Mag-log inShare
บทที่ 6 ลักสวาท nc 2
Petsa ng paglalathala:
2026-07-03 21:03:12จ๊วบบ จ๊วบบ จ๊วบบ ซู้ดดด แผล่บๆ
“อ๊า... อูยย”
อิงฟ้าร้องครวญคราง แอ่นกายให้ดูดเลีย ตอนนี้หัวนมสีชมพูทั้งสองข้างถูกบีบบี้พร้อมๆ กันซ้ายขวา ยิ่งเร้าอารมณ์ให้พุ่งสูงจนคิดอะไรไม่ออก
“อ๊า... อ๊าาา…”
ความต้องการวิ่งพล่านไปทั่วกายจนแสดงออกด้วยการแอ่นเต้าแอ่นโหนกเนินให้ลิ้มลองเต็มที่ อ่อนไหวจนน้ำหวานแตกทะลักทลาย
พรวดด... พรวดด...
“อึ่กก... อื้ออ... อื้ออ...” อิงฟ้าแอ่นกายโค้ง เนื้อตัวสั่นระริกเป็นสัญญาณบ่งบอกว่าหฤหรรษ์สุดขีด น้ำหวานจากกลีบเนื้อพุ่งราวกับน้ำพุ เธอกระตุกเฮือก เผลอร่อนเอวขึ้นๆ ลงๆ อย่างเร่าร้อน แค่โดนแตะเล็กน้อย เธอก็น้ำแตกอีกรอบ กลีบสาวกระตุกหงึกๆ
จวิ้นเหยาปักหลักมั่นระหว่างเรียวขาสั่นระริก สอดท่อนลึงค์บวมเบ่งเข้าไปตรงหว่างขานุ่มๆ ถูไถอาบน้ำหวานจนแฉะ
“อา... กลีบสดๆ ของเจ้านุ่มมาก” นิ้วแกร่งของพระองค์แหวกร่องกลีบกุหลาบฉ่ำแฉะออกกว้าง เผยให้เห็นดอกไม้ที่ยังไม่เคยผ่านการเชยชม พระองค์สูดลมหายใจเข้าลึกสะกดกลั้นอารมณ์ที่พุ่งพล่าน ก่อนจะค่อยๆ ประทับส่วนปลายยอดลึงค์เข้าไป
สวบ...
ความคับแน่นของร่องสาวดุจดั่งมวลน้ำผึ้งที่ดูดกลืนตัวตนของพระองค์ไว้ ทันทีที่ส่วนหัวสอดแทรกเข้าไปได้เพียงครึ่งทางก็ปะทะเข้ากับปราการที่ขวางกั้นจนติดขัดแน่นหนา จวิ้นเหยาขบกรามแน่นด้วยความทรมานปนสุขสม พระองค์ไม่บุ่มบ่าม แต่เริ่มโยกควงสะโพกอย่างแช่มช้าและหนักแน่นเพียงเพื่อหยั่งเชิงชิมรสความคับตึงที่บีบรัดตัวตนของพระองค์ไว้
“อึ่กก... อื้อออ... อื้ออ...” อิงฟ้าที่ยังคงมึนเมาด้วยฤทธิ์สุรา ร่างกายตอบสนองต่อแรงรุกรานด้วยการกระตุกเฮือก แรงตอดรัดจากภายในที่ตื่นตัวรุนแรงทำให้จวิ้นเหยาแทบคลั่ง ริมฝีปากบางของนางเผยอออกครวญครางเสียงกระเส่า แววตาพร่าเลือนของนางสบเข้ากับพระเนตรของอ๋องหนุ่ม
“อ๊ะ อ๊า... อืออ...”
