Library
Maghanap
Home / มาเฟีย / พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก / บทที่ 210 รูปภาพหนึ่ง

Share

บทที่ 210 รูปภาพหนึ่ง

Author: ญาดาวดี ณ รัตติกาล
last update Petsa ng paglalathala: 2026-10-07 10:31:03

ช่วงบ่ายคล้อย ร้านอาหารเงียบสงบแห่งหนึ่งอยู่ไม่ไกลจากบริษัท แสงแดดอ่อนลอดผ่านกระจกบานสูงต
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Nakaraang Kabanata Susunod na kabanata
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 217 ชื่อของคนที่พ่อไม่เคยยอมพูด

    ผ่านไปครู่หนึ่ง จอมทัพจึงก้าวเข้าไป เขาดึงผ้าคลุมบนโต๊ะออกอย่างช้าๆ ฝุ่นบางส่วนลอยขึ้นตามแรงเคลื่อนไหว ใต้ผ้าคลุมเป็นโต๊ะไม้ที่ยังคงมีรอยขีดเล็กๆ ตรงมุมเดิม เขาจำรอยนั้นได้ตอนเด็กๆ เขาเคยทำแก้วน้ำตกใส่โต๊ะตัวนี้จนเกิดรอย บิดาไม่ได้ตำหนิ แต่กลับสอนให้เขารู้จักรับผิดชอบต่อสิ่งที่ตัวเองทำ ความทรงจำธรรมดาเช่นนั้นกลับทำให้จอมทัพรู้สึกแน่นในอก “พ่อ...คุณเก็บอะไรไว้กันแน่นะ” เขาพึมพำกับตัวเอง แพรมุกได้ยิน แต่ไม่ได้พูดแทรก จอมทัพเดินไปเปิดลิ้นชักโต๊ะทีละช่อง ช่องแรกมีเครื่องเขียนเก่า ช่องที่สองมีสมุดนัดหมายซึ่งหน้ากระดาษเหลืองกรอบ ส่วนช่องสุดท้ายล็อกอยู่ เขาลองดึงอีกครั้งไม่เปิด “มีลิ้นชักล็อกอีกแล้วหรือคะ?” แพรมุกถาม “ดูเหมือนอย่างนั้น” จอมทัพวางมือบนลิ้นชัก ก่อนจะหันไปมองตู้เอกสารด้านหลัง “เราตรวจตรงนั้นก่อน” แพรมุกเดินไปเปิดตู้ใบแรก ภายในมีแฟ้มเอกสารเก่าจัดเรียงตามปี แต่ส่วนใหญ่เป็นเอกสารทั่วไปเกี่ยวกับการดำเนินงานของบริษัท เธอไล่ตรวจชื่อบนสันแฟ้มทีละเล่ม ก่อนจะพบแฟ้มบางชุดที่มีตัวอักษร R.C. อยู่ตรงมุม “จอมทัพคะ ฉันเจอแฟ้มที่ม

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 216 กุญแจจากคุณจอมขวัญ

    คราวนี้ไม่มีคำตอบกลับมาทันที แพรมุกเห็นจอมทัพหลุบตาลงเล็กน้อย ความกังวลในแววตาของเขาไม่ได้เกิดจากความกลัวว่าจะพบหลักฐานที่ทำให้บิดาเสียหายเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีความหวาดหวั่นอีกอย่างซ่อนอยู่ลึกๆ เขากำลังจะได้รู้จักบิดาในอีกด้านหนึ่ง ด้านที่เขาอาจไม่เคยเห็นมาก่อน “แม่จะให้คนของเราส่งกุญแจไปให้” ในที่สุดมารดาก็พูดขึ้น “แต่จอมทัพ...ถ้าลูกพบเอกสารอะไรข้างใน อย่าเพิ่งตัดสินพ่อจากสิ่งที่เห็นเพียงหน้าเดียว เข้าใจไหม?” ชายหนุ่มนิ่งไป “หมายความว่ายังไงครับ?” “แม่เองก็ไม่รู้ว่าพ่อเก็บอะไรไว้ทั้งหมด แม่รู้เพียงว่าเขาเคยบอกว่า บางเรื่องถ้าพูดออกไปในเวลาที่ไม่เหมาะสม อาจทำให้คนที่ไม่เกี่ยวข้องต้องเดือดร้อน” แพรมุกค่อยๆ ขมวดคิ้ว คนที่ไม่เกี่ยวข้อง คำพูดนั้นทำให้เธอนึกถึงบันทึกในสมุดทันที “เรื่องนี้อย่าบันทึกไว้ในเอกสารบริษัท” หากคุณนำทัพกังวลเพียงเรื่องผลประโยชน์ทางธุรกิจ เขาอาจไม่จำเป็นต้องระมัดระวังถึงขนาดนั้น แต่ถ้าสิ่งที่เขาปกปิดมีผลกระทบต่อบุคคลอื่นด้วย เหตุผลที่เขาแยกเอกสารเหล่านั้นออกจากระบบบริษัทก็อาจซับซ้อนกว่าที่พวกเขาคิด

