FAZER LOGINCompartilhar
ตอนที่ 12 เรื่องเล่าในตำนาน
Última atualização:
2026-01-19 12:33:11เวลา 21.30 น.
ร้าน Harvest Moon...เชียงใหม่
บริเวณรอบๆ ภายในภัตตาคารสุดหรูระดับวีไอพีนั้น ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม ผนังไม้ขัดเงาตัดกับแสงไฟสีอำพันที่สาดลงมาอย่างนุ่มนวล โต๊ะอาหารปูด้วยผ้าขาวสะอาด เครื่องแก้วคริสตัลสะท้อนแสงระยิบระยับ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ แทรกอยู่ในความเงียบหรู ช่วยขับให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูเป็นส่วนตัวราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดไป...
“พรุ่งนี้ อาจารย์วางโปรแกรมไปเที่ยวที่ไหนต่อคะ”
หลังจากที่เธอกับเขาบินตรงมาถึงเชียงใหม่ เขาก็เช่ารถพาเธอเที่ยวทั้งวัน และตบท้ายด้วยดินเนอร์สุดหรู ราวกับว่าเขาได้เนรมิตทุกอย่างไว้เพื่อณาลัลน์โดยเฉพาะ
“คุณอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย”
คิณณ์ณภัทรถามกลับ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนัง มือยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ของเหลวสีอำพันไหลผ่านลำคออย่างช้าๆ แววตาคมเริ่มพร่าเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอร์ แต่สายตานั้นยังจับจ้องไปที่ใบหน้างามไม่วางตา ริมฝีปากที่มักนิ่งขรึมเริ่มคลี่ยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังต่อสู้กับบางสิ่งในใจ
“เปล่าค่ะ เค้กแล้วแต่อาจารย์เลยค่ะ อาจารย์พาเค้กไปไหน เค้กก็ไปทั้งนั้นแหละค่ะ”
“คุณบอกผมว่า ให้พูดเป็นกันเอง ทำไมคุณถึงได้เฝ้าแต่เรียกผมว่าอาจารย์ตลอดเลย”
เพราะคำว่าอาจารย์ มันทำให้คิณณ์ณภัทรไม่กล้าที่จะเปิดเผยความรู้สึกของเขา ตอนนี้ สภาพร่างกายของเขามันทรมานเป็นอย่างมาก ยิ่งใกล้ก็ยิ่งทรมาน อยากสัมผัส แต่ก็ทำไม่ได้ มันเหมือนมีอะไรมาขวางกั้นเขาอยู่
“งั้น...เค้กควรเรียกอาจารย์ว่ายังไงดีคะ”
“คุณอยากเรียกผมแบบไหนล่ะ”
วิสกี้ชั้นดีถูกสาดเข้าไปอีกครั้ง บางที แอลกอฮอร์อาจทำให้เขามีความกล้ามากกว่านี้ก็เป็นได้
“เอ่อ...มันจะดีเหรอคะ ความจริงอาจารย์...”
“คุณจะบอกว่า ผมแก่เกินที่คุณจะเรียกผมพี่ใช่มั้ย”
“ปะ-เปล่าค่ะ เพียงแต่ว่า เค้กกับคุณ เราพึ่งตกลงคบกัน แล้วอีกอย่าง เรายังไม่ค่อยรู้จักนิสัยใจคอกันเลยนะคะ เค้กเกรงว่า มันจะดูเร็วไปน่ะค่ะ”
“เร็วไปงั้นเหรอ? ถ้าเร็วไป อะไรที่ทำให้คุณตัดสินใจมาเที่ยวกับผมล่ะ ทั้งที่เราพึ่งจะรู้จักกัน คุณไม่กลัวผมเหรอ...”
“เอ่อ...”
นั่นสินะ ณาลัลน์ตกลงมากับเขาสองต่อสองแบบนี้ ใครจะไม่คิดกันบ้างล่ะ เธอก็ลืมคิดถึงจุดนี้เลย ฟังแต่แรงเชียร์จากเพื่อน แม่และยาย จนลืมไปว่า เธอสมควรที่จะมามั้ย
“คุณไม่ถามผมเหรอ ว่าทำไมผมถึงพาคุณมาที่นี่ สองต่อสอง โดยที่เราพึ่งรู้จักกัน”
“เอ่อ...คุณหมายความว่าอะไรคะ...”
