บทที่ 5 พลังจากเด็กเนิร์ด

เทอมต่อมาของปีการศึกษาใหม่...

ในรั้วโรงเรียนสตรีนานาชาติชื่อดัง ข้าวฟ่าง ปรากฏตัวในฐานะแบดเกิร์ลตัวแม่ เธอขับรถสปอร์ตคันหรูมาเรียนตอนเช้า แล้วมักจะหายตัวไปในช่วงคาบบ่าย และมีข่าวลือหนาหูเรื่องการ "เรียกเด็กสาว" เข้าไปในคอนโดส่วนตัว แต่ไม่มีใครรู้เลยว่าเบื้องหลังความเสเพลนั้น คือการรีดเค้นพลังเพื่อใช้ในการวางแผนธุรกิจพันล้านให้ครอบครัว

ไลลา..เด็กสาวมัธยม 5 ห้องคิง ใส่แว่นหนาเตอะ ดูจืดชืดและบ้าเรียนที่สุดในรุ่น เธอแอบมองความมั่นใจของข้าวฟ่างด้วยความอิจฉาและอยากรู้อยากเห็น จนกระทั่งวันหนึ่ง...ข้าวฟ่างยื่นข้อเสนอที่เธอไม่อาจปฏิเสธได้

.....

เย็นวันศุกร์ในห้องสมุดที่เงียบสงัด ข้าวฟ่างเดินเข้าไปหาไลลาที่กำลังนั่งจมหนังสือเรียนกองโต เธอวางกุญแจรถหรูลงบนโต๊ะ พร้อมกับไอแพดรุ่นล่าสุดที่เธออยากได้มานาน

"อยากรู้ไหมว่าเธอต้องทำยังไงถึงจะได้ไอแพดนี้"

ข้าวฟ่างกระซิบพลางเชยคางไลลาขึ้นมาสบตา

"ไปกับฉันคืนนี้ แล้วฉันจะให้เธอได้เรียนรู้สิ่งที่หนังสือเล่มไหนก็ไม่มีบอก แล้วเธอจะได้มันไป"

เมื่อมาถึงคอนโดเพนท์เฮาส์สุดหรู ข้าวฟ่างเปลี่ยนโหมดเป็นครูผู้เข้มงวด เธอจ้องมองไลลาที่ยืนด้วยความตื่นเต้นอยู่กลางห้องนั่งเล่นที่มืดสลัว

"ถอดแว่นออก... แล้วมานี่"

ข้าวฟ่างสั่งด้วยน้ำเสียงทรงอำนาจ... ไลลาทำตามอย่างว่าง่าย ข้าวฟ่างเริ่มบทเรียนแรกด้วยการสอนให้เด็กเนิร์ดอย่างไลลารู้จักการสัมผัส... เธอนำมือที่สั่นเทาของไลลาวางบนร่างกายของเธอ สอนให้รู้ว่าจุดไหนที่ไวต่อความรู้สึก ข้าวฟ่างคอยกำกับทุกจังหวะอย่างละเอียด ตั้งแต่การใช้ริมฝีปากไปจนถึงการใช้นิ้วมือ

"ช้าลงหน่อยไลลา... ใช้ความรู้สึกสิ อย่าใช้สมอง"

ข้าวฟ่างดุเบาๆ เมื่อเห็นไลลาพยายามจะทำตามขั้นตอนเหมือนท่องจำตำรา

บทเรียนเริ่มเข้มข้นขึ้น... ไลลาที่เคยจืดชืดกลับกลายเป็นนักเรียนที่เรียนรู้ไว ความอยากรู้อยากเห็นเปลี่ยนเป็นความกระหาย ข้าวฟ่างปล่อยให้ไลลาได้สำรวจร่างกายเธออย่างเต็มที่ ในขณะที่เธอก็เริ่มรีดเค้นพลังงานจากความสดใหม่ของรุ่นพี่สาวคนนี้

[ Endorphin level: 120%... 150%... ]

