Share

บทที่ 59

Author: โม่เสียวชี่
เมื่อเฉียวเนี่ยนฟื้น ทุกอย่างเบื้องหน้ายังคงมืดมิด ดวงตาของนางราวกับถูกอะไรบางอย่างปิดไว้

นางเผลอยกมือขึ้น แต่กลับพบว่ามือทั้งสองข้างถูกมัดไว้ด้วยกัน

นางจึงนึกขึ้นได้ในทันทีถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในโรงน้ำชา!

ฉะนั้นยามนี้ นางอยู่ที่ใดกัน?

นางน่าจะนอนอยู่บนเตียงนิ่มๆ และยังพอได้ยินเสียงอึกทึกครึกโครมจากด้านนอก

นางอยู่ที่ถนนชุนซาน!

ที่นี่ น่าจะเป็นโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่งบนถนนชุนซาน!

เพียงแต่นางถูกปิดตา จึงไม่แน่ใจว่าตัวเองอยู่ที่ใด และไม่รู้ว่าบัดนี้เป็นเวลากี่ยามแล้ว

นางถูกจับตัวไปนานแค่ไหนแล้วเนี่ย?

ขณะที่กำลังครุ่นคิดอยู่นั้น เสียงเปิดประตูก็ดังขึ้น

ชายทั้งสองกลับมาแล้ว

เฉียวเนี่ยนได้ยินเสียงฝีเท้าของหนึ่งในนั้นเดินเข้ามาหานาง ดูเหมือนจะมาตรวจสอบว่านางตื่นแล้วหรือไม่

นางไม่กล้าขยับตัว

โชคดีที่อีกฝ่ายไม่ได้สังเกตเห็นว่านางตื่นแล้ว เพียงแค่หัวเราะออกมาแล้วพูดว่า “พี่ใหญ่ ยานอนหลับที่พี่ซื้อมารอบนี้ใช้ได้เลย!” แล้วเดินออกไป

“ใช่! ได้ยินมาว่าเป็นยาจากสำนักราชาโอสถ”

เสียงปนกลิ่นสุราลอยมา คนทั้งสองเริ่มดื่มสุรา

“พี่ใหญ่ พี่ว่าทำไมข้างนอกถึงมีทหารจำนวนมากเพียงนี้? จะไม่ใช่มาตามจับเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter
Comments (1)
goodnovel comment avatar
사랑_ยุน จองฮัน
อิพี่ชายทำ หัวขวดจริงๆ
VIEW ALL COMMENTS

Latest chapter

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1010

    ฉู่จืออี้ในสนามรบเป็นเช่นไร แคว้นจิ้งล้วนรู้กันทั่วกลุ่มชนเตอร์กิกได้ยินชื่อก็ขวัญผวา แม้แต่แคว้นถังที่ไม่เคยประมือกับเขาก็ยังยำเกรงอยู่มากแต่ฉู่จืออี้นอกสนามรบเล่า เป็นเช่นไร?ไม่ถนัดการเจรจา?ซื่อตรง?นั่นคือคำกล่าวจากผู้ที่สนิทกับเขาเท่านั้นส่วนคนที่ล่วงเกินเขาจะลงเอยอย่างไร ไม่เคยมีใครได้เห็นมาก่อนฉู่จืออี้คิดว่าวันนี้ควรให้พวกเขาได้ประจักษ์กับตาตนเองแล้วชายที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้าเจ็บจนหน้าเขียว เพียงอ้าปากก็มีเลือดทะลักออกมา ไม่อาจพูดสิ่งใดได้นัยน์ตาเขาเบิกกว้าง มองฉู่จืออี้ที่ยืนอยู่สูงกว่ากำลังมองเขาด้วยแววเหยียดหยาม ใบหน้าดุดันเย็นชาราวกับกำลังมองศพอยู่หนึ่งร่างว่าตามเหตุผล เขาไม่ควรจะกลัวในฐานะมือสังหารที่ถูกฝึกให้เป็นนักรบพลีชีพมาตั้งแต่เด็ก เขาเคยรับโทษทัณฑ์สารพัด เคยลิ้มชิมความเจ็บปวดมากมายแม้ในยามที่กระดูกอกแตก เขาก็ยังทนได้ทว่าดวงตาคู่นี้ กลับทำให้เขารู้สึกดั่งกำลังประจันหน้ากับพญายม ความหวาดกลัวที่ผุดขึ้นมาจากก้นบึ้งหัวใจทำให้ทั้งร่างสั่นสะท้านไม่อาจหยุดยั้งราวกับว่า แม้ตายไปแล้ว ก็ยังไม่อาจหลุดพ้นจากกำมือของเขา!“คุณหนูเจ้าขา!”ด้านข้าง เสียงร