เสียงหอบหายใจถี่กระชั้นของอิงฟ้า ร่างกายของนางที่เคยจมดิ่งด้วยฤทธิ์สุรา บัดนี้กลับตื่นเต็มตาด้วยสัมผัสร้อนผ่าวที่แทรกซึมลึกเข้ามา
แรงสั่นสะเทือนจากการโยกควงอย่างหนักหน่วงทำให้สติของอิงฟ้าแจ่มชัดขึ้นชั่วขณะ แต่เธอกลับตกอยู่ในภาวะกลืนไม่เข้าคายไม่ออก หัวใจดวงน้อยเต้นรัวราวกับกลองศึก ความตระหนกปนเปไปกับความหวามไหวที่ไหลบ่าเข้ามา เธอตัดสินใจหลับตาแน่น เพื่อหลีกเลี่ยงสถานการณ์ที่น่ากระอักกระอ่วนใจเกินกว่าจะรับมือได้ในยามนี้
อิงฟ้ากัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือดเพื่อสะกดกั้นเสียงคราง แต่เมื่อความรู้สึกเสียวซ่านพุ่งพล่านจนถึงขีดสุด นางก็ไม่อาจต้านทาน
"อือ... อ๊ะ..." เสียงครางแผ่วเบาดังเล็ดลอดออกมาอย่างลืมตัว แต่อิงฟ้ายังคงแสร้งนอนนิ่ง ไม่ยอมลืมตาขึ้นมาเผชิญความจริง
แรงเสียดสีและความร้อนผ่าวที่พุ่งสูงขึ้นจนถึงขีดจำกัด ทำให้จวิ้นเหยาไม่อาจต้านทานได้อีกต่อไป พระองค์กระแทกสะโพกสอบเข้าหาเพียงไม่กี่ครั้งก่อนที่ความอดทนจะพังทลาย แรงอัดฉีดรุนแรง ปลดปล่อยธารน้ำรักอุ่นร้อนไหลทะลักเข้าไปในรูสาวคับแน่นจนล้นปรี่ เปรอะเปื้อนช่องทางรักที่เพิ่งถูกบุกเบิกด้วยความหวามไหวอย่างหาที่สุดไม่ได้
“อ๊า... อ๊า...”
ความอุ่นร้อนมหาศาลถูกฉีดพ่นเข้าสู่ร่องเสียวที่ขยายตัวรับสัมผัสนั้นอย่างเต็มใจ มันเป็นความรู้สึกแปลกประหลาด เพราะน้ำกามที่ถูกฉีดเข้าไปในรูเสียว มันทั้งร้อนทั้งแฉะไปหมด ก้นขาวเหมือนหมั่นโถวเด้งหนึบๆ รสสวาทที่ไม่คุ้นเคยวิ่งพล่านไปทั้งตัว
“อา...” จวิ้นเหยาถอนหายใจยาวด้วยความโล่งสมประดี ขณะที่หัวลึงค์ยังคงแช่ค้างอยู่ในความอุ่นร้อนที่บีบรัดไม่คลาย พระองค์ก้มมองใบหน้าที่แดงระเรื่อด้วยฤทธิ์เหล้าและแรงอารมณ์ของหญิงสาวใต้ร่าง ก่อนจะกระซิบถ้อยคำด้วยน้ำเสียงแหบพร่าสั่นเครือ
สวบ... สวบ...
