登入
บทที่ 01 : รุกแรงแซงโค้ง
ร้าน Coffee Love “พี่คะ... มีเมียหรือยังจ๊ะ มีเมียหรือยังเอ่ย? สนใจมาเป็นผัวหนูไหมจ๊ะ... หนูทำงานบ้านเก่งนะ จิบอกให้ :)” ฉันโปรยยิ้มหวานหยาดเยิ้มใส่ผู้ชายมาดนิ่งตรงหน้า คติประจำใจของ ‘น้องจูน’ คนนี้คือ อ่อยวันละนิดจิตแจ่มใส และเป้าหมายเบอร์หนึ่งในวันนี้ก็คือ ‘พี่ภูมิ’ หนุ่มมาดนิ่งที่ดูเย็นชาจนน่าหมั่นไส้ แต่กลับมีแรงดึงดูดมหาศาลจนฉันอยากจะจับมาทำผัวให้รู้แล้วรู้รอด พี่ภูมิไม่ได้ตอบอะไร เขายังคงนั่งนิ่งอยู่ตรงนั้นเหมือนเดิม คนคนนี้นิ่งมาตั้งแต่วันแรกที่ฉันเจอแล้ว นิ่งจนบางครั้งฉันก็สงสัยว่าเขาแอบคิดเงินทุกคำที่พูดหรือเปล่า แต่เอาเถอะค่ะ ว่าที่ผัวเป็นคนเงียบ ฉันรับได้ เพราะฉันพูดเก่งอยู่แล้ว เราเติมเต็มกันสุด ๆ จิบอกให้ :) “มึงเหนื่อยไหม?” เสียงทุ้มต่ำดังขึ้นเรียบ ๆ จนฉันเผลอยิ้มกว้าง ในที่สุดพี่ภูมิก็ยอมพูดเพิ่มอีกหนึ่งประโยคแล้วค่ะ “ไม่เหนื่อยค่ะ แค่นั่งมองพี่เฉย ๆ ก็หายเหนื่อยแล้ว” ฉันตอบกลับทันทีแบบไม่ต้องคิด เสียฟอร์มได้ แต่เสียผัวไม่ได้ค่ะ “กูหมายถึง... เหนื่อยไหม ที่ต้องลดตัวลงมาอ่อยกูทุกวัน ทั้งที่รู้ว่าไม่มีวันได้ขึ้นเตียงกับกูสักที” โอ๊ย! คนปากหมาแบบนี้ทำไมหล่อจังคะ ได้ยินแล้วหัวใจน้องจูนเต้นแรงจนแทบจะหลุดออกมานอกอก แต่มีหรือที่ฉันจะยอมแพ้ ฉันขยับเข้าไปใกล้อีกนิดแล้วส่งยิ้มหวานกลับไปทันที “พูดแบบนี้... พี่ภูมิอยากชวนน้องจูนขึ้นเตียงแล้วใช่ไหมล่ะ? คิกคิก” พี่ภูมิมองหน้าฉันนิ่ง ๆ ไม่ตอบอะไรอีกตามเคย แต่ฉันก็ยังมองโลกในแง่ดีนะ อย่างน้อยเขาก็มองหน้าฉันอยู่ตั้งหลายวินาที ถ้าไม่สนใจกันจริงจะมองนานขนาดนั้นทำไม จริงไหมคะ :) “ไปค่ะ... น้องจูนยินดีสมยอม” ฉันตอบอย่างหนักแน่นจนตัวเองยังนับถือในความกล้าหาญของตัวเอง คนเราต้องมีความฝัน ส่วนความฝันของฉันก็นั่งอยู่ตรงหน้านี่แหละค่ะ “กาแฟที่สั่งได้แล้วค่ะ” เสียงหวานของพนักงานสาวหน้าใหม่ดังขึ้นขัดจังหวะพอดี ฉันหันไปมองทันที ก่อนจะเห็นว่าเจ้าหล่อนกำลังส่งยิ้มหวานให้พี่ภูมิแบบไม่คิดจะปิดบังอะไรเลย ส่วนพี่ภูมิรับแก้วกาแฟไปด้วยสีหน้าเรียบเฉยเหมือนเดิม แค่เหลือบตามองกลับไปนิ่ง ๆ อีกฝ่ายก็ชะงักไปทันที ฉันมองภาพนั้นอยู่สองวินาทีแล้วพยักหน้าเบา ๆ เออ... เข้าใจแล้วค่ะว่าพี่ภูมิงานดี แต่ยืนมองผัวชาวบ้านออกหน้าออกตาแบบนี้มันก็ไม่ไหวนะ “เสร็จแล้วก็ไสหัวไปทำงานสิคะ” พนักงานสาวสะดุ้งเล็กน้อยก่อนจะหันมามองหน้าฉัน “ยืนจ้องผัวคนอื่นแบบนี้ ระวังนันยางที่เท้าฉันจะไปประทับที่หน้าเอานะคะ... จิบอกให้ :)” ฉันยิ้มหวานส่งท้ายราวกับเพิ่งชวนคุยเรื่องสภาพอากาศ พนักงานสาวหน้าเสียทันทีจนฉันแทบหลุดหัวเราะออกมา ส่วนนันยางคู่ใหม่ที่เพิ่งถอยมาเมื่อวาน ดอกยางแน่น ๆ แบบนี้ถ้าใครอยากทดลองคุณภาพ ฉันก็พร้อมบริการนะคะ สุดท้ายอีกฝ่ายก็ยอมเดินหนีไปอย่างเสียไม่ได้ ทิ้งให้ฉันมองตามด้วยความพอใจเล็ก ๆ ก่อนจะหันกลับมาหาพี่ภูมิอีกครั้ง พี่เขายังคงนั่งนิ่งเหมือนเดิม หล่อเหมือนเดิม และไม่สนใจฉันเหมือนเดิม แต่ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเป็นคนอดทน เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้น้องจูนยอมแพ้หรอก หึ... เห็นไหมล่ะ สุดท้ายก็เหลือฉันนั่งเฝ้าพี่ภูมิอยู่คนเดียวเหมือนเดิม จิบอกให้ :) “สงสัยกูคงมีกรรมหนัก ถึงมีเจ้ากรรมนายเวรอย่างมึงตามติดเหมือนเงาตามตัว” “อย่างน้อยเจ้ากรรมนายเวรก็จะเป็นว่าที่เมียพี่ในอนาคตนะคะ จิบอกให้ :)” “ถ้ามีมึงเป็นเมีย กูขอลาบวชสักสิบชาติให้มันจบ ๆ ไป” “งั้นน้องจูนก็จะตามไปจองล้างจองผลาญ บวชเป็นแม่ชีน้อยถือศีลคู่กับพี่ในสายแห่งธรรมเองค่ะ :)” “เฮ้อ... อีมึน” นั่นล่ะค่ะ คือชื่อเล่นที่พี่ภูมิชอบเรียกเวลาหมดคำจะด่าฉัน ฉันยืนมองแผ่นหลังกว้างของเขาเดินออกจากร้านกาแฟไปจนรถหรูคันนั้นเคลื่อนตัวหายไปจากสายตา ถ้าไม่ติดว่าต้องรีบไปจ่ายตลาด ฉันคงวิ่งตามติดไปนานแล้ว แต่ไม่เป็นไรค่ะ ในเมื่อคนอย่างน้องจูนหมายตาแล้ว ยังไงก็ต้องได้! “สักวันพี่ต้องตกเป็นของน้องจูน :)” ฉันพึมพำกับตัวเองก่อนจะยิ้มออกมาอย่างพอใจ #ตัดมาที่บ้านคุณหนูมิลิน ช่วงเย็น “คุณหนูจะไปไหนคะ” ฉันเอ่ยถามเมื่อเห็นคุณหนูมิลินกำลังแต่งตัวเตรียมออกจากบ้าน “ฉันจะไปผับ เธอเฝ้าบ้านไปดี ๆ” “แต่สีหน้าคุณหนูดูไม่ค่อยดีเลยนะคะ” ช่วงนี้คุณหนูแปลกไปจริง ๆ ทั้งอาเจียน ทั้งเพลีย ฉันสังเกตเห็นมาหลายวันแล้ว แต่ก็ยังไม่ได้ถามตรง ๆ “ฉันไม่เป็นไร!” “งั้นจูนขอตามไปดูแลนะคะ จูนเป็นห่วง” “อืม... ตามใจเธอแล้วกัน ฉันจะไปรอที่รถ” ได้ยินแบบนั้นฉันก็รีบแจ้นขึ้นห้องไปอาบน้ำแต่งตัวทันที ไปผับทั้งทีจะให้โทรมได้ยังไงคะ เกิดเจอเนื้อคู่ขึ้นมาจะทำยังไง ... โอเคค่ะ เนื้อคู่ที่ว่าก็คือพี่ภูมินั่นแหละ“พวกมึงดูผู้หญิงคนนั้นดิ แม่งนั่งอ่อยกูตั้งนานล่ะ หุ่นแม่งโคตรได้ว่ะ พวกมึงคิดเหมือนกูไหม น่าเอาชิบหาย ถ้าไม่ติดว่ากูมีลูกมีเมียนะ กูจับเอาแล้ว” “ตาย! ตายแน่คราวนี้ไอ้มิกซ์ มึงพูดอะไรออกมา มึงถอนคำพูดเดี๋ยวนี้” เก้าพูดด้วยเสียงสั่น มิกซ์หันกลับมาหาเพื่อนสองคนที่นั่งอยู่ตรงข้าม แต่จู่ๆ พวกเขาก็นั่งนิ่งเงียบ ทำหน้าเหมือนมีคนกำลังจะมาฆ่าอย่างนั้นแหละ “พวกมึงเป็นอะไรวะ ทำหน้ายังกับเมียมาตามฆ่า” “ใช่ เมียก็คือยมบาลมาเอาชีวิตมึงไง ไอ้มิกซ์!!” เสียงโคตรคุ้น คุ้นเหมือนเสียงเมียอันเป็นที่รักที่ดังอยู่ข้างหลัง สักพักมิกซ์ก็รู้สึกว่ามีอะไรเย็นๆ เสียวๆ และคมๆ แตะอยู่ตรงคอ ถ้าจะให้เดาตามประสบการณ์ที่คุ้นเคย... มีดไม่ก็ดาบ “อึกก!!” มิกซ์กลืนน้ำลายลงคอ เพื่อนสองคนเริ่มขยับตัวถอยหนี มิกซ์ค่อยๆ หันไปมองด้านหลัง โอ้โห... ชัดเลย!! มากันยกแก๊งค์ แม่ลูกแฝดสามมาครบทีม! มิรินเอาลูกใส่กระเป๋าสะพายมาด้วยครบทั้งสามคน แต่มีเรื่องหนึ่งที่สะดุดตา... ชุดของเธอนี่แหละครับ ลูกสามแล้ว แต่หุ่นก็ยังเฟี้ยว “ไง ไอ้มิกซ์! บ้านมึงอยู่นี่เหรอ หรือกลับบ้านไม่ถูก ให้กูพากลับบ้านเอาไหม
“มึงจะเลี้ยงกันยังไงวะ ทีเดียวตั้งสามคน กูล่ะปวดหัวแทน” นั่นสิ... แต่ก็ไม่แปลกหรอกที่มิรินจะได้ลูกแฝด เพราะทางเธอมีเชื้อแฝดอยู่แล้ว ป๊าเดย์กับลุงไนท์ก็เป็นพี่น้องฝาแฝด ส่วนเธอยังมีน้องชายสองคนที่เป็นฝาแฝดกันอีก เฮ้ออ!! พวกเขาออกมาเป็นคู่ แต่เธอนี่สิ ออกมาทีเดียวแฝดสามเลย เฮ้อ... แค่ลำพังพ่อของเด็กก็ปวดหัวจะแย่อยู่แล้ว นี่เพิ่มลูกมาอีกสามคน มิรินจะไม่ปวดตับได้ยังไง “ไอ้มิกซ์ มึงทำได้ไงวะ ปั๊มที่เดียวมึงได้มาเป็นแพ็กเลยว่ะ แม่ง! สุดยอดอาจารย์มิกซ์” “ใครว่ากูปั๊มที่เดียว มึงคิดผิด กูปั๊มวันละแปดรอบ จิบอกให้” “วันละแปดรอบนี่มึงกลัวลูกมึงขาดแคลนสารอาหารหรือไงวะ ขยันชิบหาย” มิกซ์ยักไหล่ ก็คนมันเก่ง ทำไงได้ ตอนนี้มิกซ์กับเก้ากำลังยืนมองดูแฝดสามคนที่กำลังอบอยู่ในตู้กระจกใส เขาได้แต่มองลูกจากด้านนอกผ่านกระจกที่กั้นเอาไว้ ส่วนนายกับกายกลับกันไปแล้ว เหลือแต่เก้าที่ไม่ยอมกลับบ้านกลับช่อง “มึงว่าลูกกูเหมือนใครวะ” “เหมือนคนข้างบ้าน” ผัวะ!!!!! มิกซ์หันไปตบกบาลเก้าทีหนึ่ง มันชอบพูดกวนส้นตีนตลอด “ไอ้เหี้ยมิกซ์ มึงกับไอ้นายแม่งชอบตบหัวกูจัง วันนี้กูโดนตบหัวกี่รอบแล้ววะเน
