LOGINชายหนุ่มใบหน้าหวานจิ้มลิ้ม อีกทั้งเป็นลูกครึ่งไทยจีน โดยแม่ของเขาเป็นคนไทยส่วนพ่อของเขาเป็นคนจีน โดยเขามีคิ้วที่หนา นัยน์ตาหวานฉ่ำ จมูกโด่งเป็นสันได้รูป ริมฝีปากเป็นกระจับ แต่ทว่าเขามีเรือนร่างหนาด้วยซิกแพคจากการออกกำลังกายในโรงยิมแถวบ้าน เพื่อทำให้ลูกค้าในบาร์ประทับใจ เพราะเขานั้นเป็นบาร์เทนเนอร์ประจำร้าน ซึ่งมีสามคนเอง เขาเป็นตัวหลักลูกค้าติดกันตรึม เพราะเขาเป็นคนพูดหวานไพเราะ และยังดึงดูดลูกค้าด้วยเสน่ห์แสนสุดประทับใจ ทำให้เขาเป็นชายหนุ่มที่ฮอตเอามากๆ ทุกค่ำคืน บรรดาลูกค้าของเขาเป็นชายหนุ่มไปจนถึงวัยกลางคนที่เป็นลูกค้าประจำ แต่เขาไม่เคยออกนอกสถานที่ไปบริการใคร นอกจากทำงานอยู่ที่บาร์ ทั้งที่มีชายมากมายเสนอราคาให้เขาสูงเพียงใดก็ตาม
“คุณจ๊ะ รับลูกค้าหน่อยจ้า” เสียงจากเจ้เจ้าของร้าน เธอชื่อยาหยีเป็นสาวประเภทสองผันตัวจากแม่ค้าขายผ้า มาเป็นเจ้าของบาร์โฮสสำหรับผู้ชาย บาร์โฮสมีแต่ผู้ชายหน้าตาหล่อๆ รูปร่างดีซิกแพคหนาทุกๆ คน ที่สำคัญบาร์โฮสแห่งนี้เข้าได้แค่ผู้ชายเท่านั้นผู้หญิงห้ามเข้า และผู้ชายเหล่านั้นต้องมีอายุมากว่ายี่สิบปีขึ้นไปถึงจะเข้าได้ อีกทั้งบาร์แห่งนี้ยังไม่จำหน่ายสิ่งเสพติดทุกประเภท เรื่องนี้เจ้ยาหยีให้ความสำคัญมากๆ พนักงานจะต้องตรวจฉีทุกอาทิตย์ โดยมีตำรวจเข้ามาตรวจ “ได้ครับเจ้” เสียงของชายหนุ่มที่ชื่อ ‘คุณ หรือ แทนคุณ โรจนรัตติกร’ น้อมรับคำสั่งของเจ้ยาหยีทันที แล้วแทนคุณก็หันไปหาชายหนุ่มรูปร่างสันทันใบหน้าหล่อเหลา เขาเป็นลูกค้าประจำของเดอะคลาสบาร์แห่งนี้ ชายหนุ่มผู้นี้จะตรงเข้ามาหาคุณเสมอ “สวัสดีครับพี่ซัน วันนี้จะรับแบบเดิมหรือไม่ครับ” คุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มอย่างเป็นมิตร บุคคลที่ชื่อซันใช้มือหนาจับมือคุณแผ่วเบา “แล้วแต่คุณเลย” ซันเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มนัยน์ตาเป็นประกายแทบจะกลืนกินเขาอยู่แล้ว มีหรือที่คุณจะไม่รู้ คุณจึงชักมือออกอย่างสุภาพเพื่อชงเหล้าให้กับเขา คุณมองไปยังชายหนุ่มอีกสองคนที่เดินเข้ามานั่งบนเก้าอี้บาร์สั่งเหล้ากับเพื่อนของเขาที่ยืนว่างๆ อยู่ แล้วหันกลับมาชงเหล้าเหมือนเดิม “ยังเรียนอยู่ไหม” ซันเอ่ยถามคุณ “ผมเลิกเรียนแล้ว ทำงานอย่างเดียวครับ” คุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “พี่ส่งเรียนเอาไหม” ซันเอ่ยถามเขาด้วยรอยยิ้ม “ผมเรียนแล้ว แล้วผมมีเวลาทำงานน้อยลงนะ” คุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “พี่ไม่ได้ส่งเรียนอย่างเดียว แต่พี่จะให้เงินคุณไว้ใช้ด้วย พี่อยากดูแลคุณจริงๆ นะ” ซันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่ทว่าเขากลับมองคุณด้วยสายตาเร่าร้อน มองผ่านเสื้อเชิ้ตสีดำที่คุณใส่นั้นปลดกระดุมเสื้อทั้งหมดสามเม็ด ทำให้เห็นซิกแพคด้านในอย่างแจ่มชัด “เหล้าช็อตได้แล้วครับ” คุณเอ่ยบอกแล้ววางแก้วซ็อตวางเรียงกันแปดแก้วแล้วเทเหล้าที่ผสมสีเป็นชั้นเทลงในแก้วช็อตอย่างรวดเร็ว ทำให้แต่ละแก้วเป็นสีไม่เหมือนกัน ไล่ตั้งแต่สีฟ้า สีเขียวอ่อน สีส้ม และสีแดง ซึ่งคุณรู้ว่าซันชอบสั่งเหล้าซ็อตแบบนี้เป็นประจำ ซึ่งคนอื่นไม่ค่อยสั่งกัน “ว่าไงอยากเรียนต่อไหม” ซันเอ่ยถามคุณอีกครั้ง “เดี๋ยวผมขอคิดดูก่อนครับ” คุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แล้วซันยังจับมือหนาของเขาแน่นๆ “พี่อยากดูแลคุณจริงๆ ให้พี่ดูแลคุณนะ” ซันเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม คุณเลยจับมือของเขาและมองเขาด้วยรอยยิ้ม “พี่ซัน ผมอยากทำงานมากกว่า ถ้าผมพร้อมจะไป ผมจะบอกพี่เป็นคนแรก” คุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล ซันจึงถือวิสาสะจับมือคุณขึ้นมาจูบแผ่วเบา มองใบหน้าเขาที่เผยรอยยิ้มไม่เห็นฟัน “คืนนี้เลิกงานไปต่อกับพี่ที่ห้องดีไหม” ซันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง คำถามนี้แทนคุณได้ยินทุกครั้งที่ซันมา และทุกครั้งแทนคุณก็ปฏิเสธไม่ไปกับเขา เพราะแทนคุณรู้ว่าเขามีประสงค์เช่นไร “ผมไม่รับงานเอ็นครับ พี่ซันอย่าเสียเวลาเลยครับ ลองเด็กๆ ที่อยู่บนเสาหรือเด็กๆ ที่กำลังประมูลดริ้งค์ดีไหมครับ” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ทั้งที่ในใจเขารู้ว่าซันสามารถมอบเงินให้เขาได้มหาศาล เพราะเขาเป็นลูกนักธุรกิจแนวหน้าของประเทศ เขายังแต่งงานและหย่าแล้ว หลังจากมีลูกชายหนึ่งคนวัยเพียงสิบสองขวบ “พี่ให้สองหมื่นเอาไหม” ซันเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “ผมไม่ขายตัว” คุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “เช่นนั้นก็ไม่เป็นไร พี่จะมาหาคุณทุกวัน จนกว่าคุณจะใจอ่อน” แม่งเอ่ย!!! งี่เง่ามะมัด...