ร่างกำยำพยายามสอดใส่อีก แต่ทว่ากลีบสาวแรกแย้มนั้นเล็กและคับแน่นเกินไป สุดท้ายก็รุกล้ำเข้าไปได้เพียงหัวหยักบานอวบๆ
"เหม่ยอิง... เจ้าช่างร้ายนัก" จวิ้นเหยาสบถเบาๆ ในลำคอ สายตามองร่องรอยที่ตนเพิ่งสร้างขึ้นด้วยความหลงใหล "ข้าพยายามหักห้ามใจมานานเพียงใด เจ้าก็น่าจะรู้ดี... ต่อให้ต้องเผชิญหน้ากับคำครหาจากทั่วทั้งแคว้น ข้าก็ไม่มีวันปล่อยเจ้าไป"
เสียงของพระองค์ทุ้มต่ำและสั่นไหวด้วยความปรารถนาที่ยังคงคุกรุ่น "เจ้าเป็นของข้า... เป็นของข้าเพียงผู้เดียว"
"อื้อ... อ๊า..." เสียงครางแผ่วเบาดังหลุดออกมาจากริมฝีปากที่เผยอออก ร่างกายบอบบางบิดเร่าเบาๆ ด้วยความเสียวซ่านที่ยังตกค้าง
"อ๊ะ... อื้อออ... อ๊ะ... อื้อ... อุ่น..." อิงฟ้าพึมพำไม่เป็นศัพท์ เสียงครางนั้นหวานหูจนจวิ้นเหยาแทบจะทนไม่ไหว พระองค์กดจุมพิตลงบนหน้าผากมนซ้ำๆ พร้อมกับโยกควงแท่งมังกรที่ยังคงแข็งค้างภายในอย่างแผ่วเบาเป็นการปลอบประโลม
อิงฟ้ากลับคืนสู่ห้วงนิทราไม่ได้ยินถ้อยคำเหล่านั้นอย่างชัดเจน แต่ร่างกายกลับตอบสนองต่อไออุ่นและน้ำกามที่แตกพุ่งเข้าไปอย่างรุนแรง ร่างกายของนางกระตุกเกร็งไปตามสัญชาตญาณก่อนจะค่อยๆ ผ่อนคลายลง
"หลับเถิดคนดี..." พระองค์กระซิบซ้ำๆ หลังจากถอนลึงค์ออกเบาๆ ร่างกำยำใช้นิ้วถ่างกลีบสาวให้แบะอ้า จ้องมองน้ำกามของตนหยาดไหลออกมาจากรู
"เมื่อตื่นขึ้นมา โลกของเจ้าจะไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป"
Pinakabagong kabanata
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 56 Mission impossible 2
“ไม่ต้องกอดแน่นขนาดนี้ก็ได้เพคะ” เสียงกระซิบแว่วคำรามให้ได้ยินกันแค่สองคน แต่ชาวบ้านร้านตลาดต่างนึกเอ็นดูคู่พ่อค้าหนุ่มกับเมียสาวบนหลังม้า คนขายเนื้อยังนึกอิจฉาจึงหันไปกอดเมียของตัวเองบ้าง“จะนั่งชิดติดกันจนมิ้นต์ท้องเลยรึไงมิทราบ”“เพิ่งจะรู้ว่าเมียของเราท้องได้เหมือนปลาหางนะ ถึงจะออกลูกมาเป็นครอก เราก็เลี้ยงไหวนะ” เมียพ่อค้าคนสวยอยากต่อยคนขึ้นมาตะหงิด ๆ“ปล่อยนะเพคะ กอดอยู่ได้ มิ้นต์นั่งเองได้ ไม่ตกม้าหรอกน่า” แต่ท่อนแขนกลับรวบเอวบางมาแนบพระวรกาย ซ้ำยังกระชับแน่นขึ้นกว่าเดิมจนเธอแทบจะกระดิกตัวไม่ได้“เรากอดเมียของตัวเองมันผิดตรงไหนรึ?” มินตราชักปลงเพราะเรียนรู้แล้วว่าความชีกอแบบดื้อตาใสของพระองค์นั้นไร้เทียมทาน ไหนจะสายพระเนตรหวานฉ่ำที่ส่งมาให้ตลอดเวลาก็เริ่มทำให้ขนแขนลุกเกรียว ถึงมินตราจะเป็นสาวห้าวแรงเกินร้อยแต่ก็เขินเป็น เธอจึงรีบเปลี่ยนเรื่องคุย“อะ...