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1009

    หนิงซวงยังคงไม่ยอม “คุณหนู! บ่าวไม่ไปเจ้าค่ะ!”แต่เฉียวเนี่ยนกลับหันหลังมา จับมือหนิงซวงแล้วยิ้มเล็กน้อยกล่าวว่า “เด็กดี เชื่อฟังหน่อย ไปที่จวนอ๋องหาท่านอ๋องซะ”วันนี้ แม้ว่าใต้เท้าเมิ่งจะวางกลอุบายอันเงอะงะไว้มากนัก ดูท่าแล้วคงไม่กลัวฉู่จืออี้ แต่ประโยคนี้กลับทำให้หนิงซวงมีความหวังขึ้นมาบ้าง ว่าหากนางกลับไปหาฉู่จืออี้ คุณหนูก็จะรอดแล้ว!ดังนั้นหนิงซวงถึงพยักหน้าเล็กน้อย “ถ้าเช่นนั้นคุณหนูโปรดระวังตัว บ่าวจะรีบกลับมาช่วยคุณหนูอย่างเร็วที่สุด!”"ได้สิ!"เฉียวเนี่ยนยิ้ม หนิงซวงจึงรีบก้าวออกไปเพียงแต่ก่อนจากไป นางยังไม่ลืมจะหันไปขู่ใส่ชายผู้นั้น “ทางที่ดี เจ้าอย่าได้แตะต้องคุณหนูของข้า มิฉะนั้นท่านอ๋องจะต้องถลกหนังแล้วหักกระดูกเจ้าแน่! ฮึ!”แต่เห็นได้ชัดว่าชายผู้นั้นไม่ได้ใส่ใจกับคำพูดของหนิงซวงเลยแม้แต่น้อยเขาก้าวเข้ามาอย่างช้าๆ เดินตรงมาหาเฉียวเนี่ยน“คุณหนูเฉียวช่างเก่งกาจนัก ทำให้ข้าสูญเสียคนไปมากมายถึงเพียงนี้”พูดพลาง มือของเขาก็วางลงบนลำคอของเฉียวเนี่ยน ห้านิ้วบีบรัดแน่นขึ้นมา คล้ายจะบีบคอนางให้หักในทันที!เฉียวเนี่ยนแทบจะตาเหลือกเพียงได้ยินพ่อบ้านร้องออกมาด้วยความตก

