LOGINชลกมลขาสั่นเมื่อเดินไปหยุดอยู่ตรงหน้าห้องของพี่เขย เธอลังเลชั่วนาทีก่อนจะผลักเข้าไป เธอตัดสินใจแล้วที่จะบอกกับเขาว่า...
“ล็อคประตู แล้วมานี่สิจ๊ะ”
เสียงทุ้มดังสั่ง เมื่อเธอผลักเข้าไปในห้อง ชลกมลล็อคประตูตามที่เขาบอก ขาของเธอก้าวเข้าไปหาเขาอย่างไม่รู้ตัว ตาคมกริบนั่นมองจ้องสะกดเธอ ราวกับงูที่กำลังสะกดเหยื่อของมัน
“เมียจ๋า รู้ไหมว่าวันนี้ผัวเงี่ยนหาเมียทั้งวัน”
ร่างงามถูกตวัดรัดเข้าไปในอ้อมอกเขา เธออยู่บนตักเขาที่เก้าอี้นั่งตัวใหญ่นั่น พร้อมกับคำพูดในแบบที่ทำให้เธอถึงกับร้อนผ่าว อา...เขาพูดแบบนี้กับเธออีกแล้ว แต่ทว่า...เธอไม่ได้รังเกียจมัน กลับร้อนเร่าไปกับมันได้อย่างไม่น่าเชื่อ
“พี่อ๋อ ระ...เรา อื้อ”
ริมฝีปากผ่าวร้อนประกบลงมาดูดดื่มกลืนกินเธอ เขาปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตของเธอออกแล้วล้วงมือเข้าไปกอบกำขยำเต้าเต็มล้นมืออย่างเมามัน สะโพกมนที่นั่งทับอยู่บนตักเขา รับรู้ว่ามีบางอย่าง ผงาดแข็งขึ้นมาทิ่มเธอ
“รู้ไหมว่าประชุมแทบไม่มีสมาธิ คิดถึง...แต่นมหอมๆ ของเมีย”
“อ๊า...พี่อ๋อขา”
เธอครางเมื่อเขาก้มหน้าลง แล้วจับนมเธอขึ้นมาดูดแรงๆ โอ...หัวของเธอหมุนคว้าง คำพูดเป็นร้อยพันถูกกลืนหาย สติของเธอถูกกระชากให้หลุดลอย
“อยากไหม?” เสียงพร่าถามบนอกอิ่ม ตวัดลิ้นเลียเม็ดยอดจนมันแข็งชันและแดงก่ำ
“หืม...อยากหรือเปล่า อยากให้พี่เอาอีกไหม”
“พี่อ๋อ อ๊า...ชลเสียว”
“เรียกผัวสิ พี่ชอบฟังคำนี้จากปากเมีย”
“ผัวขา อื้อ อย่าดูดแรง อ๊า”
ร่างงามเกร็งขึ้นทั้งร่าง เมื่อเขาดูดยอดจนมันแดง เลียเร็วๆ จนเธอเสียวซ่าน
เขายังคงดูดดื่มเมามันกับนมคู่นั้น ฟัดจนมันแดงก่ำ ผิวขาวๆ นั้นขึ้นรอยมือของเขาและรอยจูบของเขา อนพมองมันด้วยนัยน์ตาฉ่ำเยิ้ม เขาชอบหล่อนจริงๆ หล่อนตอบสนองเขาได้อย่างถึงแก่น รูปร่างของหล่อนก็แสนจะนุ่มนิ่มเต็มมือ
ยิ่งตรงนั้น....
