เข้ารีสอร์ท

“เดี๋ยวจูนขับให้”

“ไม่ต้อง! เดี๋ยวกูขับเอง กูไม่ไว้ใจมึง... เดี๋ยวพากูเข้าโรงแรม”

“ไม่พาเข้าโรงแรมหรอกน๊าา!! ป้ะ! ขึ้นรถ”

ฉันเปิดประตูขึ้นรถก่อนเขา พี่ภูมิยืนมองฉันจากด้านนอกแล้วบ่นพึมพำอะไรไม่รู้คนเดียว สงสัยคงกำลังด่าฉันนั่นแหละ

สักพักพี่ภูมิก็เปิดประตูขึ้นมาบนรถด้วยสีหน้าบึ้งตึง

“พี่ภูมิ อะไรติดคอเสื้อพี่อ่ะ”

ฉันเอื้อมมือไปปัดตรงคอเสื้อของพี่ภูมิ พี่ภูมิหันมามองพร้อมขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

“มึงทำอะไร”

“ก็ปัดเศษใบไม้นี่ไง”

ฉันยื่นใบไม้ใบเล็ก ๆ ให้พี่ภูมิดู

“ถ้ามึงพากูเข้าโรงแรม กูฆ่ามึงแน่”

“น้องจูนไม่พาพี่เข้าโรงแรมหรอก”

ฉันยิ้มกว้างก่อนสตาร์ทรถขับออกจากปั๊มน้ำมัน

ระหว่างทางที่กำลังขับรถ ฉันหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาแล้วจ้องหน้าจอที่เปิดหน้าจองห้องวีไอพีของรีสอร์ตเอาไว้

น้องจูนไม่ได้พาพี่เข้าโรงแรมนะ...

แต่น้องจูนพาพี่เข้ารีสอร์ตต่างหาก คิก ๆ

20 นาทีผ่านไป

รีสอร์ต

"__"

หึหึ... ในที่สุดพี่ก็ตกเป็นของฉัน

สงสัยฉันจะฉีดยานอนหลับหนักไปหน่อย เลยหลับปุ๋ยทั้งคนทั้งอนาคอนด้า คิก ๆ

แต่อนาคอนด้าหลับแบบนี้มันจะใช้งานได้ไหมนะ

ไอ้เราก็อยากลอง ก็ว้าวุ่นเลยทีนี้

“ว่าแต่จะทำยังไงกับท่อนไม้ของพี่ดีนะ หลับซะคอพับเลย”

ฉันเลยลองเอามือไปจับสิ่งนั้นของเขาแล้วรูดขึ้นลง ทำตามในคลิปที่เคยดูมา พอทำไปสักพักเจ้าสิ่งนั้นก็เริ่มแข็งตัว

“หืม! ใหญ่จัง ยาวด้วย แล้วแบบนี้ของน้องจูนจะพังไหมเนี่ย”

ในคลิปผู้หญิงใช้เลียมันด้วย แล้วดูเหมือนว่าผู้ชายก็ชอบด้วยนะ งั้นฉันจะลองทำแบบนั้นดูบ้าง

“ขอชิมหน่อยนะคะ”

ฉันใช้ลิ้นแตะลงที่ปลายลำยาวแล้วเลียวนซ้ำ ๆ ก่อนลากลิ้นลงและขึ้นตามในคลิปเด๊ะ ๆ

แต่พอเอามันเข้าไปในปาก มันเข้าได้แค่ครึ่งเดียวเท่านั้น เพราะอนาคอนด้าของเขามันใหญ่และยาวมาก ขนาดแค่ครึ่งเดียวมันก็เต็มปากแล้ว

“อือม์...”

เสียงพี่ภูมิคำรามอยู่ในลำคอเบา ๆ พร้อมใบหน้าที่ดูเหมือนกำลังมีอารมณ์กับสิ่งที่ฉันทำ

แสดงว่ามันได้ผลฉันทำแบบนี้ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่งมีน้ำสีขาวพุ่งออกมารสชาติของมันแปลก ๆ อธิบายไม่ถูก แต่มีกลิ่นคาวเล็กน้อย

แต่พอมันไหลลงคอ ฉันถึงกับลุกขึ้นวิ่งไปอ้วกในห้องน้ำ

มันแย่มาก

กลิ่นคาวของน้ำพวกนั้นยังฟุ้งติดอยู่ในปาก ไม่รู้ว่าคนในคลิปกินเข้าไปได้ยังไงคาวมากรสชาติก็แย่สุด ๆ

