로그인“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
หัวหิน ต้นตาลกลับเข้ามาในโรงแรมจนมืดแล้ว หญิงสาวถอนหายใจยาว งานนี้เป็นงานที่ท้าทาย แต่ก็เหนื่อย ปัญหาก็เยอะ มีให้ตามแก้ได้ทุกวัน หญิงสาวก้มมองนาฬิกา ก่อนถอนหายใจ ตาจ้องมองไปลานจอดรถ เมื่อมองไม่เห็นรถของคนรัก หญิงสาวถอนหายใจแล้วเดินตรงไปที่ห้องทำงาน ต้นตาลถอนหายใจยาว เมื่อไม่มีใครนั่งรออย่างที่หวัง
“ทำไมนายเลือกไปจำแต่สิ่งที่ไม่น่าจะจำ เดี๋ยวนี้สังคมไทยเปลี่ยนไปมากแล้ว สาวประเภทสองแบบคุณเอลี่มันก็ไม่ต่างกับผู้หญิงทั่วๆไปเลยสักนิด” “ก็เพราะนายเป็นผู้ชายปกติ นายก็ไม่เคยรู้สึกเหมือนที่เรารู้สึก อีกอย่างตอนเด็กๆ นายไม่เคยปลอบใจแม่สักครั้ง จำไม่ได้เหรอเวลาแม่ไปงานสังคมกับพ่อ ทุกครั้งกลับมาบ้านแม่ต
18.00 ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ บนเครื่องบินสายการบินไทยเที่ยวบินกรุงเทพฯ ภูเก็ต อดิศวรนั่งอ่านหนังสือพิมพ์ ระหว่างรอผู้โดยสารคนสุดท้าย เสียงประกาศเรียกครั้งสุดท้ายดังขึ้น ชายหนุ่มถอนหายใจขณะที่สายตายังอ่านหนังสือพิมพ์ต่อไป แยม ยาริกา ทั้งวิ่งและลากกระเป๋า อย่างรีบเร่ง อีกมือก็ถือโทรศัพท์มือถือ “มาถ
บริษัทกรณ์วิภาค อดิสร อดิศวร กำลังฟังการพรีเซ็นต์งานของกลุ่มวางแผน ออกแบบ และการตลาด ในห้องโถง ที่ชั้นหนึ่ง โดยมีตัวแทนของฝ่ายตลาด ฝ่ายละสามคนกำลังพรีเซ้นต์งาน โดยนักบริหารทั้งสองหนุ่มยืนฟังอย่างตั้งใจ อดิสรยืนฟังการรายงานของฝ่ายวางแผนอย่างตั้งใจ ในขณะที่อดิศวรมองที่แบบจำลองอย่างสนใจ “บริษัทคุณกริ







