تسجيل الدخولمشاركة
Chapter 9
تاريخ النشر:
2025-11-06 17:00:03Chapter 9
“แกจะทำอะไรฉัน” น้ำเสียงสั่นนั้นทำให้เขารับรู้ได้ถึงความตื่นกลัว คริสเตียนจ้องไปที่คนหน้าสวยตรงหน้าใช้เดินเข้าไปประชิดจนถอยกรูติดฝา
“แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ” คริสเตียนใช้มือยันกำแพงแล้วจ้องใบหน้าซีดเผือดของคนตรงหน้า เขาจ้องมองริมฝีปากบางเล็กที่เขาเคยลิ้มลองรสชาติมันมาแล้ว
“สารเลว...”
“สารเลวแบบฉันนี่แหละเป็นผัวของเธอ”
“ฉันไม่เคยมีผัวระยำแบบแก” โมนาเอ่ยเสียงกร้าวแล้วผลักหน้าอกของคริสเตียน
“ลองดูไหมล่ะ เผื่อจะจำได้”
“ไม่” ว่าจบโมนาก็รีบผลักมือของเขาออกแล้วเดินหลบเลี่ยงจากคนร่างสูง แต่ไม่ทันที่จะเดินไปได้ไกลเมื่อหนาก็คว้าหมับที่ต้นคอของเธอให้หันมา แล้วบดขยี้ริมฝีปากริมฝีปากบางของเธอจะบวมเจ่อ เขาจูบดุเดือดราวกับทะเลเดือด พร้อมกับดันกายคนร่างให้ถอยจนถึงเตียง
ตุบ! คริสเตียนผลักโมนาเเรง ๆ แล้วตามขึ้นไปทาบทับ
“อื้อ อย่าทำฉัน”
“มีสิทธิ์ต่อรองด้วยเหรอ หึ!”
“แล้วแกมีสิทธิ์อะไร?”
“หึ”
“ปากดี” คริสเตียนบีบหน้าของโมนาอย่างเเรง “ฉันจะบอกเธอว่า....”
“...”
“น้องของฉันตามไปสระบุรีตามพ่อแม่ของเธอแล้ว และอีกไม่นานมันจะพลิกแผ่นดินหา เพียงแค่ฉันสั่งพวกมันก็ไม่รอด เธอก็รู้นะว่าฉันทำจริงเสมอ”
“ไม่จริง! แกจะฆ่าพวกท่านไม่ได้ เรื่องนี้ท่านไม่ได้ทำ แกจะโยนความผิดทั้งหมดให้พ่อแม่ของฉันเพียงแค่เห็นคลิปวีดีโอของคนพวกนั้นไม่ได้ ทำไมไม่สืบหาความจริงของเรื่องนี้ หรือว่าแกเป็นมาเฟียหน้าโง่ที่เชื่อหลักฐานแค่นั้น” โมนาจ้องใบหน้าคมเข้มที่ไม่แสดงความรู้สึกอะไรออกมา เขามันคนเย็นชาใจร้ายและเลวทรามที่สุด
“หึ เรื่องหาคำตอบเรื่องนี้ฉันหาอยู่แล้ว แต่ก่อนที่ฉันจะหาคำตอบเรื่องนี้เจอ เธอต้องอยู่เป็นทาสของฉัน อยู่เป็นคนของฉัน”
“ไม่”
“ถ้าอยากให้พวกมันรอด ก็ต้องยอม แต่ถ้าเธอไม่ยอมพวกมันก็ต้องตาย”
“คนสารเลว”
“หึ! ฉันก็เลวกับคนทั้งโลกนั่นแหละใครที่มันกล้ามาทำร้ายครอบครัวของฉัน อย่าคิดว่ามันจะได้เชิดหน้าชูคออยู่”
“หากวันไหนที่แกรู้ความจริง วันนั้นแหละวันที่แกจะได้รับรู้ถึงความเจ็บปวด แกจะต้องเจ็บปวดยิ่งกว่าตาย” โมนาเอ่ยอย่างแค้นในหัวใจ ก่อนจะนิ่งไปอย่างใช้ความคิด การที่เธอจะเอาคืนเขามันต้องด้วยสมองไม่ใช่กำลัง ผู้ชายแสนกระด้างต้องมีความอ่อนแอที่ซ่อนอยู่
“มันไม่มีวันนั้นหรอก หึ” คริสเตียนพูดเสียงห้วนแล้วก้มลงซุกไซร้ที่ซอกคอขาว แล้วใช้มือบีบคลึงที่อกอวบของเธอ
