LOGINShare
บทที่ 12
Last Updated:
2026-01-04 20:35:29#พยัคฆราช Ep 12
"ทำไมเห็นฉันเข้ามาแล้วต้องรีบออกไปด้วยล่ะ" แสนสวยพยายามจะไม่สนใจคำที่เขาพูดออกมา เธอเดินตรงไปที่ประตูแล้วก็เปิดมันออก "เข้ามาหาพ่อมีอะไร" สิงหราชถามขึ้นเมื่อเห็นว่าลูกชายเงียบไป เพราะเขาไม่ได้ยินสิ่งที่พยัคฆราชพูดกับแสนสวยก่อนหน้านี้ "ได้ยินแม่บอกว่าพ่อจะให้แม่เดินทางไปด้วยเหรอครับ" คนตัวเล็กที่กำลังจะเดินพ้นประตูออกไปถึงกับสะดุ้งเล็กน้อย เพราะถ้าแม่ของเขาเดินทางไปต่างประเทศด้วย นั่นแสดงว่าความปลอดภัยของเธอเหลือน้อยลงมาก เธอต้องได้ระวังตัวทั้งที่บ้านและที่บริษัท ประตูห้องถูกปิดลงเบาๆ พร้อมกับเสียงถอนหายใจของหญิงสาว อะไรจะเกิดก็ปล่อยให้มันเกิดไปเถอะ เขาคงไม่เล่นงานเธอถึงตาย อย่างมากก็คงแค่หยอดน้ำข้าวต้ม เที่ยงวันเดียวกัน.. "คุณแสนสวยพรุ่งนี้วันหยุดแล้ว..เราไปช็อปกันไหมคะ" บริษัทนี้หยุดทุกวันอาทิตย์ ส่วนวันเสาร์จ่ายให้พนักงานสองเท่าของวันธรรมดา "เออ..คือ.." ถ้าไปช้อปปิ้งต้องได้ใช้เงินแน่เลย อีกตั้งห้าวันกว่าเงินจะออก แต่ถ้าปฏิเสธจะให้เหตุผลอะไรล่ะ "ไปนะคะคุณแสนสวย พวกเราก็ไปเหมือนกัน" เพื่อนในแผนกอีกคนก็เดินมาชวน "ก็ได้ค่ะ" แผนกนี้ทุกคนพูดกับเธอแบบให้เกียรติ เพราะเธอก็ทำงานที่นี่มานานแล้ว แถมยังเป็นคนโปรดของท่านประธานอีก "แล้วพี่ลินล่ะจะไปกับเราไหม" วรรณาถามเพื่อนอีกคน "พี่ลินท้องแก่ขนาดนั้นจะไปได้เหรอ" "เออใช่ อีกไม่กี่วันก็ลาคลอด..แล้วใครจะมาเป็นหัวหน้าแผนกในระหว่างที่พี่แกลาคลอดล่ะ" "คงรอให้พี่แกกลับมานั่นแหละ" "จะรอได้เหรอลาคลอดตั้งสามเดือน" เพื่อนหลายคนต่างก็พูดคุย "ฉันว่าต้องเป็นคุณแสนสวยแน่เลย..ที่จะขึ้นมาเป็นหัวหน้าแผนก" ทุกคนหันไปมองหน้าแสนสวยพร้อมกันแบบไม่ได้นัดหมาย "ไม่ใช่หรอกค่ะ" เขาไม่มีทางให้เราขึ้นตำแหน่งสูงกว่านี้แน่ ..เพราะทุกตำแหน่ง ก่อนที่จะเลื่อนขั้นต้องได้ลายเซ็นต์จากผู้ที่มีอำนาจก่อน เย็นวันเดียวกันนั้น..ที่บ้าน "ทำไมวันนี้กลับเร็วกันจังเลยล่ะคะ" อัปสรสุดาเห็นพ่อกับลูกเดินเข้ามาพร้อมกัน มันก็เลยสร้างความสงสัยให้นาง "ผมก็กลับแบบนี้ประจำ ที่น่าสงสัยก็คงจะไอ้คนที่มันเดินตามผมมาเนี่ยแหละ" สิงหราชก็สงสัยไม่แพ้ภรรยาเลย แต่ถ้าถามไปกลัวว่าลูกชายจะไม่พอใจ และเพียงไม่นานรถของแสนสวยก็วิ่งเข้ามา สิ่งแรกที่เธอมองดูก็คือรถของเขาที่จอดอยู่ก่อนหน้านั้น ..