คำพูดของเขาทำให้ณาลัลน์รู้สึกขนลุกขึ้นมาทันใด ‘หรือว่า เรื่องเล่าเหล่านั้นจะเป็นจริง’
“คุณรู้เรื่องราวของผม จากคนอื่นเล่ามาแล้วนี่ คุณจะไม่สงสัยอะไรเลยเหรอ”
“แล้วคุณเป็นแบบนั้นจริงๆ มั้ยคะ”
“แบบไหน?”
“คือ...แบบที่เขาพูดกันค่ะ เรื่องที่คุณแต่งงานและเลิกกับภรรยาของคุณ และ...”
“จริงทุกอย่าง ผมเป็นแบบนั้นจริงๆ”
“...!!!” ดวงตากลมโตเบิกกว้างเพราะความตกใจ ณาลัลน์ไม่คิดว่าเขาจะยอมรับเรื่องนี้แบบตรงๆ หรือเป็นเพราะเขาเมากันนะ แต่แววตาของเขาดูจริงจังมากกับเรื่องที่เขาพูด
“แล้ว...ที่คุณ...เอ่อ...ไม่ปฏิเสธเค้ก เพราะอะไรเหรอคะ”
ณาลัลน์ตัดสินใจถามไปแบบตรงๆ ถามว่ากลัวมั้ย ตอนนี้เธอกลัวเขามาก เรื่องเล่าในตำนานของเขาทำให้เธอเริ่มขนลุกขนชัน ณาลัลน์ไม่น่าด่วนใจร้อนเลย
“เพราะ...ผมชอบคุณ”
เสียงทุ้มเอ่ยสั้นๆ แบบตรงไปตรงมา แต่ทว่าแววตาของเขานั้นดันมีบางอย่างเผยออกมาอย่างชัดเจน มันคือความรู้สึกต้องการของมนุษย์อย่างหนึ่ง
“คุณชอบเค้กเหรอคะ แล้วทำไมคุณถึงชอบเค้กล่ะคะ”
มือบางบีบเข้าหากันแน่น เธอพยายามรวบรวมพละกำลังในการถามเขาออกไป ‘นี่เขาจะเป็นจริงๆ อย่างที่คนอื่นพูดกันใช่มั้ย’
“ผมชอบคุณ...ตั้งแต่แรก...จนถึงตอนนี้ก็ยิ่งชอบ และอยากจะ...”
คำพูดทิ้งท้ายของเขา ทำให้ณาลัลน์ลุกพรวดขึ้นทันใดโดยที่เขายังพูดไม่จบประโยคด้วยซ้ำ เขาต้องไม่ปกติเป็นแน่ เขากำลังทำให้เธอกลัว
“อาจารย์คะ!”
“อืม...ใจเย็นๆ ณาลัลน์ คุณไม่ต้องกลัวผมหรอก”
“ก็เอ่อ...คุณเป็นแบบนี้ จะให้เค้กเข้าใจว่ายังไงคะ”
“นั่งก่อนสิ ผมควรอธิบายคุณ ขอโทษด้วย ที่ทำให้คุณตกใจ”
คิณณ์ณภัทรพยายามกดความรู้สึกบางอย่างลงไปอีกครั้ง ร่างกายของเขาไม่ปกติ ความต้องการที่เพิ่มขึ้น หลังจากที่รู้ว่า เด็กสาวตรงหน้าเขานี้ ชอบเขา
“ค่ะ” ณาลัลน์ยอมทำตามที่เขาบอก
“เรื่องเล่าทุกอย่างเป็นจริง ยกเว้นเรื่องที่ผมซาดิสม์ ส่วนเรื่องที่ภรรยาผมเลิกผมไปนั้น เป็นเพราะเขาไม่อยากแต่งงานกับผมตั้งแต่แรก และเขาก็มีคนอื่นอยู่ก่อนแล้ว”
“เอ่อ...” เรื่องของเขามีสามเรื่องคือ ‘เอาเก่ง ซาดิสม์ ไอ้นั่นใหญ่เกินมาตรฐาน’ งั้นถ้าตัดเรื่องซาดิสม์ไป ก็คงจะเหลือแค่สองอย่างนั้นใช่มั้ย
“เรื่องที่คนอื่นพูด มันไม่ใช่เรื่องจริง ทุกวันนี้ มีเรื่องใหม่เข้ามาอีก คือ เขาพูดกันว่าผมเป็นเกย์”
“ทำไมคุณถึงไม่ออกมาพูดคะ ว่ามันไม่ใช่เรื่องจริง ทำไมต้องให้คนอื่นเอาไปพูดให้ตัวเองเสียหายแบบนั้นล่ะคะ”
“ไม่ครับ ผมไม่สนว่าใครจะคิดกับผมยังไง”
“แต่คุณจะเสียชื่อเสียงนะคะ อีกอย่างคุณเป็นอาจารย์ด้วยค่ะ เรื่องนี้พวกนักศึกษาเขาก็เอาไปพูดกันด้วยค่ะ”
“งั้น...คุณรู้ว่าผมเป็นแบบนี้แล้ว คุณยังจะชอบผมอยู่มั้ย?”
