Share

บทที่ 312 บ้านของผมกับพี่

last update Petsa ng paglalathala: 2026-11-20 09:29:19

รถตู้พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนเลี้ยวหักศอกเข้าสู่ถนนแคบระหว่างโกดังสินค้า รถตำรวจพยายามตามเข้
Patuloy na basahin ang aklat na ito nang libre
I-scan ang code upang i-download ang App
Locked Chapter

Pinakabagong kabanata

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 312 บ้านของผมกับพี่

    รถตู้พุ่งไปข้างหน้าอย่างรวดเร็ว ก่อนเลี้ยวหักศอกเข้าสู่ถนนแคบระหว่างโกดังสินค้า รถตำรวจพยายามตามเข้ามา แต่ต้องชะลอความเร็วเมื่อมีรถบรรทุกคันหนึ่งแล่นสวนออกมา จังหวะนั้นเอง รถตู้ก็เลี้ยวเข้าไปในลานจอดรถด้านหลังโกดัง“ถึงแล้วครับ!” คนขับเบรกอย่างแรง มัตซึคาโตะรีบเปิดประตูลงจากรถ ก่อนหันไปสั่งลูกน้อง“ย้ายเธอไปอีกคัน”ชายสองคนรีบเข้ามาช่วยประคองร่างแพรมุกออกจากรถตู้ แต่ก่อนที่พวกเขาจะพาเธอไปถึงรถอีกคัน เสียงเครื่องยนต์ก็ดังขึ้นจากปากทางเข้า รถตำรวจคันหนึ่งเลี้ยวเข้ามาในลานจอดรถแล้ว“ตำรวจมาแล้วครับ!” มัตซึคาโตะหันไปมอง ก่อนตัดสินใจทันที“เอาตัวเธอขึ้นรถ!” ชายทั้งสองรีบพาแพรมุกเข้าไปในรถเก๋งสีเทาที่จอดรออยู่ มัตซึคาโตะตามขึ้นไปนั่งเบาะหลัง ก่อนปิดประตูอย่างรวดเร็ว“ไป!” รถเก๋งพุ่งออกจากลานจอดรถอีกด้านหนึ่ง ขณะที่เจ้าหน้าที่ตำรวจเพิ่งเข้ามาถึง“รถคันนั้น! ตามไป!” เสียงตะโกนดังขึ้น รถตำรวจรีบกลับรถและไล่ตามทันทีภายในรถเก๋งสีเทาแพรมุกยังคงหมดสติ ศีรษะเอนพิงเบาะ ร่างกายไม่ตอบสนองต่อเสียงรอบข้าง มัตซึคาโตะนั่งอยู่ข้างเธอ สายตาจับจ้องใบหน้าของหญิงสาวเป็นระยะ“เธอจะไม่เป็นอะไรใช่ไหมครับ?” ชายที

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 311 การตัดสินใจของคนเคยผิด

    เสียงไซเรนดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ รถตำรวจคันหนึ่งปรากฏขึ้นด้านหลัง ขณะที่อีกคันกำลังพยายามเข้าประกบจากทางแยกแพรมุกมองภาพตรงหน้า หัวใจเต้นแรงจนแทบหายใจไม่ทัน พวกเขากำลังถูกปิดล้อม“ลงจากรถไม่ได้แล้วครับ!” ชายที่นั่งอยู่ตรงข้ามพูดขึ้น มัตซึคาโตะหันไปมองคนขับ“ใช้ทางเลียบคลอง!”“แต่ทางนั้นแคบมากนะครับ!”“ขับไป!” คนขับตัดสินใจหักพวงมาลัย รถตู้พุ่งเข้าไปในถนนแคบๆ ที่อยู่ด้านข้าง เสียงยางเสียดสีกับพื้นถนนดังสนั่นรถตำรวจคันหนึ่งตามเข้ามาติดๆ แพรมุกคว้าขอบเบาะไว้แน่น เมื่อรถตู้หักหลบรถจักรยานยนต์ที่กำลังสวนมาอย่างหวุดหวิด“ระวัง!” เธอร้องขึ้น คนขับหมุนพวงมาลัยหลบอย่างรวดเร็ว ก่อนเร่งเครื่องต่อไป มัตซึคาโตะหันมามองเธอ“ก้มลง!”“อะไรนะคะ?”“ก้มลงเดี๋ยวนี้!” ยังไม่ทันที่แพรมุกจะทำตาม เสียงกระจกแตกก็ดังขึ้นจากด้านหลังเพล้ง!เศษกระจกกระจายเข้ามาภายในรถ หญิงสาวยกแขนขึ้นป้องกันใบหน้า ก่อนรู้สึกเจ็บแปลบที่ต้นแขน“คุณยูนะ!” มัตซึคาโตะรีบขยับเข้ามาบังเธอ“เป็นอะไรหรือเปล่า?”“ฉันไม่เป็นไร...” แพรมุกหอบหายใจ ก่อนมองไปทางกระจกหลัง รถตำรวจยังคงไล่ตามมาไม่ลดละ เสียงประกาศจากเครื่องขยายเสียงดังแว่วเข้ามา“ร

