you,Me&Him

you,Me&Him

last updateLast Updated : 2026-09-29
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
24Chapters
166views
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

เพราะเกมหัวใจครั้งนี้ ไม่มีใครอยากเป็นคนแพ้ และบางที...คนที่คิดว่าจะถูกเลือก อาจเป็นคนที่ถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตา

View More

Chapter 1

กฏ fwb

Lily couldn't believe that the man she'd been dating for six years was about to break her heart on what should have been their wedding day.

She was halfway to the venue when her maid of honor called, breathless with scandal. "Lily, I'm so sorry, but... Ryan's been spotted at the Grandview Hotel. With a woman. They looked... close."

At first, Lily wanted to laugh it off. Ryan was probably just handling some last-minute business thing, right? But the sick feeling in her stomach told her otherwise.

Twenty minutes later, she stood frozen in the doorway of room 412, watching her supposed groom enthusiastically "handling business" on top of a blonde she'd never seen before.

"Ryan!" The name exploded from her lips like a gunshot.

"Lily! Jesus—I can explain!" Ryan scrambled off the woman, hopping around the room while trying to pull on his boxers. The blonde yanked a sheet over her head like a ghost costume.

Lily stood there, bouquet trembling in her white-knuckled grip. "Six years, Ryan. Six years, and this is what I get? On our wedding day?"

"Baby, listen—"

"Don't you dare 'baby' me while you're still naked and she's still in our honeymoon suite bed!"

She hurled her bouquet at his head and stormed out, leaving a trail of scattered rose petals behind her.

Two hours later, Lily sat in her own hotel suite at the Standard, still in her wedding dress, working her way through what was supposed to be their celebration champagne. The irony wasn't lost on her—she was finally having a drink to celebrate, just not what she'd expected to be celebrating.

"How could he do this to me?" she mumbled to her reflection in the champagne flute. Her mascara had created abstract art down her cheeks.

She downed the last of the bottle for courage and stumbled toward the door. If Ryan thought he could ruin her day, he had another thing coming. She was going to... to... well, she'd figure out what she was going to do when she got downstairs.

The hotel lobby swayed gently as she made her entrance, her ivory gown trailing behind her like a drunken princess. That's when she spotted him—a man in what even her champagne-blurred vision could recognize as an expensive suit. A really expensive suit. On a really handsome man.

Perfect.

"You!" She pointed at the stranger with the accuracy of someone who'd had just enough champagne to be dangerous. "You're going to marry me. Right now."

James Watson, who'd been checking his watch and wondering where his arranged bride was, looked up to find a slightly swaying woman in a wedding dress pointing at him like he'd committed a crime.

"I'm sorry, I think you have me confused with someone else," he said politely, taking a subtle step backward.

"Oh no, I don't!" Lily advanced, poking him in the chest with surprising precision. "My scumbag fiancé just cheated on me with some bottle blonde, and you—" poke "—are going to restore my faith in men by marrying me properly!"

James glanced around the lobby, hoping someone would rescue him from this beautiful disaster. Instead, he caught sight of his best friend and assistant Louis, who was filming the entire scene on his phone with barely contained glee.

"Louis!" James hissed. "A little help here?"

"Are you kidding?" Louis grinned. "This is better than N*****x. I'm not interrupting."

"Look, miss—"

"It's Lily. Soon to be Mrs..." She squinted at him expectantly.

"Watson. James Watson. But really, you don't want to marry me—"

"That's where you're wrong, James Watson." Lily grabbed his arm with surprising strength. "I want to marry you more than I've ever wanted anything in my life. For the next... five minutes, anyway."

Before James could protest further, Lily began dragging him toward the hotel's wedding chapel. He could have easily broken free—she was barely five-foot-four and clearly intoxicated—but something about her fierce determination was oddly compelling.

"Ma'am, you're really not in any condition to make life-altering decisions," he tried reasoning with her.

"I'm in the perfect condition! I'm angry, I'm dressed for it, and I'm just drunk enough to follow through!" She paused mid-drag. "Plus, look at you. You're like... really attractive. This is probably the best decision I've made all day."

They stumbled into the chapel where an elderly minister looked up from his preparations with confusion.

