้งนิ้วทั้งปืนกระหน่ำเล่นงานอย่างหนักหน่วง ทั้งเสียวจนทนแทบไม่ไหว ทั้งหวาดกลัวว่าถ้าปืนลั่นขึ้นมาคงจะทะลุทะลายไปหมดแน่ ฉันเอามือจับแขนพี่ภูมิไว้แน่น หายใจเข้าออกถี่รัว จนกระทั่งส่วนล่างของร่างกายกระตุกสองสามที แล้วรู้สึกโล่งสบาย ร่างกายเบาสบายเหมือนปุยนุ่นจนประหลาดใจ

เสื้อผ้าที่สวมใส่เปียกชุ่มไปด้วยเหงื่อ พี่ภูมิจึงชักปืนออกมา เห็นมีน้ำสีขาวขุ่นปนเลือดติดอยู่ที่ปลายกระบอก

พี่ภูมิลุกขึ้นถอยออกห่าง แล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดทำความสะอาดปืนอย่างใจเย็น

“ทีนี้ได้ผัวสมใจมึงหรือยัง อีมึน?” ฉันเพิ่งหอบหายใจฟื้นตัว ก็ต้องหันไปมองจนคอแทบเคล็ด

“อะไรนะ!!”

“ก็นี่ไง…ผัวมึง!” พี่ภูมิเลิกคิ้วพร้อมยกปืนขึ้นโชว์

“____” ฉันถึงกับเงิบค้าง จะมีผัวทั้งที แต่กลับได้ปืนมาเป็นผัวนี่นะ พี่ภูมิมันร้ายกาจจริงๆ