เขาประคองให้เธอนั่งบนเก้าอี้ ก่อนจะแยกขาของเธอให้เกยบนพนักทั้งสอง เปิดอ้าเต็มที่ ชลกมลกึ่งนั่งกึ่งนอนบนเก้าอี้ตัวโต ผิวขาวจัดตัดกับสีเข้มของเก้าอี้ทำงานของเขา มันยั่วใจให้เต้นกระหน่ำ
แข็งจนแทบจะแตก
ตาของเขามองน้ำใสๆ ที่เยิ้มเปียกออกมาจนแฉะกางเกงใน แลบลิ้นออกมาเลียริมฝีปากที่แห้งฝาก เขามองจ้องแต่ตรงกุหลาบกลีบอูมล้น อา...ตรงนี้น่าดูดเลียไม่แพ้นมอิ่มล้นมือนั่น เขาดึงรูดกางเกงในลูกไม้ของเธอออก เปิดกลีบสาวให้ดูจะ จะชัดแจ้ง เธอยังมีสีสันแดงเรื่อ คงจะไม่ค่อยได้ใช้งานสักเท่าไหร่ ยังไม่ค่อยบอบช้ำมากนัก
แต่ต่อไปนี้เขาจะใช้...งานให้หนำใจ
“ซี๊ด พี่อ๋อขา พี่อ๋อ ผัวขา...โอ้ว ชลเสียว เสียวเหลือเกิน”
ร่างงามถึงกับกระตุก เกร็งไปทั่งร่าง ครางออกมาดังๆ อย่างไม่กลัวว่าใครจะได้ยิน เมื่อเขาก้มหน้าลงมา ดูดชิมกุหลาบกลีบแย้ม มีเพียงเสียงดูดเลียดังยิ่งกระตุ้นอารมณ์อันร้อนสวาท ให้ยิ่งทวีไหม้
“อ๊า...อ๊า”
เธอเสร็จคาปากเขา หายใจแทบจะเป็นหอบ เขาหัวเราะชอบใจแล้วลุกขึ้นมาจากการคุกเขา เขาดึงให้เธอนั่งซ้อนตักเขาอีกหน แต่หนนี้เป็นการประกบหันหน้าเข้าหาเขา ชายหนุ่มสอดแขนเข้าใต้ต้นขาอวบ แล้วค่อยยกเธอขึ้น แหวกกลีบสาวให้อ้าออก เพื่อจะได้ดูดกลืนความแข็งแกร่งที่ชูชันอย่างรอคอย
“โอ้ว...ผัวขา เสียว อ๊า...แน่นไปหมดแล้ว”
“โยกแรงๆ เอาให้แตกอีกหน เอาให้ผัวแตกคาของเมีย...ซี๊ด”
เขาตบสะโพกเธอ แล้วชลกมลก็เริ่มขยับตัว ควบขี่เขา เธอรั้งบ่าเขาไว้เป็นหลัก กำหนดจังหวะด้วยตัวเอง แต่เมื่อไม่ทันใจ มือใหญ่สองข้างก็จับสองแก้มก้นกำหนดจังหวะให้เธอขยับขึ้นลงแรงๆ
เอี๊ยด เอี๊ยด เอี๊ยด
เสียงเก้าอี้ทำงานดังเป็นจังหวะ คลอด้วยเสียงครางของคนทั้งสอง แน่ล่ะไม่มีใครได้ยินเสียงแห่งความหฤหรรษ์นี่ เพราะอนพไล่เลขานุการของเขาให้กลับไปก่อนที่เธอจะเข้ามา และนี่คือเวลาเลิกงานแล้ว
“ชลไม่ไหวแล้ว เมียไม่ไหวแล้ว”
“อื้อแรงๆ อา อีกนิด โอ้ว”
สองเสียงดังประสาน เมื่อถึงจุดแห่งฉิมพลีพร้อมกัน ชลกมลนั่งซบกับอกเขาอย่างหมดเรี่ยวหมดแรง เขายังคงแช่...คาไว้ในตัวเธอ ไม่ยอมเปลี่ยนท่า ไม่ยอมปล่อยเธอ
“พี่อ๋อ...ระ...เรา”
“ทำไมจ๊ะ”
