FAZER LOGINCompartilhar
คุ้นๆ
Data de publicação:
2026-09-13 18:19:36“เชิญบัญชามาค่าคุณนาย” คนถูกลงโทษน้อมรับคำสั่งแต่โดยดี และครั้งนี้ทำไมหัวใจของเธอมันรู้สึกตื่นเต้นแปลกๆ
ยัยนัทมันคงไม่ให้เธอทำอะไรบ้าๆ หรอกนะ “ฉันขอสั่งให้แกไปจูบหนุ่มโสด” ไม่บ้าก็แปลกละ...นัทแม่ง คนออกคำสั่งนั่งมองหน้าเพื่อนสาวราวกับผู้ชนะพร้อมกับยกแก้วคอกเทลในมือขึ้นจิบเบาๆ เพราะคิดว่ายังไงพิมพ์ดาวก็ไม่ทำอะไรแบบนี้แน่นอน เพราะอะไรน่ะเหรอ ก็เพราะว่ายัยดาวมันเคยมองผู้ชายที่ไหนกัน ตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมาไม่เคยเห็นมันมีแฟนสักคน ไม่รู้มันมีปมอะไรในใจกับผู้ชายรึเปล่า “ถ้าฉันไม่ทำ?” คนถูกลงโทษถามหาทางออก ก็จะให้เธอไปจูบกับใครที่ไม่รู้จัก เธอจะไม่ดูเป็นผู้หญิงกร้านโลกไปหน่อยเหรอ อย่างน้อยๆ ก็คงเสียค่าปรับไม่เยอะหรอกมั้ง “สองหมื่น” ก็เหี้ยแล้ว.... นี่เพื่อนเธอจะขูดรีดจนเธอหมดตัวเลยรึยังไงกัน “จะยอมจ่ายให้ฉันดีๆ รึว่าจะยอมเสียจูบแรกดีน๊า~” นังเพื่อนตัวแสบลอยหน้าลอยตาราวกับว่าถือไพ่เหนือกว่า ก็เหนือกว่าจริงๆ แหละเพราะมันถือไพ่คิงอยู่ ‘สองหมื่น...เก็บรวมไว้ซื้อที่ดินได้เลยนะ’ คนขี้งกกำลังนั่งตบตีกับความคิดของตัวเอง จนในที่สุดคำตอบที่เป็นเอกฉันท์ก็ประกาศออกมา “ได้ จูบแล้วจบนะ” ทำเอานัทถึงกับไม่อยากจะเชื่อหูตัวเอง เพราะคิดว่าเพื่อนสาวจะยอมเสียเงินมากกว่าเสียจูบซะอีก ที่ไหนได้คนขี้งกมันก็เลือกเงินไว้ก่อน “อ่า...รอชมค่า” คนถือไพ่เหนือกว่าผายมือออกจากโซนที่เธอสองคนนั่งอยู่ เพื่อเปิดทางให้เพื่อนรักได้ทำตามกติกาของเกมส์ สายตาคู่สวยกวาดมองหาเป้าหมายก่อนจะล็อคเป้าแล้วรีบเดินตรงไปยังผู้โชคดีคนนั้นที่จะได้จูบแรกของเธอทันที ไม่รู้ว่าเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ที่กำลังไหลเวียนอยู่ในร่างกายหรือยังไง ที่ทำให้พิมพ์ดาวกล้าทำอะไรแบบนี้ หรือเป็นเพียงเพราะความกลัวเสียเงินสองหมื่นเลยทำให้เธอต้องจำยอม ร่างบางเดินมาหยุดอยู่หน้าเคาน์เตอร์บาร์ ก่อนจะใช้นิ้วเรียวจิ้มเข้าที่แผ่นหลังกว้างของร่างสูงใหญ่ที่กำลังหันหน้าคุยกับบาร์เทนเดอร์ของผับ คนถูกรบกวนบอกลูกน้องให้ไปทำหน้าที่ของตน