เอ่อ... เอ่อ ทำไมหลงเทียนถึงจูบเก่งนักล่ะเพคะ?” พอถามออกไปแล้วก็อยากให้ม้ากัดปาก ทำไมจู่ ๆ เธอก็วกไปเรื่องจูบเสียนี่
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 56 Mission impossible 1
บทที่ 56 Mission impossible“ที่น่าเป็นห่วงก็คือ พระนางเฉินไทเฮาและองค์ชายเฉินหยวนฟงที่เงียบหายไร้ข่าวคราวสินะเพคะ”ร่างบางเอ่ยผ่านผ้าคลุมหน้าสีดำสนิท โผล่แต่เพียงดวงตากลมโตสุกใส ยิ่งทำให้ดูลึกลับน่าค้นหา ในเช้าวันนี้ขบวนสินค้าปลอม ๆ ได้ขึ้นฝั่งที่เมืองท่าฟู่ห่าวแล้วอย่างปลอดภัยโดยไร้ปัญหา เพราะมีใบผ่านทางที่ได้รับจากจวิ้นเหยาอ๋องโดยตรง ทำให้นายท่าไม่กล้าเข้ามาวุ่นวายมากแต่สองคืนที่ผ่านมาช่างแสนสาหัส มินตราต้องนอนตัวแข็งไม่กล้ากระดุกกระดิก เพราะมีคนตัวใหญ่ถือวิสาสะมานอนกอดด้วย พ่อเจ้าประคุณใช้เหตุผลว่าเป็นผัวเมียกัน ก็ไม่ควรแยกห้องนอน มินตราอยากจะหักคอคนช่างคิดนักแต่พอย้อนนึกแล้วก็หน้าแดงทุกครา“นี่เฉินหลงเทียน แล้วจะให้มิ้นต์นอนห้องไหนเหรอเพคะ?” ตอนนั้นเธอเดินสำรวจรอบเรือสินค้าจนทั่วเพื่อประเมินกำลังและอาวุธทั้งหมด ด้านล่างของเรือก็แบ่งเป็นห้องต่าง ๆ อยู่หลายห้อง ใช้เก็บสินค้าปลอม ๆ และเป็นที่พัก
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 55 กระแทกร่อง 2
"ทะ... ท่านอ๋อง! หยุดก่อนเพคะ! อื้อ... มีคนอยู่ตรงนั้นเต็มไปหมดเลยนะ! ลูกน้องของพระองค์มองมาทางนี้หมดแล้ว!" มินตรากระซิบกระซาบเสียงหลง ใบหน้าร้อนผ่าวราวกับจะระเบิดทว่าเฉินหลงเทียนผู้กำลังมัวเมาในกลิ่นกายหอมหวานและรสสัมผัสอันเร่าร้อน กลับทรงแย้มพระสรวลอย่างไม่ยี่ห้อต่อสายตาใครทั้งสิ้น พระองค์ทรงก้มลงกดจูบซ้ำๆ ลงบนพวงแก้มแดงก่ำของนางอย่างหยอกเยหา ก่อนจะกระซิบตอบด้วยสุรเสียงทุ้มต่ำพร่าร่าเริง"ช่างพวกเขาปะไร... ใครกล้ามอง ก็ให้มันตาบอดไปเสียสิ..."