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1008

    สิ้นเสียง เหล่าองครักษ์ก็รีบกรูกันเข้ามาหนิงซวงเห็นดังนั้น จึงฟาดฝ่ามือใส่องครักษ์ที่พุ่งเข้ามาคนแรกทันทีแม้จะเรียนวรยุทธมาหลายเดือน แต่ลุงเกิ่งก็สอนตามความเหมาะสม รู้ว่านางมีแรงมากแต่ขาดความคล่องแคล่ว จึงไม่ได้สอนวรยุทธตามแบบฉบับ หากแต่เป็นท่วงท่าที่สามารถสยบศัตรูได้ภายในครั้งเดียวดังเช่นฝ่ามือนี้เห็นได้ชัดว่าองครักษ์คนนั้นไม่คิดเลย ว่าเมื่อเผชิญหน้ากับตนที่ร่างกายกำยำ หนิงซวงกลับโต้ตอบด้วยการตบหน้าเขาจนเมื่อเขาตั้งสติได้ ฝ่ามือของหนิงซวงก็ตบกระแทกลงบนใบหน้าของเขาไปเรียบร้อยแล้วแรงนั้นมากเสียจนทำให้เขารู้สึกว่าคนที่ตบเขาไม่ใช่สตรีร่างเล็กตรงหน้า หากแต่เป็นชายฉกรรจ์หนักร้อยกว่าชั่งได้ยินเพียงเสียงหึ่งดังในหู องครักษ์คนนั้นก็ล้มลงไปกับพื้น ผ่านไปสักพักก็ยังไม่ลุกขึ้นมาตลอดชีวิตเพิ่งเคยตบคนสลบครั้งแรก อย่าว่าแต่เฉียวเนี่ยน แม้แต่อองครักษ์คนอื่นก็ยังตื่นตะลึงแต่แล้วก็ได้ยินพ่อบ้านตะคอกขึ้นว่า “มัวยืนอึ้งทำไมกันอยู่? จู่โจมสิ!”องครักษ์ที่เหลือถึงเพิ่งตั้งสติได้ แล้วกรูกันเข้ามาพร้อมกันใครจะรู้ว่าวิธีการของหนิงซวงกลับยิ่งต่ำชั้นลงไปเรื่อยๆนางไม่ใช้ฝ่ามือตบหน้าใครแล้ว

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1007

    เห็นได้ชัดว่า เขาไม่คิดมาก่อนว่าเฉียวเนี่ยนจะไม่หลงกลทันใดนั้น แม้แต่รอยยิ้มก็แข็งทื่อขึ้นมา “เหอะๆ นี่... นี่ก็ถือเป็นเรื่องดี เพียงแต่ว่าเมื่อวานคุณหนูของพวกเรากลับมาจวนแล้วก็เข้านอนทันที ตลอดจนถึงตอนนี้ยังไม่ตื่น ข้าน้อยเป็นห่วงนัก...”พูดจบ พ่อบ้านไม่ลืมเงยหน้าขึ้นสังเกตสีหน้าของเฉียวเนี่ยนสีหน้าของเฉียวเนี่ยนเปลี่ยนไปทันทีนางเข้าใจความหมายของพ่อบ้านแล้วเมื่อวานเมิ่งอิ้งจือกลับมาตระกูลเมิ่ง น่าจะเป็นเวลายามพลบค่ำ หลับยาวมาจนถึงตอนนี้ ก็นับว่าหลับไปแล้วหกถึงเจ็ดชั่วยามเต็มๆนี่มันผิดปกติอย่างชัดเจนหากเป็นเฉียวเนี่ยนที่ใจร้อน เวลานี้คงเพราะเป็นห่วงเมิ่งอิ้งจือจนผลักประตูห้องเข้าไปแล้วแต่ในตอนนี้ นางกลับเผลอกำหมัดแน่น ฝืนข่มใจระงับความหุนหันไว้ได้ทันใดนั้นก็เพียงมีแววตาเย็นชา “ตระกูลเมิ่งของพวกเจ้าช่างประหลาดจริง! เดี๋ยวก็ว่าห่วงใยคุณหนูของตน เดี๋ยวก็ว่ารักใคร่คุณหนูของตน! แต่ผลลัพธ์คือข้างกายคุณหนูเมิ่งกลับไม่มีใครคอยดูแล แถมเมื่อคืนนางหลับยาวมาจนถึงชั่วยามนี้ก็ยังไม่ตื่น พวกเจ้ากลับไม่เศร้าเสียใจ ไม่ต้องพูดถึงการส่งใครเข้าไปดู กลับแม้แต่หมอก็ไม่คิดจะหามา! เจ้ารอดูเถอ