"Mr. Watson! Your grandmother said you'd be here for your arranged marriage ceremony, but I wasn't expecting..." He gestured vaguely at Lily, who was now swaying to music only she could hear.

"Are you the guy who marries people?" Lily interrupted. "Great! We need the full package. This guy—" she waved at James "—is going to be my husband in approximately ten minutes."

"I'm sorry," the minister blinked, "aren't you Miss Adams? The bride arranged for Mr. Watson?"

"Never heard of her!" Lily giggled. "I'm about to be the new Mrs. Watson, and frankly, I think I bring a lot more personality to the table."

James found himself caught between his sensible inner voice screaming at him to run, and a reckless part of him that was genuinely curious about this whirlwind of a woman. When was the last time anything in his perfectly orchestrated life had been this spontaneous?

"You know what?" he heard himself saying. "Let's do it."

Louis dropped his phone. "Boss, are you serious right now?"

"Dead serious." James straightened his tie with a grin. "Life's been pretty boring lately."

"I KNEW IT!" Lily threw her arms around his neck, nearly knocking them both over. "I knew you were one of the good ones! We're going to have the most spontaneous marriage in history!"

The next hour passed in a blur of improvised vows ("I promise to never cheat on you, unlike some people whose names rhyme with 'Brian'"), hastily signed certificates, and a kiss that tasted like champagne and possibility.

"Well, Mrs. Watson," James said as they stumbled out of the chapel, "ready for whatever comes next?"

"Bring it on, husband," Lily grinned, still clinging to his arm. "What's the worst that could happen?"

Louis, trailing behind them with the marriage certificate, muttered, "Famous last words."

As they climbed into James's car, Lily turned to him with slightly clearer eyes. "Just so we're clear—you're not going to turn out to be some sort of serial killer or secret cult leader, are you?"

"Nope. Just a boring real estate guy."

"Perfect. I could use some boring after today."

James smiled as they drove toward his villa, wondering if he'd just made the best or worst decision of his life. Either way, it was certainly going to be interesting.

Back at the hotel, Louis waited for the real arranged bride, practicing his explanation in the mirror: "So, funny story about your fiancé..."