แทนคุณค่อยลืมตาขึ้นในยามเช้า รู้สึกปวดไปทั้งเรือนร่างโดยเพราะที่บั้นท้าย แทนคุณมองท้องฟ้าที่ยังมืดอยู่ แทนคุณไม่รู้ว่าตัวเองหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ที่แน่ๆ สติหลุดไปตอนระหว่างมีเซ็กส์กับสองแฝดแน่นอน แล้วเป็นแบบนี้บ่อยๆ ด้วย หลังๆ พญาก็หาของมาบำรุงร่างกายด้วยยาจีน เช่น โสม ถังเช่า รังนก ยังมีอะไรอีกมากมาย แทนคุณเอาแอบไปซ้อนเพื่อไม่ต้องกินของพวกนี้ พญากับพายุกลับหาเจอจะว่าไปตั้งแต่แต่งงานกันมาพญาหลับลึกขึ้นไม่ค่อยระวังตัวเหมือนแต่ก่อน ถ้าเป็นเมื่อก่อนพญาจะตื่นก่อนทุกครั้ง หรือไม่ก็นอนด้วยกันเบิกตาโพลงทำให้ตกใจอยู่บ่อยๆ พี่เสือบอกว่าพญายิ้มเก่งขึ้นตั้งแต่อยู่กับแทนคุณ เหมือนเขาจะเอาร่างหมาป่าออกไป กลายเป็นหมาน้อยตัวหนาส่วนพายุเองก็เป็นคนนอนเก่งอยู่แล้ว แถมยังกินเก่งอีกด้วยตัว แต่ความชอบออกกำลังกายเช่นเดียวกับพญารูปร่างของเขาจึงเป็นชายหนุ่มร่างหนามีซิกแพคเป็นลอนสวยที่หน้าท้องเหมือนกัน เรื่องกิริยาท่าทางตั้งแต่วันแรกจนถึงวันนี้ พายุเป็นคนที่อบอุ่น ไม่ว่าจะเหนื่อยล้าจากงานประชุม หรือไปเจรจางาน พายุจะมีรอยยิ้มให้กันเสมอไม่ว่าเวลาไหนก็ตามถึงบุคลิกทั้งสองคนจะต่างกันคนละขั้ว แต่พวกเขาทั้งส
“ลืมไปเลยว่าบ้านเรามีบาร์เทนเดอร์ด้วย” พญาเอ่ยด้วยน้ำเสียงผ่อนคลาย ทอดสายตามองแทนคุณด้วยความภูมิใจ แทนคุณเผยรอยยิ้มให้พวกเขาทั้งสองคน “สงสัยต้องให้ชงเหล้าให้กินบ่อยๆ แล้วล่ะ” พายุเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม “พญาเคยกินฝีมือผมแล้ว พายุตาคุณแล้วที่ต้องชิมฝีมือของผม” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แทนคุณหยิบแก้วมาร์ตินีสองใบ ลักษณะเหมือนแก้วไวน์เพียงแค่ก้นถ้วยเป็นลักษณะทรงกรวย เขานำมาวางบนเคาน์เตอร์บาร์ และหยิบแก้วเชคเปิดจุกของฝาเทเหล้าใส่แก้วเพียงครึ่งแก้วทั้งสองใบ แล้วนำลูกมะกอกออกจากถุงเสียบไม้สเตนเลสขนาดสั้น โดยยัดมะกอกใส่สามลูกเสียบไปในแก้วเหล้า แทนคุณนำแก้ววางบนถาดทรงกลม และก้าวเดินไปหาพญาและพายุที่นั่งอยู่บนโซฟา แล้ววางแก้วลงบนโต๊ะกระจกสีดำ “นี่คือ เดอร์ทีมาร์ตินี ครับ” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม พายุยกแก้วขึ้นดื่มหนึ่งคำ พายุรู้สึกว่ารสชาติของเดอร์ทีมาร์ตินีที่แทนคุณชงไม่เลวเลย “ขอชมได้ไหมว่าอร่อยมาก” พายุเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม แทนคุณมานั่งข้างๆ พายุ พญายกแก้วขึ้นดื่มหมดแก้วในครั้งเดียว แล้วใช้ริมฝีปากรูดลูกมะกอกกินทั้งหมดสามลูก แล้วหันไปมองแทนคุณ “รสชาติเหมือนครั้งแรกเลย” พญาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม
รถตู้คันนี้ขับไปยังลานจอดเครื่องบิน ประตูรถเลื่อนเปิดออก บอดี้การ์ดสี่คนมายืนรอต้อนรับ แทนคุณรู้สึกหวั่นๆ ทุกครั้งที่คนคอยตามเหมือนเป็นมาเฟีย แน่นอนสิเป็นเมียมาเฟียเต็มตัวแล้ว ดีที่พญาไม่ให้คนคอยตามกระชั้นชิดแบบผัวแฝดมาเฟียของเขา แทนคุณก้าวเดินขึ้นเครื่องบิน พญากับพายุนั่งดื่มแชมเปญกันคนละหนึ่งแก้ว พญาหันมามองแทนคุณด้วยรอยยิ้ม “ทำไมโทรไปไม่รับสาย” แทนคุณเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คุณโทรหาผมเหรอ สงสัยจะลืมเปิดเครื่องน่ะ” พายุเอ่ยบอกแทนคุณด้วยรอยยิ้ม “นั่งลงก่อนสิ เครื่องจะขึ้นบินแล้ว” พญาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้มเริงร่า “พวกคุณสองคนจะพาผมไปไหน ผมมีงานต้องทำนะ” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง ทันใดนั้นประตูปิดลงทันที แทนคุณจึงเดินไปที่ประตู หันไปหาสจ๊วตที่ยืนอยู่ใกล้ๆ ประตู “เปิดประตู ผมต้องลงไปเดี๋ยวนี้” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง “คงไม่ได้หรอกครับ เครื่องบินกำลังจะทะยานขึ้น ขอให้นั่งลงกับที่นั่งนะครับ” สจ๊วตเอ่ยบอกแทนคุณด้วยน้ำเสียงสุภาพเผยรอยยิ้ม “นี่ไม่ใช่รถเมย์ หรือรถตู้นะ ที่จะเปิดลงไปได้ คุณมานั่งกับฉันดีกว่า” พญาเอ่ยบอกแทนคุณด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน ดึงมือแทนคุณนั่งลงที่เก้าอ
พญาและพายุพาแทนคุณไปฮันนีมูนภูเก็ต กระบี่และพังงาหนึ่งอาทิตย์เต็มๆ หนึ่งอาทิตย์นี้มีทริปอยู่สามสี่ทริปที่แทนคุณชอบมากๆ และไม่เคยทำมาก่อนคือดำน้ำดูปะการัง ทำสปาตัวด้วยเกลือทำรวมกันกับพญาและพายุ ยังจะไปไหว้พระทำบุญที่วัดอีกประมาณสามถึงสี่วัด ช่วงฮันนีมูนแทนคุณเองก็ไม่ได้จับมือถือเลย พญายึดมือถือเอาไว้ด้วยการปิดเครื่อง เพราะรู้ว่าแทนคุณบ้างานมากขนาดไหน และยังสั่งไม่ให้คนในแผนกโทรหา มีอะไรที่จะส่งงานให้ส่งเข้าหาเสือ แล้วเขาจะดูด้วยตัวเอง เพราะพญาอยากให้แทนคุณพักผ่อนอย่างเต็มที่ แทนคุณอยากจะด่าพญาแต่ก็ไม่มีประโยชน์ เพราะเคยพูดให้เขาคืนมือถือ เขาก็จับขึ้นเตียงขย่มจนสติหลุด เผลอหลับไปกลางคันก็มี เพราะไม่ใช่แค่พญาคนเดียว มันมีพายุมาร่วมวงด้วยนี่สิ เลยทำให้แทนคุณลืมเลือนทุกสิ่งทุกอย่างเมื่อกลับถึงบ้านที่กรุงเทพ พญาจึงคืนมือถือให้แทนคุณก็เปิดมือถือทันที แต่ไม่มีข้อความเข้ามาเลยจากไลน์กลุ่มนอกจากคุยงานกันอยู่สามคน พอไปบริษัทแทนคุณนั่งโต๊ะเท่านั้นแหละ งานกองเป็นภูเขาเลากา ถึงพวกเพื่อนๆ จะเกรงใจแทนคุณมากขึ้น เพราะแทนคุณเป็นเมียนายทั้งสองคนอย่างเต็มตัวแล้วก็ตาม แต่แทนคุณก็ยังคงปฏิบัติกับพวกเขาเหมื
สองเดือนต่อมา“ทำไมถึงพามาที่นี่ล่ะ มีอะไรหรือเปล่า” แทนคุณเอ่ยถามพญาและพายุด้วยความสงสัย ขณะที่พญาสูบซิก้าข้างๆ เขา พายุเองก็นั่งตรงข้ามกันในมือหนาถือแก้วคริสตัลทรงสั้นใส่บรั่นดีก้นแก้วที่ดื่มไปแล้ว“อยากจะให้พบเจอเพื่อนของผม พวกเขาอยากเจอคุณ ก่อนที่เราจะแต่งงานกัน” พายุเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม ขาวเองเปิดประตูเลื่อนให้พวกเขา“เอ๋อ” แทนคุณเอ่ยบอกเช่นนี้ พายุจึงก้าวลงจากรถ แทนคุณจึงก้าวลงตาม พายุผายมือหนาให้แทนคุณจับ แทนคุณจับมือเขาก้าวลงจากรถอย่างมั่นคง“ขอบคุณ” แทนคุณเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม พญาจึงก้าวลงมาจากรถด้วยเช่นกัน“เข้าไปข้างในกันเถอะ” พญาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม เอาเสื้อสูทตัวยาวสีดำคุมไหล่ของแทนคุณกันลมพายุ แต่ฝนยังไม่ได้ตกลงมา แทนคุณจึงก้าวเดินเข้าไปในร้านพร้อมกับพายุที่จูงมือเขาอยู่ ส่วนพญาและบอดี้การ์ดเดินตามมาด้านหลังแทนคุณก้าวเดินเข้ามาในผับหรือเรียกอีกอย่างว่าไนต์คลับ ไนต์คลับแห่งนี้เป็นโทนสีดำขาว ไฟสลัวๆ มีแสงไฟจากมุมโต๊ะนวลๆ คล้ายไข่มุก และมีไฟระย้าด้านบนดูหรูหรา นักดื่มภายในร้านบางตา เพราะเป็นไนต์คลับระดับไฮโซ พญากับพายุก็ไม่เคยพาเข้ามาในร้านแบบนี้ ยกเว้นร้านอาหารอิตาเลียน ร้านอาหา
หลังจากอาบน้ำเสร็จในแต่ละวันช่างยาวนานเสียเหลือเกิน ไม่เคยอาบน้ำแค่สองสามนาทีเลย อย่างน้อยต้องอาบน้ำประมาณสิบห้านาทีถึงสามสิบนาที หรือไม่ก็เป็นชั่วโมง ถ้าได้อาบน้ำกันสามคนแล้ว แทนคุณเหนื่อยแทบไม่มีแรงเหมือนกับว่าพวกเขาได้สูบวิญญาณไปหมดสิ้น แต่วันนี้แค่เขากับพญาแค่สองคนเท่านั้น พายุยังไม่กลับมาก็เล่นปาไปสี่สิบนาทีแล้วก็ยังไม่ได้ออกจากห้องน้ำเลย “อื้อ...