LOGIN@ ผับ V
“ฮิ้ววว! สวยครับคนสวย!” “ขอเบอร์ได้ไหมครับ!” ยังไม่ทันได้ดื่มน้ำให้ชุ่มคอ คุณหนูก็ลากฉันขึ้นไปเต้นบนเวทีเรียบร้อยแล้ว ฉันโยกตัวไปตามจังหวะเพลงอย่างสนุกสนาน ส่วนผู้ชายด้านล่างก็ส่งเสียงโห่ฮิ้วกันลั่นผับราวกับเจอของหายาก จะว่าไปก็ไม่แปลกหรอกค่ะ เพราะชุดที่ฉันใส่มาวันนี้ก็สะดุดตาพอสมควรอยู่เหมือนกัน ส่วนคุณหนูมิลินน่ะเหรอ... หายตัวไปกับคุณมิกซ์ตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ทิ้งฉันไว้กลางวงล้อมของผู้ชายที่พร้อมจะเข้ามาชวนคุยทุกเมื่อ “น้องสาว มานั่งกับพวกพี่ไหมครับ” ฉันหันไปมองโต๊ะข้าง ๆ อยู่สองวินาทีแล้วส่ายหน้าไม่ผ่านค่ะ ถ้าเอาไปเทียบกับพี่ภูมิ พวกนี้ยังห่างอีกหลายช่วงตัว “ว่าไงน้อง สนใจไปต่อไหม” ฉันไม่ตอบอะไร แค่ยกนิ้วกลางให้แม่งเป็นคำตอบแล้วเดินหนีมานั่งหน้าเคาน์เตอร์บาร์ ขี้เกียจเสียเวลา ระหว่างกำลังยกแก้วขึ้นดื่ม สายตาก็ดันเหลือบไปเห็นผู้ชายสองคนนั่งอยู่ไม่ไกล ตอนแรกก็ไม่ได้สนใจหรอกค่ะ แต่พอเห็นหน้าคนที่นั่งฝั่งซ้ายเท่านั้นแหละ... ฉันแทบสำลักเพราะเห็นพี่ภูมิว่าที่ผัวนั่งอยู่ตรงโซนวีไอพี โอเคคืนนี้น่าสนใจขึ้นมาแล้วล่ะ ฉันรีบลุกจากออกเก้าอี้กำลังจากไปหาพี่ภูมิแต่ทว่ายังเดินไม่ทันจะถึงโต๊ะอยู่ๆก็มีผู้ชายคนนึงเดินมาชนไหล่เข้าอย่างเต็มแรง “ขอโทษนะครับ พอดีจะไปห้องน้ำเลยไม่ทันดู” ปากพูดขอโทษ แต่สายตาดันมองหน้าอกฉัน..ไอ้โรคจิต “ไม่เป็นไรค่ะ”ฉันตอบส่ง ๆเพราะตอนนี้มีเรื่องสำคัญกว่า ฉันเดินตรงไปยังโต๊ะของเขาทันที ก่อนจะตัดสินใจทิ้งตัวลงนั่งบนตักแกร่งของพี่ภูมิแบบไม่ขออนุญาต พึ่บ! “เฮ้ย! มาไงวะ?”พี่ภูมิอุทานพร้อมทำหน้าตกใจ “ไงคะ... ผัวขาาา”ฉันอ้อนเสียงหวาน “อีมึน!!"นั่นไงเจอกันไม่ถึงห้าวินควันออกหูล่ะ “หนูชื่อน้องจูนค่ะ ไม่ใช่อีมึน”ฉันเถียงกลับทันทีแต่พี่ภูมิใช้แขนพยายามดันตัวฉันออก แต่ยิ่งเขาดันมากเท่าไหร่ ฉันก็ยิ่งกอดคอเขาแน่นขึ้นเท่านั้น “อีมึน! ลุกออกจากตักเดี๋ยวนี้ กูทำงานอยู่”เขาขู่เสียงลอดไรฟัน พลางเหลือบมองไปทางโต๊ะของไอ้ดาร์กอย่างระแวดระวัง “พี่รู้จักพวกไอ้ดาร์กด้วยเหรอ? ฉันถามอย่างสงสัย “มึงรู้จักพวกมัน?” “อืม! มันเป็นคู่หมั้นเก่าคุณหนู แต่ตอนนี้เป็นศัตรูกันแล้ว พี่มาสืบข้อมูลพวกมันเหรอคะ?” “เสือก!” "อุ้ย!!เรื่องชาวบ้านขอให้บอกค่ะ คิกคิก” “...” ฉันหัวเราะอย่างผู้ชนะ สักพักฉันก็เปลี่ยนท่านั่งหันหน้าเข้าหาเขาแล้วกอดคอเอาไว้แน่นกว่าเดิม ตอนนี้ฉันน่าจะดูเหมือนลูกลิงเกาะต้นไม้มากกว่าคนแล้วล่ะ “อีมึน! มึงนั่งดี ๆ มึงจะมานั่งแบบนี้ไม่ได้!” “จูนจะนั่งแบบนี้ จูนชอบ”พูดจบก็เอาขากอดเอวเขาเพิ่มอีกชั้น กันหลุดไว้ก่อน! “อีหน้าด้าน”พี่ภูมิสบถเบา ๆ แต่ขอโทษนะ ฉันได้ยินชัดทุกคำ! “ใครวะไอ้ภูมิ?”ผู้ชายที่นั่งตรงข้ามถามขึ้น “คนใช้”พี่ภูมิตอบนิ่ง ๆ ฉันหันขวับตอบกลับคนตรงข้ามทันที “หนูชื่อจูนค่ะ อายุสิบเก้าปี สถานะมีผัวแล้วแต่ยังโสด พี่สุดหล่อสนใจเป็นผัวสำรองไหมคะ?” ผัวะ! “โอ๊ะ!”ฝ่ามือว่าที่ผัวประทับลงบนหัวฉันเต็ม ๆ“พี่ตบหัวน้องจูนทำไมคะ น้องจูนเจ็บนะ!” “แรด!” “หึงหนูเหรอคะ?” ฉันเอานิ้วจิ้มแก้มเขาเล่นอย่างหมั่นเขี้ยว แต่คนตรงหน้ากลับทำหน้ายักษ์ใส่จนน่ากลัว “มึงเป็นใครที่กูต้องหึง?” “เป็นเมียพี่ไง” “กวนตีน... คนอย่างมึงกูไม่เอาทำเมียหรอก! ลุก!” โห... ดุขนาดนี้ แต่แปลกแฮะ ฉันยิ่งชอบ “กูบอกให้ลุก!” ฉันยังคงส่ายหน้าดื้อ ๆ พร้อมทำปากจู๋ใส่เขา แปะ! รอบนี้โดนตีปากเบา ๆ “เจ็บนะ ชอบใช้ความรุนแรงจริง!” “สม!” “เปลี่ยนจากมือตี เป็นอย่างอื่นได้ปะคะ?” ฉันกระซิบเย้า “อีไร้ยางอาย อีหน้าด้าน อีหน้ามึน” “เพราะหนูคือสีทนได้ไง คิก ๆ” ฉันหัวเราะร่า ส่วนพี่ภูมิก็เงียบไป สงสัยคงกำลังนั่งทำใจยอมรับเมียคนนี้อยู่ “แล้วแต่พี่สุดหล่อคนนี้ชื่อไรเหรอคะ?” ฉันหันไปถามเพื่อนของพี่ภูมิด้วยรอยยิ้มหวานอีกรอบ “พี่ชื่อก้องครับ” “ยินดีที่ได้รู้จักนะคะพี่... เป็นเพื่อนกับพี่ภูมิเหรอคะ?” “ครับ! ...เดี๋ยวนะ นี่ใช่น้องคนเดียวกันที่เต้นอยู่บนเวทีเมื่อกี้หรือเปล่า?” พี่ก้องถามด้วยสีหน้ากลั้นขำ “ใช่เลยค่ะ! เป็นไงคะ? จูนเต้นสวยไหม?” ฉันถามอย่างภูมิใจ “เต้นเหมือนลิงกินกบ” พี่ก้องตอบหน้าตาย “ห๊ะ? ลิงกินกบมันเป็นยังไงเหรอคะ? มันมีด้วยเหรอ? จูนเคยได้ยินแต่ลิงกินกล้วยนะ” ฉันทำหน้าเอ๋อใส่ “พี่ว่าถ้าน้องไม่ลุกเดี๋ยวน้องก็รู้เองว่าเป็นยังไง... แต่เปลี่ยนเป็น ‘ลิงอุ้มแตง’ แทนนะ” พี่ก้องพูดแล้วหัวเราะร่วน “ไอ้ก้อง!!! เดี๋ยวมึงจะโดน!” พี่ภูมิสบถเสียงเข้ม