ก่อนจะหันมาหาแขกของร้านที่ยืนมองเขาด้วยสายตาหยาดเยิ้มราวกับน้ำเชื่อม อคิณมองคนตัวเล็กตรงหน้าที่สวมเดรสเกาะอกสีดำขับผิวสีขาวสะดุดตาราวกับกินคอลลาเจนมาตั้งแต่เกิด สายตาคมไล่มองดวงหน้าสวยที่ขึ้นซับสีระเรื่อจางๆ ปลายจมูกเล็กรั้นๆ แดงนิดๆ ยิ่งทำให้เธอน่ามองขึ้นไปอีกเท่าตัว แต่สิ่งที่เรียกสายตาของเขาให้ไปหยุดไว้คือกลีบปากเล็กจิ้มลิ้มสีแดงจากการแต่งแต้มของลิปสติกนั้น ไม่รู้ว่าหนุ่มเจ้าของผับเผลอจ้องมองปากของคนตรงหน้าไปนานแค่ไหน รู้ตัวอีกทีลูกค้าคนสวยก็ขยับใบหน้าเข้ามาใกล้มากขึ้นจนกลิ่นหอมหวานจางๆ ลอยมาแตะปลายจมูกโด่งของเขา “ขอโทษนะคะ ถามอะไรหน่อยได้มั้ยคะ?” เสียงหวานเอ่ยถามในขณะที่ดวงตาคู่สวยของเธอยังคงจับจ้องใบหน้าหล่อเหลาไม่วางตา ถึงจะถามออกไปแบบสาวมั่น แต่หัวใจดวงน้อยๆ ของพิมพ์ดาวนั้นแทบจะหลุดออกมาจากอกอยู่รอมร่อ ก็เพราะอะไรน่ะเหรอ ความหล่อของคนตรงหน้านี่ไง หล่อวัวตายควายล้มอะไรขนาดนั้นอ่ะพ่อเอ๊ย หล่อเหมือนไม่เคยทำบาปทำกรรม “ครับ?” คิ้วหนาเลิกขึ้นอย่างตั้งคำถาม เพราะไม่แน่ใจว่าลูกค้าจะมาคอมเพลนอะไรรึเปล่า แต่เหมือนจะเดาผิด “โสดรึเปล่าคะ?” ที่ต้องถามเรื่องสถานะก็เพราะถ้าเธอไปจูบสุ่มสี่สุ่มห้า มีหวังได้โดนเมียเค้ามาหยุมหัวตบประจานลงโซเชียลเป็นแน่แท้ คำถามที่ยิงมาแบบโต้งๆ ทำเอาคนถูกถามถึงกับนิ่งไปชั่วครู่ นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่อคิณถูกถามแบบนี้ แต่คงเป็นเพราะว่าสาวสวยตรงหน้านั้น ‘ตรงสเปค’ ของเขาเอามากๆ เลยทำให้รู้สึกประหม่าขึ้นมาเสียดื้อๆ และเหมือนปากจะไวกว่าสมอง “ครับ โสด...” คำตอบที่ได้ยินเป็นที่น่าพอใจมาก เพราะหากคนตรงหน้าไม่โสด เธอคงต้องไปหาผู้ร่วมชะตากรรมคนใหม่ “ช่วยอะไรหน่อยได้มั้ยคะ?” ใบหน้าสวยมีความออดอ้อนเล็กน้อยแต่ไม่ได้มากเกินไปจนเกินงาม “ครับ?” ชายหนุ่มโน้มใบหน้าเข้าไปใกล้ลูกค้าสาวเพราะเสียงเพลงที่ดังขึ้นทำให้เขาฟังไม่ถนัดนัก นั่นเลยทำให้เธอใช้จังหวะนี้คว้าปกเสื้อเชิ้ตสีดำของเขาดึงโน้มลงมาในระยะอันตราย ก่อนที่จะ.....