“ฉันเหม็นตัวนาย ฉันไม่ชอบกลิ่นเลือดที่ตัวนาย” โมนาลดความกระด้างลงแล้วเอ่ยเสียงเรียบ การที่ต่อต้านมันไม่ใช่ผลดีเพราะเธอเคยลองทำ ยิ่งด่ายิ่งทุบเขาก็ยิ่งรุนแรง
“งั้นก็ไปอาบน้ำพร้อมกันกับฉัน”
-------------------------------------------------------
โมนา
ฉันนิ่งไปฉันกำลังคิดและกำลังดึงสติของตัวเอง ถ้าฉันพยายามหนีครอบครัวฉันไม่รอดเป็นแน่ ตอนนี้เขายังไม่ได้รู้ความจริงของคนที่มันใส่ร้ายครอบครัวของฉัน ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันว่าใครที่มันทำเรื่องระยำกับครอบครัวของฉันได้ขนาดนี้ หลายชีวิตที่ล้มตายลงมันทำให้ฉันรู้สึกโกรธระคนเคียดแค้น
เขาลุกขึ้นเต็มความสูง ใบหน้าของเขาราบเรียบจ้องมองร่างของฉัน ผู้ชายหน้านิ่งแสนโหดแสนเถื่อนที่ฉันแสนเกลียดชัง ฉันก็อยากจะรู้เหมือนกันถ้าทำให้เขาเจ็บและทุกข์ทรมานได้ มันจะเป็นยังไง
เขาจะเจ็บและเสียใจเหมือนที่ฉันเป็นไหม...
“ลุกขึ้นแล้วไปอาบน้ำกับฉัน”
“ไม่”
“ฉันไม่ชอบพูดอะไรหลาย ๆ รอบ” เขายังคงขู่ฟ่อๆเหมือนเดิม แต่ก็ยังตีหน้านิ่ง ฉันรู้สึกเกลียดเขามากคงไม่มีอะไรมาแทนที่ความเกลียดชังในหัวใจของฉันได้หรอก เพราะสิ่งที่เขากระทำมันเลวร้ายเกินกว่าจะให้อภัย
“แก...เอ่อ...นาย” ฉันเอ่ยเสียงตะกุกตะกัก กลัวก็กลัวโกรธก็โกรธ หลายชีวิตในครอบครัวของฉันไม่ว่าจะเป็นลูกน้องของพ่อแม่ก็ถูกเขาฆ่าตาย เขามันคนเลวเขามันเป็นผู้ชายจะร้าย ใจร้ายที่สุด
“อย่าทำร้ายพ่อแม่ของฉันได้ไหม จนกว่าจะรู้ความจริงเรื่องนี้ อย่าทำอะไรท่านฉันขอร้อง” ฉันเอ่ยคำขอร้องเขาจะไม่เต็มใจนัก แต่เพื่อความปลอดภัยของพ่อแม่ของฉัน ฉันก็คงต้องทำ
“หน้าตลกดีนะ ผู้หญิงที่เกลียดฉันเข้ากระดูกดำขอร้องฉันในตอนนี้” คริสเตียนแค่นหัวเราะออกมาอย่างหยามหยัน ฉันไม่ร้องไห้ฟูมฟาย แต่เลือกที่จะมีสติต้องมีสติเท่านั้นถึงจะผ่านเคราะห์กรรมอันเลวร้ายไปได้ ต่อให้ฉันร้องไห้ฟูมฟายไปฉันก็ไม่สามารถเอาสิ่งที่สูญเสียไปกลับคืนมาได้
ฉันควรจะมีสติและรอเวลา... รอเวลาที่ความจริงกระจ่าง
“ฉันไม่อยากให้นายทำร้ายครอบครัวของฉันพ่อแม่ของฉันเป็นผู้บริสุทธิ์ไม่ได้รู้เรื่องที่เกิดขึ้นระหว่างครอบครัวของนายท่านเป็นคนบอกฉันเอง”
“หึ แล้วเธอก็เชื่อพ่อแม่ของเธอเหรอ”
