LOGINพยัคฆราช Ep 7
ที่เธอต้องรีบออกมาก็เพราะอยากจะเข้าห้องน้ำ มือเรียววิดน้ำขึ้นมาล้างปากตัวเองพร้อมกับบ้วนออก ..คนบ้าจูบมาได้ยังไง!!
"คุณแสนสวยเป็นอะไรคะ" คนที่เข้ามาใช้ห้องน้ำพร้อมกันสงสัย ถ้าล้างแบบนั้นเครื่องสำอางคงต้องได้หลุดออกหมดแน่
"พอดีว่าปากไปสัมผัสกับของสกปรกมาค่ะ" ว่าแล้วเธอก็พยายามล้างและเช็ดมันออก โดยไม่สนใจเครื่องสำอางที่อยู่บนใบหน้าเลย
พอทำความสะอาดตัวเองเสร็จ หญิงสาวก็กลับมาที่โต๊ะทำงาน
แสนสวยไม่ได้มีห้องส่วนตัวอะไรเลย เธอทำงานร่วมกับเพื่อนในแผนก ที่จริงเธอทำงานที่แผนกนี้มานานแล้ว เพื่อนที่ทำด้วยกันเลื่อนขั้นไปก็หลายคน..แต่เธอยังอยู่ในตำแหน่งเดิม เพราะถ้าเลื่อนขั้นขึ้นไปกลัวว่าเขาจะไม่พอใจ เธอก็เลยทำมันอยู่ในตำแหน่งนี้เพราะไม่ได้เดือดร้อนอะไรมาก
ถึงแม้ตำแหน่งของเธอจะไม่สูง แต่ความพิเศษของเธอก็คือ..สามารถเข้านอกออกในห้องของท่านประธานได้ และห้องท่านรองประธานก็เช่นกัน แต่ห้องนั้นเธอไม่ค่อยอยากจะเข้าไปหรอกถ้าไม่จำเป็น
เย็นวันเดียวกัน..
พอกลับมาถึงแสนสวยก็ตรงเข้าไปหาอะไรในครัวทานก่อนเป็นอันดับแรก เพราะตอนนี้จะใช้เงินเปลืองไม่ได้แล้ว เงินสดที่มีอยู่ก็พอใช้ถึงสิ้นเดือน ส่วนเงินในบัญชี..ก็อย่างที่รู้กันอยู่
"อ้าวสวยกินข้าวแล้วเหรอลูก" อัปสรสุดาเข้ามาในครัว เพราะคิดว่าจะมาเตรียมอาหารไว้เผื่อลูกชายกลับมา
"วันนี้สวยเอางานมาทำที่บ้านด้วยค่ะ ทานเสร็จแล้วจะได้รีบขึ้นไปทำ" อีกเหตุผลหนึ่งที่เธอต้องรีบทานก่อน เพราะถ้าเขากลับมานอนบ้าน คืนนี้เธอคงจะไม่ได้ทานข้าวอีกเป็นแน่
[คอนโด]
"กลับมาแล้วเหรอคะที่รัก" พอประตูห้องเปิดเข้ามา ซาร่าก็ตรงมาโอบกอดร่างหนาของชายหนุ่มไว้
เขารู้ดีว่าผู้หญิงคนนี้ต่างจากผู้หญิงที่เคยผ่านมา เพราะเธอฉลาดรู้จักออดอ้อน ครั้งนี้ก็เช่นกันขนาดเห็นเขาจูบอยู่กับผู้หญิงคนอื่นเธอยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นได้
"จะมาแค่แป๊บหนึ่ง คืนนี้จะกลับไปค้างที่บ้าน"
ซาร่ากลัวว่ามันเป็นแค่ข้ออ้างที่เขาจะออกไปหาผู้หญิงคนที่จูบด้วยมากกว่า แต่จะพูดอะไรออกมาก็ไม่ได้ นอกจาก ทำให้เขาหมดเรี่ยวแรงก่อนที่จะออกจากห้องนี้ไป
"ผมแค่มาเอาของ เดี๋ยวก็ออกไปแล้ว" ชายหนุ่มพูดประโยคเดิมขึ้นมาอีกครั้ง เพราะตอนนี้ซาร่าเริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเขาออก
"ก็นี่ไงคะของ..ที่คุณจะมาเอา" พอเขาไม่ให้ปลดกระดุมเสื้อของเขา ซาร่าก็เปลี่ยนมาเป็นกระดุมเสื้อของตัวเองแทน
เสื้อผ้าที่สวมใส่อยู่ถูกปลดออกแบบง่ายดายตอนนี้มันลงไปกองอยู่ที่พื้น และก็เหมือนทุกครั้งที่ซาร่าเคยยั่ว เพราะเขาไม่เคยห้ามใจตัวเองได้เลย..