ใช้ปากของเธอทาบลงบนริมฝีปากหยักของชายหนุ่มตรงหน้าเพียงแค่ปากสัมผัสกันไม่มีการรุกล้ำใดๆ ทั้งสิ้นแล้วจึงผละใบหน้าสวยของเธอออกทันที สัมผัสนุ่มหยุ่นที่ได้รับทำเอาชายหนุ่มวัยยี่สิบหมาดๆ ถึงกับตัวชา เพราะไม่คิดว่าจู่ๆ จะโดนขโมยจูบแรกไปแบบไม่ตั้งตัว สัมผัสเมื่อครู่ที่ไม่ถึงสามวิด้วยซ้ำ แต่กลับตราตรึงในความรู้สึกอย่างหาคำอธิบายไม่ได้ เมื่อได้สิ่งที่ต้องการแล้วพิมพ์ดาวก็ยกยิ้มหวานให้ผู้ร่วมชะตากรรมไปหนึ่งกรุบ “ขอบคุณมากนะคะ” มีเพียงแค่คำพูดสุดท้ายก่อนที่เธอจะเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามองเขาเลยสักนิด ทิ้งให้หนุ่มเจ้าของผับยืนจมกับภวังค์ความคิดอยู่เพียงลำพังไร้ซึ่งคำอธิบายใดๆ จวบจนถึงปัจจุบันนี้ “เหม่ออะไรขนาดนั้นอ่ะไอ้คิณ” ฟ็อกซ์ หนุ่มตี๋ตาขีดเดียวผมสีแดงแซวขึ้นมาเมื่อเห็นว่าคนที่ตั้งใจเรียนอย่างพ่อหนุ่มนักแข่งนั่งใจลอยไปถึงไหนต่อไหน “เสือก” “คิณ นี่ฟ็อกซ์ไง” หนุ่มลูกครึ่งจีนแกล้งตัดพ้อให้เพื่อนสนิท “มีความลับแล้วดิ เดี๋ยวนี้” “เดี๋ยวมันอยากเล่ามันก็เล่าเอง” ม่านเมฆเอ่ยปรามเพื่อนช่างจ้อ ที่ยังไม่หยุดซักไซ้ “กูปูเสื่อรอเลย” หนุ่มตี๋ตาขีดยิ้มกรุ้มกริ่มมองใบหน้าเรียบนิ่งของอคิณที่ยังคงเคลือบความรู้สึกบางอย่างเอาไว้ ราวกับเดาสถานการณ์ออกก่อนจะเปลี่ยนหัวข้อสนทนา “เออ จบคลาสแล้วไปไหนกันต่อวะ?” “กูไปสนาม” หนุ่มลูกครึ่งญี่ปุ่นตอบขึ้น เมื่อได้คำตอบแล้วจึงถามเพื่อนอีกคนที่นั่งถัดไป “มึงล่ะเมฆ?” “ไปช่วยเจ้เก็บของสักหน่อย วันอาทิตย์นี้จะย้ายห้องละ” “อ๋อ มาอยู่คอนโดเดียวกับมึงอ่ะนะ” “อืม ห้องเก่าไม่ค่อยดีเท่าไหร่” “จะว่าไปกูก็ไม่ได้เจอพี่ดาวคนสวยมานานแล้วนี่หว่า” เพราะรู้ดีว่าเพื่อนสนิทหวงพี่สาวอย่างกับไข่ในหิน เลยแกล้งแหย่ให้มันหัวร้อนเล่นสักหน่อย “ไม่ต้องเจอล่ะดีแล้ว” “หวงจังนะพี่สาวมึงอ่ะ” “ก็กูมีพี่คนเดียว” “เออ กูรู้ กูก็มียัยเปี๊ยกคนเดียวเหมือนกัน แค่อยากให้พี่มึงเลี้ยงเหล้าเฉยๆ” นั่นไงล่ะ ไอ้เวรนี่มัน “ว่าแต่มึงเคยเห็นหน้าพี่สาวไอ้เมฆยังวะคิณ พี่ดาวสวยมากนะเว้ย” จะว่าไปตั้งแต่เป็นเพื่อนกันมา อคิณก็ไม่เคยเห็นพี่สาวของม่านเมฆเลยสักครั้ง อาจเป็นเพราะว่าเขาเองไม่ค่อยอยากวุ่นวายเรื่องส่วนตัวของเพื่อนสักเท่าไหร่ อีกอย่างคือเขาเป็นอินโทรเวิร์ดตัวพ่อ วันๆ ไม่อยู่ที่สนามแข่งก็อยู่ที่ผับของตัวเองดูแลงานแล้วก็กลับห้องจึงไม่มีเวลาว่างไปสอดส่องเรื่องคนอื่นขนาดนั้น “พวกมึงหยุด” คนหวงพี่สาวปรามเสียงเรียบ “กูไม่เกี่ยว” คนที่ไม่สนใจเรื่องผู้หญิงรีบออกตัว “ถ้ามึงเห็นพี่ดาว มึงอาจจะอยากเกี่ยวนะเว้ย” ไอ้ตาขีดช่างจ้อยังไม่หยุด จนม่านเมฆต้องยกนิ้วชี้ขึ้นมาแตะปากเพื่อบอกให้มันเงียบแล้วฟังอาจารย์สอน เดี๋ยวได้เรียนไม่รู้เรื่องกันพอดี....ไอ้ห่า
Último capítulo
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ ดวงใจของอคิณ
บทที่ 60 ดวงใจของอคิณ “คุมแม่ค้าบ ในนี้มีเบบี๋อยู่ใช่มั้ยค้าบ” เสียงเจื้อยแจ้วของเจ้าตัวเล็กวัยสี่ขวบเอ่ยถามผู้เป็นมารดาขึ้น ในขณะที่นิ้วชี้อ้วนป้อมจิ้มลงเบา ๆ บนท้องที่นูนเด่นอยู่ใต้เนื้อผ้า “ใช่ค่ะ เบบี๋กำลังพักผ่อนอยู่ในนี้ครับลูก” พิมพ์ดาวอธิบายให้ ‘ยูกิ’ ผู้เป็นลูกชายฟัง แต่เหมือนว่าอีกฝ่ายจะยังไม่เข้าใจได้อย่างถ่องแท้นัก “คุมแม่จะคายเบบี๋ออกมาเมื่อไรค้าบ” ดวงตากลมแป๋วจ้องมองหน้ามารดาด้วยความสงสัย เรียกเสียงหัวเราะของผู้เป็นพ่อออกมาเพราะความเอ็นดูในความคิดของเจ้าจิ๋ว “คุณแม่ไม่ได้กินน้องเข้าไปนะครับลูก คุณแม่ต้องคลอดออกมาครับ” คนเป็นพ่ออธิบายเพิ่มเติมให้ลูกชายได้เข้าใจ เรียกให้ดวงตากลมโตทอประกายวาววับ เมื่อนึกไปว่าถ้ามีน้องสาวตัวเล็ก ๆ ออกมาเล่นด้วย “ยูกิอยากเห็นเบบี๋แล้ว อยากเล่นกับเบบี๋” ปากเล็กจิ้มลิ้มเอ่ยขึ้น พานให้สองแก้มกลมขยับตามไปด้วย ยิ่งมองยิ่งน่ารักน่าเอ็นดูในสายตาของผู้เป็นพ่อกับแม่ “คุมพ่อกับคุมแม่จะรักเบบี๋มากกว่าน้องมั้ยฮับ” เจ้าเด็กตัวป้อมถามขึ้นพลางมองหน้าพ่อกับแม่สลับกันไปมา “ทำไมถามแบบนั้นครับลูก” อคิณอุ้มเจ้าตัวกลมขึ้นมานั่งบนตักโดยที่เขาเองก็เอนหลั
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ เมียข้าใครอย่าแตะ
บทที่ 59 เมียข้าใครอย่าแตะ ถึงแม้ช่วงหลังมานี้วิถีการเป็นอินฟลูเอนเซอร์ของพิมพ์ดาวจะดูไม่ค่อยยุ่งเหมือนแต่ก่อน เพราะช่วงนี้กำลังอยู่ในช่วงเคลียร์งานที่เคยรับไว้ให้จบ เพื่อที่เธอจะได้เตรียมตัวไปเป็นคุณแม่อย่างเต็มตัว แต่วันนี้เธอก็ยังคงมีงานหนึ่งตัวที่เคยรับเอาไว้เมื่อก่อนแต่งงาน และเหมือนว่าการทำงานของเธอจะราบรื่นดี ถ้าหากว่าตากล้องที่มาถ่ายแบบให้ไม่ใช่ ‘พี่เติ้ล’ หนุ่มหล่อโปรไฟล์ดีที่เคยมีประเด็นที่ทำให้เธอกับอคิณเข้าใจผิดกัน ถึงจะมีส่วนเพียงน้อยนิดก็เถอะ และนั่นก็เป็นเหตุผลหลักที่ทำให้การทำงานในวันนี้ของเธอต้องมีคนมาคุม และแน่นอนว่าคนคนนั้นคงจะหนีไม่พ้น สามีสุดหล่อของเธอนั่นเอง “ดาวอะ ผมบอกว่าผมมีเงินจ่ายค่าปรับ” คนตัวสูงร้อยเก้าสิบกำลังกระเง้ากระงอดทำหน้าบูดบึ้งให้ภรรยาที่สวมชุดว่ายน้ำสีแดงแจ่มว้าว ยิ่งมองก็ยิ่งหวง แล้วจะต้องให้เมียของเขาไปอวดหุ่นแซ่บ ๆ ให้ชายหนุ่มที่เป็นศัตรูหัวใจอย่างไอ้ตากล้องนั่น เขาโคตรจะหงุดหงิด แต่ทำอะไรไม่ได้เพราะเดี๋ยวเมียงอน “ไหนว่าคุยกันรู้เรื่องแล้วไงคะ?” พิมพ์ดาวเดินมาหยุดอยู่หน้าสามีจอมงอแง สองเรียวแขนยกขึ้นคล้องลำคอแกร่งของเขาโน้มลงมา ก่อนจ
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ วิถีสามีอินฟูล
บทที่ 58 วิถีสามีอินฟลู ชีวิตหลังแต่งงานที่เพิ่งผ่านพ้นมาไม่นานเมื่อเก้าเดือนก่อน มีผลทำให้ตารางงานของพิมพ์ดาวลดลงจากแต่ก่อนไปเกินครึ่ง เรียกได้ว่าทุกวันนี้เธอทำงานเดือนหนึ่งไม่ถึงสิบวันด้วยซ้ำ เหตุผลก็มาจากสามีสุดหล่อของเธอ ที่ไม่ยอมให้เธอทำงานหามรุ่งหามค่ำเหมือนแต่ก่อน เพราะต้องการให้ภรรยาคนสวยได้เตรียมพร้อมร่างกายเพื่อการผลิตเบบี๋ ชีวิตของพิมพ์ดาวพักหลังมานี้จึงวุ่นวายอยู่กับการกินและพบแพทย์ ไม่ใช่ว่าเธอและอคิณมีบุตรยาก แต่เพราะว่าแม่ของสามีเป็นพยาบาล จึงทำตามคำแนะนำของท่านอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ทว่าอคิณก็ไม่ได้กดดันเธอขนาดนั้น เขายังคงสนับสนุนให้เธอทำงานที่ตัวเองรักต่อไป มิหนำซ้ำตอนนี้ยังออกทุนให้ภรรยาทำแบรนด์ลิปสติกเป็นของตัวเองอีกด้วย เขาคอยติดตามการทำงานของบริษัทที่สั่งผลิตสินค้าให้ทุกขั้นตอนอย่างเอาใจใส่ ทั้งที่ตัวเองก็มีงานที่ต้องช่วยบิดาดูแลธุรกิจของทางบ้าน ไหนจะผับ Zenthi ที่เจ้าตัวต้องคอยดูแล นี่ยังไม่รวมการเป็นนักแข่งที่เขารักนั่นอีก แต่อคิณก็ยังทำหน้าที่สามีได้อย่างดีไม่มีขาดตกบกพร่องเลยสักนิด จนบางทีเธอก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่าชาติที่แล้วเธอไปกู้ชาติมารึยังไงกัน ทำ
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ หลานเขยคนโปรด
