บทที่ 15

“เออ พี่ เออ พี่ ขอโทษ”

“ขอโทษอะไรคะ”

“ขอโทษที่พี่จูบพัช เออ พี่ เออ พี่....” ต้นตาลตะกุกตะกักเพราะรู้สึกทั้งช็อคกับความรู้สึกของตนเองและช็อคกับการกระทำของหญิงสาวตรงหน้า พัชราถอนตัวก่อนลุกขึ้นยืน ฝืนยิ้มอย่างเต็มที่ก่อนพูดน้ำเสียงที่พยายามให้ราบเรียบว่า

“พัชต่างหากที่ขอบคุณที่พี่ตาลมานั่งฟังเรื่องบ้าๆ ของพัช ขอบคุณสำหรับกำลังใจและสุดท้ายขอบคุณสำหรับสำหรับจูบ พัชอยากบอกว่าพัชหวั่นไหวมากนะคะ ราตรีสวัสด์” พูดจบพัชราก็วิ่งหายไปท่ามกลางความตะลึงของต้นตาลที่ยืนงงอยู่ตรงนั้นนิ่งนาน ก่อนจะหยิกตนเองที่แขน

ต้นตาลยืนนิ่ง เดินไปเดินมารู้สึกช็อคกับการกระทำของตนเอง ความรู้สึกจู่โจมตั้งแต่เห็นหญิงสาวอาบน้ำในห้องน้ำและได้คุยกันในห้อง จนกระทั่งมาเจอหญิงสาวกำลังทุกข์ใจภาพเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมง ตัดสลับกันไปมาทำให้หญิงสาวหวั่นไหวและไม่เข้าใจ รู้แต่ว่าความรู้สึกนี้พิเศษแน่ๆ ต้นตาลเดินเข้าไปหยิบกุญแจรถแล้วขับรถมุ่งหน้าไปบ้านเพื่อนรักที่เรียนด้วยกันมาตั้งแต่มัธยม จนกระทั่งไปเรียนเมืองนอกแล้วกลับมาก็ยังคบหากันอย่างสนิทสนม

เสียงกริ๊งโทรศัพท์ดังรบกวนคนที่กำลังพึ่งได้นอนเพียงไม่ถึงชั่วโมง อโณทัยหรืออ้อมคว้ามือถือยกแนบหู ปากก็พูดน้ำเสียงงัวเงีย

“ฮัลโหล ใครวะโทรมาป่านนี้ รู้ไหมกี่โมง”

“รู้” ต้นตาลพูดขณะขับรถ

“มีอะไรไอ้ตาลรีบพูด แม่งพึ่งกลับมาจากนครสวรรค์พึ่งจะได้นอน มึงมีอะไรกับกูเนี่ย”

“กูมีเรื่องจะปรึกษา สำคัญมาก”

“โฮ๊ยอีบ้า รอวันพรุ่งนี้ไม่ได้หรือไง กูง่วง”

“กูมาถึงบ้านมึงแล้ว ให้คนมาเปิดประตูหน่อย เร็ว “

อโณทัย ขมวดคิ้ว ก่อนตอบ “อืม มึงนี่บ้าจริงๆ กูจะนอนมึงมีไรก็ขึ้นมาพูดข้างบนแล้วกัน”

ต้นตาลมาถึงก็นั่งที่ปลายเตียง อโณทัยหรี่ตาก่อนพูดน้ำเสียงงัวเงียว่า

“มีอะไรเรื่องงาน หรือเรื่องพี่แมน”

“ไม่ใช่เรื่องงานหรอก” ต้นตาลตอบอย่างล่องลอย

“อืม พูดไปแล้วกันกูฟังอยู่” อโณทัยหรืออ้อมหลับตาแต่เงี่ยหูฟังเพื่อนรักคนสนิท

“อ้อม กูมีเรื่องสำคัญจะปรึกษา”

“ว่ามาสิ” พูดน้ำเสียงงัวเงียขณะหลับตา

“กูคิดว่า กูกำลังมีความรัก”

“อืม มึงบอกกูสายไปป่ะเนี่ย มึงก็หมั้นกับพี่แมนแล้วนี่ มาเล่าอะไรป่านนี้ โธ่คนกำลังจะนอน”

“กูไม่ได้หมายถึงพี่แมน”

“อ้าว แล้วหนุ่มที่ไหนล่ะ”

“กูพึ่งจูบเขามา”

“เหรอ แล้วเป็นไงบ้าง”

“ดี ดีมาก กูอยากไปมากกว่านั้น แต่..อ้อม”