เพราะเธอคิดว่าวันนี้เขาคงจะกลับมาเวลาเดิม แต่ทำไมเขาถึงกลับมาเร็ว เธอต้องได้ทำใจก่อนที่จะลงรถ เพราะยังไงเข้าไปต้องเจอหน้าเขาอยู่แล้ว คนตัวเล็กก้าวเดินเข้าไปในบ้านแบบประหม่า "สวัสดีค่ะคุณพ่อ สวัสดีค่ะคุณแม่" เธอทำแบบนี้ประจำก่อนออกจากบ้านและเข้าบ้าน "วันนี้รู้สึกว่าแม่จะอบอุ่นมากเลย ลูกๆ มาพร้อมหน้ากันแบบนี้" "ลูกๆ งั้นเหรอครับ.." สายตาของเขามองจ้องไปที่เธอ "มีอะไรหรือเปล่าลูก" อัปสรสุดาสงสัยในตัวลูกชาย "อย่าไปสนใจมันเลยคุณ วันนี้มีอะไรทานบ้างเนี่ยผมเริ่มจะหิวแล้วนะ" ยิ่งพ่อของเขาพูดขัดจังหวะแบบนี้ มันยิ่งทำให้พยัคฆราชสงสัยมากขึ้น เพราะสมัยก่อนพ่อเขาก็ไม่ใช่เบา เป็นถึงเจ้าของคลับ มีลูกน้องมากมาย และมีผู้หญิงเข้ามาไม่ซ้ำหน้า ทำไมเขาจะไม่รู้เรื่องนี้ "สวยขอขึ้นไปข้างบนก่อนนะคะ" หญิงสาวเริ่มเสียวสันหลังเมื่อเห็นสายตาของเขา เรื่องแบบนี้อธิบายให้กันฟังไม่ได้ด้วยสิ เพราะถ้ายิ่งอธิบายไปมันก็เหมือนยิ่งแก้ตัว แล้วแต่เขาจะคิดแล้วกัน ทำไมเธอจะไม่รู้ว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ คนสมองไม่ปกติแบบเขาคงคิดไม่เหมือนชาวบ้านชาวช่อง "งั้นผมขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน เดี๋ยวลงมาทานข้าวด้วยครับ" ว่าแล้วพยัคฆราชก็รีบวิ่งตามเธอขึ้นไป 🖋ชะนีติดมันส์ @มัดหมี่
Latest chapter
พยัคฆราช บทท่ 20
พยัคฆราช Ep 20เช้าวันต่อมา.."วันนี้หนูจะไปไหนเหรอลูก" อัปสรสุดาถามขึ้นเมื่อเห็นแสนสวยเดินลงมาจากด้านบน ที่ต้องถามแบบนั้นเพราะเห็นการแต่งตัวของเธอไม่เหมือนกับตอนที่แต่งไปทำงาน ไม่ใช่แค่ตอนที่ไปทำงานสิ..ไปเที่ยวเธอยังไม่แต่งตัวขนาดนี้เลย"สวยก็จะออกไปทำงานนั่นแหละค่ะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับค่อยๆ ก้าวเดินลงมาจากชั้นบน"ไปทำงานต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอลูก" สิงหราชถามขึ้นบ้าง และมันก็ทำให้ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่แถวนั้นมองมา เพราะได้ยินว่าพ่อชมเธอ"อยากจะเปลี่ยนลุคใหม่บ้างค่ะคุณพ่อ" ลืมตัวเผลอไปพูดกับพ่อของเขาแบบสนิทสนม มองไปอีกทีสายตาของเขาก็จ้องมองมาเหมือนกัน "วันนี้ฉันขอติดรถคุณไปด้วยนะคะ" ทั้งสิงหราชและอัปสรสุดาต่างก็มองหน้ากัน เมื่อเห็นแสนสวยขอติดรถของพยัคฆราชไปบริษัทด้วยพยัคฆราชไม่ได้ตอบ พอเขาละสายตาจากเธอ..ร่างหนาก็ยันกายลุกขึ้น เดินตรงออกมาที่รถ โดยมีคนตัวเล็กวิ่งตามออกมาด้วย"ฉันยังไม่อนุญาตเลยว่าจะให้เธอติดรถไปด้วยไหม" พอเห็นว่าเธอขึ้นนั่งประจำที่ข้างคนขับสิงหราชก็หันไปพูด แบบไม่แยแส"ถ้าคุณไม่ให้ฉันไปด้วยไม่เป็นไรค่ะ..ฉันไปกับคุณพ่อก็ได้" สายตางามมองเลยผ่านไปที่หน้าประตู ตอนนี้สิงหราช