บทที่ 57 หลานเขยคนโปรด “อคิณลูกมากินน้ำกินท่าก่อนลูก” หญิงชราวัยเจ็ดสิบเอ่ยเรียกว่าที่หลานเขยที่กำลังช่วยสามีของเธอยกทะลายมะพร้าวขึ้นท้ายรถกระบะของสวนด้วยน้ำเสียงเจือความเอ็นดู พานให้หลานชายในไส้ถึงกับกลอกตามองบน “คนเป็นสิบ เรียกอยู่คนเดียวเลยนะยาย” ม่านเมฆกระเซ้าขึ้นหลังเดินกลับมาจากในสวน ก่อนจะวางตะกร้าแก้วมังกรลงบนแคร่ไม้ไผ่ใกล้ ๆ กันแล้วหย่อนกายลงนั่ง “ก็ตั้งแต่อคิณมายังไม่ได้พักเลย” คนเป็นยายเอ่ยถึงเหตุผลให้หลานชายตัวดีฟัง “ขอบคุณครับ” อคิณเดินมารับขันน้ำที่ใส่น้ำอัญชันเย็นชื่นใจเอาไว้ ก่อนจะหย่อนกายนั่งลงบนแคร่ไม้ตัวเดียวกับว่าที่น้องเมียเพื่อพักเหนื่อย “ตำแหน่งหลานเขยคนโปรดไม่ได้มาง่าย ๆ เลยนะ เหนื่อยมากมั้ยไอ้หนุ่ม” ชายชราที่เดินมาหย่อนกายนั่งลงบนโซฟาไม้สักข้างภรรยาเอ่ยถามขึ้น “ไม่เลยครับ” ลูกครึ่งญี่ปุ่นวางขันน้ำลงบนถาดรองหันไปตอบกลับตาของแฟนสาวด้วยท่าทีอ่อนน้อม พลันทำให้ชายชราอดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมาด้วยความชื่นชม ไอ้หนุ่มนี่มันเอาใจว่ะ “มึงก็อย่าเอาใจตากับยายกูเยอะ แค่นี้ก็จะตกกระป๋องแล้ว” คนเป็นหลานชายถึงกับงอแง เรียกให้อคิณถึงกับถอนหายใจเฮือกใหญ่ออกมาให้กับความกล
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์
บทที่ 56 ภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์ กลิ่นธูปควันเทียนลอยฟุ้งทั่วบริเวณลานหน้าศูนย์คอมมูนิตีชื่อดังย่านธุรกิจ สถานที่ที่เหล่าสายมูทั้งหลายต่างหลั่งไหลมาขอพรและกลับมาถวายสิ่งที่เคยบนบานศาลกล่าวเอาไว้ เมื่อสิ่งที่เอ่ยขอไปสัมฤทธิผล ร่างบางยืนอยู่หน้ารูปปั้นองค์เทพอันเป็นที่พึ่งทางจิตใจด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม หลังจากถวายดอกบัวสีชมพูและเครื่องสักการะเป็นที่เรียบร้อย โดยมีแฟนหนุ่มรุ่นน้องยืนอยู่ข้าง ๆ มองเธอด้วยแววตาชื่นชม จริง ๆ เธอไม่จำเป็นต้องมาเป็นภาระสิ่งศักดิ์สิทธิ์เสียด้วยซ้ำ เพราะความสามารถและความขยันของเธอมันก็การันตีได้แล้วว่าเธอเก่ง แต่เพราะความเป็นผู้หญิงส่วนใหญ่ที่มักจะหาที่พึ่งทางจิตใจเพื่อเพิ่มความมั่นใจของตนเอง