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
24 Chapters
กฏ fwb
เสียงเครื่องปรับอากาศภายในห้องนอนคอนโดหรูยามเช้ายังคงส่งเสียงครางแผ่วเบา แสงแดดรำไรทอดผ่านรอยแยกของผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาส่องกระทบแผ่นหลังนวลเนียนที่เต็มไปด้วยรอยสักลวดลายชดช้อย ชายหนุ่มร่างโปร่งสวมรอยสักตั้งแต่ลำคอเลื้อยลงมาถึงท่อนแขนยันตัวขึ้นด้วยสองมือที่สั่นเทา สองแขนเรียวยาวค้ำยันไว้กับหัวเตียงไม้อัดแน่นหนาตามแรงโยกกระทืบจากร่างสูงใหญ่ด้านหลัง ​"อื้อ...!" ​เสียงครางเครือหลุดออกจากลำคอของ 'ไนท์' ความเสียวซ่านพุ่งม้วนแล่นปราดเข้าสู่ตรงกลางระหว่างขา ร่างกายของเขาร้อนผ่าวจนแทบจะยันขาไว้ไม่อยู่ แรงกระแทกหนักหน่วงทลายความอดทนของเขาจนหมดสิ้น แต่คนข้างหลังกลับไม่ยอมปล่อยเขาไปง่ายๆ คนคนนั้นคือ 'เรย์' หนุ่มวิศวะเรือนผมสีแดงเพลิง ใบหน้าของมันยามปกติดูนุ่มนิ่ม น่ารัก และหล่อเกาหลีจนสาวๆ ทั้งมหาวิทยาลัยต่างเหลียวมอง แต่ใครเล่าจะไปคิดว่าเนื้อแท้ของไอ้เรย์มันคือเกย์ลุกที่ร้อนแรงและโคตรดิบ ส่วนตัวเขานั้นเป็นพวกประเภทชายก็ได้หญิงก็ดี บุคลิกสายแบดสักลายเกือบทั้งตัว แต่สุดท้ายก็ต้องยอมนอนอยู่ใต้ร่างมันอยู่ดี ​"เวรเอ้ย..." ไนท์กัดฟันข่มอารมณ์ความสยิวที่จุกแน่นอยู่ตรงช่องทางหลัง ​"เรย์... ซี้ด...
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
หึงที่ไม่ได้แปลว่าหึง
​ชีวิตในรั้วมหาวิทยาลัยของ 'เรย์' หนุ่มวิศวะเรือนผมสีแดงเพลิงโดดเด่น ยังคงดำเนินไปท่ามกลางสายตาชื่นชมและเสน่หาจากคนรอบข้าง บ้านรวย หน้าตาดี มีเสน่ห์เหลือร้าย แถมยังครองตำแหน่งตัวฮอตของคณะ ทำให้ไม่เคยมีวันไหนเลยที่เรย์จะขาดแคลนคนเข้าหา เขาสลับสับเปลี่ยนคนควงราวกับเสื้อผ้า เปลี่ยนคนสนิทไปเรื่อยๆ โดยไม่เคยเปิดโอกาสให้ใครก้าวข้ามผ่านกำแพงหัวใจเข้ามาได้เลยสักคน ​ทุกคนในมหาวิทยาลัยต่างรู้ดีว่าเรย์ 'ไม่เคยจริงจังกับใคร' ​แต่สิ่งที่ทุกคนไม่เคยรู้เลยก็คือ มีคนคนหนึ่งที่เรย์ไม่เคยตัดออกไปจากชีวิตได้เลยแม้แต่ครั้งเดียว... คนคนนั้นคือ 'ไนท์' ​ไนท์ ร่างสูงโปร่งเจ้าของรอยสักลายตั้งแต่ลำคอลามลงไปถึงท่อนแขน ก็ใช้ชีวิตในแบบของตัวเองไม่ต่างกัน ไนท์แผ่ออร่าความอันตรายอันทรงเสน่ห์ บุคลิกดูรักสนุก ลุคสายแบดที่ควงได้ทั้งผู้หญิงและผู้ชาย ความสัมพันธ์ของเรย์กับไนท์ต่อหน้าเพื่อนฝูงในกลุ่มอย่าง 'สิงหา' จึงเป็นเพียงภาพของเพื่อนสนิทคู่หูที่กวนประสาทกันไปวันๆ หยอกล้อ เล่นหัว สัมผัสตัวกันอย่างสนิทสนมจนกลายเป็นเรื่องชินตา ​ไม่มีใครรู้ว่าเบื้องหลังประตูห้องนอนที่ปิดมืด พวกเขามีกฎเหล็ก FWB ที่ตั้งขึ้นมาร่วมกัน—ไ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