“แค่ก ๆ หืม! กลิ่นยังติดปากอยู่เลย”ฉันล้างปากหลายครั้ง แต่ดูเหมือนกลิ่นคาว ๆ มันยังติดอยู่ที่ลิ้น

“สงสัยต้องใช้สเปรย์ฉีดปากแล้วล่ะ”โชคดีที่ฉันพกสเปรย์ฉีดปากมาด้วย

"รอน้องจูนแป๊บนึงนะคะ ขอเพิ่มความหอมให้ปากนิดนึง!!"

ฉันหยิบสเปรย์ฉีดปากขึ้นมาพ่นสองสามครั้ง แต่แปลกจัง... ทำไมมันไม่มีกลิ่นอะไรเลยล่ะ?

ฉันลองพ่นซ้ำอีกหลายครั้ง แต่ก็ยังเหมือนเดิม

ทว่าที่ไม่เหมือนเดิมคือ ฉันเริ่มรู้สึกมึนหัวขึ้นมา ร่างกายค่อย ๆ หมดเรี่ยวแรงอย่างบอกไม่ถูก

"หืม...?"

ฉันขมวดคิ้วพลางยกขวดขึ้นมาดู พยายามเพ่งสายตาอ่านข้อความบนฉลาก แต่ภาพตรงหน้ากลับเริ่มพร่าเลือนลงเรื่อย ๆเปลือกตาหนักอึ้งจนแทบลืมไม่ขึ้นสุดท้าย... ภาพทุกอย่างก็ดับวูบหายไปในความมืด

เวลาต่อมา

"มึงวางยากูทำไม"

น้ำเสียงขุ่นเคืองเอ่ยถาม พร้อมแววตาคมที่เต็มไปด้วยความโกรธคอยจ้องมองฉันอยู่ตลอด จนฉันต้องหลบสายตาและก้มหน้าลงมองตักตัวเอง

ฉันไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปนานแค่ไหน พอตื่นขึ้นมาอีกที ฉันก็มาอยู่ที่บ้านไม้หลังหนึ่ง และแน่นอน... ฉันไม่เคยมาที่นี่

"กูถาม!!"

"เอ่อ... คือ... คือว่าจูนไม่ได้ตั้งใจจะวางยาพี่นะ จูนแค่จะ..."

ฉันหยุดพูด แล้วก้มหน้าพร้อมบีบมือตัวเองอีกครั้ง

ใครจะไปรู้ว่าขวดยาพ่นปากกับขวดยานอนหลับมันเหมือนกัน ไอ้เราก็โง่ซะด้วยสิ งานเข้าเลยทีนี้

"แค่จะอะไร มึงพูดครั้งเดียวให้มันจบ อย่ามาลีลา ทำเป็นตัวสั่น ปากสั่น เพราะกลัวปืนที่กูจ่อหัวมึงอยู่"

"น้องจูนก็แค่อยากให้พี่เป็นของจูน"

"__"

"น้องจูนขอโทษค่ะ"

ฉันขอโทษเขาทั้งที่ยังก้มหน้าหลบสายตาอยู่แบบนั้น

ตอนนี้หน้าพี่ภูมิน่ากลัวมาก จนฉันไม่กล้าสบตาเขาเลย

กระทั่งพี่ภูมิกระชากแขนฉันให้ลุกขึ้นยืน

"กูจะบอกอะไรให้นะ กูโคตรเกลียดผู้หญิงแบบมึงเลยว่ะ"

"..."

"ชอบหาทุกวิถีทางเพื่อจะได้นอนกับผู้ชาย"

"แต่จูนชอบพี่นะ"

"แต่กูเกลียดมึง"

"แต่จูนชอบพี่!"

"..."

"ชอบพี่! ชอบพี่! ชอบพี่! ชอบพี่! ได้ยินไหมว่าจูนชอบพี่!!! อยากได้พี่เป็นผัว!!!"

ฉันตะโกนใส่หน้าเขาซ้ำ ๆอย่างไม่ยอมแพ้ ก็คนมันชอบ...

ต่อให้เขาเกลียดฉันมากแค่ไหน แต่ฉันก็ยังชอบเขาอยู่ดี