22 : 45 น.
"โอ้ยย..เจ็บท้อง" หญิงสาวนอนบิดไปมา รู้สึกไม่สบายท้อง ถ้าอาการแบบนี้เกิดขึ้นเธอรู้ดีว่ามันคืออะไร
คนตัวเล็กค่อยๆ ย่างก้าวลงมาด้านล่าง เพื่อที่จะลงมาหายาทาน
ข้างล่างมืดสนิท ตอนนี้ทุกคนคงจะเข้านอนไปหมดแล้ว แสนสวยไม่กล้าเปิดไฟ เพราะถ้าเปิดแสงสว่างจะจ้าไปทั่วบ้าน เธอก็เลยหยิบเอาไฟฉายส่องนำทางลงมา เพราะรู้ดีว่ากล่องเก็บยาอยู่ตรงไหน
"ไม่น่ารีบกินข้าวเลย..เราน่าจะเคี้ยวดีๆ ก่อน" เพราะเธอกลัวว่าเขาจะกลับมาก่อนก็เลยรีบกินและตอนนี้กรดเริ่มไหลย้อน "เมื่อไรจะหายสักทีไอ้โรคบ้าเนี่ย" โรคที่เธอเป็นก็คือโรคกระเพาะ ถ้ากำเริบขึ้นมากรดเริ่มไหลย้อน แสบไปทั่วลำไส้เลยก็ว่าได้
เสียงรถ?! ยังเดินมาไม่ถึงกล่องยาเลยด้วยซ้ำก็ได้ยินเสียงรถวิ่งเข้ามา
กึก~ ไฟฉาย!! กำลังหาที่หลบแต่ไฟฉายดันหลุดมือ
แกร้ก! แอดดด~
"...?..." ชายหนุ่มร่างสูงเปิดประตูเข้ามาก็เห็นไฟฉายเปิดอยู่ที่พื้นในบ้านที่มืดสนิท ..สายตาคมมองไปเห็นอะไรแว๊บๆอยู่ใต้บันได "หมาแมวที่ไหนมาทำหล่นไว้เนี่ย"
มือหนายื่นไปหยิบมันขึ้นมา
"เฮ้ย..เหนื่อย นอนมันตรงนี้แหละ" ว่าแล้วก็ทิ้งกายลงนอนที่โซฟา ..ส่วนไฟฉายเขาก็แกว่งมันส่องเล่นไปทั่วบ้าน
🖋ชะนีติดมันส์ @มัดมี่
ตอนพิเศษ ฟีฟ่า♡มิ่งขวัญหลายเดือนผ่านไป.. หลังจากที่นักรบเดินทางไปใช้ชีวิตอยู่ต่างประเทศทุกคนก็ยังคงดำเนินชีวิตต่อไป และตอนนี้อายุครรภ์ของมิ่งขวัญก็ 8 เดือนแล้ว"ผมบอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาทำงานแล้ว" ตอนนี้ฟีฟ่าทำงานแทนมิ่งขวัญได้ทุกอย่างแล้ว เขาไม่อยากให้เธอต้องมานั่งทำงานให้เหนื่อยอีก ..แต่พอเขามาถึงบริษัทมิ่งขวัญก็ตามมา"เหลืออีกตั้งเป็นเดือนกว่าคุณหมอจะนัดคลอด""แต่คุณไม่ค่อยแข็งแรง ผมอยากให้พักผ่อนมากๆ""แต่วันนี้เป็นวันประชุมผู้ถือหุ้นนี่คะ""ผมประชุมแทนได้ มีอะไรเดี๋ยวผมจะโทรไปหา""ก็ได้ค่ะ ประชุมเสร็จฉันสัญญาว่าจะกลับบ้าน" พูดจบมิ่งขวัญก็เดินไปที่ชั้นเอกสาร