LOGINพยัคฆราช Ep 7
ที่เธอต้องรีบออกมาก็เพราะอยากจะเข้าห้องน้ำ มือเรียววิดน้ำขึ้นมาล้างปากตัวเองพร้อมกับบ้วนออก ..คนบ้าจูบมาได้ยังไง!!
"คุณแสนสวยเป็นอะไรคะ" คนที่เข้ามาใช้ห้องน้ำพร้อมกันสงสัย ถ้าล้างแบบนั้นเครื่องสำอางคงต้องได้หลุดออกหมดแน่
"พอดีว่าปากไปสัมผัสกับของสกปรกมาค่ะ" ว่าแล้วเธอก็พยายามล้างและเช็ดมันออก โดยไม่สนใจเครื่องสำอางที่อยู่บนใบหน้าเลย
พอทำความสะอาดตัวเองเสร็จ หญิงสาวก็กลับมาที่โต๊ะทำงาน
แสนสวยไม่ได้มีห้องส่วนตัวอะไรเลย เธอทำงานร่วมกับเพื่อนในแผนก ที่จริงเธอทำงานที่แผนกนี้มานานแล้ว เพื่อนที่ทำด้วยกันเลื่อนขั้นไปก็หลายคน..แต่เธอยังอยู่ในตำแหน่งเดิม เพราะถ้าเลื่อนขั้นขึ้นไปกลัวว่าเขาจะไม่พอใจ เธอก็เลยทำมันอยู่ในตำแหน่งนี้เพราะไม่ได้เดือดร้อนอะไรมาก
ถึงแม้ตำแหน่งของเธอจะไม่สูง แต่ความพิเศษของเธอก็คือ..สามารถเข้านอกออกในห้องของท่านประธานได้ และห้องท่านรองประธานก็เช่นกัน แต่ห้องนั้นเธอไม่ค่อยอยากจะเข้าไปหรอกถ้าไม่จำเป็น
เย็นวันเดียวกัน..
พอกลับมาถึงแสนสวยก็ตรงเข้าไปหาอะไรในครัวทานก่อนเป็นอันดับแรก เพราะตอนนี้จะใช้เงินเปลืองไม่ได้แล้ว เงินสดที่มีอยู่ก็พอใช้ถึงสิ้นเดือน ส่วนเงินในบัญชี..ก็อย่างที่รู้กันอยู่
"อ้าวสวยกินข้าวแล้วเหรอลูก" อัปสรสุดาเข้ามาในครัว เพราะคิดว่าจะมาเตรียมอาหารไว้เผื่อลูกชายกลับมา
"วันนี้สวยเอางานมาทำที่บ้านด้วยค่ะ ทานเสร็จแล้วจะได้รีบขึ้นไปทำ" อีกเหตุผลหนึ่งที่เธอต้องรีบทานก่อน เพราะถ้าเขากลับมานอนบ้าน คืนนี้เธอคงจะไม่ได้ทานข้าวอีกเป็นแน่
[คอนโด]
"กลับมาแล้วเหรอคะที่รัก" พอประตูห้องเปิดเข้ามา ซาร่าก็ตรงมาโอบกอดร่างหนาของชายหนุ่มไว้
เขารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ต่างจากผู้หญิงที่เคยผ่านมา เพราะเธอฉลาดรู้จักออดอ้อน ครั้งนี้ก็เช่นกันขนาดเห็นเขาจูบอยู่กับผู้หญิงคนอื่นเธอยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้
"จะมาแค่แป๊บหนึ่ง คืนนี้จะกลับไปค้างที่บ้าน"
ซาร่ากลัวว่ามันเป็นแค่ข้ออ้างที่เขาจะออกไปหาผู้หญิงคนที่จูบด้วยมากกว่า แต่จะพูดอะไรออกมาก็ไม่ได้ นอกจาก ทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงก่อนที่จะออกจากห้องนี้ไป
"ผมแค่มาเอาของ เดี๋ยวก็ออกไปแล้ว" ชายหนุ่มพูดประโยคเดิมขึ้นมาอีกครั้ง เพราะตอนนี้ซาร่าเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก
"ก็นี่ไงคะของ..ที่คุณจะมาเอา" พอเขาไม่ให้ปลดกระดุมเสื้อของเขา ซาร่าก็เปลี่ยนมาเป็นกระดุมเสื้อของตัวเองแทน
เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ถูกปลดออกแบบง่ายดายตอนนี้มันลงไปกองอยู่ที่พื้น และก็เหมือนทุกครั้งที่ซาร่าเคยยั่ว เพราะเขาไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลย..