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 310 หลบหนีการจับกุม

    เสียงตะโกนจากด้านหน้าทำให้แพรมุกใจชื้นขึ้นมา เธอรีบขยับเข้าไปใกล้หน้าต่าง หวังจะมองหาทางออกจากห้องเก็บอุปกรณ์แห่งนี้ทว่าเพียงแค่เธอขยับตัว เสียงฝีเท้าด้านหลังก็ดังขึ้นอย่างรวดเร็ว“อยู่นี่เอง!”ประตูถูกผลักเปิดอย่างแรง ชายฉกรรจ์สองคนกรูเข้ามาในห้องแพรมุกหันกลับไปทันที ก่อนคว้ากล่องอุปกรณ์บนชั้นเหล็กเหวี่ยงใส่คนที่อยู่ใกล้ที่สุดโครม!กล่องกระแทกไหล่ชายคนนั้นจนเขาเซถอยหลัง แต่คนที่สองกลับเข้าถึงตัวเธอได้ก่อน“ปล่อยนะ!”เธอดิ้นสุดแรง พยายามสะบัดแขนออกจากมือที่จับแน่น“อย่าทำให้ต้องใช้กำลังเลยคุณยูนะ”“ฉันไม่ไปกับพวกแก!”“ขอโทษด้วยครับ แต่เราไม่มีทางเลือก”ชายคนนั้นส่งสัญญาณให้คนอีกคนเข้ามาช่วย ก่อนทั้งคู่จะจับแขนเธอไว้คนละข้างแพรมุกพยายามเตะขาเขา แต่กลับถูกผลักให้เสียหลักจนแผ่นหลังชนชั้นเหล็กในจังหวะนั้นเอง เสียงปืนก็ดังขึ้นจากด้านนอกปัง!เสียงกรีดร้องและเสียงฝีเท้าสับสนดังตามมา“รีบพาเธอออกไป!”ชายคนหนึ่งตะโกนพวกเขาลากแพรมุกออกจากห้องเก็บของไปตามทางเดินด้านหลัง โดยไม่สนใจเสียงร้องประท้วงของเธอเมื่อมาถึงประตูทางออก เธอก็เห็นมัตซึคาโตะยืนอยู่ข้างรถตู้สีดำคันหนึ่งชายสูงวัยหันมาเห็

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 309 เฉลยของคนหลงผิด

    มัตซึคาโตะยังคงสบตาแพรมุกอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะค่อยๆ เบือนหน้าหนี“อย่าถามอะไรตอนนี้”“แต่ฉันต้องการรู้ว่า...”“ยูนะ!”เสียงเรียกของภาคภูมิดังแทรกขึ้น ทำให้ทั้งสองคนหยุดพูดพร้อมกันชายวัยกลางคนมองพวกเขาด้วยแววตาระแวง ก่อนเดินเข้ามาใกล้“มีอะไรที่ผมไม่ควรรู้หรือเปล่า?”มัตซึคาโตะถอยออกไปหนึ่งก้าว สีหน้ากลับมาเรียบเฉยเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น“ไม่มีอะไร”“หวังว่าจะเป็นอย่างนั้น”ภาคภูมิหันไปสั่งลูกน้องที่ยืนอยู่หน้าประตู“เตรียมรถให้พร้อม แล้วพาตัวเธอไปยังสถานที่สำรอง”“ครับ”แพรมุกขมวดคิ้ว“คุณจะพาฉันไปไหนอีก?”“ในเมื่อคนของคุณกำลังตามมา เราก็คงต้องเปลี่ยนสถานที่คุยกัน”“ฉันยังไม่ได้ตกลงว่าจะไปกับคุณ”ภาคภูมิหัวเราะเบาๆ“คุณไม่มีทางเลือกมากนักหรอก”เขาหันไปมองมัตซึคาโตะ“ส่วนคุณ มากับผม”“ผมไม่ไป”“คุณว่าอะไรนะ?”“ผมบอกว่าผมไม่ไป”มัตซึคาโตะยืนนิ่ง แววตาแน่วแน่กว่าก่อนหน้านี้“เรื่องนี้ไม่ควรลากเด็กคนนี้เข้ามาเกี่ยวข้องอีก”“คุณเพิ่งนึกได้หรือว่าควรปกป้องเธอ?”ภาคภูมิยิ้มเยาะ“สิบสองปีก่อนคุณเป็นคนเปิดประตูให้คนของผมเข้าไปในคฤหาสน์เองไม่ใช่หรือ?”แพรมุกหันขวับไปมองมัตซึคาโตะชายสูงวัยหลุบต

