Partager

คนมาใหม่

Auteur: suyuesui
last update Date de publication: 2026-09-13 18:20:09

บทที่ 4

คนมาใหม่......

สามวันต่อมา...

“แกแน่ใจนะว่าแกอยู่คนเดียวจริงๆ” นัทมองกล่องใบใหญ่สามสี่ใบที่วางซ้อนกันอยู่ ข้างๆ กันเป็นกระเป๋าเดินทางอีกสองใบใหญ่ สายตาบ่งบอกถึงความท้อเต็มที

“คนเดียวดิ แกจะให้ฉันอยู่กับใคร”

“ของอย่างกับคนสี่คนอยู่รวมกัน”

“ฉันเป็นแม่ค้า แกลืมรึไง?” อินฟลูสาวค้านขึ้นด้วยความจริง ทำเอาเพื่อนสาวถึงบางอ้อ

“เออ ก็จริง”

“เดี๋ยวผมโทรตามเพื่อนมาช่วย ของเยอะขนาดนี้เราสามคนคงไม่ไหวแน่ๆ” หลังจากเห็นข้าวของที่ดูจะเกินความสามารถของพวกเขา คนเป็นน้องเลยรีบเสนอไอเดีย

“จัดไปน้องรัก เจ้ปวดแขนจะแย่” คนเป็นพี่สาวทำหน้าตาน่าสงสารจนอดไม่ได้ที่เพื่อนสนิทจะเอ่ยแซวขึ้นมาด้วยความหมั่นไส้

“แกถือแค่กระเป๋าใบเล็กๆ เองยัยดาว อย่ามาเว่อร์” อยู่กับน้องชายทีไร เป็นต้องอ่อนแอตัวเล็กตัวน้อยแขนขาอ่อนแรงตลอด

ทีตอนอยู่คนเดียวถังน้ำใบใหญ่ยังยกได้ชิลๆ

“แกก็ให้ฉันอ้อนน้องหน่อยดิยัยนัท” คนถูกจับทางได้ทำเสียงโอดครวญ พร้อมกับยู่ปากใส่

“เก็บไว้ให้ฉันอ้อนคนเดียวพอ เนอะน้องเมฆเนอะ" พูดจบก็หันไปเอียงศรีษะซบท่อนแขนแกร่งของน้องชายเพื่อนอย่างต้องการออดอ้อน ทว่ากลับโดนขัดจังหวะเสียก่อน

“หยุดค่ะสาว น้องฉันยังมีอนาคตที่ดี” เพราะเธอมีว่าที่น้องสะใภ้ในดวงใจอยู่แล้ว และต้องไม่ใช่อีแก่เพื่อนรักของเธอแน่นอน

คนถูกขัดขวางรีบค้านขึ้นเสียงแข็ง “แล้วฉันไม่ดีตรงไหน?”

นั่นไง มันยังไม่รู้ตัวอีก 

“อย่าให้ฉันต้อง....” เมื่อเห็นว่าเรื่องราวเริ่มบานปลายเลยต้องรีบห้ามศึก ทั้งที่ปกติจะเป็นม่านเมฆกับนัทที่จิกกัดกัน แต่รอบนี้ม่านเมฆดูเงียบๆ เหมือนมีเรื่องให้กังวลเลยไม่ว่างลับฝีปาก ปล่อยให้เพื่อนของพี่สาวแทะโลมได้ตามอำเภอใจ

“พอๆ ทั้งคู่เลยครับ ผมโทรหาเพื่อนก่อน” พูดจบก็กดโทรหาตัวช่วยให้ลงมาหารความเหนื่อยทันที

[ว่า?]

“มึงอยู่ห้องป่ะ”

[อืม]

“กูวานมึงลงมาช่วยกูขนของหน่อยดิ”

[ตอนนี้?]

“ใช่”

[อืม เดี๋ยวลงไป]

ผ่านไปสักพัก

สามคนยืนคุยกันเรื่องสัพเพเหระอย่างใจเย็นระหว่างรอคนมีน้ำใจอีกคน จริงๆ ก็อยากจะขนของขึ้นไปก่อนแต่ก็กลัวว่าจะสวนทางกัน ถ้าจะทิ้งของไว้ที่นี่ก็กลัวของจะหาย เลยเลือกที่จะยืนรอแล้วขึ้นไปพร้อมกันทีเดียว จะได้ไม่ต้องเทียวขึ้นเทียวลงหลายรอบ

“นั่นไง มาละ” ม่านเมฆเอ่ยขึ้นเมื่อสายตาเลื่อนไปเห็นเพื่อนรักที่กำลังออกมาจากลิฟต์เดินตรงมายังพวกเขา