เสียงทุ้มเอยถาม พร้อมกับไล่จมูกโด่งไปตามแก้มนุ่ม อา...มันแสนจะคุ้มค่าจริงๆ ที่เขาล่อลวงเธอได้สำเร็จ ชลกมลร้อนแรง และไม่ตกใจกับความดิบเถื่อนของเขา เขาไม่ต้องอั้น...ต้องแสดงความสุภาพต่อหน้าเธอ ไม่เหมือนภรรยา ที่เขาเผลอพูดสบถแรงๆ ไปหน ขานั้นก็ตกอกตกใจ ตื่นกลัวมากมาย แถมร้องไห้จนเขาหมดอารมณ์ และความจืดชืด สุภาพเกินไปของธารกมล มันทำให้เขาเบื่อ ให้ทำอะไรก็ตกใจ อายจนแทบจะเป็นลม หึ! เหมือนคนชอบกินแกงเผ็ดจัดๆ แล้วหันมาระงับใจกินแกงจืด มันทำให้เขาต้องแอบมีเล็กมีน้อย เพราะรสนิยมทางเพศไปคนล่ะทาง
แน่ล่ะ แต่ลึกๆ แล้วเขาก็รักเธอ ไม่อย่างนั้นก็คงจะไม่แต่งงานและมีทายาทกับเธอ
แต่เรื่องเซ็กซ์ เขาก็ต้องหาปรนเปรอตัวเองบ้าง
และตอนนี้มันกำลังลงตัวที่คนในอ้อมแขน ยอมรับตรงๆ เลยว่าเขาหลงเธอ อยากได้แล้วอยากได้อีก และเขากำลังหาทางตะล่อมให้เธอยินยอมพร้อมใจไปกับเขาด้วย
ดูท่าแล้วว่าชลกมลเองก็จะติดเซ็กซ์และหลงใหลเขาไม่แพ้กัน
“เรื่องของเรา เอ่อ...พี่อ๋อขา ชล ชลสับสนไปหมดแล้ว เราไม่ควรทำแบบนี้อีก อุ๊ย พี่อ๋อ อย่าบีบนมเมีย”
เธอเผลอคราง เมื่อฝ่ายนั้นดูเหมือนจะไม่ค่อยได้ฟังเธอนัก เขาบีบเคล้นเต้าอวบไปด้วย แล้วไล้เลียใบหูเธอมันทำให้เธอขนลุกซู่ สติถูกปลิดไปจากตนอีกหน
อา...เธอชอบรสชาติของเขา
เธอลืมภาวิชไปดับสิ้น ลืมเวลาหลายปี หลายหนที่เคยได้เสพสุขกับภาวิช แค่อนพจูบเธอก็เหนือกว่าสิ่งที่ภาวิชทำทั้งหมด
เขาเก่ง และ ถึงอกถึงใจเธอเหลือเกิน
แต่เขาเป็นผัวของพี่สาว...
เสียงนี้ยังคงย้ำเตือนดังขึ้น ในสติที่แทบจะหลุดอีกหนของเธอ
“ทำไมละ ทำไมจะทำไม่ได้ น้องชลเป็นเมียพี่แล้ว หืม? ผัวกับเมียทำไมจะเอากันไม่ได้”
“ไม่สิคะ พี่อ๋อมีเมียแล้ว แล้วเมียของพี่อ๋อก็คือพี่สาวของชลด้วย”
เธอทุบอกเขา พยายามดึงมือเขาออกจากอกอวบ และพยายามขยับตัวออกจากเขา แต่ก็ยากนัก เพราะเขาดึงไว้ และยากนัก เพราะใจส่วนลึกของเธอยังอยากอยู่ตรงนั้น
“เมียพี่ก็ส่วนเมียพี่ น้องชลก็ส่วนน้องชล น้องชลจ๋า รู้ไหมว่าพี่อยู่กับธาร เราอยู่เหมือนรอวันเลิก แค่ธารเกิดท้องขึ้นมาเท่านั้น”
“พี่อ๋อ”
ชลกมลตาโต เธอคิดไม่ถึงว่าจะได้ยินเรื่องอะไรแบบนี้ ธารกมลไม่เคยบอกเล่าว่าขัดเคืองอะไรกับสามี มีความสุขมากด้วยซ้ำ กับทายาทที่กำลังจะเกิด
นางกวางกำลังจะตกบ่วงของนายพราน...
