-3-พังไม่เป็นท่า 1

บริษัท xxx

"ท่านครับ คุณสกายมาแล้วน้ำเสียงทุ้มเลขาคนสนิทของผู้เป็นพ่อดังขึ้นเพื่อเรียกชายวัยชราซึ่งกำลังนั่งจิบน้ำชาตรงโต๊ะทำงาน หันไปมองลูกชายคนเดียวของเขา

"อืม.....เด็กคนที่แกไปสืบประวัติ สนใจ?"

"หึ ผมทำอะไรไม่เคยรอดพ้นสายตาพ่อได้เลยสินะ"เรนหรือสกายพูดขึ้นก่อนจะหัวเราะในลำคอเบาๆที่หูตาของคนเป็นพ่อไวเสียวิ่งกว่าจรวด

"เด็กคนที่ชื่อฟ้าใส ฉันไม่ชอบ ส่วนน่านน้ำ บ้านฐานะถือว่าปานกลาง แต่ความรู้เขาคงแน่นและดูฉลาดถ้าหากมาอยู่ข้างแกในอนาคต"

"ผมเลือกเองพ่อไม่ต้องยุ่งหรอก"

"จิ๊! ฉันก็เลือกสิ่งที่แกควรได้และเหมาะสมเท่านั้น"คนเป็นพ่อรู้สึกไม่พอใจที่ลูกชายคนเดียวของเขาดูเหมือนจะสนใจฟ้าใสมากกว่า

"แล้วพ่อคิดว่าผู้หญิงที่พ่อเลือกมาเขาจะดีเหรอครับ?"จากที่ชายหนุ่มไปสืบประวัติของน่านน้ำมานั้นทำให้รู้ว่าแท้จริงแล้วครอบครัวของหญิงสาวหลอกลวงคนที่มีฐานะไปทั่ว และแลกกับตัวลูกสาว แต่ทุกครั้งก็ไม่เคยได้คบหาหรือจริงใจกับใคร

ยิ่งคิดก็ยิ่งรังเกียจผู้หญิงประเภทนี้ที่มัวแต่จับจ้องผู้ชายรวยๆ คงผ่านชายมาหลายมือแล้ว

"ฉันรู้ทุกอย่างเพียงแต่เด็กคนนั้นเขาไม่ได้เหมือนพ่อแม่ของเขา...."อดีตประทานบริษัทที่ปัจจุบันผันตัวมาเป็นที่ปรึกษาหุ้นส่วนและคอยแนะนำลูกชายคนเดียวของเขาได้พูดขึ้นด้วยน้ำเสียงที่อ่อนล้าเล็กน้อย

"พ่อมีอะไรที่ผิดบังผมหรือเปล่า?"เรนไม่ได้เป็นคนโง่ที่จะมองอะไรไม่ออกเสียเลย ยิ่งเห็นการกระทำบวกกับน้ำเสียงของคนเป็นพ่อยิ่งทำให้เขาสงสัยมากขึ้น

"งานวันพรุ่งนี้ ถ้าน่านน้ำเข้าหาแก แกก็เลือกเขาสะแล้วทุกอย่างของแกจะราบรื่น ฉันบอกได้เพียงเท่านี้"

"ผมยืนยันที่จะเลือกผู้หญิงคนเดิม ไม่ว่ายังไงพ่อก็ไม่มีสิทธิ์มาห้ามผม"

"แล้วแกจะเสียใจในสิ่งที่คิดจะทำ"สองพ่อลูกได้สบตากันเล็กน้อยเพื่อท้าทายซึ่งกันและกันก่อนทุกอย่างจะจบลงเมื่อเลขาของทั้งสองได้เดินเข้ามาเพื่อบอกว่าถึงเวลาประชุมวาระประจำปีของบริษัทแล้ว.....

วันอาทิตย์ เวลา 16:30 น.

น่านน้ำ พาร์ท

"แกก็หัดแต่งตัวสวยๆแบบนี้บ้าง ไม่ใช่แต่งแต่เสื้อยืดกางเกงตัวโคร่งๆไปวันๆ"เสียงแม่ของฉันเอ่ยปากบ่นตั้งแต่ช่วงเช้าที่จับฉับแต่งตัวอย่างกับตุ๊กตาตัวโปรด

"แม่ ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้ายแล้วนะคะที่หนูจะทำแบบนี้"ในเมื่อที่ผ่านมายอมทำตามใจอีกคนมาตลอดครั้งนี้ฉันจะยอมเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว

"แน่นอนเพราะครั้งนี้แกต้องได้สมหวัง"ฉันมองคนเป็นแม่ก่อนกรอกตามองบนเล็กน้อย

"เสร็จหรือยังคุณ รถพร้อมที่จะรอรับเจ้าสาวแล้ว"เสียงพ่อเลี้ยงฉันพูดและนั่นทำให้ฉันรู้สึกขยะแขยงเป็นอย่างมาก ตั้งแต่ฉันโตเป็นสาว พ่อเลี้ยงก็คอยเอาแต่จ้องจะจับฉันส่งให้ผู้ชายรวยๆ เพื่อตนจะได้เข้าหาคนใหญ่คนโตให้ช่วยในเรื่องงานของตน