“เอาน่า! ลูกกูก็หลานพวกมึงทั้งนั้น พวกมึงไม่ต้องบ่นมาก มานี่! มาถือของพวกนี้เร็วๆ” ทั้งสามคนก็เดินเข้ามาหยิบของตามที่มิกซ์สั่งไปเมื่อครู่ “หิวยัง” “ไม่ค่ะ มิรินรู้สึกปวดหลัง อึดอัดท้องยังไงก็ไม่รู้” มิรินเอามือลูบท้องตัวเองเบาๆ “งั้นพวกเรากลับกันเลยไหม” เธอพยักหน้าให้มิกซ์ด้วยสีหน้าไม่ค่อยดีนัก เขาจึงพยุงเธอลุกขึ้นจากม้านั่ง แต่พอมิรินลุกขึ้นเท่านั้น อยู่ๆ ก็มีน้ำใสๆ ไหลออกมาระหว่างขาของเธอ พรวด!! “เฮ้ยย!! ที่รัก ฉี่แตกเหรอ” “ไม่รู้ มันไหลออกมาเอง! โอ๊ะ!” “มิรินเป็นอะไร” “มิรินเจ็บท้อง โอ๊ยย!” “ห๊ะ!! เจ็บท้อง” “ไอ้มิกซ์! มึงรีบพาเมียมึงไปโรงพยาบาลด่วนเลย น้ำแตกแบบนี้กูว่าเมียมึงคลอดลูกแน่นอน” “มึงจะบอกว่าเมียกูจะคลอดก่อนกำหนดงั้นเหรอ” “จะก่อนหรือไม่ก่อน มึงรีบพาเมียไปก่อนเร็วๆ” “เออๆ” มิกซ์อุ้มมิรินขึ้นเป็นท่าเจ้าสาว ก่อนรีบวิ่งออกจากห้างทันที ส่วนเพื่อนทั้งสามคนก็หอบของวิ่งตามหลังมาติดๆ @โรงพยาบาล #ห้องคลอด มิกซ์เดินวนไปวนมาอยู่หน้าห้องคลอดอย่างกระวนกระวาย นั่งไม่ติดทั้งเป็นห่วงทั้งกังวล กลัวลูกออกมาไม่แข็งแรงเหมือนเด็กคนอื่น เพราะมิรินคลอดก่
@ บ้านของมิกซ์และมิริน พึ่บ! พึ่บ! เสียงสลัดผ้าดังเป็นจังหวะอยู่ที่ราวตากผ้า "เมียนะเมีย! มึงทำกับกูแบบนี้ได้ยังไง มึงเห็นกูเป็นอะไร เห็นกูเป็นทาสคอยรับใช้มึงใช่ไหม! ฮึก... มึงเห็นกูเป็นนางบำเรอใช่ไหม ถึงได้จิกหัวใช้กูขนาดนี้! ฮึก... กูเอามึงมาเป็นเมีย ไม่ใช่เอามึงมาเป็นผัว!" มิกซ์ยืนบ่นอุบอิบขณะตากผ้า เดี๋ยวนะ... สรุปมันเป็นผัวหรือเขาเป็นเมียวะ? ทุกวันนี้เขาสับสนเรื่องเพศตัวเองไปหมดแล้ว โดนเมียจับกดบ่อยๆ จนเริ่มจะล่องลอย พูดถึงเรื่องอย่างว่า มิกซ์อยากจะขอลาออกจากตำแหน่งผัวแห่งชาติจริงๆ มันเหนื่อย! เอาทุกวัน ทุกเวลา เอาได้ทุกนาทีที่อยาก เอาหนึ่งทีไม่พอ สองทีไม่พอ สี่ห้าทีก็ยังไม่พอ สรุปเขาต้องโดนเมียเอาวันละเจ็ดแปดรอบ! เขาจะแจ้งความจับข้อหาข่มขืนได้ไหม ถึงเขาจะสมยอมก็เหอะ... พูดแล้วอยากจะร้องไห้ บทเธอจะคึกขึ้นมาก็ไม่มีอะไรกั้น ทั้งขู่ด้วยแซ่ จับเหวี่ยงลงเตียง แล้วเอากุญแจมือล็อคไว้ เรื่องท้องไม่ใช่อุปสรรคของเธอเลยสักนิด ถ้าเขาไม่ยอม นางก็พร้อมจะสติหลุดทันที "ไม่พอใจก็เอา พอใจก็เอา โมโหก็เอา หงุดหงิดก็เอา อารมณ์ดีก็เอา เอาจนเอวเคล็ดเอวยอก เอาแบบมาราธอน เอาจนถลอก... อี