ฉันไม่สนหรอกว่าลิงกินกบหรืออุ้มแตงคืออะไร ในเมื่อตอนนี้ ‘เป้าหมาย’ อยู่ตรงหน้า ฉันเลยถือโอกาส ฟอด!! กดจมูกหอมซอกคอพี่ภูมิเน้นๆ “ห๊อมหอม... ใช้น้ำหอมไรเหรอคะ?” ฉันถามก่อนจะกดจมูกสูดดมความหอมแบบถึงเนื้อถึงหนัง ทั้งหอมทั้งซุกไซ้ซอกคอแกร่งอย่างหมั่นเขี้ยว ก็คนมันหอมจริงๆ นี่นา “หืม! อีมึน! อย่าไซ้คอกู อีมึน!” พี่ภูมิคำรามลั่น “ก็มันหอมอ่ะ...” ฉันยังคงซุกไซ้ต่อไม่สนคำทัดทานใดๆ ทั้งนั้น ทว่าในจังหวะที่ขยับตัวไปมา ฉันก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างที่แข็งๆ ทิ่มอยู่ที่หน้าขา... ฉันจึงขยับตัวไปมาตามสัญชาตญาณ แต่ยิ่งขยับ ไอ้สิ่งนั้นก็ยิ่งดันสู้มือ! “อึก... มึงนั่งดีๆ ดิ! มึงจะขยับอะไรนักหนา” “ก็มันมีอะไรไม่รู้แข็งๆ ทิ่มเป้าจูนอยู่อ่ะ... พี่เอาท่อนไม้ยัดเข้าไปในกางเกงเหรอคะ?” พูดจบ ฉันก็ถือวิสาสะ หมับ! เอามือคว้าหมับลงไปที่ตรงกลางเป้าของพี่ภูมิเต็มๆ ความรู้สึกแข็งขึงใต้ฝ่ามือทำเอาฉันตาโต “อึก!” พี่ภูมิครางออกมาในลำคอ “พี่เป็นไรเหรอ?” ฉันถามพร้อมกับลูบๆ คลำๆ สำรวจความแข็งขึงนั้น แต่ยิ่งลูบมันก็ยิ่งใหญ่ขึ้น แถมยังแข็งเปรี๊ยะสู้มือมากกว่าเดิมอีก! “อื้อม... มึงปล่อยมือจากตรงนั้นเดี๋ยวนี้!” พี่ภูมิมือหนึ่งปิดหน้าตัวเอง อีกมือคว้าข้อมือฉันไว้แน่น ความมึนของฉันทำให้ฉันถือวิสาสะล้วงมือเข้าไปในกางเกงของเขาโดยไม่กลัวตาย “หืม!! อีจูน!! มึงเอามือออกเดี๋ยวนี้ ก่อนที่กูจะทนไม่ไหว!” “พี่ภูมิ... มันดึงไม่ออกง่ะ! พี่เอาอะไรใส่ไว้ในนี้เหรอคะ?” ฉันว่าพลางดึงและโยกไอ้นั่นไปมาด้วยความซื่อ(บื้อ) “อ๊ะ! อีมึน!! อย่าดึงคxยกู!"“พวกมึงดูผู้หญิงคนนั้นดิ แม่งนั่งอ่อยกูตั้งนานล่ะ หุ่นแม่งโคตรได้ว่ะ พวกมึงคิดเหมือนกูไหม น่าเอาชิบหาย ถ้าไม่ติดว่ากูมีลูกมีเมียนะ กูจับเอาแล้ว” “ตาย! ตายแน่คราวนี้ไอ้มิกซ์ มึงพูดอะไรออกมา มึงถอนคำพูดเดี๋ยวนี้” เก้าพูดด้วยเสียงสั่น มิกซ์หันกลับมาหาเพื่อนสองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม แต่จู่ๆ พวกเขาก็นั่งนิ่งเงียบ ทำหน้าเหมือนมีคนกำลังจะมาฆ่าอย่างนั้นแหละ “พวกมึงเป็นอะไรวะ ทำหน้ายังกับเมียมาตามฆ่า” “ใช่ เมียก็คือยมบาลมาเอาชีวิตมึงไง ไอ้มิกซ์!!” เสียงโคตรคุ้น คุ้นเหมือนเสียงเมียอันเป็นที่รักที่ดังอยู่ข้างหลัง