รุ่นน้อง
แสงแดดอ่อนยามบ่ายส่องทอดผ่านยอดไม้ใหญ่บริเวณลานกิจกรรมกลาง คณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงดนตรีจากลำโพงและเสียงตะโกนเชียร์กิจกรรมรับน้องปีหนึ่งดังกระหึ่มไปทั่วบริเวณ บรรยากาศเต็มไปด้วยความคึกคักและชีวิตชีวาของเหล่าเฟรชชี่หน้าใหม่ที่กำลังวิ่งวุ่นทำกิจกรรมตามฐานต่างๆ ​ตรงม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ที่ไม่ไกลจากลานกิจกรรมนัก 'เรย์' หนุ่มวิศวะเรือนผมสีแดงเพลิงที่โดดเด่นสะดุดตาที่สุดในคณะ นั่งเอนหลังพิงตึกพลางหมุนขวดน้ำในมือเล่น นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววเบื่อหน่ายเล็กน้อย แม้ว่ารอบตัวจะมีสายตาของสาวๆ รุ่นน้องและเพื่อนร่วมคณะแอบมองและส่งยิ้มให้ไม่ขาดสาย แต่เขากลับไม่ได้ให้ความสนใจกับใครเป็นพิเศษ ​ถัดไปข้างๆ กัน 'ไนท์' ชายหนุ่มร่างสูงเจ้าของรอยสักลายตั้งแต่ลำคอลามลงไปถึงท่อนแขน กำลังนั่งไขว่ห้างสวมแว่นกันแดดสีเข้ม นัยน์ตาภายใต้เลนส์สีชาทอดมองไปรอบๆ ลานกิจกรรมอย่างผ่อนคลาย เรือนร่างแผ่ออร่าความอันตรายและฮอตระเบิดตามสไตล์สายแบดที่ใครเห็นก็ต้องเหลียวมอง ​"น่าเบื่อว่ะ..." เรย์เปรยขึ้นมาเบาๆ น้ำเสียงทุ้มต่ำติดกวนนิดๆ ​"เบื่อเหรอวะ? กูเห็นสาวๆ มองมึงจนตาจะหลุดแล้วนั่นน่ะ" ไนท์ใช้นิ้วชี้ลดแว่นกันแดดลงมา
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
ห้องเก็บเอกสาร
บรรยากาศยามดึกภายในตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์เงียบสงบ ลมพัดเอื่อยๆ หอบเอาความเย็นยามค่ำคืนเข้ามาทางช่องหน้าต่าง ไฟตามทางเดินปิดลงเกือบหมด เหลือเพียงแสงไฟสลัวจากห้องสโมสรนักศึกษาที่ชั้นสอง ซึ่งใช้เป็นสถานที่จัดเก็บอุปกรณ์กิจกรรมและสเกตช์แบบงานของพวกพี่ปีสาม ​เรย์เดินเข้าไปในห้องเก็บของชั่วคราวเพื่อค้นหาแบบแปลนซุ้มกิจกรรมที่สิงหาฝากมาเอา โดยมีไนท์เดินตามเข้ามาติดๆ เพื่อช่วยยกกล่องอุปกรณ์ ​"อยู่ไหนวะไอ้เรย์... มึงหาเจอมั้ย?" ไนท์เอ่ยถาม พลางวางกล่องกระดาษลงบนโต๊ะไม้ตัวยาว เสียงทุ้มต่ำของไนท์กังวานในความเงียบยามดึก ​"แป๊บดิ... แสงมันมืด กูมองไม่ค่อยเห็น" เรย์ตอบพลางเอื้อมมือไปเปิดไฟฉายจากโทรศัพท์มือถือ ส่องไปตามชั้นวางเอกสาร ​ในระยะห่างเพียงแค่เอื้อมมือ แสงไฟสลัวกระทบเข้ากับเรือนร่างสูงใหญ่และรอยสักตรงลำคอของไนท์ กลิ่นน้ำหอมประจำตัวผสมกลิ่นเหงื่ออ่อนๆ จากการทำงานมาทั้งวันของไนท์ ลอยเข้ามาเตะจมูกเรย์อย่างจัง ความเงียบสนิทรอบตัวประกอบกับความใกล้ชิดที่ไม่ได้สัมผัสกันมาสองสามวัน ทำให้อารมณ์ความโหยหาที่ซ่อนอยู่ลึกๆ ในใจของเรย์เริ่มพุ่งสูงขึ้น ​เรย์ละสายตาจากชั้นเอกสาร หันกลับมามองใบหน้าคมเข้มขอ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