เพื่อจะเอาเอกสารไปร่วมประชุม"คุณเป็นอะไร" ฟีฟ่าที่ยืนมองอยู่รีบเข้าไปพยุงเธอไว้เพราะเห็นว่าเธอเอามือมากุมท้อง"สงสัยลูกจะดิ้นแรงไปค่ะ""ไปนั่งก่อน""โอ๊ยย" ทีแรกคิดว่าตัวเองจะกลั้นได้ แต่จังหวะก้าวเท้าก็รู้สึกเจ็บหน่วงขึ้นมา"ขวัญ" ชายหนุ่มช้อนร่างเธอขึ้นมาอุ้มก่อนที่จะพาเดินมาที่ประตูทางออก"เจ็บท้องค่ะ""ผมรู้แล้ว เดี๋ยวผมพาไปโรงพยาบาล""ผู้จัดการเป็นอะไรคะ" พอประตูห้องทำงานเปิดออกคนที่อยู่หน้าห้องก็รีบเข้ามา เพราะเห็นว่
"ร้อนจังเลยค่ะ""ร้อน?" ที่เขาสงสัยเพราะในห้องนี้เปิดเครื่องปรับอากาศเย็นเฉียบเลยจะเอาอะไรมาร้อน"หรือคุณไม่ร้อนคะ" ยูริถามพร้อมกับค่อยๆ แกะกระดุมเสื้อที่ใส่อยู่ออก"ร้อนครับ ร้อนมากเลยครับ" เธอนี่ทำให้เขาตื่นเต้นได้ตลอดเวลาเลย ที่เปิดห้องคิดว่าอยากจะคุยกับเธอให้รู้เรื่อง เพราะต้องรีบไปดูห้องจัดเลี้ยง และต้องไปทำอะไรอีกหลายอย่างเลย เพราะงานแต่งกระชั้นชิดเข้ามาแล้ว..แต่ไม่เป็นไรจัดเธอก่อนแล้วกัน"อือ ใจเย็นก่อนสิคะยังไม่อาบน้ำเลย""ไม่ทันแล้ว""อ๊อย" นี่แหละสิ่งที่เธอชอบในตัวเขามากที่สุด เพราะแค่สะกิดเล็กน้อยเขาก็จัดให้แล้ว คนอะไรจะไฟติดง่ายขนาดนี้ต้องขอบคุณพ่อกับแม่ไหมเนี่ยที่แยกทางกัน เพราะถ้าเธอไม่ตามแม่กลับมาคงไม่รู้จักกับผู้ชายคนนี้แน่เลย"อื้อ คุณนักรบไม่ค่ะ" มือเรียวผลักใบหน้าอีกฝ่ายที่ฝังจูบลงเนินน้องสาวให้ออกไปก่อนแต่แรงของเธอหรือจะสู้เขาได้ ชายหนุ่มกดใบหน้าลงไปแล้วก็ใช้แรงดูด"ซี๊ดดด แรงอีกนิดค่ะ" จากที่ห้ามอยู่เมื่อครู่เพราะไม่มั่นใจในตัวเอง แต่พอเจอทั้งปากและลิ้นเข้าไปใครจะไปทนได้ล่ะ สะโพกงามเด้งรับเรียวลิ้นที่แทรกผ่านกลีบร่องเข้ามา"อ๊อยยย เอาอีกค่ะ" ทำไมเขาเก่งขนาดนี้ ท
หลายวันต่อมา.."ขอแสดงความยินดีด้วยนะครับ" เขตแดนพูดพร้อมกับเอื้อมมือไปรับการ์ดเชิญจากนักรบ"ขอบคุณมากครับ""แล้วนี่เมื่อไรจะกลับมาทำงานได้ล่ะครับเนี่ย" ตั้งแต่วันนั้นนักรบก็ขอลางานเพื่อที่จะจัดเตรียมงานแต่ง