22 : 45 น.
"โอ้ยย..เจ็บท้อง" หญิงสาวนอนบิดไปมา รู้สึกไม่สบายท้อง ถ้าอาการแบบนี้เกิดขึ้นเธอรู้ดีว่ามันคืออะไร
คนตัวเล็กค่อยๆ ย่างก้าวลงมาด้านล่าง เพื่อที่จะลงมาหายาทาน
ข้างล่างมืดสนิท ตอนนี้ทุกคนคงจะเข้านอนไปหมดแล้ว แสนสวยไม่กล้าเปิดไฟ เพราะถ้าเปิดแสงสว่างจะจ้าไปทั่วบ้าน เธอก็เลยหยิบเอาไฟฉายส่องนำทางลงมา เพราะรู้ดีว่ากล่องเก็บยาอยู่ตรงไหน
"ไม่น่ารีบกินข้าวเลย..เราน่าจะเคี้ยวดีๆ ก่อน" เพราะเธอกลัวว่าเขาจะกลับมาก่อนก็เลยรีบกินและตอนนี้กรดเริ่มไหลย้อน "เมื่อไรจะหายสักทีไอ้โรคบ้าเนี่ย" โรคที่เธอเป็นก็คือโรคกระเพาะ ถ้ากำเริบขึ้นมากรดเริ่มไหลย้อน แสบไปทั่วลำไส้เลยก็ว่าได้
เสียงรถ?! ยังเดินมาไม่ถึงกล่องยาเลยด้วยซ้ำก็ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามา
กึก~ ไฟฉาย!! กำลังหาที่หลบแต่ไฟฉายดันหลุดมือ
แกร้ก! แอดดด~
"...?..." ชายหนุ่มร่างสูงเปิดประตูเข้ามาก็เห็นไฟฉายเปิดอยู่ที่พื้นในบ้านที่มืดสนิท ..สายตาคมมองไปเห็นอะไรแว๊บๆอยู่ใต้บันได "หมาแมวที่ไหนมาทำหล่นไว้เนี่ย"
มือหนายื่นไปหยิบมันขึ้นมา
"เฮ้ย..เหนื่อย นอนมันตรงนี้แหละ" ว่าแล้วก็ทิ้งกายลงนอนที่โซฟา ..ส่วนไฟฉายเขาก็แกว่งมันส่องเล่นไปทั่วบ้าน
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดมี่
พยัคฆราช Ep 20เช้าวันต่อมา.."วันนี้หนูจะไปไหนเหรอลูก" อัปสรสุดาถามขึ้นเมื่อเห็นแสนสวยเดินลงมาจากด้านบน ที่ต้องถามแบบนั้นเพราะเห็นการแต่งตัวของเธอไม่เหมือนกับตอนที่แต่งไปทำงาน ไม่ใช่แค่ตอนที่ไปทำงานสิ..ไปเที่ยวเธอยังไม่แต่งตัวขนาดนี้เลย"สวยก็จะออกไปทำงานนั่นแหละค่ะ" หญิงสาวพูดพร้อมกับค่อยๆ ก้าวเดินลงมาจากชั้นบน"ไปทำงานต้องสวยขนาดนี้เลยเหรอลูก" สิงหราชถามขึ้นบ้าง และมันก็ทำให้ผู้ชายอีกคนที่นั่งอยู่แถวนั้นมองมา เพราะได้ยินว่าพ่อชมเธอ"อยากจะเปลี่ยนลุคใหม่บ้างค่ะคุณพ่อ" ลืมตัวเผลอไปพูดกับพ่อของเขาแบบสนิทสนม มองไปอีกทีสายตาของเขาก็จ้องมองมาเหมือนกัน "วันนี้ฉันขอติดรถคุณไปด้วยนะคะ" ทั้งสิงหราชและอัปสรสุดาต่างก็มองหน้ากัน เมื่อเห็นแสนสวยขอติดรถของพยัคฆราชไปบริษัทด้วยพยัคฆราชไม่ได้ตอบ พอเขาละสายตาจากเธอ..