อคิณจึงเข้าใจเรื่องนี้ได้ดีว่าทำไมเขาและเธอถึงได้มายืนอยู่ ณ สถานที่แห่งนี้ “แอบขออะไรอีกเหรอ?” เสียงทุ้มถามขึ้นเมื่อทั้งคู่เดินออกมาจากบริเวณที่ผู้คนพลุกพล่านเพื่อตรงไปยังลานจอดรถ “เปล่าสักหน่อย” คนถูกถามตอบกลับไม่เต็มเสียงนัก พานให้แฟนหนุ่มอดไม่ได้ที่จะกระเซ้าขึ้นอย่างรู้ทัน “แน่ใจ?” แววตาล้อเลียนของเขาทำเอาคนตัวเล็กถึงกับต้องย่นจมูกใส่ “แน่ใจสิ ใครจะเป็นภาระสิ่งศักดิ์
พระแม่คะ รักนี้ไม่ได้ขอ พักกายพักใจ with you
บทที่ 55 พักกายพักใจ with you เหลืออีกสามวันจะจบทริปโอตารุ วันนี้ทั้งคู่เลยเลือกที่จะอยู่บ้านพักไม่ออกไปไหน เพราะตลอดสัปดาห์ที่ผ่านมาอคิณพาแฟนสาวเที่ยวจนครบทุกที่แล้ว ร่างบางนั่งแช่ตัวอยู่ในบ่อออนเซ็นของบ้านพักที่แยกออกมาเป็นส่วนตัวโดยเฉพาะไม่รวมกับบ้านหลังอื่น เธอนั่งมองภาพตรงหน้าที่สวยราวกับเทพนิยาย หิมะสีขาวกำลังโปรยปรายลงมาราวกับปุยนุ่นเต็มเบื้องหน้า มือถือที่วางอยู่บนแท่นหินอ่อนข้าง ๆ ถูกหยิบขึ้นมาถ่ายวิดีโอเก็บเอาไว้เพียงครู่ก่อนที่เธอจะวางมันลงไว้ที่เดิม แล้วใช้สายตาเก็บภาพความสวยงามตรงหน้าไว้ในความทรงจำ ความเหนื่อยล้าที่สั่งสมมาเนิ่นนานมลายหายไป เมื่อการแช่น้ำอุ่นเริ่มทำให้ผ่อนคลายจนเธอเผลอปิดเปลือกตาสีอ่อนลงเพื่อพักสายตา ทว่าจู่ ๆ สมาร์ตโฟนที่วางอยู่ก็แผดเสียงขึ้นรบกวนความสงบเมื่อครู่ ไม่น่าเอามือถือเข้ามาด้วยเลย นึกบ่นตัวเองในใจ อินฟลูสาวก็ลืมตาขึ้นมา เอื้อมมือไปหยิบเครื่องมือสื่อสารตัวต้นเหตุมาดู ก่อนจะเห็นว่ามีแจ้งเตือนจากไอจีขึ้นว่า ‘Ray Tag คุณในสตอรี’ ใบหน้าสวยคลี่ยิ้มบางด้วยความสุข ปลายนิ้วกดเข้าไปดูก็พบว่าแฟนหนุ่มลงรูปแผ่นหลังขาวเนียนของเธอที่โผล่พ้นผิวน้ำใน
Você também pode gostar
หกปีไร้ใจ สามีเลวเพิ่งรู้ว่ารักหลังหย่า
เจียงจื่อหยา352.8K visualizaçõesเกิดใหม่ทั้งที งั้นขอหย่าเลยแล้วกัน
แมลงผลไม้269.3K visualizaçõesหย่ารักทวงใจ
เหยียนอี่เฟย355.1K visualizaçõesเมียขัดดอก
ชะนีติดมันส์102.2K visualizaçõesอุบัติรัก พนักงานใหม่
นรีนิล80 visualizaçõesคุณหนูหู ไยจึงเป็นแค่คนใช้
พิชชาพร20 visualizaçõesความลับสาวใหญ่
สนามอารมณ์56 visualizaçõesเธอคือรักครั้งสุดท้าย
เขียว_หวาน89 visualizações