ตรัสจบ เฉินหลงเทียนก็ไม่ยอมหยุดพระโอษฐ์ พระองค์ทรงประทับจูบซับความหวานจากเรียวปากอิ่มของเธอต่ออย่างเนิ่นนานและดูดดื่มยิ่งกว่าเดิม พร้อมกันนั้น ช่วงล่างที่แนบชิดกันอยู่ก็เริ่มขยับบดเบียดและถูไถแก่นกายอุ่นร้อนอย่างเอาแต่ใจ สัมผัสเสียดสีที่เย้ายวนทำเอาขาของมินตราอ่อนยวบลงทันที ส่งเสียงครางแผ่วเบาออกมาอย่างห้ามไม่อยู่“อ๊ะ... อย่านะ”พระหัตถ์แกร่งเอื้อมไปรวบชายกระโปรงของมินตราขึ้นอย่างรวดเร็ว ร่นขึ้นจนสูงถึงสะโพก เผยให้เห็นเรียวขาขาวเนียนและโหนกเนินอวบอิ่มฉ่ำแฉะ เด่นชัดในสายตาของพวกทหารทุกคนที่ยืนอย
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 55 กระแทกร่อง 1
“ไม่ต้องกลัวนะ...เราจะอ่อนโยนต่อเจ้า”มินตราเอาแต่ก้มหน้างุด ซ่อนใบหน้าแดงก่ำแต่เคี้ยวฟันกรอด กว่าเธอจะหลุดออกมาจากจูบของเฉินหลงเทียนได้ก็แทบแย่ มาถึงตอนนี้มือทั้งสองกอบกุมอกอิ่มของเธอแล้วอย่างเต็มที่ พลางคลึงเคล้นอย่างทะนุถนอม เพียงสัมผัสสะกิดยอดถันเบา ๆ ก็ทำให้มินตราสะดุ้งตัวไหว แต่เธอก็ต้องกัดฟันกลั้นเสียงร้อง“ปล่อย!” สาวงามพยายามข่มความรู้สึกพลุ่งพล่านแล้วใช้น้ำเสียงจริงจังที่สุด แต่กลับกลายเป็นเฉินหลงเทียนฟังว่ามันช่างน่ารักอะไรเช่นนี้ เนื้อตัวของทั้งคู่ต่างร้อนผ่าวดั่งมีไข้รุมเมื่อจมูกโด่งจรดเนินอก“หอมเหลือเกิน ใช้น้ำหอมกลิ่นใดบอกเราบ้างสิ เราอยากตัวหอมเหมือนเจ้า”รับสั่งออดอ้อนที่ข้างหูพร้อมด้วยลิ้นอุ่นแตะแต้ม มินตราต้องหลับตาแน่นเมื่อสัมผัสได้ถึงจุมพิตเย้ายั่วที่ไหล่เนียน เรี่ยวแรงที่เคยมีคล้ายจะสูญสลายยามชายหนุ่มประคองร่างของเธอให้ล้มตัวลงนอน พร้อมด้วยประทับจูบเนิ่นนาน แสงดาวส่องสว่างพราวระยิบระยับล้อไปกับคลื่นลมทะเล ดวงเนตรสีน้ำตาลเป็นประกายดื่มด่ำแข่งกับดวงดารา หัวใจดวงน้อย ๆ ยิ่งสั่นระริกมินตราต้องหลับตาปี๋ลงแน่น เมื่อสัมผัสได้ถึงจุมพิตเย้ายั่วอันร้อนรุ่มที่ค่อยๆ ไล่ต่ำ
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 4
“ชอบจูบรึ?”เฉินหลงเทียนรับสั่งขึ้นมาลอย ๆ หลังจากที่เสวยมาสักพัก มินตราไม่ทันคิดอะไรก็พยักหน้าหงึกหงัก นึกเสียดายที่อุตส่าห์สร้างบรรยากาศมาเต็มที่แล้วแต่ก็ล่มไปไม่เป็นท่า พอคิดไปก็หน้าแดงขึ้นมาอีก เธออยากจูบเฉินหลงเทียนจนเป็นฝ่ายเรียกร้องเองแบบนั้น! จึงยิ่งเคี้ยวอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่ก็ฉุกคิดขึ้นมาได้“พอได้จูบแล้วรู้สึกดี... จะว่าไปแล้วตอนที่จูบครั้งแรกก็... เอ๊ะ เดี๋ยวก่อนสิ จูบแรกของมิ้นต์... คืนนั้น?” สาวหน้าหงิกหันขวับไปจ้องพระพักตร์ที่อมยิ้มกรุ้มกริ่มอย่างจะกินเลือดกินเนื้อ ทรงพยักหน้าตอบช้า ๆ แล้วยกจอกสุราขึ้นจรดพระโอษฐ์อย่างอารมณ์ดี“ถูกต้อง... จูบแรกของเจ้าก็คือจูบในคืนที่เจ้าเมาเลอะอย่างไรล่ะ แต่ถ้าครั้งแรกของเจ้ากับเราจริง ๆ ก็คงในดอกบัวศักดิ์สิทธิ์” อิงฟ้าตาโต อ้าปากค้าง สองมือขยำก้อนขนมจนเละเทะไม่มีชิ้นดี“คนบ้า คนฉวยโอกาส มารผู้หญิง ความบริสุทธิ์ที่มิ้นต์ภูมิใจ แล้วไหนจะเช้าวันนั้นอีกล่ะ ตกลงแล้วมิ้นต์โดนไปเท่าไหร่กันแน่ อ๊า!”เธอคิดอยู่แล้วเชียวว่าลืมอะไรไป แต่ไม่ทันที่จะโวยวายไปมากกว่านี้ พระโอษฐ์เรียวบางก็เลื่อนมา
ฝ่าบาท! หม่อมฉันทะลุมิติมาเพคะ บทที่ 54 เรือลำนี้สีชมพู 3
“ถอนคำพูดเดี๋ยวนี้เลยนะ ปะ...ปล่อยนะ มิ้นต์บอกว่าให้ปล่อย!” ริมฝีปากแดงระเรื่อเม้มเข้าหากันแน่นอย่างขัดเคืองระคนขัดเขิน มินตราพยายามดิ้นพยศอยู่ในอ้อมอก เฉินหลงเทียนจึงอดใจไม่ไหว ต้องขอจุมพิตฝากรอยที่แก้มนวลเปล่งปลั่งจนเธอหลบไม่ทัน“อย่า!”น้ำเสียงคำรามดุเดือดเบาราวกับเสียงกระซิบและสายตาเกรี้ยวกราด ช่วยหยุดพักตร์คมสง่าที่กำลังคุกคามใกล้เรียวปาก มินตราเหลียวมองซ้ายขวาอย่างหวาดระแวง เพราะเธอยังคงมองเห็นเงาคนอื่นวูบไหวอยู่ภายนอก หากถูกพบเห็นเข้าก็คงมิกล้าสู้หน้าใครอีกเป็นแน่ เฉินหลงเทียนจึงได้แต่สรวลให้สาวขี้อาย“บอกเหตุผลที่เจ้าตามเรามาก่อนสิ” พระสุรเสียงทุ้มนุ่มเอ่ยเอื้อนแว่วหวาน ดวงเนตรส่องประกายความรักในใจแผ่หยด มินตรานิ่งอึ้งตกอยู่ในภวังค์ราวกับไม่เข้าใจคำถาม เดือดร้อนให้พระองค์ต้องรับสั่งถามซ้ำอีกรอบอย่างนึกขำ“มิ้นต์... เจ้ายังไม่ได้บอกเหตุผลแก่เรา” รับสั่งด้วยน้ำเสียงนุ่มลึกจริงจัง และยังคงจ้องมองหญิงสาวด้วยความอ่อนหวานสุดแสนจะดูดดื่ม ใบหน้าหวานรูปไข่แดงก่ำจึงเสหลบสายตาช่างค้นหามองไปที่พื้นแทน&ld
Maaari mong magustuhan
ท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.1K viewsลิขิตฟ้าหมอชายากับรัชทายาท
โม่เชียนซาง137.8K viewsแต่งกับขุนนาง
หอมดังเดิม123.6K viewsมนตรารักท่านอ๋องขี้หึง (หึงโหด คลั่งรัก)
ชาไทยเย็น24.7K viewsร้อยปักษาคารวะหงส์
ภัสสพิชชา554 viewsสามีข้าแสนดีที่หนึ่ง
หนามชมพู78 viewsพลาดรักสามีร้าย
RiTAA262 viewsดาราร้อยเรียง เคียงบุปผารำพัน
กัวซืออวี่120 views
