EP 3/4 พิษรัก

“แม่ไม่ใช่คนเห็นแก่เงินนะคะ เทียนเชื่อว่าถ้าจีจริงใจกับเทียน รักเทียน และไม่ทรยศหักหลังเทียน ทำให้แม่มั่นใจว่าจีดูแลเทียนได้ เทียนว่าแม่คงไม่รังเกียจจีหรอกค่ะ มันอยู่ที่จีต่างหาก อยู่ที่ว่าตอนนี้ จีเต็มที่แค่ไหนกับสิ่งที่เราเป็นอยู่” เทียนหยดเอ่ยให้แฟนหนุ่มได้คิด

จีรวัฒน์หน้าเจื่อนไปนิดหนึ่ง ทว่าก็สามารถทำให้มันเป็นปกติได้โดยไว

“ไม่เอาน่า ไม่เอาเรื่องเครียดนะ ไปดูหนังกันดีกว่า เดี๋ยวไม่ทันรอบ เร็วเข้า” เขาเร่งเร้าด้วยไม่อยากตอบคำถามใดๆ ที่เทียนหยดเอ่ยมา เขายังไม่มีคำตอบให้หล่อนหรอก เขาชอบสิ่งที่เป็นอยู่ในตอนนี้ ไม่ต้องดิ้นรนอะไรมากมาย ทำงาน ได้เงิน เที่ยว ถ้ามีปัญหา เขาก็มีคนรักที่แสนดีอย่างเทียนหยดนี่ไงที่คอยช่วยทุกทาง แล้วเขาจะยังดิ้นรนให้ตัวเองต้องเหนื่อยทำไมเล่า ยิ่งการดิ้นรนเอาชนะใจว่าที่แม่ยายด้วยแล้ว มันไม่ชวนให้กระตือรือร้นเลย

เทียนหยดส่ายหน้ายามได้ฟังวาจาว่าที่พ่อของลูก เธอคิดถูกไหมนะที่มาคบคนคนนี้ เขาดูเหมือนไม่อยากใช้ชีวิตร่วมกันกับเธอเลย เขายังคล้ายชายที่เธอเพิ่งคบหาเมื่อหลายปีก่อนไม่มีผิด ไม่มีความกระตือรือร้นในสิ่งใด ไม่ขวนขวาย ไม่ยอมคิดหาเงิน เอาแค่พอมีใช้ไปวันๆ ที่สำคัญกำลังจะถูกตราหน้าว่านอกใจแฟนด้วย ให้ตายเถอะ!

“เทียนจ่ายไปก่อนนะ คราวหน้าจีเลี้ยงเอง”

เทียนหยดยิ้มชืดๆ ให้แฟนหนุ่ม คำว่า จีเลี้ยงเอง คงเป็นคำพูดติดปากจีรวัฒน์ไปแล้ว มันจริงที่เขามักถามว่าเธออยากกินอะไร อยากเที่ยวที่ไหน ดูหนังเรื่องอะไร แต่ทุกครั้ง มักเป็นเธอที่ต้องควักกระเป๋า แต่เธอยอมได้ ยอมได้แบบไม่เคยฉุกใจคิดเลย เพราะรักอย่างไรเล่า รักผู้ชายคนแรกที่เข้ามานั่งในหัวใจ รักแรกพบ รักในความหล่อเหลาและเหมือนผู้หญิงทั่วไปที่ชอบชายรูปงาม ไม่รู้สินะ...แต่รู้สึกว่าวันนี้เธอจะได้เห็นบางอย่างที่แตกต่างไป บางอย่างที่เธอไม่เคยเห็นมันเลยตั้งแต่คบกับจีรวัฒน์มา

___________

สามทุ่มตรง

เสียงหัวเราะเบาๆ ดังขึ้นที่สนามหญ้าด้านหนึ่งที่มีดวงไฟส่องกระจ่าง เทียนหยดเปิดแง้มประตูห้องไว้เล็กน้อย เธออาบน้ำแต่งตัวเสร็จแล้ว เตรียมตัวเข้านอน ทว่าห้องที่ร้อนเกินไปทำให้เธอหลับไม่หลง ขอเอาลมเย็นย่ำยามค่ำคืนพัดผ่านเข้าไปในห้องสักนิดเถิด บางครั้งก็อดถามตัวเองไม่ได้ว่าจะทนไปเพื่ออะไร คอนโดมิเนียมของเธอมีแอร์เย็นฉ่ำรออยู่ แต่ก็นั่นล่ะ เธอทิ้งมารดากับน้องชายไม่ได้หรอก เธอต้องอยู่ที่นี่จนกว่าอะไรๆ มันจะเข้าที่เข้าทาง