พยัคฆราช บทที่ 19
พยัคฆราช Ep 19ก๊อก ก๊อก "แสนสวย พยัคฆ์ ออกมากินข้าวได้แล้วลูก" อัปสรสุดาเห็นว่าทั้งสองหายขึ้นมาข้างบนนานไปแล้ว ก็เลยต้องขึ้นมาตาม ที่ต้องขึ้นมาตามเพราะห่วงความปลอดภัยของแสนสวยมากกว่าแกร้ก.. คนที่เปิดประตูออกมาก็คือพยัคฆราช พอประตูเปิดออกเขาก็เดินกลับเข้าห้องตัวเองโดยไม่เอ่ยอะไรออกมา ทิ้งให้ผู้เป็นแม่ได้แต่มองตามแล้วก็หันกลับมาหาแสนสวย "ทะเลาะกันหนักเลยเหรอลูก""ไม่ได้ทะเลาะค่ะ คุยเรื่องงาน" ไม่อยากจะโกหกท่านเลยแต่เพื่อความสบายใจของท่าน หญิงสาวก็เลยจำเป็นต้องได้พูดบิดเบือนความจริงไปบ้าง"แม่ว่าเรื่องงานไม่ต้องเอามาคุยที่บ้านหรอก เก็บไว้ที่ทำงานนั่นแหละ""ค่ะ" โชคดีนะที่ท่านเชื่อและไม่ถามอะไรออกมาอีก ถ้าไม่งั้นคงต้องได้หาเรื่องโกหกโต๊ะอาหาร"มันจะไม่ลงมากินข้าวใช่ไหม" ในขณะที่กำลังทานข้าวอยู่นั้นสิงหราชก็รออยู่ว่าเมื่อไรลูกชายจะลงมา ส่วนแสนสวยนั่งทานอยู่แบบเงียบๆ "ถ้าลูกหิวคงลงมาหาทานเองแหละค่ะ""ไม่รู้จักโตสักที เตือนมันแล้วนะว่าไม่ให้ไปพัวพันกับผู้หญิงคนนั้น"อัปสรสุดาได้แต่เงียบฟังสามีบ่น เพราะทีแรกคิดว่าลูกเลิกได้แล้ว แต่พอได้ยินสามีบอกว่า ลูกชายให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาทำงานที
พยัคฆราช บทที่ 18
พยัคฆราช Ep 18"โอ้ย!" คิดว่าจะอดทน แต่พอถูกแรงผู้ชายกระชากก็อดที่จะร้องเจ็บไม่ได้"ตั้งแต่เมื่อไร..?!" เขาถามออกมาด้วยท่าทางที่สะกดกลั้นอารมณ์ แต่ก็ยังมีความเกรี้ยวกราดอยู่ในอารมณ์นั้นด้วย"ทำไมฉันต้องบอก โอ้ย!!""ฉันถามว่าตั้งแต่เมื่อไร เธอมีอะไรกับพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไร!!" ชายหนุ่มใช้แรงที่อุ้งมือ จนลืมไปว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่นาทีนี้ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เขาก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้นครื่นน ครื่นนนนในขณะที่แสนสวยไม่รู้ว่าจะตอบคำถามเขายังไงดี ก็ได้มีเสียงสั่นของโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาแต่พยัคฆราชไม่คิดจะสนใจ เขายังทำหน้าตาแบบจะกินเลือดกินเนื้อเธอให้ได้ พร้อมกับกัดฟันถามประโยคเดิมครื่นน ครื่นนนนนน โทรศัพท์หยุดไปแล้ว..