ร่างหนาก็ยันกายลุกขึ้น เดินตรงออกมาที่รถ โดยมีคนตัวเล็กวิ่งตามออกมาด้วย"ฉันยังไม่อนุญาตเลยว่าจะให้เธอติดรถไปด้วยไหม" พอเห็นว่าเธอขึ้นนั่งประจำที่ข้างคนขับสิงหราชก็หันไปพูด แบบไม่แยแส"ถ้าคุณไม่ให้ฉันไปด้วยไม่เป็นไรค่ะ..ฉันไปกับคุณพ่อก็ได้" สายตางามมองเลยผ่านไปที่หน้าประตู ตอนนี้สิงหราช
พยัคฆราช Ep 19ก๊อก ก๊อก "แสนสวย พยัคฆ์ ออกมากินข้าวได้แล้วลูก" อัปสรสุดาเห็นว่าทั้งสองหายขึ้นมาข้างบนนานไปแล้ว ก็เลยต้องขึ้นมาตาม ที่ต้องขึ้นมาตามเพราะห่วงความปลอดภัยของแสนสวยมากกว่าแกร้ก.. คนที่เปิดประตูออกมาก็คือพยัคฆราช พอประตูเปิดออกเขาก็เดินกลับเข้าห้องตัวเองโดยไม่เอ่ยอะไรออกมา ทิ้งให้ผู้เป็นแม่ได้แต่มองตามแล้วก็หันกลับมาหาแสนสวย "ทะเลาะกันหนักเลยเหรอลูก""ไม่ได้ทะเลาะค่ะ คุยเรื่องงาน" ไม่อยากจะโกหกท่านเลยแต่เพื่อความสบายใจของท่าน หญิงสาวก็เลยจำเป็นต้องได้พูดบิดเบือนความจริงไปบ้าง"แม่ว่าเรื่องงานไม่ต้องเอามาคุยที่บ้านหรอก เก็บไว้ที่ทำงานนั่นแหละ""ค่ะ" โชคดีนะที่ท่านเชื่อและไม่ถามอะไรออกมาอีก ถ้าไม่งั้นคงต้องได้หาเรื่องโกหกโต๊ะอาหาร"มันจะไม่ลงมากินข้าวใช่ไหม" ในขณะที่กำลังทานข้าวอยู่นั้นสิงหราชก็รออยู่ว่าเมื่อไรลูกชายจะลงมา ส่วนแสนสวยนั่งทานอยู่แบบเงียบๆ "ถ้าลูกหิวคงลงมาหาทานเองแหละค่ะ""ไม่รู้จักโตสักที เตือนมันแล้วนะว่าไม่ให้ไปพัวพันกับผู้หญิงคนนั้น"อัปสรสุดาได้แต่เงียบฟังสามีบ่น เพราะทีแรกคิดว่าลูกเลิกได้แล้ว แต่พอได้ยินสามีบอกว่า ลูกชายให้ผู้หญิงคนนั้นเข้ามาทำงานที
พยัคฆราช Ep 18"โอ้ย!" คิดว่าจะอดทน แต่พอถูกแรงผู้ชายกระชากก็อดที่จะร้องเจ็บไม่ได้"ตั้งแต่เมื่อไร..?!" เขาถามออกมาด้วยท่าทางที่สะกดกลั้นอารมณ์ แต่ก็ยังมีความเกรี้ยวกราดอยู่ในอารมณ์นั้นด้วย"ทำไมฉันต้องบอก โอ้ย!!""ฉันถามว่าตั้งแต่เมื่อไร เธอมีอะไรกับพ่อฉันตั้งแต่เมื่อไร!!" ชายหนุ่มใช้แรงที่อุ้งมือ จนลืมไปว่าเธอเป็นผู้หญิง แต่นาทีนี้ไม่ว่าจะเป็นหญิงหรือชาย เขาก็ไม่ไว้หน้าทั้งนั้นครื่นน ครื่นนนนในขณะที่แสนสวยไม่รู้ว่าจะตอบคำถามเขายังไงดี ก็ได้มีเสียงสั่นของโทรศัพท์ที่อยู่ในกระเป๋ากางเกงของเขาแต่พยัคฆราชไม่คิดจะสนใจ เขายังทำหน้าตาแบบจะกินเลือดกินเนื้อเธอให้ได้ พร้อมกับกัดฟันถามประโยคเดิมครื่นน ครื่นนนนนน โทรศัพท์หยุดไปแล้ว..