เรียกให้สองสาวที่ยืนหันหลังให้หันขวับไปตามสายตาของน้อง

“หืม หล่อมากพ่อเอ๊ย” นัทชื่นชมอย่างออกนอกหน้าจนพิมพ์ดาวต้องรีบห้ามไว้ “เก็บอาการหน่อยนังตัวดี”

ม่านเมฆแนะนำทั้งสามคนให้รู้จักกัน

“นี่เจ้ดาวพี่สาวกู ส่วนคนนั้นเจ้นัทเพื่อนสนิทของเจ้”

“สวัสดีครับ” ชายหนุ่มรุ่นน้องยกมือไหว้ตามมารยาท พร้อมรอยยิ้มบางจนแทบไม่เห็นว่าเป็นรอยยิ้ม

ทว่าดาเมจความหล่อนั้นรุนแรงเหลือเกิน

“ยินดีที่ได้รู้จักนะคะน้อง....” สาวช่างเจรจายิ้มกว้างทักทายหนุ่มหล่อด้วยน้ำเสียงเป็นมิตร ทำเอาเพื่อนสนิทอย่างพิมพ์ดาวถึงกับกรอกตามองบนด้วยความระอา

เจอคนหล่อทีไร อาการดี๊ด๊าเหมือนปลากระดี่ได้น้ำตลอด

ม่านเมฆได้แต่อมยิ้มให้กับท่าทีของเพื่อนพี่สาว เพราะรู้ดีว่าพี่นัทแค่หยอกเล่นไม่ได้จริงจังแบบนั้น เหมือนที่เขาโดนแทะโลมบ่อยๆ นั่นแหละ

“อคิณครับ” ใบหน้าหล่อเหลาของเจ้าของชื่อยิ้มบางให้กับพี่สาวสองคนที่เพิ่งรู้จักกันอีกครั้ง

ไม่สิ อีกคนเขาเคยเจอมาแล้วตั้งหลายครั้ง

แต่เหมือนเธอจะจำกันไม่ได้

ทั้งที่เขาจำเธอได้ขึ้นใจ...

“เจ้จำได้ใช่ป่ะ ครั้งก่อนที่เจออ่ะ” ครั้งก่อนที่ว่าคือวันที่อคิณแวะมาเอารายงานที่ห้อง

“เคยเห็นเจ้ด้วยเหรอ?” พิมพ์ดาวมองหน้าน้องชายก่อนจะเหลือบมองอคิณแวบหนึ่ง เพียงเสี้ยววินาทีที่เธอสบเข้ากับดวงตาคู่คมคู่นั้น

สายตานิ่งๆ ของเขาทำเอาเธอประหม่าไม่น้อย

“ก็ที่มันแวะมาเอาของวันนั้นไง”

“อ่า...วันนั้นเห็นหน้าไม่ชัดน่ะ” อินฟลูสาวยิ้มแก้เขิน เพราะอคิณยังคงวางสายตาคู่คมไว้ที่เธอไม่ละไปไหนราวกับจงใจแกล้งกันให้เสียอาการ

ทั้งที่เคยเห็นเพื่อนน้องชายมาตั้งหลายคน กลับไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนเลยสักครั้ง

“หล่อมากเลยแก พระแม่ส่งมาให้แกแล้วแน่ๆ สเปคแกเลยนะนั่น” นัทกระซิบกระซาบให้ได้ยินกันแค่สองคน ในขณะที่สองหนุ่มช่วยกันยกของหนักๆ เดินนำไปที่ลิฟต์

“เพ้อเจ้อน่า” พิมพ์ดาวปรามเพื่อนสาวก่อนจะเดินลากกระเป๋าเข้าไปในลิฟต์ ปล่อยให้คนช่างมโนกึ่งวิ่งกึ่งเดินหอบของตามมาติดๆ

ชายหนุ่มตัวสูงสองคนยืนชิดอยู่ด้านฝั่งขวาของลิฟต์ โดยที่อคิณยืนอยู่ในสุด ม่านเมฆยืนอยู่ข้างหน้า ทำให้พิมพ์ดาวที่เดินตามเข้ามาต้องมายืนคู่กับอคิณไปโดยปริยาย ก่อนที่นัทจะเดินตามเข้ามาเป็นคนสุดท้ายมายืนอยู่ข้างๆ ม่านเมฆ

ในขณะที่ลิฟต์กำลังเคลื่อนตัวไปยังชั้นบนของคอนโด พิมพ์ดาวรู้สึกได้ว่ามีสายตาของใครบางคนกำลังจับจ้องเธออยู่ตลอดเวลา

และใช่...