สักพักมิกซ์ก็รู้สึกว่ามีอะไรเย็นๆ เสียวๆ และคมๆ แตะอยู่ตรงคอ ถ้าจะให้เดาตามประสบการณ์ที่คุ้นเคย... มีดไม่ก็ดาบ “อึกก!!” มิกซ์กลืนน้ำลายลงคอ เพื่อนสองคนเริ่มขยับตัวถอยหนี มิกซ์ค่อยๆ หันไปมองด้านหลัง โอ้โห... ชัดเลย!! มากันยกแก๊งค์ แม่ลูกแฝดสามมาครบทีม! มิรินเอาลูกใส่กระเป๋าสะพายมาด้วยครบทั้งสามคน แต่มีเรื่องหนึ่งที่สะดุดตา... ชุดของเธอนี่แหละครับ ลูกสามแล้ว แต่หุ่นก็ยังเฟี้ยว “ไง ไอ้มิกซ์! บ้านมึงอยู่นี่เหรอ หรือกลับบ้านไม่ถูก ให้กูพากลับบ้านเอาไหม
“มึงจะเลี้ยงกันยังไงวะ ทีเดียวตั้งสามคน กูล่ะปวดหัวแทน” นั่นสิ... แต่ก็ไม่แปลกหรอกที่มิรินจะได้ลูกแฝด เพราะทางเธอมีเชื้อแฝดอยู่แล้ว ป๊าเดย์กับลุงไนท์ก็เป็นพี่น้องฝาแฝด ส่วนเธอยังมีน้องชายสองคนที่เป็นฝาแฝดกันอีก เฮ้ออ!! พวกเขาออกมาเป็นคู่ แต่เธอนี่สิ ออกมาทีเดียวแฝดสามเลย เฮ้อ... แค่ลำพังพ่อของเด็กก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว นี่เพิ่มลูกมาอีกสามคน มิรินจะไม่ปวดตับได้ยังไง “ไอ้มิกซ์ มึงทำได้ไงวะ ปั๊มที่เดียวมึงได้มาเป็นแพ็กเลยว่ะ แม่ง! สุดยอดอาจารย์มิกซ์” “ใครว่ากูปั๊มที่เดียว มึงคิดผิด กูปั๊มวันละแปดรอบ จิบอกให้” “วันละแปดรอบนี่มึงกลัวลูกมึงขาดแคลนสารอาหารหรือไงวะ ขยันชิบหาย” มิกซ์ยักไหล่ ก็คนมันเก่ง ทำไงได้ ตอนนี้มิกซ์กับเก้ากำลังยืนมองดูแฝดสามคนที่กำลังอบอยู่ในตู้กระจกใส เขาได้แต่มองลูกจากด้านนอกผ่านกระจกที่กั้นเอาไว้ ส่วนนายกับกายกลับกันไปแล้ว เหลือแต่เก้าที่ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง “มึงว่าลูกกูเหมือนใครวะ” “เหมือนคนข้างบ้าน” ผัวะ!!!!! มิกซ์หันไปตบกบาลเก้าทีหนึ่ง มันชอบพูดกวนส้นตีนตลอด “ไอ้เหี้ยมิกซ์ มึงกับไอ้นายแม่งชอบตบหัวกูจัง วันนี้กูโดนตบหัวกี่รอบแล้ววะเน
“เอาน่า! ลูกกูก็หลานพวกมึงทั้งนั้น พวกมึงไม่ต้องบ่นมาก มานี่! มาถือของพวกนี้เร็วๆ” ทั้งสามคนก็เดินเข้ามาหยิบของตามที่มิกซ์สั่งไปเมื่อครู่ “หิวยัง” “ไม่ค่ะ มิรินรู้สึกปวดหลัง อึดอัดท้องยังไงก็ไม่รู้” มิรินเอามือลูบท้องตัวเองเบาๆ “งั้นพวกเรากลับกันเลยไหม” เธอพยักหน้าให้มิกซ์ด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก เขาจึงพยุงเธอลุกขึ้นจากม้านั่ง แต่พอมิรินลุกขึ้นเท่านั้น อยู่ๆ ก็มีน้ำใสๆ ไหลออกมาระหว่างขาของเธอ พรวด!! “เฮ้ยย!! ที่รัก ฉี่แตกเหรอ” “ไม่รู้ มันไหลออกมาเอง! โอ๊ะ!” “มิรินเป็นอะไร” “มิรินเจ็บท้อง โอ๊ยย!” “ห๊ะ!! เจ็บท้อง” “ไอ้มิกซ์! มึงรีบพาเมียมึงไปโรงพยาบาลด่วนเลย น้ำแตกแบบนี้กูว่าเมียมึงคลอดลูกแน่นอน” “มึงจะบอกว่าเมียกูจะคลอดก่อนกำหนดงั้นเหรอ” “จะก่อนหรือไม่ก่อน มึงรีบพาเมียไปก่อนเร็วๆ” “เออๆ” มิกซ์อุ้มมิรินขึ้นเป็นท่าเจ้าสาว ก่อนรีบวิ่งออกจากห้างทันที ส่วนเพื่อนทั้งสามคนก็หอบของวิ่งตามหลังมาติดๆ @โรงพยาบาล #ห้องคลอด มิกซ์เดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องคลอดอย่างกระวนกระวาย นั่งไม่ติดทั้งเป็นห่วงทั้งกังวล กลัวลูกออกมาไม่แข็งแรงเหมือนเด็กคนอื่น เพราะมิรินคลอดก่
@ บ้านของมิกซ์และมิริน พึ่บ! พึ่บ! เสียงสลัดผ้าดังเป็นจังหวะอยู่ที่ราวตากผ้า "เมียนะเมีย! มึงทำกับกูแบบนี้ได้ยังไง มึงเห็นกูเป็นอะไร เห็นกูเป็นทาสคอยรับใช้มึงใช่ไหม! ฮึก... มึงเห็นกูเป็นนางบำเรอใช่ไหม ถึงได้จิกหัวใช้กูขนาดนี้! ฮึก... กูเอามึงมาเป็นเมีย ไม่ใช่เอามึงมาเป็นผัว!" มิกซ์ยืนบ่นอุบอิบขณะตากผ้า เดี๋ยวนะ... สรุปมันเป็นผัวหรือเขาเป็นเมียวะ? ทุกวันนี้เขาสับสนเรื่องเพศตัวเองไปหมดแล้ว โดนเมียจับกดบ่อยๆ จนเริ่มจะล่องลอย พูดถึงเรื่องอย่างว่า มิกซ์อยากจะขอลาออกจากตำแหน่งผัวแห่งชาติจริงๆ มันเหนื่อย! เอาทุกวัน ทุกเวลา เอาได้ทุกนาทีที่อยาก เอาหนึ่งทีไม่พอ สองทีไม่พอ สี่ห้าทีก็ยังไม่พอ สรุปเขาต้องโดนเมียเอาวันละเจ็ดแปดรอบ! เขาจะแจ้งความจับข้อหาข่มขืนได้ไหม ถึงเขาจะสมยอมก็เหอะ... พูดแล้วอยากจะร้องไห้ บทเธอจะคึกขึ้นมาก็ไม่มีอะไรกั้น ทั้งขู่ด้วยแซ่ จับเหวี่ยงลงเตียง แล้วเอากุญแจมือล็อคไว้ เรื่องท้องไม่ใช่อุปสรรคของเธอเลยสักนิด ถ้าเขาไม่ยอม นางก็พร้อมจะสติหลุดทันที "ไม่พอใจก็เอา พอใจก็เอา โมโหก็เอา หงุดหงิดก็เอา อารมณ์ดีก็เอา เอาจนเอวเคล็ดเอวยอก เอาแบบมาราธอน เอาจนถลอก... อี