เพราะเขาต้องจัดงานก่อนที่พ่อเธอจะเดินทางกลับต่างประเทศ"เรื่องนี้ผมก็อยากจะคุยกับบอสอยู่พอดีเลยครับ""อย่าบอกนะว่า.. ผมยังไม่พร้อมที่จะฟัง" เขตแดนก็พอจะรู้แล้วล่ะ ตอนนี้นักรบเป็นถึงลูกเขยของฮิโรชิเจ้าของบริษัทชั้นนำจากประเทศญี่ปุ่น มีเหรอที่เขาจะยังมาช่วยงานที่นี่อยู่"คุณพ่ออยากให้ผมไปดูแลที่นั่นช่วยลูกสาวของท่านครับ" ที่ประเทศไทยไม่มีอะไรให้เขาต้องห่วง นักรบถึงได้บอกว่าญี่ปุ่นแค่ปากซอย เพราะเขาพร้อมที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่กับเธอได้ตลอดเวลา ไม่ว่าเธอจะไปอยู่ที่ไหนเขาก็พร้อมที่จะไปอยู่ที่นั่นด้วย"ถ้างั้นผมก็ขอแสดงความยินดีด้วยอีกเรื่องแล้วกัน นี่ผมต้องหาผู้จัดการคนใหม่แล้วเหรอเนี่ย" เพราะผู้จัดการที่พูดได้หลายภาษาแบบนี้ไม่ใช่ว่าจะหาง่ายๆ แถมยังเข้าได้กับทุกคน"ถ้างั้นผมขอไปแจกการ์ดห้องอื่นก่อนนะครับ" วันนี้เขาเตรียมการ์ดเชิญวันแต่งงานมาให้กับผู้บริหารทุกท่านเลยจนมาถึงห้องสุดท้ายก็
"เมื่อกี้คุณว่าอะไรนะ?""ที่ผมเรียกพ่อมาด้วยเพราะผมอยากจะสู่ขอลูกสาวของท่าน""สู่ขอฉันเหรอ?""ใช่ครับ""ฉันฟังผิดไปหรือเปล่า คุณบอกว่าจะสู่ขอฉันกับพ่อแม่เหรอ?""ยูริ" ยี่หวาต้องห้ามปรามลูกไว้เพราะอาการดีใจออกหน้าออกตามาก"ที่ผมจอดรถ เพราะผมไปซื้อไอ้นี่มาให้คุณ" ชายหนุ่มเปิดกล่องแหวนที่เขาแวะร้านเพชรก่อนที่จะมาที่นี่เพราะว่าเขายังไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย ไม่คิดว่าเธอจะขอแต่งงาน และที่นักรบไม่พูดอะไรเลยเพราะเขาอยากเป็นฝ่ายขอเธอแต่งงานมากกว่า"ทำไมคุณไม่บอกล่ะคะ" ถ้ารู้ว่าเขาไปซื้อแหวนมีเหรอที่เธอจะเรียกแท็กซี่กลับเอง"บอกก็ไม่เซอร์ไพรส์น่ะสิ แต่ผมดันถูกคุณเซอร์ไพรส์กลับ""หึหึ" จากที่ยืนฟังอยู่คนเป็นแม่ก็อดขำไม่ได้ เห็นแล้วล่ะว่าลูกสาวร้องไห้วิ่งเข้ามาในบ้าน แต่ไม่คิดว่าที่ร้องไห้เพราะการเข้าใจผิดกันนี่เองแต่จังหวะที่ยี่หวามีรอยยิ้มฮิโรชิก็แอบมองดูรอยยิ้มนั้นของอดีตภรรยา ตั้งแต่นางจับได้ว่า ท่านนอกใจ ท่านก็ไม่เคยเห็นรอยยิ้มแบบนี้อีกเลย "คุณก็สวมแหวนให้ฉันสิ""สวมแหวนเลยเหรอ" เขายังไม่ทันได้ขอเธอกับพ่อแม่เลย "คุณพ่อกับคุณแม่ว่ายังไงคะ""ถ้ารักกันชอบกันแม่ก็ไม่ห้าม แต่แม่ขออย่างเดียวอย่า