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 308 การพบกันครั้งแรก

    “นั่นคือเหตุผลที่คุณพยายามตามหาทะเบียนสืบทอดมาตลอด?”“สิบสองปีที่ผ่านมา ผมเสียเวลาไปมากกับการตามหามัน”ภาคภูมิหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวต่อ“และตอนนี้มันอยู่ใกล้มือผมแล้ว”แพรมุกมองชายตรงหน้าด้วยความรู้สึกเย็นวาบ“คุณต้องการใช้ฉันเปิดห้องบรรพชน”“ใช่”“แล้วหลังจากนั้นล่ะ คุณจะปล่อยฉันไปหรือเปล่า”ภาคภูมิไม่ตอบในทันทีเขาเพียงยิ้มบางๆ ก่อนเอ่ยขึ้น“ถ้าคุณให้ความร่วมมือ ผมก็ไม่มีเหตุผลอะไรที่จะทำร้ายคุณ”“ฉันไม่เชื่อคำพูดของคุณค่ะ”“คุณไม่จำเป็นต้องเชื่อผมก็ได้ แต่คุณควรคิดถึงแม่ของคุณ”แพรมุกกำมือแน่นภาคภูมิสังเกตเห็น ก่อนจะหยิบภาพถ่ายใบหนึ่งออกมาจากแฟ้มภาพถ่ายนั้นเป็นภาพของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนอยู่ริมหน้าต่างแม้ภาพจะไม่ชัดนัก แต่แพรมุกจำใบหน้านั้นได้จากภาพถ่ายเก่าที่เคยเห็นคาร่าผู้หญิงที่เธอเชื่อมาตลอดว่าเป็นแม่แท้ๆ ของตัวเอง“นี่เป็นภาพล่าสุดที่ผมมี”ภาคภูมิกล่าวแพรมุกก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะทันที“ภาพนี้ถ่ายเมื่อไหร่”“ไม่นานนัก”“ที่ไหน”“ผมจะบอกคุณเมื่อคุณตกลงร่วมมือกับผม”หญิงสาวจ้องภาพนั้นไม่วางตาเธออยากหยิบมันขึ้นมาดูให้ชัดเจน อยากรู้ว่าผู้หญิงในภาพคือแม่ของเธอจริงหรือไม่ และอยา

  • พลิกบทนางร้ายขอหย่าสามีมาเฟียคลั่งรัก   บทที่ 307 คนที่อยู่เบื้องหลัง

    เวลาผ่านไปเกือบหนึ่งชั่วโมงแพรมุกยังคงพยายามคลายเชือกที่ข้อมือ แม้ผิวหนังจะเริ่มแดงและเจ็บแสบ แต่ปมเชือกก็คลายออกทีละน้อยในที่สุด ปลายนิ้วของเธอก็สามารถขยับได้อย่างอิสระมากขึ้นหญิงสาวหยุดพักเมื่อได้ยินเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามาเธอรีบกลับไปนั่งในท่าเดิม ทำเหมือนยังไม่สามารถขยับตัวได้ประตูเปิดออกชายอีกคนเดินเข้ามาพร้อมถุงอาหาร“กินอะไรสักหน่อยเถอะ”แพรมุกไม่ตอบ“ถ้าไม่กิน คุณก็ไม่มีแรงทำสิ่งที่พวกเราต้องการ”“ฉันอยากคุยกับคนที่สั่งให้จับฉันมา”ชายคนนั้นวางถุงอาหารลง“นายของผมไม่จำเป็นต้องมาพบคุณทุกครั้งหรอก”“ถ้าอย่างนั้นช่วยบอกเขาด้วยว่า ฉันมีเงื่อนไข”ชายคนนั้นเลิกคิ้ว“เงื่อนไข?”“ฉันจะไม่เปิดห้องบรรพชนให้ใครทั้งนั้น จนกว่าจะได้รู้ว่าคุณคาร่าอยู่ที่ไหน และได้รับหลักฐานว่าเธอยังมีชีวิตอยู่”ชายคนนั้นนิ่งไปครู่หนึ่ง ก่อนหัวเราะในลำคอ“คุณไม่มีสิทธิ์ต่อรอง”“ถ้าพวกคุณต้องการให้ฉันเปิดทะเบียนสืบทอด ฉันก็เป็นคนเดียวที่ทำได้ไม่ใช่หรือ”แพรมุกเงยหน้าขึ้นสบตาเขา“ถ้าฉันไม่ร่วมมือ ต่อให้พวกคุณจับฉันมาได้ ก็ไม่มีประโยชน์อะไร”ชายคนนั้นมองเธออย่างประเมิน ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ออกมาและเดินไปยืนตรงป

Higit pang Kabanata
Galugarin at basahin ang magagandang nobela
Libreng basahin ang magagandang nobela sa GoodNovel app. I-download ang mga librong gusto mo at basahin kahit saan at anumang oras.
Libreng basahin ang mga aklat sa app
I-scan ang code para mabasa sa App
DMCA.com Protection Status