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 215 ห้องที่ถูกล็อค

    จอมทัพเอ่ยขึ้นพลางหันไปมองประตูทางเดินด้านใน สีหน้าของเขาเคร่งขรึมลงเล็กน้อย ราวกับความทรงจำบางอย่างที่ถูกเก็บไว้เนิ่นนานกำลังค่อยๆ ปรากฏขึ้นมาอีกครั้ง แพรมุกรีบเงยหน้ามองเขา “ห้องทำงานอีกห้องหนึ่ง?” “หลังจากพ่อเสีย ห้องนั้นก็แทบไม่มีใครเข้าไปอีก” จอมทัพเว้นช่วง ก่อนจะวางสมุดบันทึกลงบนชั้นไม้ชั่วคราว เขาใช้ปลายนิ้วลูบสันปกที่มีตัวอักษร R.C. อย่างแผ่วเบา แววตาลึกล้ำคล้ายกำลังพยายามเชื่อมโยงเรื่องราวในอดีตเข้าด้วยกัน “ตอนเด็กๆ ฉันเคยถามพ่อว่าทำไมต้องมีห้องทำงานสองห้อง พ่อบอกว่าห้องหนึ่งใช้ทำงาน ส่วนอีกห้องใช้เก็บเรื่องที่ไม่ควรปะปนกับงาน” แพรมุกขมวดคิ้ว “เก็บเรื่องที่ไม่ควรปะปนกับงาน?” “ฉันก็เคยถามแบบเธอนั่นแหละ แต่พ่อไม่ได้อธิบายอะไรเพิ่มเติม” “แล้วห้องนั้นอยู่ที่ไหนคะ?” จอมทัพหันไปมองสุดทางเดินชั้นบน “ตรงนั้น” เขาชี้ไปยังประตูไม้บานหนึ่งซึ่งอยู่ถัดจากห้องนอนเก่าของบิดาออกไปไม่ไกล ประตูมีสีเข้มกว่าบานอื่นเล็กน้อย ลูกบิดทองเหลืองหม่นลงตามกาลเวลา ขณะที่กรอบประตูมีรอยขีดข่วนบางๆ

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 214 เอกสารบางส่วนที่พ่อไม่ให้ใครแตะ

    คำพูดของจอมทัพตกลงกลางความเงียบ ชายหนุ่มกำสมุดบันทึกในมือแน่นขึ้นจนข้อนิ้วซีด แววตาที่เคยมั่นคงกลับเต็มไปด้วยความลังเลอย่างที่แพรมุกไม่ค่อยได้เห็นจากเขา เขามองรอยกระดาษที่ถูกฉีกขาดอยู่ตรงหน้าอยู่นานราวกับพยายามนึกย้อนกลับไปถึงคนที่เขาเคยรู้จัก พ่อของเขา...คุณนำทัพเป็นคนละเอียด รอบคอบ และแทบไม่เคยทิ้งเรื่องใดไว้โดยไม่มีเหตุผล ถ้าเขาเป็นคนฉีกหน้าพวกนี้ออกจริงๆ นั่นหมายความว่าเนื้อหาบนหน้ากระดาษเหล่านั้นสำคัญมากพอที่จะทำให้เขาไม่ต้องการให้แม้แต่ลูกชายของตัวเองได้เห็น แพรมุกมองสีหน้าของจอมทัพ ก่อนจะค่อยๆ เอื้อมมือไปแตะขอบสมุด “ถ้าคุณนำทัพเป็นคนเอาออกจริง...” เธอหยุดไปครู่หนึ่ง “ทำไมเขาถึงยังเก็บสมุดเล่มนี้ไว้คะ?” จอมทัพชะงัก คำถามสั้นๆ กลับเหมือนกระแทกเข้ากลางความคิด เขาก้มลงมองสมุดในมืออีกครั้ง “นั่นแหละที่ฉันไม่เข้าใจ” เสียงของเขาเบาลง “ถ้าพ่อต้องการลบเรื่องนี้ออกจากชีวิตจริงๆ เขาน่าจะทำลายสมุดไปเลย” แพรมุกพยักหน้า “แต่เขาไม่ทำ” “เขากลับซ่อนมันไว้” ทั้งสองสบตากัน ความคิดเดียวกันปรากฏขึ้นในใจโ