แต่ก็สั่นขึ้นมาใหม่อีกครั้งชายหนุ่มใช้อีกมือล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าเป็นสายของใครที่โทรเข้ามา>>{"ครับพ่อ"} สายนี้จะไม่รับก็ไม่ได้พอแสนสวยได้ยินว่าใครเป็นคนโทรมา เธอก็รีบสะบัดมือออกจากการเหนี่ยวรั้ง เขาพยายามคว้าไว้แต่ก็ไม่ทัน เธอรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้นก่อน>>{"พ่อโทรมามีอะไรครับ"} สายตาคมคู่นั้นได้แต่มองตามเธอไป และต้องได้ใช้เสียงให้ปกติที่สุด{"กลับบ้านเดี๋
พยัคฆราช บทที่ 17
พยัคฆราช Ep 1713 : 20 น. วันเดียวกันนั้น"พวกเธอทำงานแบบนี้ประจำเลยเหรอ ถ้าทำกันแบบนี้บริษัทก็เสียหายน่ะสิ" ซาร่ารอจังหวะที่กลุ่มของแสนสวยกลับเข้ามาในที่ทำงาน เพราะตอนนี้มันเลยเวลามาแล้ว"คะ?" ยังไม่ทันได้นั่งโต๊ะเลยก็ถูกหัวหน้าใหม่เล่นงาน "ดูเวลากันหรือเปล่า ตอนนี้มันเลยมา 20 นาทีแล้ว"วันนี้พวกเธอออกไปทานข้าวข้างนอกก็เลยไม่ได้เผื่อเวลาเข้างาน แต่เลทนิดเลทหน่อยก็ไม่เป็นไร ถ้าเป็นหัวหน้าคนเดิมนะส่วนซาร่านะเหรอ พยัคฆราชพากลับตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว"ขอโทษค่ะ พวกเราจะพยายามเข้ามาให้ตรงเวลา" เพื่อนในกลุ่มกล่าวคำขอโทษ "แค่ขอโทษมันจะหายเหรอ มันจะได้เวลาที่เสียไปคืนมาไหมคะ" ซาร่ายังคงยืนกระต่ายขาเดียว"แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยค่ะ" เพื่อนอีกคนพูดแทรกขึ้นแต่ก็ไม่ได้พูดแรง"คุณชื่ออะไรคะ? แล้วคำสั่งของฉันไม่มีผลอะไรต่อพวกคุณเลยใช่ไหมฉันบอกให้ติดป้ายชื่อไว้ ฉันจะได้รู้ว่าใครชื่ออะไรบ้าง" พอพูดมาถึงประโยคนี้ซาร่าก็มองกวาดไปทั่วห้อง พนักงานที่อยู่ในห้องนี้เกือบสามสิบคนได้หลายคนต่างก็รีบหาป้ายมา แล้วเอาเชือกมาทำเป็นที่แขวน"แล้วคุณล่ะคะ..ชื่ออะไร?" ตอนนี้ในแผนกทุกคนต่างก็มีป้ายชื่อ แต่เหลืออีก
พยัคฆราช บทที่ 16
พยัคฆราช Ep 16แสนสวยไม่ตอบที่ซาร่าถาม เธอหอบกล่องของที่เตรียมว่าจะเอาไปไว้ในห้องทำงานใหม่เดินกลับมาที่โต๊ะเดิม แล้วก็เริ่มจัดเก็บพวกมันกลับเข้าที่ โดยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนร่วมงานเลย"ช่วยเชิญพนักงานในแผนกทุกคน เข้ามาประชุมที่ห้องของหัวหน้าด้วยค่ะ" มันคือเสียงซาร่าที่สั่งออกมาจากในห้อง เพราะประตูยังไม่ได้ถูกปิด พนักงานทุกคนต่างก็รีบเตรียมความพร้อมซึ่งตอนนี้แสนสวยกำลังเก็บของเข้าที่ยังไม่เสร็จ แต่เธอก็ต้องได้วางมันลง และเดินตามพวกเพื่อนๆ ในแผนกเข้าไปพนักงานที่ไปเดินห้างวันนั้นต่างก็มองหน้ากัน ทุกคนจำผู้หญิงคนนี้ได้แม่น เพราะเธอไปเดินช็อปปิ้งกับท่านรองประธาน