"ไง! ได้ยินข่าวว่าเป็นแม่คนแล้วนี่" ม๊ามิโกะเดินเข้ามานั่งข้างมิริน ส่วนเด็กแฝดนั่งลงฝั่งตรงข้าม "เมฆกับหมอก น้องชายของเธอ" ท่านตาแนะนำ "น้องชาย?" มิรินหันมองหน้าม๊ามิโกะนิ่งๆ ก่อนจะหันกลับมามองเด็กแฝดสองคนนั้น "หวัดดีครับเจ๊" เมฆและหมอกเอ่ยทักพร้อมกัน มิรินพยักหน้ารับเล็กน้อยพลางยกถ้วยชาขึ้นจิบ เหล่ตามองเด็กแฝดวัยราวๆ 14-15 ปีด้วยหางตา ในใจเกิดความรู้สึกหงุดหงิดขึ้นมาลึกๆ... ทำไมเด็กพวกนี้ถึงได้อยู่กับพ่อแม่ ต่างจากเธอที่ต้องเติบโตมาโดยไม่มีพวกท่านเกือบทั้งชีวิต รักลูกไม่เท่ากันมันมีอยู่จริงสินะ "ช่วงนี้เป็นไงบ้าง มีแพ้ท้องบ้างหรือเปล่า" ม๊ามิโกะเอ่ยถาม "มีแค่เพลียๆ ส่วนอย่างอื่นก็ปกติ... แล้วท่านตาเรียกหลานมาวันนี้มีอะไรหรือเปล่าคะ" "ช่วงนี้ตาอยากให้หลานพัก" ท่านตาเอ่ยเสียงเรียบ "ท่านตาหมายถึงอะไร" "เรื่องที่หลานส่งคนไปเก็บไอ้ดาร์ก ตาอยากให้หลานหยุดไว้ก่อน" "ทำไมคะ" "พอดีท่านทูตเขาขอมา" "ท่านทูตงั้นเหรอ... อย่าบอกนะว่าเป็นพ่อของจูน" "อืม ทางผู้ใหญ่ขอร้องมาว่าอย่าเพิ่งฆ่ามัน ตอนนี้พวกเขากำลังสืบเรื่องของมันอยู่" "แต่ว่า..." "อย่าทำให้ตาลำบ
หลายชั่วโมงต่อมา... กว่าแม่เสือสาวอย่าง มิริน จะสลบไสลไปได้ เล่นเอา มิกซ์ ถึงกับขาเปลี้ยก้าวขาแทบไม่ออก เมียใครก็ไม่รู้ขี้เอาเป็นบ้า ขนาดผัวป่วยอยู่แท้ๆ ก็ยังไม่เว้น แต่ถึงอย่างนั้นเขากลับชอบใจ ถึงเธอจะเถื่อนแบบสายมุ้งมิ้ง ทว่าเรื่องบนเตียงต้องยกให้เธอเป็นอันดับหนึ่ง หลังจากพาเมียรักขึ้นสวรรค์ชั้นดาวดึงส์เรียบร้อยแล้ว ชายหนุ่มก็ออกมาข้างนอกเพื่อหาซื้อผลไม้ดองกินแก้เปรี้ยวปาก พร้อมกับไม่ลืมซื้อของบำรุงเมียสุดที่รักและลูกในท้อง ก่อนจะกลับบ้าน มิกซ์แวะเข้าไปหาพี่ชายเพื่อคุยเรื่องที่เขาเคยฝากให้ช่วยสืบประวัติของ ดาร์ก ชายหนุ่มให้คนตามสืบเงียบๆ ตั้งแต่เจออีกฝ่ายที่ร้านอาหาร ประวัติของไอ้หมอนี่ไม่ธรรมดา เพราะเป็นถึงเจ้าพ่อค้ายาเสพติดข้ามชาติรายใหญ่ แถมยังเป็นสมาชิกองค์กรเอสแบ็คอะไรสักอย่างตามที่มิรินเคยเล่าให้ฟังคร่าวๆ เรื่องนี้มิกซ์ให้พี่ชายสืบอย่างเงียบที่สุด โดยที่มิรินไม่รู้... เพราะจริงๆ แล้ว เขาก็เคยให้คนสืบประวัติเมียตัวเองเหมือนกัน แต่มันล้มเหลวเพราะประวัติจริงของเธอถูกลบหายไปหมด มีเพียงประวัติปลอมที่สร้างขึ้นมาใหม่เท่านั้น ซึ่งตอนนี้เขาก็ไม่ได้สืบต่อแล้ว เพราะสืบไปก็ไม่ได้