แต่ก็สั่นขึ้นมาใหม่อีกครั้งชายหนุ่มใช้อีกมือล้วงเอาโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าเป็นสายของใครที่โทรเข้ามา>>{"ครับพ่อ"} สายนี้จะไม่รับก็ไม่ได้พอแสนสวยได้ยินว่าใครเป็นคนโทรมา เธอก็รีบสะบัดมือออกจากการเหนี่ยวรั้ง เขาพยายามคว้าไว้แต่ก็ไม่ทัน เธอรีบวิ่งออกมาจากห้องนั้นก่อน>>{"พ่อโทรมามีอะไรครับ"} สายตาคมคู่นั้นได้แต่มองตามเธอไป และต้องได้ใช้เสียงให้ปกติที่สุด{"กลับบ้านเดี๋
พยัคฆราช Ep 1713 : 20 น. วันเดียวกันนั้น"พวกเธอทำงานแบบนี้ประจำเลยเหรอ ถ้าทำกันแบบนี้บริษัทก็เสียหายน่ะสิ" ซาร่ารอจังหวะที่กลุ่มของแสนสวยกลับเข้ามาในที่ทำงาน เพราะตอนนี้มันเลยเวลามาแล้ว"คะ?" ยังไม่ทันได้นั่งโต๊ะเลยก็ถูกหัวหน้าใหม่เล่นงาน "ดูเวลากันหรือเปล่า ตอนนี้มันเลยมา 20 นาทีแล้ว"วันนี้พวกเธอออกไปทานข้าวข้างนอกก็เลยไม่ได้เผื่อเวลาเข้างาน แต่เลทนิดเลทหน่อยก็ไม่เป็นไร ถ้าเป็นหัวหน้าคนเดิมนะส่วนซาร่านะเหรอ พยัคฆราชพากลับตั้งแต่ตอนนั้นแล้ว"ขอโทษค่ะ พวกเราจะพยายามเข้ามาให้ตรงเวลา" เพื่อนในกลุ่มกล่าวคำขอโทษ "แค่ขอโทษมันจะหายเหรอ มันจะได้เวลาที่เสียไปคืนมาไหมคะ" ซาร่ายังคงยืนกระต่ายขาเดียว"แต่ก่อนไม่เห็นเป็นแบบนี้เลยค่ะ" เพื่อนอีกคนพูดแทรกขึ้นแต่ก็ไม่ได้พูดแรง"คุณชื่ออะไรคะ? แล้วคำสั่งของฉันไม่มีผลอะไรต่อพวกคุณเลยใช่ไหมฉันบอกให้ติดป้ายชื่อไว้ ฉันจะได้รู้ว่าใครชื่ออะไรบ้าง" พอพูดมาถึงประโยคนี้ซาร่าก็มองกวาดไปทั่วห้อง พนักงานที่อยู่ในห้องนี้เกือบสามสิบคนได้หลายคนต่างก็รีบหาป้ายมา แล้วเอาเชือกมาทำเป็นที่แขวน"แล้วคุณล่ะคะ..ชื่ออะไร?" ตอนนี้ในแผนกทุกคนต่างก็มีป้ายชื่อ แต่เหลืออีก