“ใช่” ฉันพยักหน้าเบาๆ “พ่อแม่ของฉันไม่เคยพูดโกหก ท่านพูดความจริงเสมอถึงแม้ว่าท่านจะเกลียดครอบครัวของนาย แต่ท่านก็ไม่เคยกระทำเรื่องเลวร้ายแบบนั้น” ฉันเอ่ยพร้อมกับจ้องหน้าเขา เขานิ่งไปไม่เอ่ยคำพูดใดออกมา แต่ฉันรู้ว่าเขากำลังใช้ความคิดและคิดตามคำพูดของฉัน ฉันรู้ว่าเขาเป็นคนฉลาดและอีกไม่นานความจริงจะต้องกระจ่างแน่นอน
“หึ ไปอาบน้ำกับฉันได้แล้ว” เขาจับแขนของฉันแล้วดึงให้เดินตามฉันไม่ดิ้นไม่ปฏิเสธ แต่ฉันเดินตามอย่างว่าง่าย ในเมื่อเขามีพ่อแม่ของฉันต่อรอง ฉันก็ไม่เสี่ยงที่จะให้พวกท่านอยู่ในอันตราย
أحدث فصل
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 35 ️จบบริบูรณ์️
Chapter 35ตอนแรกฉันกับสามีเราจะไปพักที่บ้านพักตากอากาศของคุณแดเนียล แต่พ่อฉันกับพ่อวิคเตอร์ไม่ยอม จนฉันต้องนั่งเครื่องบินส่วนตัวมาที่กรุงเทพ คนที่ทะเลาะกันมาตลอดทางเห็นจะเป็นพ่อเอกพงศ์กับพ่อวิคเตอร์ ฉันเเทบจะกรอกตามองเป็นพันรอบ“ผมกับโมนาจะย้ายไปอยู่บ้านเล็กนะครับ”“ไม่เอา โมนาต้องไปอยู่บ้านแสงสุริยะ” พ่อโพล่งขึ้น“บ้านมึงพังหมดแล้วนะไอ้เอกพงศ์ มึงจะให้ลูกกับหลานไปอยู่ยังไง?”“ลูกกูมีธุรกิจที่สระบุรี”“แต่กูไม่ให้โมนาไป เธอต้องอยู่เลี้ยงลูกเลี้ยงหลานของกูอยู่ที่นี่”“คาเตอร์ก็เป็นหลานของกูเหมือนกัน ไปเลี้ยงอยู่ที่โน่นอากาศก็ดีชีวิตก็ดีเหมือนกัน”“มึงกับกูใครรวยกว่ากัน ใครจะมอบทุกสิ่งทุกอย่างให้หลานได้มากกว่ากัน”“กูกับลูกก็รวยเหมือนกันนั่นแหละ”“เลิกทะเลาะกันได้แล้วค่ะ ให้ลูกเขาตัดสินใจเองเราเป็นปู่เป็นย่าเป็นตาเป็นยาย เราไม่มีสิทธิ์ไปบีบบังคับลูกเข้าใจไหมคะ ลองใช้สติลองใช้สมองอันน้อยนิดของพวกคุณคิดดูนะคะว่าสิ่งไหนที่ลูกกับหลานจะมีความสุข เราก็ควรทำตาม เราไม่ควรบังคับพวกเขา ให้เขาตัดสินใจเอง” แม่เซลีนรีบเอ่ยแทรก“แต่โมนาอยากอยู่ที่นี่ โมนาอยากอยู่กับคริสเตียน โมนาอยากอยู่ใกล้ ๆ เพื่อ
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 34
Chapter 34“ทำไมบ้านอยู่ในสภาพนี้วะ” วิคเตอร์มองสภาพบ้านที่เละเทะเหมือนเพิ่งผ่านสมรภูมิรบมา ปลอกกระสุนเกลื่อนเลือดเปรอะเปื้อนเต็มไปหมด ชายฉกรรจ์นับสิบช่วยกันขนศพที่ถูกยิงขึ้นเรือ“แล้วโมนาล่ะ” เอกพงศ์รีบเดินเข้าไปสำรวจ พลางกวาดสายตามองหาบุตรสาว“หรือว่าโดนยิงตายกันหมดแล้ว” โนอาห์เอ่ยยิ่งทำให้ชายทั้งสองใบหน้าซีดเผือด มือไม้สั่นอย่างไม่อาจปรามได้“ถ้าโมนาตายนะ เป็นความผิดของพ่อเป็นความผิดของคุณแล้วก็คุณ” อลิสชี้ไปที่ทุกคนพร้อมกับทำใบหน้าเรียบนิ่งเธออยากจะรู้อากัปกิริยาของทั้งสามว่าเป็นอย่างไร เอกพงศ์วิคเตอร์และโนอาห์ถึงกับหน้าซีดเผือดมากกว่าเดิม เมื่อได้ฟังและคิดตามคำพูดของอลิส“ถ้าโมนากับพี่ชายของลูกเสียไปจริง ๆ นั่นเท่ากับว่าเราเสียหลานของเราไปด้วย”“ใช่ค่ะ!”