“หืม ”

“มึงว่ากูผิดปกติหรือเปล่า”

“อะไรของมึงเนี่ย”

“กูจูบน้องพัชเพื่อนสนิทยัยกอหญ้า เขาเป็นผู้หญิงสวยเซ็กซี่มากด้วย แค่เห็นครั้งแรก กู ความรู้สึกกูเตลิดเตลิงไปหมด มันควบคุมไม่ได้ มัน..มันพูดไม่ถูก”

อโณทัย ลืมตาโพลงก่อนหันขวับมา “ มึงบอกว่ามึงจูบผู้หญิง”

“อืม กูคิดว่ากูชอบน้องเขา ชอบมากด้วย”

“แล้วมึงจะเอาพี่แมนไปไว้ไหน มึงหมั้นกับพี่เขานานแล้วนะ” อโณทัยลุกขึ้นนั่งก่อนพูด

“ไม่รู้ กูไม่รู้ กูไม่รู้อะไรตอนนี้ มึนกับความรู้สึกตัวเองสุดๆ” ต้นตาลซบใบหน้ากับฝ่ามือ

“มึงใจเย็นๆ”

“แล้วน้องเขาจูบตอบแกไหม เขามีปฏิกิริยายังไง”

“จูบสิ รุนแรงมากจนกูอยากจะทำอะไรอะไรเขามากกว่านั้น แต่...”

“ตกลงมึงไม่ชอบผู้ชาย แต่ชอบผู้หญิง”

“อืม กูไม่รู้ว่ากูจะทำยังไงดี กูถึงมาหามึงนี่ไง มีคำแนะนำอะไรไหม”

อโณทัยหลับตาเอาตัวพิงกับพนักเตียง “ มึงคงต้องถามใจตัวมึงเอง ที่สำคัญมึงก็ต้องถามน้องเขาว่าใจตรงกับมึงไหม แล้วเรื่องต่อไปค่อยหาทางแก้ไข”

ต้นตาลลุกขึ้นยืนแววตาสดใส “ อืม ใช่สิ แต่เขาบอกกูว่าเขาหวั่นไหวมาก แปลว่าไงวะ แปลว่ากูมีความหวังใช่ไหมอ้อม”

“ไม่รู้สิ กูตอบมึงไม่ได้ มึงต้องถามใจมึงกับใจน้องเขาดีๆ เรื่องนี้เซ้นซิทิฟมากนะตาล มึงจะบอกพ่อแม่และย่ามึงยังไง แล้วไหนพี่แมนอีก มึงต้องหาทางแก้ไขอีกเยอะ ตอนนี้เรามองไปทีละจุดดีกว่า กูว่าก่อนอื่นมึงไปเคลียร์กับน้องนี่ก่อนดีกว่า” อโณทัยพูดจบก็ล้มตัวลงนอน

“โอเค ขอบใจมากอ้อม กูรักมึงจังว่ะ” ต้นตาลหอมแก้มเพื่อนรักก่อนเดินจากไปใบหน้าสดใส

พัชรานอนพลิกไปพลิกมา ภาพการจูบกันระหว่างตนเองกับพี่สาวเพื่อนมันตัดไปมาอยู่ในห้วงความคิด พัชราจับหัวใจที่เต้นแรงเร็วเมื่อนึกถึงความร้อนแรงของรสชาติจูบ มันทำให้หญิงสาวเกิดอาการเสียวซ่านไปทั่วร่างกาย

“นี่มันเกิดอะไรขึ้นกับเราเนี่ย เราจะทำยังไงดี” พัชราพึมพำกับ หมอนข้างเสมือนหมอนข้างนั้นคือพี่สาวเพื่อนคนที่จูบเธอเหมือนจะสูบวิญญาณตนเองไป พัชราหลับตาก่อนยกมือลูบริมฝีปากที่ยังบวมเจ่อจากการจูบอย่างอ้อยอิ่ง

ทางด้านกอหญ้าและกริชชัยก็นอนพลิกไปมาเช่นกัน กริชชัยมีความรู้สึกปรารถนาในตัวหญิงสาวที่ตนเองเคยคิดเป็นศัตรูด้วย แต่ตั้งแต่มีความสัมพันธ์ลึกซึ้งก็เกิดความรู้สึกอีกอย่างตามมา ชายหนุ่มรู้สึกอยากได้มากกว่านี้อยากใกล้ชิด อยากเห็นหน้าอยากทำอะไรๆให้แนบแน่นกว่านี้ กริชชัยหลับตาก่อนพึมพำว่า