พลังงานสีทองวาบขึ้นในดวงตาของข้าวฟ่างท่ามกลางความมืด ไลลาเบิกตากว้างเมื่อเห็นความเปลี่ยนแปลงนั้น เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังถูกมนต์สะกดให้ทำตามทุกอย่างที่ข้าวฟ่างต้องการ

"ดีมาก... คราวนี้เรามาลองทำแบบนี้กัน... นี่เป็นบทเรียนบทสุดท้าย"

ข้าวฟ่างส่งเสียงกระซิบพร่าข้างใบหู... พลางพลิกร่างของไลลาที่นอนหอบอยู่ใต้ตัวเธอให้คว่ำหน้าลงกับเตียงนุ่ม ไลลาตัวสั่นระริกด้วยความสับสนปนตื่นเต้นกับบทเรียนที่ไม่เคยมีในตำราเรียน ข้าวฟ่างเริ่มบทเรียนสุดท้ายด้วยการใช้หมอนหนุนหน้าท้องเธอให้ก้นลอยขึ้นเล็กน้อย แล้วลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียน สอนให้รับรู้ถึงสัมผัสที่รุนแรงกว่าเดิม นิ้วเรียวยาวเริ่มลากไล้จากบั้นเอว ลงไปตามร่องก้นที่ผายโค้ง สอดนิ้วแทรกเข้าไปในส่วนที่อ่อนไหวที่สุดอย่างช้าๆ ไลลาสะดุ้งเฮือก ร่างกายเกร็งกระตุกด้วยความไม่คุ้นชิน แต่กลับมีเสียงครางหลุดออกมาจากลำคออย่างห้ามไม่ได้ ข้าวฟ่างยิ้มมุมปาก เธอรู้ดีว่านี่คือจุดเริ่มต้นของการปลุกสัญชาตญาณดิบ... ในตัวเด็กเนิร์ดคนนี้

"ผ่อนคลายนะคะ... หายใจลึกๆ... แล้วปล่อยให้ร่างกายของเรียนรู้เอง"

ข้าวฟ่างกระซิบสั่ง สวมบทบาทเป็นอาจารย์ผู้ควบคุมในทุกสัมผัส เธอใช้มืออีกข้างเชยคางไลลาให้เงยหน้าขึ้นรับจูบที่ร้อนแรงกว่าครั้งไหนๆ ลิ้นเรียวสอดแทรกเข้าไปในโพรงปากอย่างดุดัน รสจูบแห่งความใคร่ทำให้สมองของไลลาขาวโพลนจนแทบจะหยุดคิด ทุกสิ่งทุกอย่างที่เคยเรียนรู้มาถูกลบเลือนไปสิ้น เหลือเพียงความปรารถนาที่พุ่งพล่าน

ข้าวฟ่างขยับกายเข้าใกล้ ลดสะโพกลงไปใข้หน้าท้องบดเบียดกับก้นของอายที่กำลังเกร็งแน่น ไลลารับรู้ถึงแรงเสียดทานที่รุนแรงขึ้นเรื่อยๆ นิ้วมือข้าวฟ่างที่สอดใส่อย่างอ่อนโยนเริ่มเพิ่มจังหวะเข้าออกอย่างหนักหน่วงและรัวเร็ว เสียงอุ้งมือกระทบโหนกนูนดังขึ้นเป็นจังหวะเร้าอารมณ์ ไลลากรีดร้องออกมาเบาๆ เมื่อความสุขสมถาโถมเข้ามาไม่หยุดยั้ง