และถ้าเธอจะได้ตำแหน่งนี้มา ทุกคนก็ไม่แปลกใจ เพราะคงได้มาจากท่านรองนั้นเอง"ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อซาร่า จะมาดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกต่อจากคุณลิน"ทุกคนยืนฟังแบบเงียบๆ โดยไม่มีใครตอบรับ"พนักงานไม่มีชื่อกันเหรอคะ ทำไมไม่เห็นมีป้ายชื่อเลย แล้วแบบนี้ฉันจะเรียกยังไง"หลายคนต่างก็มองหน้ากันไปมา นี่มันระบบบริษัทแล้วไม่จำเป็นต้องมีป้ายชื่อเหมือนตอนรับน้องเข้าปีหนึ่งมั้ง..พวกเธอได้แต่คิดในใจแต่ไม่มีใครกล้าพูด"ให้ทุกคนหาป้าย
พยัคฆราช บทที่ 15
#พยัคฆราช Ep 15"คุณโกรธแค้นอะไรฉันนักหนา" มือเรียวพยายามจะดึงกลับมาจากการเหนี่ยวรั้งของเขาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล "ฉันเจ็บนะ""ฉันรู้ว่าทุกคนเกิดมาก็ต้องการเงิน ต้องการชีวิตที่ดีขึ้น แต่ช่วยใช้จิตสำนึกอันที่มีน้อยนิดของเธอไตร่ตรองดูบ้าง""นายคงคิดได้แค่นี้ใช่ไหม ได้..ถ้านายอยากให้ฉันเป็นแบบนั้นนัก..ฉันก็จะเป็น" "เธอ!!" ฝ่ามือของคนตัวโตสะบัดขึ้นมาด้วยความโมโห จนทำให้เธอต้องรีบหลับตาลง เพราะถ้าหลบยังไงก็คงหลบไม่พ้น ทั้งถูกเหนี่ยวรั้งไว้แบบนี้พยัคฆราชพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง มือของเขาข้างที่ยกขึ้นมา ค่อยๆ กำมันลง เสียงกัดฟันทำให้คนตรงหน้ารู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น เธอหลับตาอยู่แบบนั้นคอยว่าเมื่อไรเขาจะตบ สามวันต่อมา.. ที่บริษัท"พรุ่งนี้แล้วสินะที่พี่ลินจะลาคลอด" วรรณาพูดขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังทำงานอยู่"แล้วไง" หยกก็เลยถามกลับ เพราะเรื่องนี้ทุกคนในแผนกรู้กันดีอยู่แล้ว"ก็คุณแสนสวยจะได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกไง""อืม..แล้วไงต่อ""จะแล้วไงล่ะ..เราก็ต้องมีเลี้ยงฉลองกันหน่อยสิ""จริงด้วย" หลายคนพูดขึ้นพร้อมกันแต่ตอนนี้แสนสวยกำลังเคลียร์งานตรงที่เธอรับผิดชอบ เพราะเธอต้องได้ย้ายเข้าไปอยู่ในห้อง
You may also like
ดอกรักของฟาร์ริก(NC25+)
Time To Love28.8K viewsลงทัณฑ์เมียลับมาเฟีย
แอดอ้วน นามปากกาเงินล้าน5.0K viewsBAD FIANCE พันธะรักคู่หมั้นใจร้าย
Piggy.g422.6K viewsวิศวะมาเฟียเพื่อน(ไม่)รัก
หอมชา12.0K viewsMy dear คุณสามีฉันแสนซึน
ไรท์ มุนิน383 viewsบทร้าย
ชิซุกะจัง1.8K viewsคลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat7.0K viewsหว่านรักเสน่ห์ร้ายเจ้านายเย็นชา
ลลิตรวี1.1K views