เธอชอบเขา แต่เขาชอบอีกคน
​บรรยากาศยามบ่ายที่ร้านกาแฟเล็กๆ หลังมหาวิทยาลัย แสงแดดอุ่นรอดผ่านผ้าม่านโปร่งกระทบโต๊ะไม้ริมกระจก ลลินนั่งกุมแก้วชาไทยเย็นไว้ในมือ สองแก้มเนียนขึ้นสีชมพูระเรื่อด้วยความประหม่า ขณะที่กลุ่มเพื่อนสาวสนิทร่วมคณะนั่งล้อมโต๊ะ จ้องมองเธอด้วยสายตาพราวระยับและรอยยิ้มแซว ​"จริงเหรอลลิน? แกแน่ใจแล้วใช่ไหมเนี่ย!" เพื่อนสาวคนหนึ่งเอ่ยขึ้น เสียงเบาแต่เต็มไปด้วยความตื่นเต้น "พี่เรย์ ผมแดงสุดฮอตคนนั้นน่ะนะ?" ​ลลินพยักหน้ารับเบาๆ นัยน์ตากลมโตฉายแววซื่อตรงและมั่นคงอย่างไม่มีปิดบัง เธอสูดหายใจเข้าลึกๆ ก่อนจะเอ่ยความรู้สึกในใจออกมาให้เพื่อนฟัง ​"อื้อ... ฉันชอบพี่เรย์จริงๆ" ลลินพูดพลางยิ้มหวาน แก้มแดงแจ๋ "ตอนแรกฉันก็คิดว่าพี่เรย์อาจจะแค่เข้าถึงยาก แต่พอได้รู้จัก ได้เห็นเวลาพี่เรย์ตั้งใจทำงาน หรือเวลาพี่เรย์ยิ้มให้... ฉันรู้เลยว่าพี่เรย์เป็นคนอบอุ่นมาก ฉันอยากดูแลพี่เขา อยากเป็นคนที่ได้อยู่ข้างๆ พี่เรย์จริงๆ นะ" ​เพื่อนๆ ในโต๊ะต่างส่งเสียงหวีดกริ๊ดเบาๆ ด้วยความฟิน ความน่ารักและบริสุทธิ์ของลลินทำให้ทุกคนพร้อมใจกันเชียร์ แต่ทว่า ลึกลงไปในอกของลลิน เธอกลับแอบซ่อนความรู้สึกสับสนเล็กๆ เอาไว้... ภาพใบหน้าขอ
last updateLast Updated : 2026-09-27
Read more
เราสามคน
แสงไฟสลัวสลับสีภายในสถานบันเทิงยามค่ำคืน เสียงดนตรีเบสหนักแน่นปลุกเร้าอารมณ์ของฝูงชนในปาร์ตี้เลี้ยงส่งรุ่นพี่ของคณะวิศวกรรมศาสตร์ เสียงชนแก้วและเสียงหัวเราะดังลั่นโต๊ะใหญ่ 'ลลิน' ในชุดเดรสสายเดี่ยวสีหวานเว้าหลังเล็กน้อย เผยผิวขาวเนียนละเอียดออร่า นั่งอยู่ตรงกลางระหว่าง 'เรย์' หนุ่มผมแดงฮอตระดับท็อป และ 'ไนท์' หนุ่มสักเต็มตัวลุคอันตราย ​ค่ำคืนนี้ลลินที่ปกติไม่ค่อยดื่มเหล้า กลับยอมจิบแก้วค็อกเทลตามที่รุ่นพี่ชวนจนฤทธิ์แอลกอฮอล์เริ่มทำให้สองแก้มเนียนขึ้นสีแดงระเรื่อ แววตากลมโตฉายแววฉ่ำปรือและสับสน ลลินนั่งมองเรย์ที่คอยยื่นแก้วน้ำเปล่าให้ด้วยความอบอุ่น สลับกับมองไนท์ที่คอยยื่นมือมาประคองไหล่เธอเวลาเธอมึนหัว—เคมีและความอบอุ่นจากชายหนุ่มทั้งสองคนกำลังทำให้หัวใจของเด็กสาวสั่นไหวอย่างควบคุมไม่ได้ ​"ลลินไม่ไหวแล้วมั้ง..." เรย์เอ่ยเสียงนุ่ม โน้มตัวลงไปมองใบหน้าหวานของรุ่นน้องสาว "เดี๋ยวพี่ไปส่งที่คอนโด" ​"กูไปด้วย..." ไนท์เอ่ยแทรกขึ้นมาทันควัน นัยน์ตาสายแบดฉายแววเคร่งเครียดเล็กน้อย "มึงดื่มไปเยอะเหมือนกันไอ้เรย์ ให้กูขับรถมึงไปส่งทั้งคู่เนี่ยแหละ" ​สิงหาที่นั่งมองอยู่ฝั่งตรงข้าม ถอนหายใจเบาๆ
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
ความรู้สึก