หนุ่มลูกครึ่งวัยยี่สิบสองกำลังวางสายตาไว้ที่ใบหน้าพี่สาวของเพื่อนสนิทด้วยสายตาที่อยากจะคาดเดาความคิด มีบางช่วงที่พิมพ์ดาวเหลือบสายตามองมาทางเขา แต่ก็เพียงแค่เสี้ยววิเท่านั้น

ทำไมน่ารักจังวะ

คนอินโทรเวิร์ดได้แต่คิดในใจ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Dernier chapitre

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   ดวงใจของอคิณ

    บทที่ 60 ดวงใจของอคิณ “คุมแม่ค้าบ ในนี้มีเบบี๋อยู่ใช่มั้ยค้าบ” เสียงเจื้อยแจ้วของเจ้าตัวเล็กวัยสี่ขวบเอ่ยถามผู้เป็นมารดาขึ้น ในขณะที่นิ้วชี้อ้วนป้อมจิ้มลงเบา ๆ บนท้องที่นูนเด่นอยู่ใต้เนื้อผ้า “ใช่ค่ะ เบบี๋กำลังพักผ่อนอยู่ในนี้ครับลูก” พิมพ์ดาวอธิบายให้ ‘ยูกิ’ ผู้เป็นลูกชายฟัง แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจได้อย่างถ่องแท้นัก “คุมแม่จะคายเบบี๋ออกมาเมื่อไรค้าบ” ดวงตากลมแป๋วจ้องมองหน้ามารดาด้วยความสงสัย เรียกเสียงหัวเราะของผู้เป็นพ่อออกมาเพราะความเอ็นดูในความคิดของเจ้าจิ๋ว “คุณแม่ไม่ได้กินน้องเข้าไปนะครับลูก คุณแม่ต้องคลอดออกมาครับ” คนเป็นพ่ออธิบายเพิ่มเติมให้ลูกชายได้เข้าใจ เรียกให้ดวงตากลมโตทอประกายวาววับ เมื่อนึกไปว่าถ้ามีน้องสาวตัวเล็ก ๆ ออกมาเล่นด้วย “ยูกิอยากเห็นเบบี๋แล้ว อยากเล่นกับเบบี๋” ปากเล็กจิ้มลิ้มเอ่ยขึ้น พานให้สองแก้มกลมขยับตามไปด้วย ยิ่งมองยิ่งน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของผู้เป็นพ่อกับแม่ “คุมพ่อกับคุมแม่จะรักเบบี๋มากกว่าน้องมั้ยฮับ” เจ้าเด็กตัวป้อมถามขึ้นพลางมองหน้าพ่อกับแม่สลับกันไปมา “ทำไมถามแบบนั้นครับลูก” อคิณอุ้มเจ้าตัวกลมขึ้นมานั่งบนตักโดยที่เขาเองก็เอนหลั

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   เมียข้าใครอย่าแตะ

    บทที่ 59 เมียข้าใครอย่าแตะ ถึงแม้ช่วงหลังมานี้วิถีการเป็นอินฟลูเอนเซอร์ของพิมพ์ดาวจะดูไม่ค่อยยุ่งเหมือนแต่ก่อน เพราะช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงเคลียร์งานที่เคยรับไว้ให้จบ เพื่อที่เธอจะได้เตรียมตัวไปเป็นคุณแม่อย่างเต็มตัว แต่วันนี้เธอก็ยังคงมีงานหนึ่งตัวที่เคยรับเอาไว้เมื่อก่อนแต่งงาน และเหมือนว่าการทำงานของเธอจะราบรื่นดี ถ้าหากว่าตากล้องที่มาถ่ายแบบให้ไม่ใช่ ‘พี่เติ้ล’ หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีที่เคยมีประเด็นที่ทำให้เธอกับอคิณเข้าใจผิดกัน ถึงจะมีส่วนเพียงน้อยนิดก็เถอะ และนั่นก็เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้การทำงานในวันนี้ของเธอต้องมีคนมาคุม และแน่นอนว่าคนคนนั้นคงจะหนีไม่พ้น สามีสุดหล่อของเธอนั่นเอง “ดาวอะ ผมบอกว่าผมมีเงินจ่ายค่าปรับ” คนตัวสูงร้อยเก้าสิบกำลังกระเง้ากระงอดทำหน้าบูดบึ้งให้ภรรยาที่สวมชุดว่ายน้ำสีแดงแจ่มว้าว ยิ่งมองก็ยิ่งหวง แล้วจะต้องให้เมียของเขาไปอวดหุ่นแซ่บ ๆ ให้ชายหนุ่มที่เป็นศัตรูหัวใจอย่างไอ้ตากล้องนั่น เขาโคตรจะหงุดหงิด แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเดี๋ยวเมียงอน “ไหนว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไงคะ?” พิมพ์ดาวเดินมาหยุดอยู่หน้าสามีจอมงอแง สองเรียวแขนยกขึ้นคล้องลำคอแกร่งของเขาโน้มลงมา ก่อนจ