นิ้วถูกดึงออกจากร่องกายไลลาอย่างรวดเร็ว ความเสียวทำให้ไลลาขยับก้นตามนิ้วของข้าวฟ่างไปอย่างเสียดาย แต่แล้วข้าวฟ่างก็สอดขาเข้ามาในระหว่างขาของเธอ เนินเนื้อโหนกนูนสัมผัสบดเบียดกัน ปลายติ่งเนื้อถูไถอย่างเสียวซ่าน มันชูช่อชันรับส่งความเสียวระหว่างเธอทั้งสอง ข้าวฟ่างเอี้ยวตัวโน้มใบหน้าลงประกบปากจูบอย่างดูดดื่ม ปากทางสวาทเบื้องล่างก็ประกบกัน บนแลกลิ้น..ล่างแลกกลีบเนื้อ น้ำรักเริ่มหลั่งไหลท้วมท้นออกมาเรื่อยๆ ใบหน้าของข้าวฟ่างเรียบเฉย ในขณะที่ไลลาสะบัดหน้าเร่าๆ จากความเสียวสุดขีด ดวงตาสีอำพันของข้าวฟ่างเปล่งประกายสีทองเจิดจ้าขึ้นเรื่อยๆ ราวกับกำลังดูดซับพลังงานมาจากทุกขุมขนของไลลาที่กำลังบิดเร่าอยู่ใต้ร่างเธอ

"ดีมาก... ไลลา... เก่งมาก"

ข้าวฟ่างพึมพำชื่นชมพลางเร่งจังหวะให้เร็วขึ้นอีก สังเกตเห็นตัวเลขพลังงานจากเอ็นโดฟินที่ลอยอยู่พุ่งทะยานเกิน 200% ไปแล้ว เธอรู้สึกเหมือนสมองกำลังถูกอัปเกรดขึ้นเรื่อยๆ ความคิดเรื่องธุรกิจมูลค่าหลายพันล้านที่เคยซับซ้อนกลับชัดเจนแจ่มแจ้งราวกับเป็นเรื่องง่ายดาย ไลลาเงยหน้าขึ้นมองข้าวฟ่างด้วยแววตาพร่าเลือน เธอเห็นแสงสีทองที่เปล่งประกายจากดวงตาของแบดเกิร์ลผู้เป็นรุ่นน้อง ความสุขสมที่ถาโถมเข้ามาทำให้เธอเสียวซ่านจนไม่อาจหยุดได้

จนกระทั่งเสียงกรีดร้องสุดท้ายของไลลาดังขึ้นพร้อมกับน้ำรักที่เปรอะเปื้อนเตียงนอน ข้าวฟ่างถอนกายออกอย่างเชื่องช้า ดวงตาของเธอกลับมาเป็นปกติพร้อมกับรอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความพึงพอใจ เธอนอนหอบหายใจอยู่ข้างๆ ไลลาที่นอนหมดเรี่ยวแรง เหมือนเด็กสาวเนิร์ดคนนี้ได้ผ่านพิธีเริ่มต้นสู่โลกใบใหม่ที่ไร้ขีดจำกัดไปแล้ว

.....

ไลลานอนมองแผ่นหลังของข้าวฟ่างที่เดินเข้าห้องน้ำไปอย่างเหม่อลอย เธอรู้สึกเหมือนเพิ่งผ่านความฝันอันแสนเร่าร้อน รสสัมผัสของข้าวฟ่างยังติดอยู่ทั้งที่ริมฝีปากทั้งบนและล่าง แม้จะรู้ดีว่ามันคือการซื้อขาย หรือการแลกเปลี่ยน แต่หัวใจของเด็กสาวเนิร์ดคนนี้สั่นคลอนไปเสียแล้ว

ข้าวฟ่างแต่งตัวเสร็จในชุดที่ดูดีเหมือนเดิม เธอหันมามองไลลาที่นอนอยู่บนเตียงอีกครั้ง

"รถจอดรออยู่ข้างล่าง ถ้ายังไม่ไหวก็นอนพัก หรือจะให้คนขับรถจะไปส่งเธอที่หอพักก่อนก็ได้... แล้วเจอกันวันจันทร์ที่โรงเรียนตามปกตินะ"

ประตูห้องปิดลงพร้อมกับความเงียบ ข้าวฟ่างเดินออกมาด้วยความรู้สึกปลอดโปร่ง สมองของเธอแล่นปราดพร้อมสำหรับการประชุมบอร์ดบริหารทางไกลแล้วในค่ำคืนนี้ เธอไม่ได้รู้สึกผิด และไม่ได้รู้สึกรัก... เธอแค่รู้สึกว่า..เสร็จสิ้นภารกิจ..."

......