“พี่น่ะแอบรักน้องชลมาตั้งนาน ใจสลายเมื่อรู้ว่าน้องชลจะแต่งงาน แต่ก็นึกดีใจที่น้องชลเลื่อนงานแต่ง”
ปากพูดไป มือก็บีบเต้านั้น ปัดป่ายปลายยอดจนมันแข็งชัน บางส่วนของเขากำลังฟื้นขึ้นมาแข็งขึงอีกครั้ง และชลกมลที่ยังมีเขาอยู่ข้างในก็รับรู้ถึงความแข็งนี้ มันเริ่มคับแน่นอีกหน เธอสูดปาก เมื่อสิ่งนั้นเติมเต็มเธออีกรอบ
“พะ...พี่อ๋อ มัน...อา...มันเป็นไปได้ยังไง”
“หึๆ หมายถึงเรื่องที่พี่รักน้องชล หรือเรื่อง...”
เขาจับสะโพกของเธอขยับขึ้นลง เธอถึงกับครางเพราะการเสียดสี หน้านวลแดงก่ำ
“มันแข็งเพราะเมีย มันเป็นกับเมียคนเดียว กับคนอื่นไม่เคยเป็น”
ว่าแล้วก็ขยับตัวเธอให้เสียดสี เสียวซ่าน
“อะ...อ๊า”
“พี่รักน้องชล อยู่กับพี่นะ อยู่ให้พี่รัก...พี่จะทำให้น้องชลมีความสุข”
หูของชลกมลอื้อไปหมด
แม้เธอจะไม่ตอบรับเขาว่าเธอตกลงหรือปฏิเสธ
แต่การยินยอมให้เขาเสพสมกับเรือนร่างของเธออีกหน เหมือนจะเป็นคำตอบแล้ว
หกเดือนต่อมา“พี่บิ๊ก...ไส้กรอกไหม อร่อยนะ” “อันเดียวพี่ไม่พอกิน ขอทั้งถุงเลยก็แล้วกัน”มือนั้นคว้าแย่งถุงพลาสติกบรรจุไส้กรอกทอดไปจากมือเธอ บุษภรณ์ปล่อยให้เขาได้ไป แล้วนั่งมองเขาที่กินมันตุ้ยๆ อย่างน่าอร่อย พลางยิ้ม“เอาอีกไหมล่ะ เดี๋ยวจะไปซื้อเพิ่มมาให้อีก”“อื้อ เอา”เธอลุกขึ้นไปซื้อมาให้เขาอีกหนึ่งชุด แล้วนั่งมองเขากิน ภาวิชเงยหน้าขึ้นจากถุงไส้กรอก แล้วหันมามองเธอ“มองอะไร?”“พี่บิ๊กกินได้แบบนี้ค่อยสบายใจหน่อย กินเยอะๆ นะ บุ้งชอบมองพี่กิน”“หึๆ เดี๋ยวจะให้เลี้ยงเลยนี่”“เลี้ยงได้นะ” บุษภรณ์ว่า แล้วล้วงกระเป๋าสตางค์ใบเล็กของเธอออกมา ยื่นส่งให้เขา“เอ้าให้หมดกระเป๋าเลย ขอแค่พี่บิ๊กกลับมาร่าเริงอีกหน กินเก่งอีกหน พูดมากอีกหน บุ้งยอมเปย์”“ขอบใจนะบุ้ง ที่อยู่ข้างพี่ตลอด...”เขาดึงเธอมากอด บุษภรณ์ขัดขืนเล็กน้อย แต่ก็ยอมให้เขากอดไว้ เธอพึมพำอุบอิบกับอกกว้างนั่น“อื้อ...บุ้งทิ้งพี่บิ๊กไม่ได้หรอก”“บุ้งรักพี่มากกว่าพี่ชายหรือเปล่า” ๆ เขาก็ถามแบบนั้น ทำให้บุษภรณ์ถึงกับตัวแข็ง หน้าเธอแดงซ่านขึ้นมาทันที นึกดีใจที่เขากอดไว้แบบนั้นเพราะเขาจะได้ไม่ต้องเห็นหน้าของเธอที่ฟ้องอาการพิรุ