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1006

    พ่อบ้านขยับปาก แต่สุดท้ายก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาอย่างไรเสียก็ชัดเจนแล้วว่าท่านหญิงเฉียวผู้นี้ไม่คิดจะไว้หน้าคนตระกูลเมิ่ง หากเขาเอ่ยเรื่องไร้สาระอีกก็จะมีแต่ถูกย้อนกลับเท่านั้นดังนั้นตลอดเส้นทางที่เหลือ พ่อบ้านผู้นี้ก็ดูเงียบลงไปมากจนกระทั่งมาถึงเรือนที่เมิ่งอิ้งจือพำนักอยู่ พ่อบ้านถึงได้หันไปยิ้มให้เฉียวเนี่ยน “ท่านหญิงเฉียว มาถึงแล้วขอรับ”พูดพลางนำทางเฉียวเนี่ยนเข้าไปในเรือนเรือนที่เมิ่งอิ้งจืออยู่นั้น ดูแล้วก็งดงามประณีตรอบๆ ถูกกวาดเก็บอย่างสะอาดหมดจด แม้แต่หิมะที่ทับถมก็ถูกกวาดจนไม่เหลือแม้แต่น้อยแต่ในเรือนนี้กลับไม่มีหญิงรับใช้แม้แต่คนเดียวเฉียวเนี่ยนอดไม่ได้ที่จะขมวดคิ้วถาม “คุณหนูเมิ่งของพวกเจ้าไม่ต้องการคนคอยรับใช้เลยหรือ?”พ่อบ้านเหมือนจะคาดไว้แล้วว่าเฉียวเนี่ยนต้องถามเช่นนี้ จึงยิ้มพลางตอบ “คุณหนูของพวกเราเวลาอาการกำเริบก็จำใครไม่ได้ทั้งนั้น เจอหญิงรับใช้ก็จะทุบตี เจอเด็กรับใช้ก็จะกัดข่วน ดังนั้นในเรือนนี้จึงให้เหลือหญิงรับใช้ไว้เพียงหนึ่งถึงสองคนเพื่อดูแลกิจวัตรของคุณหนู เวลานี้คุณหนูน่าจะยังไม่ตื่น พวกนางคงไปในครัวเพื่อจัดเตรียมสำรับเช้าให้คุณหนูก่อนแล้วขอรับ”

  • พลิกชะตาชีวิตหลังเป็นทาสมาสามปี   บทที่ 1005

    ดังนั้นเขาเพียงต้องทำหน้าที่เป็นดั่งกำแพงสักผืน ยามนางต้องการก็ให้ได้พึ่งพิงเท่านั้นแน่นอนว่าฉู่จืออี้ก็สังเกตเห็นแล้วว่ามือของเฉียวเนี่ยนที่อยู่ข้างกายได้กำแน่นเป็นหมัดตั้งแต่แรกเขาสามารถรับรู้ได้ถึงความโกรธของนางในยามนี้เขาก็รู้ด้วยว่าหากคนตระกูลเมิ่งบังอาจทำร้ายเมิ่งอิ้งจืออีกเพียงนิดเดียว เฉียวเนี่ยนจะทุ่มสุดกำลังเพื่อให้คนตระกูลเมิ่งต้องชดใช้รุ่งขึ้น เฉียวเนี่ยนก็จัดเตรียมหีบยาและสิ่งของต่างๆ ตั้งแต่เช้า จากนั้นจึงขึ้นรถม้ามุ่งไปยังตระกูลเมิ่งนางกังวลเรื่องเมิ่งอิ้งจืออย่างแท้จริง รีบร้อนอยากไปยืนยันว่านางยังสบายดีหรือไม่นางกลัวนักว่าหญิงงามผู้เลอโฉมที่ตนเพิ่งขัดสีฉวีวรรณไปเมื่อวานนี้ พอได้พบอีกครั้งจะกลับไปมีสภาพบ้าคลั่งดังเดิมเมิ่งอิ้งจือไม่ควรเป็นเช่นนั้นหนิงซวงก็ตามมาด้วย นางเองก็เป็นห่วงเมิ่งอิ้งจือแม้แต่เกอซูอวิ๋นก็ยังอยากจะตามมาด้วย!แต่เป็นเฉียวเนี่ยนที่เกลี้ยกล่อมว่าสถานะของนางในตอนนี้พิเศษนัก ไม่ควรปรากฏตัวพร่ำเพรื่อ จึงทำให้นางละทิ้งความคิดนั้นไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม รถม้าก็มาหยุดที่หน้าจวนเมิ่งองครักษ์เฝ้าประตูเห็นรถม้าจากจวนอ๋องผิงหยางมาถึงก็รีบออก

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status