"ไง! ได้ยินข่าวว่าเป็นแม่คนแล้วนี่" ม๊ามิโกะเดินเข้ามานั่งข้างมิริน ส่วนเด็กแฝดนั่งลงฝั่งตรงข้าม "เมฆกับหมอก น้องชายของเธอ" ท่านตาแนะนำ "น้องชาย?" มิรินหันมองหน้าม๊ามิโกะนิ่งๆ ก่อนจะหันกลับมามองเด็กแฝดสองคนนั้น "หวัดดีครับเจ๊" เมฆและหมอกเอ่ยทักพร้อมกัน มิรินพยักหน้ารับเล็กน้อยพลางยกถ้วยชาขึ้นจิบ เหล่ตามองเด็กแฝดวัยราวๆ 14-15 ปีด้วยหางตา ในใจเกิดความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาลึกๆ... ทำไมเด็กพวกนี้ถึงได้อยู่กับพ่อแม่ ต่างจากเธอที่ต้องเติบโตมาโดยไม่มีพวกท่านเกือบทั้งชีวิต รักลูกไม่เท่ากันมันมีอยู่จริงสินะ "ช่วงนี้เป็นไงบ้าง มีแพ้ท้องบ้างหรือเปล่า" ม๊ามิโกะเอ่ยถาม "มีแค่เพลียๆ ส่วนอย่างอื่นก็ปกติ... แล้วท่านตาเรียกหลานมาวันนี้มีอะไรหรือเปล่าคะ" "ช่วงนี้ตาอยากให้หลานพัก" ท่านตาเอ่ยเสียงเรียบ "ท่านตาหมายถึงอะไร" "เรื่องที่หลานส่งคนไปเก็บไอ้ดาร์ก ตาอยากให้หลานหยุดไว้ก่อน" "ทำไมคะ" "พอดีท่านทูตเขาขอมา" "ท่านทูตงั้นเหรอ... อย่าบอกนะว่าเป็นพ่อของจูน" "อืม ทางผู้ใหญ่ขอร้องมาว่าอย่าเพิ่งฆ่ามัน ตอนนี้พวกเขากำลังสืบเรื่องของมันอยู่" "แต่ว่า..." "อย่าทำให้ตาลำบ
หลายชั่วโมงต่อมา... กว่าแม่เสือสาวอย่าง มิริน จะสลบไสลไปได้ เล่นเอา มิกซ์ ถึงกับขาเปลี้ยก้าวขาแทบไม่ออก เมียใครก็ไม่รู้ขี้เอาเป็นบ้า ขนาดผัวป่วยอยู่แท้ๆ ก็ยังไม่เว้น แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับชอบใจ ถึงเธอจะเถื่อนแบบสายมุ้งมิ้ง ทว่าเรื่องบนเตียงต้องยกให้เธอเป็นอันดับหนึ่ง หลังจากพาเมียรักขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็ออกมาข้างนอกเพื่อหาซื้อผลไม้ดองกินแก้เปรี้ยวปาก พร้อมกับไม่ลืมซื้อของบำรุงเมียสุดที่รักและลูกในท้อง ก่อนจะกลับบ้าน มิกซ์แวะเข้าไปหาพี่ชายเพื่อคุยเรื่องที่เขาเคยฝากให้ช่วยสืบประวัติของ ดาร์ก ชายหนุ่มให้คนตามสืบเงียบๆ ตั้งแต่เจออีกฝ่ายที่ร้านอาหาร ประวัติของไอ้หมอนี่ไม่ธรรมดา เพราะเป็นถึงเจ้าพ่อค้ายาเสพติดข้ามชาติรายใหญ่ แถมยังเป็นสมาชิกองค์กรเอสแบ็คอะไรสักอย่างตามที่มิรินเคยเล่าให้ฟังคร่าวๆ เรื่องนี้มิกซ์ให้พี่ชายสืบอย่างเงียบที่สุด โดยที่มิรินไม่รู้... เพราะจริงๆ แล้ว เขาก็เคยให้คนสืบประวัติเมียตัวเองเหมือนกัน แต่มันล้มเหลวเพราะประวัติจริงของเธอถูกลบหายไปหมด มีเพียงประวัติปลอมที่สร้างขึ้นมาใหม่เท่านั้น ซึ่งตอนนี้เขาก็ไม่ได้สืบต่อแล้ว เพราะสืบไปก็ไม่ได้