ทุกคนอาจจะสงสัยว่าทำไมฉันถึงรอดและผ่านพ้นง้ามมือผู้ชายพวกนั้นมาได้ นั่นก็เพราะฉันคอยหลีกเลี่ยงและออกอุบายเอาตัวรอดอยู่เสมอ

ย้อนกลับไปตอนฉันจบปริญญาตรี จำได้ว่าในตอนนั้นพ่อกับแม่รีบหาผู้ชายบ้านรวยเพื่อให้ฉันได้แต่งเข้าไป แต่แล้วฉันก็ได้ทุนจากอาจารย์ที่คณะให้ศึกษาต่อปริญญาโทด้านบริหาร

ฉันเลยบอกแม่ไว้ขอให้ฉันได้เรียนปริญญาโทให้จบก่อนอย่างน้อยๆเวลาแม่จะเอาฉันไปจับคนรวยๆ จะได้ไม่น้อยหน้าใคร เหตุนี้ทำให้ฉันเอาตัวรอดมาได้อีก 2 ปี

แต่ตอนนี้ฉันเองก็คงไม่มีทางรอดแล้วนอกเสียจากทำแผนของแม่ให้มันสมหวังไปแล้วทุกอย่างหลังจากนี้ฉันจะจัดการต่อเอง....เพราะฉันก็มีแผนไว้หมดแล้ว

20:00 น.

งานเลี้ยงถูกจัดขึ้นภายใต้คฤหาสน์หลังใหญ่ที่ตั้งอยู่ชายเมือง บ่งบอกถึงฐานะของเจ้าของที่เป็นถึงอดีตรัฐมนตรีการกีฬา

ภายในงานถูกตกแต่งเต็มไปด้วยดอกไม้สีขาวนานาชนิดตามความชอบเจ้าของวันเกิด ส่วนผู้คนภายในงานที่ถูกเชิญมานั้นเต็มไปด้วยคุณหญิงคุณนายที่มีศักดิ์เป็นภรรยาระดับนักการเมืองหรือนักธุรกิจหลากหลายต่างกันไป ส่วนครอบครัวของน่านน้ำที่เดินทางมาถึงเมื่อไม่นานก็ได้เข้าไปทักทายทำความรู้จักกับแขกที่มาในงานเหมือนเจ้าของงานเสียเอง จนน่านน้ำเองก็รู้สึกเบื่อหน่ายกับการตีสองหน้าปั้นยิ้มเหมือนพ่อแม่ของตน

"ฉันไปห้องน้ำก่อนนะแม่"น่านน้ำกระซิบข้างหูของคนเป็นแม่เบาๆ

"อื้มๆ แกถือโอกาสนี่ไปไหว้และรู้จักกับคุณสกายเลยนะ ฉันได้ยินมาว่าคุณเขาอยู่ตรงห้องสนุกเกอร์"

"รู้แล้วน่า..."น่านน้ำพูดเสียงไม่ประสบอารมณ์นัก ก่อนเรียวขาสวยจะย่างก้าวไปยังภายในคฤหาสน์สุดหรูที่ถูกตกแต่งกลิ่นอายตะวันตกผสมศิลปะร่วมสมัยวัสดุราคาชั้นดีบ้างก็นำเข้ามาจากต่างประเทศหรือบ้างก็มีชิ้นเดียวในโลกเพราะสั่งทำจากจิตรกรโด่งดัง

หญิงสาวเดินสำรวจเล็กน้อยก่อนจะเจอกับคนรับใช้ภายในบ้านที่คอยชี้แนะหรือทำตามสั่งความต้องการของแขกที่มางาน

"ฟ้า?"น่านน้ำเบิกตากว้างเล็กน้อยที่เห็นเพื่อนของตนใส่ชุดเสริฟสีขาวดำกำลังถือขวดไวน์และแก้วในถาดเสริฟ

"น้ำ...."ฟ้าใสสำรวจเพื่อนตรงหน้าพร้อมขมวดคิ้วสวยเบาๆ

"เธอรับงานพิเศษที่นี่เหรอ?"น่านน้ำถามอีกครั้ง

"อื้ม...คุณท่านเขาจ้างเชฟที่ฉันทำงานด้วย ให้มาเป็นเชฟของงานนี้ ฉันเลยน้องมาด้วยนี่ไง แถมชั้นต้องใช้ลาพักร้อนงานประจำด้วยนะ กว่าหัวหน้าจะให้ฉันลาได้ น้ำไว้คุยนะ ฉันต้องเอาไวน์พวกนี้ไปเสริฟให้กับพวกคุณเขาก่อน"

"โอเคๆๆ"หญิงสาวยอมปล่อยเพื่อนตนเองไปเพื่อทำงานต่อ ส่วนตนเองก็เดินไปเช็คความเรียบร้อยก่อนจะเริ่มแผนการในค่ำคืนนี้......

TBC

มาแล้ววววค่ะ รอลุ้นกันน้าตอนถัดไป ยัยน้องจะเข้าหาพี่ยังไง