"พ่อเจ็บมากไหมคะ""เจ็บโอ๊ยย" เห็นว่าลูกเป็นห่วงก็เลยอ้อนหน่อยมือเรียวเอื้อมไปแตะหน้าผากของพ่อตรงที่มีผ้าพันแผลแปะอยู่ "ยูริบอกแล้วใช่ไหมว่าอย่าเพิ่งมาหาแม่.. ไปหาหมอหรือยังคะ""ยัง""ทำไมไม่ไปให้หมอตรวจดูหน่อย""พ่อไม่เป็นอะไรหรอก แล้วแม่ว่ายังไงบ้าง""แม่จะว่าอะไรล่ะคะยิ่งโกรธเพิ่ม" ประโยคนี้เธอกรอกหางตามองไปดูคนที่พาพ่อไปเที่ยว"อย่าว่าให้แฟนเราเลยพ่อเองต่างหากที่อยากไปดื่ม""ถ้าเขาไม่พาไปพ่อก็ไม่ได้ไปที่นั่น""ผมผิดเองครับ"ยูริตกใจเล็กน้อยที่เขาบอกว่าตัวเองผิด ทั้งๆ ที่ เธอก็พยายามยัดเยียดความผิดให้เขา"ผมว่าเรากลับโรงแรมดีกว่าครับ เดี๋ยวผมจะไปส่ง" ไม่รู้ว่ามีความรู้สึกแบบนี้ได้ยังไง รู้สึกแอบน้อยใจที่เธอดูไม่เป็นห่วงเขาเลย"อีกไม่กี่วันพ่อคงต้องกลับ แต่ก่อนกลับพ่ออยากคุยกับแม่เราก่อน""พ่อจะกลับแล้วหรือคะ" เธอรู้ว่าพ่อต้องดูแลบริษัท พนักงานอีกหลายร้อยชีวิตยังรอท่านกลับไปบริหารงานอยู่"คงต้องกลับ พ่อมาหลายวันแล้ว""พ่อรอยูริอยู่บนรถนะคะ เดี๋ยวยูริไปเอาของก่อน" ได้ยินว่าพ่อจะกลับก็รู้สึกใจหาย เลยคิดว่าจะไปส่งท่านที่โรงแรมยูริเข้าไปเปลี่ยนเสื้อผ้าเพราะเธอใส่เสื้อผ้าอยู่บ้าน แล้ว
"มีอะไรอีก" เขตแดนชักจะใจไม่ดีเมื่อเห็นสีหน้าของนักรบที่มองโทรศัพท์ คิดว่ามีคลิปอะไรตามมาอีกพอแน่ใจแล้วนักรบก็ยื่นคลิปที่ทางบาร์ส่งมาให้กับบอสได้ดูด้วย หลังจากที่ดูคลิปนั้นแล้ว ทั้งเขตแดนแผ่นดินและคนที่อยู่ในห้องนั้นมองไปที่จรัญแทบจะพร้อมกัน"พวกคุณมองผมทำไม" จากที่นั่งทำตัวสบายๆ อยู่ก็ชักจะไม่สบายแล้ว"คุณทำแบบนี้เพื่ออะไร""ผมทำอะไร อย่าบอกนะว่าคุณจะเชื่อคนที่กล่าวหาผม""คุณรู้ว่าผมหมายถึงเรื่องอะไรงั้นเหรอ""ผมยังไม่รู้หรอกแต่สายตาคุณมันฟ้อง""ทางร้านที่คลิปถูกเผยแพร่ ได้ส่งคลิปคนที่เป็นตัวต้นเหตุมาให้""ตัวต้นเหตุ?" จรัญที่นั่งอยู่ถึงกับดันตัวลุกขึ้น "พวกคุณจะรู้ได้ยังไงว่าผู้ชายคนนั้นคือใคร""ผมยังไม่ได้บอกเลยว่าเป็นผู้ชาย""ผมแค่เดาเอาก็พวกคุณมองมาที่ผม""คนที่ใส่หมวกสีขาวผมว่าหุ่นคล้ายๆ คุณเลยนะ""ผมไม่เคยใส่หมวกสีขาว""อ้าวเหรอครับแล้วคุณใส่หมวกสีอะไร""สีดำ!" ตอบออกไปถึงรู้ว่าตัวเองเสียรู้แล้ว "คุณมีหลักฐานอะไรมากล่าวหาผม""ถึงแม้อยู่ในร้านคุณจะใส่หมวกใส่แว่นตาดำ แต่ยังมีคลิปหน้าร้านให้ผมได้เห็น ก่อนที่คุณจะสวมสองอย่างนั้น แต่ถึงแม้ไม่มีคลิปหน้าร้านคุณดูละครมากเกินไปหรือเปล่
พยัคฆราช Ep 80เย็นวันเดียวกันนั้น.. (หลังเลิกงานได้เกือบชั่วโมง)"คุณรอนานไหม" พอลงมาถึงข้างล่างก็เจอว่าเธอยืนรออยู่ข้างรถ"งานเยอะเลยเหรอคะ""ผมขอโทษด้วยที่ลงมาช้า ทำไมคุณไม่ขึ้นไปหาผมที่ห้องทำงานล่ะ" ชายหนุ่มพูดพร้อมกับเดินมาเปิดประตูรถให้ รู้แบบนี้เอากุญแจรถไว้กับเธอก็ดี "วันหลังขึ้นไปรอที่ห้อง
พยัคฆราช Ep 77🔞ในขณะที่ฝนกำลังโปรยปราย หญิงสาวร่างระหงได้นอนบิดไปมาเพราะแรงตวัดของเรียวลิ้นอีกคน"อือออ..พะ..พอแล้วค่ะ" อักษรสุดาดิ้นพล่านเพื่อขอให้เขาหยุด ไม่ใช่ว่าเธอไม่ชอบ แต่ตอนนี้เธอต้องการเขามากจนแทบจะขาดใจอยู่แล้วคนร่างหนาขยับกายขึ้นมา แต่ก็ไม่ได้เร่งรีบ ในระหว่างทางยังลากเรียวลิ้นอุ่นสัม
พยัคฆราช Ep 81🔞แล้วเขาจะรออะไร พอได้ยินเธอบอกว่าอยากเจ็บตัว คนร่างหนารีบกระโดดขึ้นคร่อม"หือ.." มือแกร่งล้วงเข้าไปในเสื้อตัวบางที่เธอสวมใส่อยู่ "ไม่ได้ใส่เหรอ" ชายหนุ่มแอบตื่นเต้นเมื่อล้วงเข้าไปแล้วเจอว่าเธอไม่ได้สวมใส่ชุดชั้นในหญิงสาวตอบมีแค่รอยยิ้มแบบเอียงอายใบหน้าคมฝังริมฝีปากลงตรงร่องหน้าอก
พยัคฆราช Ep 82ก๊อก ก๊อก ชายหนุ่มที่นอนหลับอยู่บนเตียงถึงกับสะดุ้งตื่นเมื่อได้ยินเสียงเคาะประตู ทีแรกคิดว่าเป็นเธอ ..ที่คิดแบบนั้นก็เพราะนึกว่าตัวเองเผลอล็อกประตูห้องไว้แล้วเธอเข้ามาไม่ได้พอลืมตาก็เห็นว่าเธอยืนอยู่ไม่ไกลจากประตู แถมในมือยังมีกรรไกร?หญิงสาวตั้งตัวไม่ทัน ไม่คิดว่าจะมีคนมาเคาะห้อง







