Masuk“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
พิพัฒนพงค์ กริชชัยเดินวนไปมา ในห้องพักด้วยความหงุดหงิด จำได้ว่าเมื่อชั่วโมงที่แล้ว กลับจากประชุม กว่าจะเสร็จก็เย็นมากๆแล้วมาเจอรถติดอีกร่วมสองชั่วโมง กริชชัยกลับมาบ้านด้วยความเหนื่อยล้า เมื่อกลับมาหวังว่าจะเจอคู่หมั้นสาว แต่กลับเจอแต่บิดา มารดากำลังนั่งรับประทานอาหารกันสองคน “อ้าว กริช วันนี้กลับซ
อนวินท์พาต้นน้ำมาส่งที่ห้องน้ำ หยิบผ้าเช็ดตัวสีขาวพร้อมส่งแปรงสีฟันใหม่เอี่ยม “คุณใช้แชมพูพวกนี้ไปก่อน พอใช้ได้ไหม” “ได้สิคะ ดีกว่าตอนเราไปค่ายอาสาตั้งเยอะ” ต้นน้ำปล่อยให้สายน้ำสาดรดร่างกายและศีรษะ น้ำตาแห่งความเศร้าใจปริ่มเอ่อขึ้นอีกครั้ง ‘แต่งงานโดยที่ไม่รัก แถมยังโกรธเกลียดเราอีก แต่งพร้อมเซ็
เมื่อจอดรถเสร็จหญิงสาวหลับตา สูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนจะเดินลงไปกดกริ่ง ก่อนจะกดอีกครั้ง บานประตูก็เลื่อนเปิดอัตโนมัติ รถบีเอ็มสปอร์ตสีขาว จอดนิ่งที่โรงรถ แสดงว่าเจ้าของบ้านมาถึงแล้วอยู่รอด้านในแล้ว ต้นน้ำเดินเข้าไปในโซนบริเวณบ้าน มือสั่น ขาสั่นด้วยความตื่นเต้น เหมือนเดินเข้าแดนประหารเมื่อเข้าสู่บริเวณ
ระยอง ที่รีสอร์ทเล็กๆ ห่างออกมาจากนอกเมือง ต้นน้ำในชุดกระโปรงสีขาว เสื้อชาวเล เดินใช้เท้าลุย น้ำ นึกถึงภาพเก่าๆ ตอนสมัยเด็ก ๆ จนมัธยมต้น มัธยมปลาย จนกระทั่ง มหาลัยภาพ ชายหนุ่ม นายแพทย์อนวินท์ ยังตรึงอยู่ในสมอง ในความคิด ภาพการมีเพศสัมพันธ์อย่างไม่ตั้งใจ ทุกฉากทุกตอนจำแม่นอยู่ในหัว ต้นน้ำน้ำตาไหล







![ภูผาเร้าร้อน [NC30+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)