เสียงหัวร่อต่อกระซิกของสตรีนางหนึ่งดังแว่วเข้ามาในหู เทียนหยดเปิดประตูออกให้กว้างขึ้น ห้องนอนแม่บ้านนั้นดีอยู่อย่างคือเปิดประตูมาแล้วเจอสนามหญ้าเลย แต่มันเสียก็ตรงที่ พอเปิดออกปุ๊บก็เจอกับสองผัวเมียคู่หนึ่งยืนพลอดรักกันอยู่ สมัตถ์กับราตรียืนอยู่ที่สนาม และเหมือนกับว่าฝ่ายหญิงจะพยายามมิให้ถูกฝ่ายชายหอมแก้ม เธอ ไม่ได้อยากมองฉากรักนักหรอก แต่มันเป็นไปเอง เธอผลักประตูออกให้กว้างที่สุด ยืนพิงมันในท่ากอดอก เฝ้ามองคู่สามีภรรยาต่อ

สมัตถ์ยิ้มกริ่มท่ามกลางแสงไฟในสวนสีเปลวเทียน ส่วนราตรีนั้นอยู่ในอ้อมกอดเขา เขากระซิบข้างหูหล่อน ก่อนจะหยิบบางอย่างออกจากกระเป๋าเสื้อแล้วสวมเข้าที่หูสองข้างของหล่อน จากแสงที่กระพริบล้อแสงไฟ เธอมั่นใจว่ามันเป็นตุ้มหูเพชรเม็ดเล็กๆ และลงท้ายด้วยการที่ราตรียอมให้สมัตถ์จูบอย่างดูดดื่ม

มือข้างขวาของเขาประคองที่ท้ายทอยศรีภรรยา ส่วนมืออีกข้างดันเอวบางเข้าหาตัว สองร่างแนบชิดชนิดที่ว่าแม้มวลอากาศก็มิอาจแทรกระหว่างตัวของทั้งสองได้ ด้วยระยะที่ไม่ได้ห่างมากมายและมุมที่พอเหมาะพอดี เลยทำให้เทียนหยดได้เห็นลิ้นอันมันวาวของสมัตถ์สอดแทรกแลกกันกับลิ้นของศรีภรรยา เธอยืนมองมันราวกับโดนยาสั่ง ร่างทั้งร่างเริ่มชา จุดที่อ่อนไหวที่สุดเริ่มร้อนผ่าวและเต้นตุบๆ ยิ่งพวกเขาจุมพิตกันดูดดื่ม เธอก็ยิ่งรู้สึกได้ถึงความผิดปกติของตัวเองจนนึกอิจฉาราตรีที่ได้ครอบครองจุมพิตนั้นของสมัตถ์ มันคงจะ อร่อย สินะ ไม่อย่างนั้นราตรีคงไม่หลับตาพริ้มแลกจูบกับเขาอย่างดุเดือดหรอก

“บ้าจริง! แอบมองทำไมนะ” ถามตัวเองแล้วยิ่งตกใจ รีบปิดประตูแล้วเอามือทาบที่หน้าอก หัวใจเธอยังเต้นแรง พวงแก้มร้อนผ่าว ต้องรีบเปิดพัดลมแรงๆ แล้วปีนขึ้นเตียงไปสงบสติอารมณ์ ทว่าด้วยอากาศที่ร้อนอย่างกับอยู่ในเตาอบ มันทำให้เธอต้องพาตัวเองในชุดคลุมสีชมพูอ่อน ออกมาจากห้องนอนจนได้

เทียนหยดหอบเอาหมอนหนึ่งใบเข้ามาในตัวบ้าน เธอเดินขึ้นชั้นสอง แทบจะย่องเอาเพราะคนในบ้านเข้านอนกันหมดแล้ว แม้แต่สองสามีภรรยาที่เธอเห็นที่สนามเมื่อครู่ก็ไม่ได้อยู่ที่นั่นแล้ว เธอแลหาห้องมารดา เมื่อเจอประตูบานที่คิดว่าใช่ ก็เดินไปหามัน เคาะประตูสองสามครั้ง มารดาก็ลุกมาเปิด

“หือ...อะไรกันยัยเทียน ยังไม่นอนอีก”

ผกากรองขยี้หูตาถามบุตรสาว นางหลับไปตั้งแต่หัวค่ำพร้อมๆ กับโอบนิธิแล้ว

“นอนไม่ได้แม่ มันร้อน” ว่าพลางสอดกายเข้าไปในห้องมารดา จัดการปีนขึ้นเตียงฝั่งที่ยังว่างอยู่ โดยเหลือพื้นที่ไว้ให้มารดาด้วย

“ตลกน่า เตียงมันเล็ก” ผกากรองว่า ส่ายหน้าน้อยๆ ยามเห็นเทียนหยดทำตัวเหมือนเด็กสาวที่นึกอยากนอนกับพ่อแม่

“ไม่เล็ก...ใหญ่กว่าเตียงหนูอีก นะคะ หนูร้อน...” ทำเป็นอ้อนแล้วตบหมอนป้าบๆ สองสามที ก่อนเอนกายลงนอน

ผกากรองเดินขึ้นมานอนตรงกลาง อึดอัดนิดหน่อยแต่พอทนได้ นางชอบนอนเตียงกว้างๆ เพราะลำพังแค่โอบนิธินอนดิ้น นางก็แทบจะตกเตียงอยู่ทุกวัน