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 213 ข้อมูลในห้องทำงาน

    จอมทัพหยิบแฟ้มอีกใบขึ้นมาเปิดดูอย่างรวดเร็ว ก่อนวางกลับเข้าที่เดิม “ไม่มี” เขาพึมพำ แพรมุกเดินเข้ามาใกล้ตู้มากขึ้น สายตากวาดมองของทุกอย่างอย่างละเอียด “คุณแน่ใจนะคะว่ากล่องเอกสารอยู่ที่นี่?” “แม่บอกว่า พ่อเก็บไว้ที่บ้านนี้แน่ๆ” “แต่บ้านหลังนี้กว้างมาก” จอมทัพหันมองเธอ “ถ้าเป็นพ่อ...เขาจะไม่เอาของสำคัญมาวางรวมกับเอกสารทั่วไป” แพรมุกเลิกคิ้ว “หมายความว่า?” “พ่ออาจจะแยกของสำคัญออกจากเอกสารธุรกิจ” เขามองไปรอบห้อง “ถ้าเป็นเอกสารที่ไม่อยากให้ใครเห็น เขาจะมีที่เก็บอีกที่หนึ่ง” แพรมุกมองเขานิ่ง “คุณรู้ไหมว่าอยู่ตรงไหน?” จอมทัพส่ายหน้า “ถ้ารู้ ฉันคงไม่ต้องมาค้นที่นี่” เขาเดินไปยังตู้ไม้ด้านข้าง เปิดบานประตูออก ด้านในมีหนังสือเก่าเรียงกันเต็มชั้น แพรมุกเดินตามเข้าไป ก่อนจะสังเกตเห็นว่าหนังสือบางเล่มถูกวางกลับด้าน เธอขมวดคิ้ว “เดี๋ยวค่ะ” จอมทัพหันกลับมา “อะไร?” แพรมุกเอื้อมมือไปจับหนังสือเล่มหนึ่ง มันไม่ได้มีชื่อหนังสืออยู่บนสันแต่ถูกวางโดยหันด้านสันเข้าไปด้านใน เธอดึงออ

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 212 บ้านของครอบครัว

    ประตูรถปิดลงพร้อมเสียงเบาๆ จอมทัพขึ้นมานั่งฝั่งคนขับ ส่วนแพรมุกนั่งอยู่ข้างๆ เธอไม่ได้พูดอะไรตลอดทางออกจากร้านอาหาร ภาพในโทรศัพท์ยังคงติดอยู่ในหัว ห้องทำงานเก่า... แฟ้ม R.C....และมัตสึโตะ สิ่งที่ทำให้เธอสงสัยที่สุดไม่ใช่การที่มัตสึโตะเคยเป็นคนถ่ายภาพให้คุณนำทัพ แต่เป็นคำว่า 'มาขอเอาของบางอย่างคืน' ถ้าของสิ่งนั้นสำคัญถึงขั้นต้องเดินทางมาหาคุณนำทัพด้วยตัวเอง มันต้องเป็นของที่เขาไม่สามารถปล่อยทิ้งไว้ได้ และถ้าเป็นเอกสาร...ทำไมเอกสารนั้นถึงยังอยู่กับคุณนำทัพหลังจากวันนั้น “คิดอะไรอยู่?” เสียงของจอมทัพดังขึ้น ทำให้แพรมุกหันกลับมา “กำลังคิดเรื่องมัตสึโตะค่ะ” “เรื่องของที่เขามาขอคืน?” “ค่ะ” จอมทัพเหลือบมองเธอแวบหนึ่งก่อนกลับไปมองถนน “ฉันก็คิด” “คุณคิดว่ามันคืออะไร?” “ไม่รู้” เขาตอบตรงๆ “แต่ถ้ามันอยู่ในกล่องที่พ่อเก็บไว้ เราน่าจะได้คำตอบคืนนี้” แพรมุกพยักหน้า รถเคลื่อนผ่านถนนสายหลักออกจากตัวเมือง ก่อนเข้าสู่เส้นทางที่เงียบลงเรื่อยๆ ยิ่งใกล้บ้านของจอมทัพมากเท่าไร ความรู้สึกบางอย่างในอก

Higit pang Kabanata

Maaari mong magustuhan

Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status