“...” คำถามของเขา มันเหมือนกำปั้น ที่ตรงดิ่งมาที่ใบหน้าของณาลัลน์อย่างจัง เธอไม่ได้เตรียมคำตอบเกี่ยวกับเรื่องไม่คาดคิดนี้มาเลย ก่อนหน้านั้นกับตอนนี้ไม่เหมือนกัน
“โอเค...ถ้าคุณจะกลับคืนนี้ก็ได้นะ เดี๋ยวผมพาคุณกลับเอง”
“เอ่อ...ไม่ค่ะ เค้กไม่ได้กลัวคุณนะคะ เค้กแค่ไม่รู้จะตอบแบบไหนค่ะ ต้องขอโทษคุณด้วยนะคะ”
“ก็ตอบสิ่งที่มันอยู่ในใจของคุณออกมาตรงๆ ก็พอ”
“ถ้าตอบตรงๆ เค้กก็ยังชอบคุณเหมือนเดิมค่ะ ไม่ได้กลัวคุณ เพียงแต่เค้กแค่ตกใจ บวกกับเรื่องเล่าก่อนหน้านั้นค่ะ มันเลยทำให้เค้กเสียมารยาทกับคุณค่ะ”
“ถ้าคุณชอบผม เราก็มาคบกันสิ”
“เอ่อ...แต่เราก็ตกลงคบกันไปแล้วนี่คะ”
“ผมหมายถึง คบกันแบบไว้ใจกันครับ”
“งั้น พรุ่งนี้ เราก็ไปเที่ยวด้วยกันต่อค่ะ และคุณอยากไปเที่ยวไหน ทำอะไรก็ได้ทั้งนั้นค่ะ เราคบกันแล้ว เค้กจะไม่สงสัยคุณอีกแล้วค่ะ เค้กไว้ใจคุณค่ะ”
“งั้น...ถ้าคุณไว้ใจผม...มีเรื่องหนึ่งที่ผมอยากจะขอคุณ”
“เรื่องอะไรคะ?”
“คุณสัญญาก่อนได้มั้ย ว่าคุณจะไม่โกรธผม”
“ได้สิคะ เค้กสัญญาค่ะ”
...........................
Último capítulo
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 12 เรื่องเล่าในตำนาน
เวลา 21.30 น.ร้าน Harvest Moon...เชียงใหม่บริเวณรอบๆ ภายในภัตตาคารสุดหรูระดับวีไอพีนั้น ถูกตกแต่งด้วยโทนสีเข้ม ผนังไม้ขัดเงาตัดกับแสงไฟสีอำพันที่สาดลงมาอย่างนุ่มนวล โต๊ะอาหารปูด้วยผ้าขาวสะอาด เครื่องแก้วคริสตัลสะท้อนแสงระยิบระยับ เสียงดนตรีคลอเบา ๆ แทรกอยู่ในความเงียบหรู ช่วยขับให้บรรยากาศยามค่ำคืนดูเป็นส่วนตัวราวกับโลกภายนอกถูกตัดขาดไป...“พรุ่งนี้ อาจารย์วางโปรแกรมไปเที่ยวที่ไหนต่อคะ”หลังจากที่เธอกับเขาบินตรงมาถึงเชียงใหม่ เขาก็เช่ารถพาเธอเที่ยวทั้งวัน และตบท้ายด้วยดินเนอร์สุดหรู ราวกับว่าเขาได้เนรมิตทุกอย่างไว้เพื่อณาลัลน์โดยเฉพาะ“คุณอยากไปไหนเป็นพิเศษมั้ย”คิณณ์ณภัทรถามกลับ เขานั่งเอนหลังบนเก้าอี้หนัง มือยกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ ของเหลวสีอำพันไหลผ่านลำคออย่างช้าๆ แววตาคมเริ่มพร่าเล็กน้อยจากฤทธิ์แอลกอฮอร์ แต่สายตานั้นยังจับจ้องไปที่ใบหน้างามไม่วางตา ริมฝีปากที่มักนิ่งขรึมเริ่มคลี่ยิ้มบาง ๆ คล้ายกำลังต่อสู้กับบางสิ่งในใจ“เปล่าค่ะ เค้กแล้วแต่อาจารย์เลยค่ะ อาจารย์พาเค้กไปไหน เค้กก็ไปทั้งนั้นแหละค่ะ”“คุณบอกผมว่า ให้พูดเป็นกันเอง ทำไมคุณถึงได้เฝ้าแต่เรียกผมว่าอาจารย์ตลอดเลย”เพราะคำว่า