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   วิถีสามีอินฟูล

    บทที่ 58 วิถีสามีอินฟลู ชีวิตหลังแต่งงานที่เพิ่งผ่านพ้นมาไม่นานเมื่อเก้าเดือนก่อน มีผลทำให้ตารางงานของพิมพ์ดาวลดลงจากแต่ก่อนไปเกินครึ่ง เรียกได้ว่าทุกวันนี้เธอทำงานเดือนหนึ่งไม่ถึงสิบวันด้วยซ้ำ เหตุผลก็มาจากสามีสุดหล่อของเธอ ที่ไม่ยอมให้เธอทำงานหามรุ่งหามค่ำเหมือนแต่ก่อน เพราะต้องการให้ภรรยาคนสวยได้เตรียมพร้อมร่างกายเพื่อการผลิตเบบี๋ ชีวิตของพิมพ์ดาวพักหลังมานี้จึงวุ่นวายอยู่กับการกินและพบแพทย์ ไม่ใช่ว่าเธอและอคิณมีบุตรยาก แต่เพราะว่าแม่ของสามีเป็นพยาบาล จึงทำตามคำแนะนำของท่านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทว่าอคิณก็ไม่ได้กดดันเธอขนาดนั้น เขายังคงสนับสนุนให้เธอทำงานที่ตัวเองรักต่อไป มิหนำซ้ำตอนนี้ยังออกทุนให้ภรรยาทำแบรนด์ลิปสติกเป็นของตัวเองอีกด้วย เขาคอยติดตามการทำงานของบริษัทที่สั่งผลิตสินค้าให้ทุกขั้นตอนอย่างเอาใจใส่ ทั้งที่ตัวเองก็มีงานที่ต้องช่วยบิดาดูแลธุรกิจของทางบ้าน ไหนจะผับ Zenthi ที่เจ้าตัวต้องคอยดูแล นี่ยังไม่รวมการเป็นนักแข่งที่เขารักนั่นอีก แต่อคิณก็ยังทำหน้าที่สามีได้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องเลยสักนิด จนบางทีเธอก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่าชาติที่แล้วเธอไปกู้ชาติมารึยังไงกัน ทำ

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   หลานเขยคนโปรด

    บทที่ 57 หลานเขยคนโปรด “อคิณลูกมากินน้ำกินท่าก่อนลูก” หญิงชราวัยเจ็ดสิบเอ่ยเรียกว่าที่หลานเขยที่กำลังช่วยสามีของเธอยกทะลายมะพร้าวขึ้นท้ายรถกระบะของสวนด้วยน้ำเสียงเจือความเอ็นดู พานให้หลานชายในไส้ถึงกับกลอกตามองบน “คนเป็นสิบ เรียกอยู่คนเดียวเลยนะยาย” ม่านเมฆกระเซ้าขึ้นหลังเดินกลับมาจากในสวน ก่อนจะวางตะกร้าแก้วมังกรลงบนแคร่ไม้ไผ่ใกล้ ๆ กันแล้วหย่อนกายลงนั่ง “ก็ตั้งแต่อคิณมายังไม่ได้พักเลย” คนเป็นยายเอ่ยถึงเหตุผลให้หลานชายตัวดีฟัง “ขอบคุณครับ” อคิณเดินมารับขันน้ำที่ใส่น้ำอัญชันเย็นชื่นใจเอาไว้ ก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนแคร่ไม้ตัวเดียวกับว่าที่น้องเมียเพื่อพักเหนื่อย “ตำแหน่งหลานเขยคนโปรดไม่ได้มาง่าย ๆ เลยนะ เหนื่อยมากมั้ยไอ้หนุ่ม” ชายชราที่เดินมาหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาไม้สักข้างภรรยาเอ่ยถามขึ้น “ไม่เลยครับ” ลูกครึ่งญี่ปุ่นวางขันน้ำลงบนถาดรองหันไปตอบกลับตาของแฟนสาวด้วยท่าทีอ่อนน้อม พลันทำให้ชายชราอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม ไอ้หนุ่มนี่มันเอาใจว่ะ “มึงก็อย่าเอาใจตากับยายกูเยอะ แค่นี้ก็จะตกกระป๋องแล้ว” คนเป็นหลานชายถึงกับงอแง เรียกให้อคิณถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาให้กับความกล

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์

    บทที่ 56 ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นธูปควันเทียนลอยฟุ้งทั่วบริเวณลานหน้าศูนย์คอมมูนิตีชื่อดังย่านธุรกิจ สถานที่ที่เหล่าสายมูทั้งหลายต่างหลั่งไหลมาขอพรและกลับมาถวายสิ่งที่เคยบนบานศาลกล่าวเอาไว้ เมื่อสิ่งที่เอ่ยขอไปสัมฤทธิผล ร่างบางยืนอยู่หน้ารูปปั้นองค์เทพอันเป็นที่พึ่งทางจิตใจด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากถวายดอกบัวสีชมพูและเครื่องสักการะเป็นที่เรียบร้อย โดยมีแฟนหนุ่มรุ่นน้องยืนอยู่ข้าง ๆ มองเธอด้วยแววตาชื่นชม จริง ๆ เธอไม่จำเป็นต้องมาเป็นภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสียด้วยซ้ำ เพราะความสามารถและความขยันของเธอมันก็การันตีได้แล้วว่าเธอเก่ง แต่เพราะความเป็นผู้หญิงส่วนใหญ่ที่มักจะหาที่พึ่งทางจิตใจเพื่อเพิ่มความมั่นใจของตนเอง อคิณจึงเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีว่าทำไมเขาและเธอถึงได้มายืนอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ “แอบขออะไรอีกเหรอ?” เสียงทุ้มถามขึ้นเมื่อทั้งคู่เดินออกมาจากบริเวณที่ผู้คนพลุกพล่านเพื่อตรงไปยังลานจอดรถ “เปล่าสักหน่อย” คนถูกถามตอบกลับไม่เต็มเสียงนัก พานให้แฟนหนุ่มอดไม่ได้ที่จะกระเซ้าขึ้นอย่างรู้ทัน “แน่ใจ?” แววตาล้อเลียนของเขาทำเอาคนตัวเล็กถึงกับต้องย่นจมูกใส่ “แน่ใจสิ ใครจะเป็นภาระสิ่งศักดิ์

  • พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ   พักกายพักใจ with you

    บทที่ 55 พักกายพักใจ with you เหลืออีกสามวันจะจบทริปโอตารุ วันนี้ทั้งคู่เลยเลือกที่จะอยู่บ้านพักไม่ออกไปไหน เพราะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาอคิณพาแฟนสาวเที่ยวจนครบทุกที่แล้ว ร่างบางนั่งแช่ตัวอยู่ในบ่อออนเซ็นของบ้านพักที่แยกออกมาเป็นส่วนตัวโดยเฉพาะไม่รวมกับบ้านหลังอื่น เธอนั่งมองภาพตรงหน้าที่สวยราวกับเทพนิยาย หิมะสีขาวกำลังโปรยปรายลงมาราวกับปุยนุ่นเต็มเบื้องหน้า มือถือที่วางอยู่บนแท่นหินอ่อนข้าง ๆ ถูกหยิบขึ้นมาถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้เพียงครู่ก่อนที่เธอจะวางมันลงไว้ที่เดิม แล้วใช้สายตาเก็บภาพความสวยงามตรงหน้าไว้ในความทรงจำ ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาเนิ่นนานมลายหายไป เมื่อการแช่น้ำอุ่นเริ่มทำให้ผ่อนคลายจนเธอเผลอปิดเปลือกตาสีอ่อนลงเพื่อพักสายตา ทว่าจู่ ๆ สมาร์ตโฟนที่วางอยู่ก็แผดเสียงขึ้นรบกวนความสงบเมื่อครู่ ไม่น่าเอามือถือเข้ามาด้วยเลย นึกบ่นตัวเองในใจ อินฟลูสาวก็ลืมตาขึ้นมา เอื้อมมือไปหยิบเครื่องมือสื่อสารตัวต้นเหตุมาดู ก่อนจะเห็นว่ามีแจ้งเตือนจากไอจีขึ้นว่า ‘Ray Tag คุณในสตอรี’ ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มบางด้วยความสุข ปลายนิ้วกดเข้าไปดูก็พบว่าแฟนหนุ่มลงรูปแผ่นหลังขาวเนียนของเธอที่โผล่พ้นผิวน้ำใน

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status