“ธารฟังกันก่อนสิ ธาร คุณจะทำแบบนี้กับผมไม่ได้นะ ผมไม่ให้คุณหย่า”อนพถึงกับก้มลงคุกเข่า กราบขอโทษภรรยา หากเธอเมินมองไปทางอื่นที่ไม่ใช่ใบหน้าของเขา น้ำตาของเธอตอนนี้ไม่ไหลสักหยด เขาทำกับเธอได้อย่างไร?ถ้ากับผู้หญิงคนอื่น...มันอาจจะให้อภัยกันได้ แต่นี่คือน้องสาวแท้ๆ ของเธอเธอหลับตา สั่นหน้า แล้วเอ่ยเสียงเบาหวิว พร้อมกระชับลูกน้อยในอกที่กำลังหลับตาพริ้ม“ธารจะหย่า”“โธ่...ธาร ขอร้องเถอะ อย่าเพิ่งหย่าตอนนี้ พี่กำลังโดนกระแสโจมตีหนักเลย มันลามไปถึงการบอยคอดต์หลายอย่าง พี่จะแย่เอาถ้าธารหย่า มันคือการยอมรับว่าเป็นเรื่องจริง แล้วเรื่องนั้น แบบ...พี่กลบข่าวได้ ว่าเป็นการตัดต่อ การใส่ร้ายอะไรก็ได้ แต่ถ้าธารหย่าพี่ก็จะแก้ตัวอะไรไม่ได้เลย”“เรื่องของคุณ”คำเรียกสรรพนามของเขาช่างห่างเหินเหลือเกิน อนพมองหน้าเธอ แต่เธอเมินไปทางอื่นไม่มองเขา เขาหวังจะเห็นน้ำตา...เพราะมันจะแสดงบ้างว่าเธอมีเยื่อใย แต่เขาก็ไม่ได้เห็นหยดน้ำล้ำค่าเล่านั้นสักนิด“ธาร...โธ่...ธาร พี่รักธาร รักยัยหนู กับชล...มันคือความใกล้ชิดนะธาร พี่ไม่ได้รักเค้า แล้วเค้าก็...เป็นฝ่ายมายั่วพี่ก่อนด้วย ทั้งหมดพี่ไม่ได้ตั้งใจ ไม่ได้ต
“ยินดีด้วยนะ บิ๊ก ชล”“รักกันไปนานๆ นะ คู่ประวัติศาสตร์ของรุ่น”“มีตัวเล็กไวๆ น้า”คำอวยพรมากมายมีให้กับคู่บ่าวสาว บรรยากาศในงานช่างแสนอบอุ่นและหรูหรา ชลกมลเป็นเจ้าสาวที่สวยที่สุดในรุ่นเพื่อนๆ เลยก็ว่าได้ งานนี้มีเพื่อนร่วมรุ่นของเขาและเธอตอนเรียนมหาวิทยาลัยมาเป็นจำนวนมาก แทบจะเหมือนงานเลี้ยงรุ่นกลายๆ งานเลยเต็มไปด้วยความสนุกสนาน งานพิธีผ่านไปอย่างราบรื่น สวยงาม บิดามารดาของชลกมลก็ยิ้มปลื้มที่ลูกสาวคนเล็กเป็นฝั่งเป็นฝาเสียที ธารกมลเองวันนี้ไม่ได้มางานของน้อง เพราะเธอต้องดูแลลูกสาวตัวน้อย ที่ไม่สบาย แต่ก็ขอให้มารดาส่งบรรยากาศในงานมาให้ดูเรื่อยๆ นึกปลื้มและภูมิใจแทนน้องสาวนัก อนพเป็นตัวแทนของเธอ ช่วยเหลือเตรียมงานจนลุล่วงมาถึงวันนี้อย่างสวยงาม