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 11 สนับสนุน
เช้าวันเสาร์ @บ้านหลังใหญ่สไตล์โมเดิร์น... “เดี๋ยวแม่ไปส่งเค้กที่สนามบินนะ ไม่ต้องเรียกแท็กซี่หรอก แม่ว่างพอดี”จุดประสงค์ของณฤดีคือ อยากเห็นหน้าว่าที่ลูกเขยของเธอ เมื่อวันก่อนลูกสาวสุดที่รักของเธอ เล่าเรื่องอาจารย์หมอสุดหล่อที่ลูกสาวปลื้มให้เธอฟัง ณฤดีก็เลยอยากจะเห็นหน้าตาและตัวจริง ว่าจะเป็นอย่างไร “ไหนแม่บอกว่าไม่ว่างไงคะ” “เออ...ตอนนี้แม่ว่างแล้ว...ทำไม? กลัวแม่จะเห็นหนุ่มหล่อหวานใจของเราหรือไง” “เปล่าค่ะแม่” “ความจริงให้พ่อหนุ่มนั่นมารับหลานที่บ้านเราก็ได้นะ ยายอยากจะเห็นหน้าค่าตาเหมือนกัน” “อะไรกันคะยาย เค้กพึ่งจะตกลงคบกับเขานะคะ ยังไม่ถึงขั้นนั้นหรอกค่ะ” “ไปเที่ยวเชียงใหม่สองคนเนี่ยนะ จะบอกว่าไม่ถึงขั้นนั้น แม่ว่า โทรบอกให้เขามารับที่บ้านเลย แม่กับยายจะได้เห็นหน้าด้วย จะได้พิจารณากัน ว่าโอเคหรือไม่โอเค เผื่อจะเจอคนไม่ดีไง” “โห่...แม่คะ เขาเป็นอาจารย์หมอสอนมหาวิทยาลัยที่เค้กเรียนอยู่นะคะ แม่กับยายก็ดูรูปไปแล้ว อีกอย่าง เขาก็มีตัวตนค่ะ เป็นเจ้าของโรงพยาบาลที่เค้กไปฝึกปฏิบัติอีก ไม่ต้องห่วงหร
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 10 อยากรู้ อยากลอง อยากจีบ
“คุณคงไม่ได้ล้อผมเล่นใช่มั้ย” “ไม่ค่ะ เค้กจะล้ออาจารย์เล่นได้ยังไงคะ เรื่องนี้ เค้กจริงจังนะคะ...เอ่อ...เค้กเห็นว่าอาจารย์มีคนมาจีบเยอะมากค่ะ บางที คำสารภาพของเค้ก อาจารย์อาจจะชินแล้วก็ได้ค่ะ”พูดออกไปแล้ว สารภาพออกไปให้หมด ไม่ต้องอาย ถ้าเธอชอบ ก็ลุยให้เต็มที่ไปเลย ‘ยัยเพื่อนตัวแสบบอกเธอไว้อย่างนั้น’ “อืม...อาจจะใช่นะ แต่สำหรับคุณ ผมว่ามันต่างออกไป”‘ถ้าพี่คิณณ์ชอบ พี่ก็ลุยเลยค่ะ อย่ามัวแต่คิดเรื่องผิดถูก จนลืมความสุขของตัวเองนะคะ’ คำพูดของรุ่นน้อง มันยังดังก้องอยู่ในหัวของเขา ถ้าถามเรื่องความรู้สึกตอนนี้ คิณณ์ณภัทรตอบได้เลยว่าชอบ แต่ถ้าถามถึงสภาพร่างกายของเขานั้น มัน ‘พร้อมมาก’ แทบจะอยากจับเธอกดลงให้ไปอยู่ใต้ร่างของเขาเลยทีเดียว “...??” คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันด้วยความสงสัยกับคำพูดของเขา หัวใจของณาลัลน์เต้นไม่เป็นจังหวะ มาปฏิบัติงานวันแรก เธอก็รุกเขาอย่างบ้าระห่ำ ‘ไม่เป็นไร ถ้าเขาปฏิเสธ ก็ถือซะว่าทดสอบความเข้มแข็งของหัวใจตัวเองก็แล้วกัน’ ณาลัลน์แค่ชอบเขา ไม่ได้ถึงขั้นรักเขาจริงๆ ซะหน่อย “ผมหมายถึง คุณพิเศษกว่าใครไงครับ...”คำพูดท้ายประโยคคิณณ์