พยัคฆราช Ep 16แสนสวยไม่ตอบที่ซาร่าถาม เธอหอบกล่องของที่เตรียมว่าจะเอาไปไว้ในห้องทำงานใหม่เดินกลับมาที่โต๊ะเดิม แล้วก็เริ่มจัดเก็บพวกมันกลับเข้าที่ โดยไม่กล้าเงยหน้าขึ้นมองเพื่อนร่วมงานเลย"ช่วยเชิญพนักงานในแผนกทุกคน เข้ามาประชุมที่ห้องของหัวหน้าด้วยค่ะ" มันคือเสียงซาร่าที่สั่งออกมาจากในห้อง เพราะประตูยังไม่ได้ถูกปิด พนักงานทุกคนต่างก็รีบเตรียมความพร้อมซึ่งตอนนี้แสนสวยกำลังเก็บของเข้าที่ยังไม่เสร็จ แต่เธอก็ต้องได้วางมันลง และเดินตามพวกเพื่อนๆ ในแผนกเข้าไปพนักงานที่ไปเดินห้างวันนั้นต่างก็มองหน้ากัน ทุกคนจำผู้หญิงคนนี้ได้แม่น เพราะเธอไปเดินช็อปปิ้งกับท่านรองประธาน และถ้าเธอจะได้ตำแหน่งนี้มา ทุกคนก็ไม่แปลกใจ เพราะคงได้มาจากท่านรองนั้นเอง"ฉันขอแนะนำตัวก่อนนะคะ ฉันชื่อซาร่า จะมาดำรงตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกต่อจากคุณลิน"ทุกคนยืนฟังแบบเงียบๆ โดยไม่มีใครตอบรับ"พนักงานไม่มีชื่อกันเหรอคะ ทำไมไม่เห็นมีป้ายชื่อเลย แล้วแบบนี้ฉันจะเรียกยังไง"หลายคนต่างก็มองหน้ากันไปมา นี่มันระบบบริษัทแล้วไม่จำเป็นต้องมีป้ายชื่อเหมือนตอนรับน้องเข้าปีหนึ่งมั้ง..พวกเธอได้แต่คิดในใจแต่ไม่มีใครกล้าพูด"ให้ทุกคนหาป้าย
#พยัคฆราช Ep 15"คุณโกรธแค้นอะไรฉันนักหนา" มือเรียวพยายามจะดึงกลับมาจากการเหนี่ยวรั้งของเขาไว้ แต่ก็ไม่เป็นผล "ฉันเจ็บนะ""ฉันรู้ว่าทุกคนเกิดมาก็ต้องการเงิน ต้องการชีวิตที่ดีขึ้น แต่ช่วยใช้จิตสำนึกอันที่มีน้อยนิดของเธอไตร่ตรองดูบ้าง""นายคงคิดได้แค่นี้ใช่ไหม ได้..ถ้านายอยากให้ฉันเป็นแบบนั้นนัก..ฉันก็จะเป็น" "เธอ!!" ฝ่ามือของคนตัวโตสะบัดขึ้นมาด้วยความโมโห จนทำให้เธอต้องรีบหลับตาลง เพราะถ้าหลบยังไงก็คงหลบไม่พ้น ทั้งถูกเหนี่ยวรั้งไว้แบบนี้พยัคฆราชพยายามควบคุมอารมณ์ตัวเอง มือของเขาข้างที่ยกขึ้นมา ค่อยๆ กำมันลง เสียงกัดฟันทำให้คนตรงหน้ารู้สึกหวาดกลัวจนตัวสั่น เธอหลับตาอยู่แบบนั้นคอยว่าเมื่อไรเขาจะตบ สามวันต่อมา.. ที่บริษัท"พรุ่งนี้แล้วสินะที่พี่ลินจะลาคลอด" วรรณาพูดขึ้นในขณะที่ทุกคนกำลังทำงานอยู่"แล้วไง" หยกก็เลยถามกลับ เพราะเรื่องนี้ทุกคนในแผนกรู้กันดีอยู่แล้ว"ก็คุณแสนสวยจะได้รับตำแหน่งเป็นหัวหน้าแผนกไง""อืม..แล้วไงต่อ""จะแล้วไงล่ะ..เราก็ต้องมีเลี้ยงฉลองกันหน่อยสิ""จริงด้วย" หลายคนพูดขึ้นพร้อมกันแต่ตอนนี้แสนสวยกำลังเคลียร์งานตรงที่เธอรับผิดชอบ เพราะเธอต้องได้ย้ายเข้าไปอยู่ในห้อง