อ่า...พะ...พอก่อน...เมื่อกี้ก็ทำแล้วนี่....” แทนคุณร้องท้วงด้วยความหวาดเสียว เมื่อลิ้นร้ายเลียดุ้นหนักๆ สลับกับอมดุ้น มือหนาทั้งสองจับเรียวขาของแทนคุณถ่างออกกว้าง ขณะที่แทนคุณยืนชิดผนังห้องน้ำ เรนชาวเวอร์ก็ไหลลงกระทบแผ่นหลังของพญาที่นั่งคุกเข่าอยู่บนพื้น พญาเงยหน้ามองแทนคุณที่ร้องครางกระเส่า เขาเปลี่ยนจากอมมาเลียที่โคนเขาขบกัดเป็นรอยฟันที่ทำทิ้งไว้ก่อนหน้านั้น ลากลิ้นมาดูดเลียดุ้นของแทนคุณใหม่อีกครั้ง “ปากบอกพอก่อน แต่ร่างกายมันกลับไม่ใช่เลยนะ ดูสิน้ำขุ่นๆ มันไหลทะลักล้นมือฉันแล้วเนี่ย” พญาเอ่ยบอกด้วยรอยยิ้ม สายตาเป็นประกายเร่าร้อนและหื่นกระหาย ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเป็นเทพบุตรขนาดนี้ใครจะต้านทานได้ “ใครกันที่ทำให้ผมเป็นแบบนี้” แทนคุณเอ
“ใครบอกให้นายก้าวเดินออกจากห้อง”พญาเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเรียบราวกับมนต์สะกดให้หยุดนิ่ง ทำให้แทนคุณหยุดยืนก่อนถือประตูชั่วครู่ แล้วค่อยๆ หันกลับไปมองพญาที่นั่งไขว่ห้าง ในมือหนามีแก้วมาร์ตินี่อยู่ สายตาของพญามองมายังเขาไม่วางสายตาราวกับจ้องมองเขาอยู่เช่นนั้นมานานแล้ว แทนคุณทำตามสัญชาตญาณใช้มือหนากุมมื
แทนคุณนำดรายเวอร์มุธเทใส่แก้วช็อตครึ่งแก้ว นำมาใส่แก้วเชคค็อกเทล เทวอสกาใส่แก้วช็อตเกือบเต็มแก้ว ตามด้วยอีกครึ่งแก้ว ใส่แก้วช็อตเช่นกัน น้ำมะกอกหนึ่งช้อนชาใส่ลงไปด้วย เขาเปิดตู้เย็นอีกครั้งเขาหยิบก้อนน้ำแข็งขึ้นมาสามก้อนใส่ไปในแก้วเชค แล้วทำการปิดฝาแก้วช็อตเพื่อเขย่าให้ส่วนผสมเข้ากัน เขาเขย่าแรงๆ ส
แทนคุณและยาหยีเดินไปยังสุดทางเดินพร้อมกับชายหนุ่มทั้งสอง จนเดินมาสุดทางเดิน โดยมีประตูบานใหญ่อยู่ตรงกลางระหว่างทางแยก มีบอดี้การ์ดสามคนยืนเฝ้าอยู่สี่คน อีกทั้งห้องนี้เป็นห้องใหญ่เพียงห้องเดียวของชั้นนี้ ตกคืนหนึ่งห้าหมื่น มีทั้งบาร์เทนเดอร์ พริตตี้รูดเสา เด็กเสิร์ฟ และเด็กเอ็นสามารถเลือกได้ไม่จำกัด
แทนคุณยืนชงเหล้าตามออเดอร์ของลูกค้าทีละแก้ว ชายวัยกลางคนที่ชื่อซันยังนั่งอยู่ตรงที่เขายืนชงเหล้าเช่นเดิม ถึงจะผ่านพ้นมาเป็นชั่วโมงแล้วก็ตาม เขาก็ยังนั่งอยู่ตรงนี้ไม่จากไปไหน แทนคุณเมินสายตาไปทางเวทีที่มีชายหนุ่มห้าหกอยู่บนเวทียืนสวมใส่เพียงผ้าขนหูและกางเกงชั้นใน ใบหน้าพวกเขานั้นหล่อเหลาและอ่อนหวาน