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 9 สัญญาณบางอย่าง
1 เดือนต่อมา...ณ โรงพยาบาลวราเจริญภิวัฒน์ บรรยากาศห้องทำงานในตึกศูนย์ศัลยกรรมหัวใจและทรวงอกเงียบสงบ มีเพียงเสียงเครื่องปรับอากาศกับเสียงกระดาษโน้ตที่ถูกพลิกเบา ๆ ณาลัลน์นั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานใหญ่ สมุดบันทึกถูกเปิดค้างไว้แต่ปลายปากกากลับหยุดนิ่ง ดวงตาของเธอไม่ได้จดจ่ออยู่ที่ตัวอักษร หากแต่เป็นร่างของชายหนุ่มในชุดเสื้อกาวน์สีขาวที่นั่งอยู่ตรงข้ามเธอต่างหาก “รายละเอียดของการฝึกปฏิบัติของนักศึกษาแพทย์ก็มีคร่าวๆ อย่างเช่น การซักประวัติคนไข้ ตรวจร่างกาย วินิจฉัยโรค และให้แนวทางการรักษาเบื้องต้น อาจารย์จะเป็นคนคอยควบคุมดูแลเราอีกที”น้ำเสียงทุ้ม สุขุม จริงจัง ทุกถ้อยคำชัดเจนและมั่นคง ในขณะที่อธิบายรายละเอียดงานให้กับนักศึกษาแพทย์สาวสวยตรงหน้า สายตาคมกริบกวาดมองไปใบหน้าเนียนเป็นระยะ จนมาหยุดที่ริมฝีปากบางอวบอิ่มเพียงเสี้ยววินาที “เอ่อ...อาจารย์คะ”มือบางบีบเข้าหากันแน่นอย่างชั่งใจ ณาลัลน์รู้สึกว่าระหว่างเธอกับเขามันค่อนข้างอึดอัด ณาลัลน์ไม่อยากให้เขาพูดกับเธอดูเป็นทางการจนเกินไป ‘พูดแบบนี้ เมื่อไหร่เธอจะได้เข้าใกล้เขาสักทีล่ะ’ “ครับ”สีหน้าของเขายังค
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 8 กล้าๆ หน่อยถ้าใจอยากลอง
ร้าน Im Oun restaurant...เสียงดนตรีบรรเลงจังหวะช้าๆ คลอเบาๆ ภายในร้านอาหารสุดหรูย่านใจกลางเมืองกรุง โต๊ะอาหารตั้งอยู่ริมกระจกใสบานใหญ่ มองเห็นทัศนียภาพของถนนด้านนอกที่มีแสงไฟจากรถแล่นผ่านเป็นเส้นยาวพร่า เพิ่มความเป็นส่วนตัวในมุมเล็กๆ นี้“นัดพี่มา จะรายงานผลเรื่องของวันนี้เหรอ”คิณณ์ณภัทรนั่งบนโซฟาหนังสีน้ำตาลเข้ม แขนเสื้อเชิ้ตถูกพับขึ้นเล็กน้อย เผยให้เห็นนาฬิกาหรูบนข้อมือ เขาเอนหลังพิงพนัก สายตาคมเข้มทอดมองเพื่อนรุ่นน้องตรงหน้าอย่างตั้งใจ“ถ้าไม่มารายงาน วันนี้มายด์คงอกแตกตายแน่นอนค่ะพี่คิณณ์...