ログイン“ขอเวลา สี่ห้าวันให้พ่อกับแม่ฮันนีมูนกันหน่อยนะ แล้วจะกลับไปรบกับลูกต่อ” อดิศวรหันกลับมาจับที่ไหล่ภรรยาสาวให้มาเผชิญหน้า ส่งสายตาหวานฉ่ำ “อะไรคะเนี่ย ลูกห้าแล้วนะ ยังจะหวานอีก” ยาริกายิ้มเขิน “หวานแบบนี้ตลอดไปครับ จะรักยิ่งๆ ขึ้นไปเชื่อไหมแยม แต่ตอนนี้ผมขอเบรคสักห้าวัน ฝากลูกไว้กับปู่ยา และทวดๆ ก่
ภายในห้องรับประทานอาหาร อดิศวรกำลังสอนให้ อ้น อัคราวัฒน์ ตักอาหารกินเอง ในขณะที่ยาริกากำลังป้อนข้าวให้อั๋น อัคราวุธยาริกาหันไปมองสามีที่กำลังสอนแฝดพี่อย่างใจเย็น “อ้น หัดทานข้าวเองครับ ตักแบบนี้พ่อตักให้ดู” อดิศวรสอนอย่างใจเย็น “โถ คุณศวร ลูกยังเล็กอยู่เลย แยมอยากป้อนข้าวลูก” “ผมอยากให้ลูกช่วยต
สามปีต่อมา ยาริกามองภาพพ่อและลูกๆ ที่วิ่งเล่นกันที่สนามอย่างมีความสุข นึกย้อนไปเมื่ออาทิตย์ที่ผ่านมา งานแต่งงานของเธอกับอดิศวรจัดอย่างยิ่งใหญ่ โดยมีลูกแฝด ทั้งสอง อ้น และ อั๋น อัคราวัฒน์ และ อัคราวุธ กรณ์วิภาคและตอนนี้เธอกำลังตั้งครรภ์อ่อนๆ อีกหกสัปดาห์ จำได้ว่าหลังจากอดิศวรรู้ก็รีบจัดงานแต่งงาน แบ
“แยมแน่ใจนะว่าจะไม่อันตรายกับลูก ศวรกลัวว่า..” อดิศวรจ้องมองตาภรรยาสาว ถามย้ำเพื่อความแน่ใจ ยาริกาพยักหน้าเบาๆ ยิ้มเขิน พร้อมกับกอดชายหนุ่มกระชับ “ก็อย่ารุนแรงสิคะคุณพ่อ ทำเบาๆ หมอก็ไม่ห้ามหรอกค่ะ นอกจากจะหกอาทิตย์ก่อนคลอดหรือเปล่า แยมไม่แน่ใจ” ยาริกาใช้เล็บกรีดเบาๆ ที่หน้าอก “คุณเรียกผมว่า “คุณพ่อ
ยาริกาน้ำตาไหลตลอด ด้วยความตกใจ ซึ้งใจ ตื่นเต้น มีความสุข ไม่รู้ความรู้สึกไหนมาก่อนแต่มันผสมปนเปกันไปหมด หญิงสาวพยักหน้าๆ ยกมือปิดปาก รับดอกไม้แล้วสวมกอด ท่ามกลางเสียงเชียร์จากเพื่อนๆ ร่วมรุ่น และอีกหลายชั่วโมงต่อจากนั้น มิตติ้งร่วมรุ่นท่ามกลางทะเลแสนสวย และเพื่อนสนิท ทำให้ปาร์ตี้เต็มไปด้วยความสนุกส
สามวันผ่านไป หลังจากประชุมผู้แทนประกอบการโรงแรมที่มิลานสามวัน ยาริกาเพิ่งเห็นมาดบอสของอดิศวรเป็นครั้งแรกเวลาเค้าจริงจังกับการทำงานทำให้เค้าดูมีเสน่ห์ หญิงสาวมองสามีอย่างภาคภูมิใจ ตลอดสามวันที่มีนัดตลอดทั้งวัน ตารางแน่นมากๆ ทำให้แทบจะไม่มีส่วนตัวกันเลย วันนี้ยาริกามีความหวังว่าคงได้ไปเดินเล่นในเมือง
กอหญ้าลุกขึ้นนั่ง ใบหน้ายังงัวเงีย หญิงสาวพนมมือไหว้หญิงชราก่อนเข้าไปสวมกอดแน่น “ คิดถึงคุณย่าจัง ไม่อยากให้ไปเลย” “ ยัยกอหญ้า งอแงเป็นเด็กๆ ย่าไปแป๊ปเดียว ไปไม่นานหรอก” “ ค่ะ แล้วญ่าจะโทรไปคุยนะคะ” “ จ๊ะ ดูแลตัวเองด้วยนะ” “ ค่ะ คุณย่า” “ นอนต่อเถอะ ย่าไปล่ะ”หญิงชราหอมที่แก้ม อย่างรักใคร่ กอ
ร้านอาหารสุดหรู ในโรงแรมห้าดาว เสียงเปียโนคลอเบาๆ บรรยากาศช่างอ่อนหวาน กอหญ้ามองหน้าชายหนุ่มที่รับประทานอาหารเป็นจานที่สาม อย่างท่าทางเอร็ดอร่อย “ทำไมญ่าไม่ทานล่ะ ไม่อร่อยเหรอ” “เวลาญ่าเหนื่อย ญ่าจะทานได้ไม่มากค่ะ คุณกริชทานเยอะๆ เถอะค่ะ” กริชชัย ตักอาหารเข้าปาก อย่างหิวโหย ก่อนจะสำลักเพราะ
กริชชัยส่งเงินในซองให้กับคนสนิทพร้อมตบบ่า “ดีมากวิทย์ สวีทกับแฟนให้เต็มที่นะอีกสองสามวันเจอกัน” “ครับคุณกริช” “แน่ใจนะว่านายนั่นจะเดินแบบไม่ได้” “แน่ใจครับเพื่อนผมบอกว่าแค่สองสามหยดก็พอครับ ยานี่เห็นผลเร็วครับ” “ดีมากไปได้แล้วเดี๋ยวคุณแนนคอยนาน” “ขอบคุณครับบอส” “ไม่เป็นไร
สนามบินสุวรรณภูมิ กอหญ้าเดินเคียงข้างกริชชัย ชายหนุ่มจับมือหญิงสาวตลอดเวลา กอหญ้าพยายามดึงมือกลับแต่ถูกชายหนุ่มจับแน่น “คุณกริช ญ่าเดินเองได้” “พี่อยากจับมือเมีย เป็นไรไหม” “บอกแล้วไง ว่าไม่ชอบคำนี้” “มันคือความจริง” “แต่ญ่าไม่ชอบนี่” “แต่พี่ชอบ”กริชชัยพูดน้ำเสียงเข้ม “ขี้เกียจคุยกับคนพูดไ