เธอนึกดีใจที่สามีรักน้องสาวของเธอ อนพเคยบอกกับเธอว่าเอ็นดูชลกมลเหมือนน้องแท้ๆ “เหนื่อยไหมชล” เจ้าบ่าวสะกิดถาม ชลกมลสั่นหน้าน้อยๆ แล้วยิ้มสดใสส่งให้เขา คำชมเกี่ยวกับงานของเธอ รูปโฉมความงามของเธอ พิธีที่ราบรื่นสวยงาม มันทำให้ชลกมลมีความสุขในวันนี้เป็นอย่างมาก แม้เจ้าบ่าวที่ยืนข้างเธอนั้น จะเป็นคนที่เธอแทบจะไม่เหลือความพิศวาส หรืออยากจะครองคู
“อื้อๆ เดี๋ยวลองถามให้ก็แล้วกัน พี่อ๋อคงจะสั่งนั่นล่ะ มีอะไรอีกไหมบิ๊ก”“เรื่องวีดีโอพรีเซนเทชั่นของเราที่ถ่ายไว้ บิ๊กส่งให้ชลดู ชลอยากจะให้ปรับให้เพิ่มตรงไหนไหม?”“ไม่อะ ก็ดีอยู่แล้ว”“เรื่องรูปในงาน ชลเลือกแล้วหรือยังจ๊ะ ว่าจะเอารูปไหนบ้างที่จะตั้งโชว์ รูปที่บิ๊กเลือกๆ ไว้กลัวไม่ถูกใจชล”“เลือกไปได้เลย บิ๊กเอารูปไหน ก็ตามใจบิ๊ก”“เอ่อ...”“แค่นี้นะบิ๊ก ชลมีธุระอะ ต้องดูหลานให้พี่ธาร พักนี้คงยังไม่ได้กลับบ้านหรอก นี่ชลก็ออกมาซื้อของเพิ่ม ไม่สะดวกคุย ไม่สะดวกแชทเท่าไหร่ บิ๊กจัดการไปเลยจ้ะ เราจ้างมืออาชีพมาทำ จ่ายไปขนาดนั้น ยังไงงานก็ออกมาดีอยู่แล้วล่ะ”“จ้ะ...งั้นบิ๊กไม่กวนนะ”“อือ แค่นี้นะ จัดการเองไปได้เลย ไม่ต้องถามชล ทุกอย่างตามใจบิ๊ก”เธอตอบเหมือนจะเอาใจเขา แต่จริงๆ คือปัดรำคาญ และตัดปัญหาไม่ให้เขาโทรมากวนใจเธออีก เมื่อเขาวางสายลง ชลกมลก็ถอนหายใจพรืดใหญ่ เธอเร่งความเร็วของรถให้มากขึ้น เพื่อตรงไปยังเป้าหมายเธออาสามารับพี่เขยที่สนามบิน ตอนนี้ธารกมลป่วยเป็นไข้หวัดใหญ่ต้องนอนในโรงพยาบาล ยัยหนูตัวน้อยอยู่ในมือพี่เลี้ยง เป็นโอกาสเล็กๆ ของเธอ ที่จะได้อยู่สองต่อสองกับอนพบ้าง
“พี่บิ๊กลองกล้องตัวใหม่ของบริษัทเราหรือยัง”เบญภรณ์เอ่ยถามขึ้น ขณะที่รับประทานอาหารกลางวันด้วยกัน ภาวิชเลื่อนจานอาหารออกหลังจากที่กินไปได้ครึ่งจาน แน่ล่ะ...ตอนนี้เขากำลังไดเอต อยากจะน้ำหนักลดลงอีกสักนิดหน่อย ก่อนถึงวันวิวาห์ ที่ใกล้จะมาถึงแล้ว วันที่เขารอคอย...