ร่างกายของมายด์ ดันไปสปาร์คกับนักศึกษาของพี่เข้าอ่ะดิ มายด์ต้องบ้าไปแล้วแน่ๆ เลยค่ะ”“คนไหนล่ะ หรือคนที่นั่งข้างๆ เราหรือเปล่า”“ใช่ค่ะ ไม่รู้ว่าชื่ออะไร มายด์ไม่กล้าถามเลยค่ะ”แค่นั่งข้างๆ รมย์นลินก็ตื่นเต้น จนแทบทำอะไรไม่ถูกแล้ว“แสดงว่าคนนี้ใช่”“ค่ะ...มายด์ใจเต้นแรงมากค่ะพี่คิณณ์ เกือบจะหลุดโป๊ะแล้วค่ะ น่าอายจริงๆ ไม่รู้ร่างกายของมายด์มันเป็นอะไรกันแน่ ทำไม ต้องมีปฏิกิริยากับเด็กก็ไม่รู้”“งั้น เด็กคนนี้ ก็เป็นยารักษาเราแล้วใช่มั้ย”“จะรักษายังไงคะพี่คิณณ์ เขายังเป็นเด็กอยู่เลยนะคะ อายุห่
พรที่อยากขอ อยากจะลองเป็นเมียหมอสักครั้ง(20+)🔥🔥 ตอนที่ 7 เกมช่วงชิง
3 ชั่วโมงต่อมา... “งานที่อาจารย์สั่งไป ถ้าใครไม่เข้าใจ ทิ้งคำถามไว้ในกลุ่ม เดี๋ยวอาจารย์จะมาตอบ เอาล่ะ เลิกคลาสได้”คิณณ์ณภัทรเก็บเอกสารการสอนของเขา สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวหน้าตาจิ้มลิ้ม ที่อยู่ตรงหน้าเขา เธอจ้องมองเขาตลอดเวลา ใบหน้านวลเนียนแดงก่ำ ปากบางยิ้มออกมาเล็กน้อย แค่ได้เห็นหน้า หัวใจของเขาก็เต้นแรงอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร “อาจารย์คะ”เด็กสาวคนหนึ่งเดินเข้ามาหาเขา ในมือของเธอถือกล่องสีชมพู คาดว่าข้างในอาจเป็นขนมเหมือนอย่างเคยแน่นอน “อืม...ว่าไงครับ...มีอะไรจะถามอาจารย์หรือเปล่า”สายตาคมเหลือบมองเด็กสาวอีกคนอัตโนมัติ ราวกับว่า กลัวใครคนนั้นเข้าใจผิด “หนูเอาขนมมาฝากอาจารย์ค่ะ”ใบหน้าหวานแดงกล่ำเพราะความเขินอาย นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ที่เธอทำ เธอหลงรักอาจารย์สุดหล่อคนนี้มานาน เธออยากให้รักแรกของเธอ สมหวังกับคนๆ นี้เสียจริง ‘คนอะไรหล่อมาก มีเสน่ห์สุดๆ’ “ทำไมเราจะต้องเปลืองเงินซื้ออะไรมาให้อาจารย์ด้วยล่ะ ความจริงอาจารย์ไม่ค่อยชอบทานขนมหรอกนะครับ”คิณณ์ณภัทรพูดออกไปแบบตรงๆ เรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องใหม่สำหรับเขาเลย คิณณ์ณภัทรเจอแทบ
Você também pode gostar
คลั่งรักเด็กซื่อ NC20+
Beefy Cat11.0K visualizaçõesสยบรักมาเฟีย
มดตัวจี๊ด6.6K visualizaçõesรัก•เจ็บ•ลึก(เพื่อนพี่ชาย)
Philipnana7.0K visualizaçõesเมียลับหมอมาเฟีย (NC 18+)
กาแฟหอมกรุ่น15.8K visualizaçõesเล่ห์รักร้ายนายบำเรอ
ต้นอ้อ720 visualizaçõesThe Dangerous รักร้ายของคิงส์ตัน
J.Jusmin617 visualizaçõesกลับใจรักมาเฟียร้าย
ฅนบนดอย2.1K visualizaçõesหนี้ร้าง มาเฟียรัก
พันธกา มัสญาภา มัสยาปลา537 visualizações