หลังจากวันกิจกรรมรับน้องผ่านพ้นไป ความสัมพันธ์ระหว่าง 'ลลิน' กับกลุ่มรุ่นพี่วิศวะอย่าง 'เรย์' และ 'ไนท์' ก็เริ่มสนิทสนมกันรวดเร็วขึ้นอย่างเห็นได้ชัด ลลินอาศัยความร่าเริง สดใส และความจริงใจ เข้ามามีบทบาทในชีวิตประจำวันของเรย์มากขึ้น ไม่ว่าจะเป็นการตื่นเช้ามาทำแซนด์วิชมาส่งให้ที่คณะ ช่วยถือเอกสารงาน หรือการอาสามานั่งเฝ้าเรย์สเกตช์แบบงานที่ลานเกียร์ยามเย็น ​"พี่เรย์คะ... ลลินซื้อชานมไข่มุกหวานน้อยร้านโปรดพี่มาฝากค่ะ!" ​เสียงสดใสใสแจ๋วของลลินดังขึ้นพร้อมกับร่างเล็กที่วิ่งเหยาะๆ เข้ามาหาม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ใหญ่ ลลินวางแก้วชานมลงตรงหน้าเรย์ด้วยรอยยิ้มหวานจนตาปิด แก้มเนียนขึ้นสีชมพูอ่อนๆ ด้วยความเหน็ดเหนื่อยทว่าเต็มไปด้วยความสุข ​เรย์ละสายตาจากแบบร่างในมือ เงยหน้ามองรุ่นน้องสาวตรงหน้า รอยยิ้มละมุนละไมจุดขึ้นที่มุมปากของชายหนุ่มผมแดง เขาเอื้อมมือไปรับแก้วชานมมาถือไว้ พลางใช้มืออีกข้างดึงทิชชู่มายื่นให้เธอ ​"ขอบใจนะลลิน... วิ่งมาเหนื่อยๆ นั่งพักก่อนสิ" เรย์พูดด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้มอ่อนโยน ​"ขอบคุณค่ะพี่เรย์!" ลลินทอดตัวลงนิ่งข้างๆ เรย์ด้วยความประหม่า หัวใจของเธอเต้นระสับตึกตักทุกครั
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
รักสามเส้า
ความเงียบเชียบอันชวนอึดอัดกลายเป็นสิ่งที่ครอบคลุมชีวิตประจำวันของพวกเขาทั้งสามคนนับตั้งแต่เช้าวันนั้น ผ่านมาแล้วสามวันหลังจากค่ำคืนที่ทุกอย่างพังทลายและสร้างปมใหม่ขึ้นมา ไม่มีใครพูดถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องนอนของเรย์ ไม่มีใครกล้าแตะต้องความจริงที่ว่า ร่างกายและความรู้สึกของพวกเขาทั้งสามคนได้ถูกผูกติดเข้าด้วยกันอย่างสมบูรณ์แบบไปแล้ว ​บริเวณม้านั่งหินอ่อนใต้ร่มไม้ข้างตึกคณะวิศวกรรมศาสตร์ ลลินนั่งกำสายกระเป๋าเป้ไว้แน่น นัยน์ตากลมโตเหม่อมองแบบแปลนตรงหน้าด้วยความสับสนและว้าวุ่นในใจ ​ภาพเหตุการณ์ในคืนนั้นยังคงตามหลอกหลอนและแผดเผาหัวใจของเด็กสาวอยู่ตลอดเวลา สัมผัสอันนุ่มนวล ทะนุถนอม ทว่าหนักแน่นของ 'เรย์' ที่ประทับลงบนกายเธอ ยังคงชัดเจนในความทรงจำ... แต่สิ่งที่ทำให้ลลินสับสนจนแทบเป็นบ้า คือสัมผัสจากปลายลิ้นและแผ่นอกที่เต็มไปด้วยลายสักของ 'ไนท์' สายตาคมกริบเร่าร้อนที่ไนท์ใช้จ้องมองเธอในความมืด ยามที่เขาถดกายเข้าสู่ความอบอุ่นภายในกายเธอ มันกลับยังคงตราอึดอยู่ในหัวใจของเธอไม่รู้ลืม ​ลลินสูดหายใจเข้าลึกๆ พลางยกมือขึ้นแตะริมฝีปากตัวเองเบาๆ ​นี่เราเป็นอะไรไป... ลลินถามตัวเองในใจอย่างละอาย เราบอ
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
มึงห้ามไปไหนทั่งนั้น