“พี่ลองเอาไว้ในห้องครัว ห้องนอน แล้วก็ห้องโถง สามจุดน่ะ”เขาเปิดแอพพิเคชั่นให้กับหล่อนได้ดูถึงความคมชัดของกล้อง“มันควบคุมการทำงานให้หมุนได้ 360 องศา จากตรงนี้ด้วยนะ โปรแกรมก็ใช้ได้ดีเลยล่ะ ทดลองมาแล้วสองวัน แต่หัวหน้าบอกให้พี่ติดไว้สักเดือน ดูเอฟเฟคจากการใช้งานไปด้วย”“ถ้าเกิดว่ามันใช้งานได้ดี น่าจะขายดีเลยเนาะ แต่ราคามันก็...ตามคุณภาพนะพี่อ๋อ เราคงจะต้องเหนื่อยกันหน่อยกับการกระตุ้นยอดขาย”เบญภรณ์ว่า ตอนนี้หัวสมองของเธอเริ่มแล่นไหลไปแล้วว่า ควรจะนำกล้องระบบความปลอดภัยนี้ ไปเสนอที่ไหนได้บ้าง ราคาของมันค่อนข้างสูง คงจะเน้นบริษัทขนาด ห้างร้าน และกลุ่มคนที่มีฐานะ ถึงจะมีกำลังซื้อ “อืม...คนแรกที่พี่จะเสนอขายก็คือพี่อ๋อนี่ล่ะ” ภาวิชว่า เบญภรณ์หัวเราะคิก แล้วเอ่ยแหย่หยอก“แหม...หนนี้ปูพรมคนกันเองเลยนะพี่บิ๊กยอดทะลุแน่ๆ ได้คุ
พี่ว่าเราควรห่างกันสักพัก พี่มีจะต้องไปประชุมที่ต่างประเทศ ช่วงที่ธารอาจจะคลอดพอดี พี่ฝากชลดูแลหลานด้วยนะจ๊ะ เมียรัก ส่วนเรื่องข่าวในเพจ เราก็ทำเงียบๆ กันไป เดี๋ยวก็ซาไปเองเขาตอบข้อความของเธอมาเพียงแค่นี้ ไม่มีคำอธิบายใดๆ ว่าสาวๆ ที่เธอแคปส่งไปให้เป็นใคร แต่ก็ช่างเหอะ ไม่ใช่เวลาจะมาไล่บี้เขาตอนนี้ชลกมลถอนหายใจอย่างหงุดหงิด เธอปฏิเสธการเล้าโลมจากภาวิช โดยบอกว่าเธอกำลังจะมีประจำเดือน แล้วก็หนีออกมานั่งเล่นที่ระเบียงรับลม เขาขอถอยห่างจากเธอก่อน งดการใกล้ชิดในพักนี้...แล้วเธอจะทนได้ไหมนะเธอหลงเขาเธอรักเขามากชลกมลกัดริมฝีปาก น้ำตาคลอตาขึ้นมาอย่างน้อยใจ เธอส่งข้อความหาเขาเป็นการตัดพ้อต่อว่า รอเขาตอบกลับมา รอ และรออย่างอแง แค่พักเดียว ไม่กี่อาทิตย์ ทุกอย่างก็จะกลับมาเป็นเหมือนเดิม รอให้งานแต่งของชล และธารคลอดก่อน...พี่ว่าข่าวก็จะเงียบๆ ไป เราก็จะเหมือนเดิมพี่อ๋อรักชลไหม?รักสิ รักมาก รักกว่าพี่ธารไหม?เธอถามไปแล้วกลั้นใจรอคำตอบ พี่ขาดชลไม่ได้ ส่วนธาร เขาก็อยู่ในที่ของเค้า ไม่เกี่ยวกัน ไม่มีใครแทนที่ใครได้พี่อ๋อรักเมียคนนี้ไหมบอกแล้วว่ารัก พอเถอะชล อย่าเพิ่งมาถามอะไร






![โฉมงามร้อนราคะ [BDSM] + [NC30+] + [PWP]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