ความว้าวุ่นและอึดอัดที่กัดกินหัวใจมาตลอดหลายวัน ผลักดันให้ 'ลลิน' ตัดสินใจบางอย่างได้ในที่สุด เด็กสาวนั่งมองข้อความในโทรศัพท์มือถือที่ส่งหา 'เรย์' และ 'ไนท์' ขอเจอพวกเขาทั้งสองคนเป็นครั้งสุดท้ายที่สวนสาธารณะเงียบๆ ข้างมหาวิทยาลัยยามเย็น ​แสงแดดสีส้มทอดยาวผ่านทิวไม้ ลมพัดเอื่อยๆ หอบเอาความเย็นยามอาทิตย์อัสดงเข้ามา ลลินยืนกุมมือตัวเองแน่น หัวใจเต้นระสับด้วยความตื่นเต้นและปวดร้าว เธอรักและชอบพวกเขาทั้งสองคนมาก... แต่ความสัมพันธ์สามเส้าแบบนี้ รวมถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในคืนนั้น มันคือสิ่งที่เด็กสาวอย่างเธอไม่รู้ว่าจะแบกรับมันไว้ได้อย่างไร ลลินไม่อยากเป็นชนวนเหตุที่ทำให้เพื่อนสนิทอย่างเรย์และไนท์ต้องแตกหักกัน ​เสียงก้าวเท้าหนาหนักสองคู่ดังขึ้นจากด้านหลัง ลลินหันกลับไปมอง ร่างสูงของเรย์ในชุดนักศึกษาสภาพยับเล็กน้อยเรือนผมสีแดงเพลิงโดดเด่น เดินคู่มากับไนท์ในชุดเสื้อช็อปปลดกระดุมลุคอันตราย ชายหนุ่มทั้งสองคนหยุดยืนตรงหน้าเธอ ใบหน้าคมเข้มของพวกเขาทั้งคู่ฉายแววตึงเครียดอย่างเห็นได้ชัด ​"ลลิน... เรียกพี่กับไอ้ไนท์มา มีอะไรหรือเปล่าครับ?" เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงนุ่มทุ้ม ทว่าสายตากลับฉายแววหน่วงหนัก
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
บทรักเริ่มอีกครั่ง
หลังจากเหตุการณ์ที่สวนสาธารณะ เรย์และไนท์ประคองร่างของลลินกลับมาที่ห้องคอนโดหรูของเรย์อีกครั้ง บรรยากาศภายในห้องนอนสว่างไสวด้วยแสงไฟนวลตา ความกดดันและความอึดอัดที่เคยมีค่อยๆ แปรเปลี่ยนเป็นความตึงเครียดอันอัดแน่นไปด้วยเคมีแห่งความปรารถนา ​ลลินนั่งอยู่บนขอบเตียงกว้าง นัยน์ตากลมโตสุกใสจ้องมองชายหนุ่มสองคนที่ยืนอยู่ตรงหน้า เรย์ในเสื้อเชิ้ตขาวปลดกระดุมเม็ดบน และไนท์ในเสื้อยืดแขนกุดเผยรอยสักลายชดช้อยเต็มท่อนแขน ​"ฟังพี่นะลลิน..." เรย์ทรุดตัวลงนั่งคุกเข่าตรงหน้าลลิน ยื่นมือไปจับมือเล็กของเด็กสาวมาวางไว้บนตัก นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มฉายแววความซื่อตรงอย่างที่ไม่เคยเปิดเผยให้ใครเห็น "พี่ยอมรับว่าพี่เคยกลัว... พี่เคยปฏิเสธความรู้สึกตัวเอง แต่ตอนนี้พี่รู้แล้วว่าพี่ไม่อยากเสียน้องไป แล้วพี่ก็รักไอ้ไนท์เกินกว่าจะตัดมันออกไปจากชีวิตได้" ​ลลินน้ำตาคลอเบาๆ นุ่มนวลไปกับคำสารภาพของเรย์ ขณะที่ไนท์เดินเข้ามาหยุดยืนข้างๆ เรย์ ไนท์ยื่นมือไปลูบเรือนผมนุ่มของลลินด้วยความรักและเอ็นดู ​"กูก็เหมือนกัน..." ไนท์เอ่ยเสียงนุ่มทุ้ม "กูเคยคิดว่าความสัมพันธ์แบบ FWB คือเซฟโซนของกู แต่มึง... สองคน ดึงกูออกมาจากตรงนั้น เพร
last updateLast Updated : 2026-09-28
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status