“ทุกอย่างมันเป็นความผิดของพ่อเอง ถ้าพ่อไม่สนใจแต่ความรู้สึกของตัวเอง พ่นคำพูดร้าย ๆ ใส่คริสเตียน พ่นคำพูดแย่ ๆ พูดถึงโมนาในทางที่ไม่ดี คริสเตียนก็คงจะไม่หนีมาพร้อมกับโมนา”“ใช่ค่ะ มันเป็นความผิดของพ่อด้วย”“พ่อรู้ พ่อผิดเองพอรู้ตัวดี ทิฐิในหัวใจของพ่อที่มันมีมากล้นจนไม่อาจมองโมนากับลูกเป็นคนในครอบครัวของเราได้ พอมาถึงตอนนี้พ่อกล
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 33
Chapter 33คริสเตียนสาดกระสุนใส่ผู้มาใหม่อย่างไม่ได้เกรงกลัว เป็นจังหวะเดียวที่ลูกน้องคนสนิททั้งสองวิ่งเข้ามาแล้วสาดกระสุนใส่ไม่ยั้งเพราะความชะล่าใจหลาย ๆ อย่าง มันทำให้ทั้งสองไม่ได้ระวัง พอมารู้ตัวอีกทีผู้เป็นนายก็ถูกจู่โจมแล้วปัง!ปัง!ปัง!“อ้าก!” ร่างชายฉกรรจ์ล้มลงราวกับใบไม้ที่ปลิดปลิว เลือดสีแดงสดไหลทะลักออกมาจากบาดแผล คริสเตียนยิงสวนในขณะที่โมนาตะเกียกตะกายเพื่อไปหลังบ้านเฮือก! ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกเมื่อรับรู้ถึงของเหลวบางอย่างที่ไหลออกมาจากหว่างขา“คะ...คริสเตียน” โมนาเอ่ยเสียงเบา จ้องมองสามีที่กำลังสาดกระสุนใส่ฝ่ายตรงข้าม“หลบเข้าไปในห้องเล็ก!” คริสเตียนหันมาสั่งโมนา“ค่ะ” โมนารู้สึกเจ็บหน่วงพยายามตะเกียกตะกายพาร่างของตัวเองเข้าไปในห้องเล็กใต้บันได เธอกัดฟันกรอดกำมือตัวเองแน่นเมื่อความเจ็บปวดเริ่มแล่นขึ้นมาเป็นริ้ว น้ำสีใสที่ไหลออกมาเป็นสัญญาณเตือนว่าเธอกำลังจะคลอดแล้วปัง!ปัง!“มึงกล้ามาก ไอ้พวกระยำ!” พีระสาดกระสุนใส่ร่างลูกน้องอีริคอีกครั้ง ถึงแม้ว่าคนของเขาจะน้อยกว่าแต่ก็ใช่ว่าเขาจะยอมเขาจะไม่มีวันยอมให้ผู้เป็นเจ้านายทั้งสองเป็นอะไรไป ต่อให้ต้องแลกด้วยชีวิตเขาก็ยอม“คนมีเพี
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 32
Chapter 32“พ่อถูกยิง ผมว่าพ่อกับ...เอ่อ...คนพวกนั้นไปหาหมอดีกว่า” คริสเอ่ย“พ่อว่าพ่อไปช่วยด้วยดีกว่า พ่ออยากรู้ความจริงด้วยว่ามันส่งลูกของมันไปตามล่าโมนาที่ไหน” วิคเตอร์กุมต้นแขนข่มความเจ็บปวดเอาไว้“ผมรู้ครับว่ามันไปที่ไหนกันเดี๋ยวผมแชทไปบอกคริสเตียนเอง อ๋อ! ผมลืมไป เดี๋ยวส่งไปในไลน์กลุ่มดีกว่า อลิสกับคริสโตเฟอร์ต้องรู้เรื่องนี้ด้วย ถ้าบอกช้าผมได้หูขาดเป็นแน่”“พวกลูกรู้หมดหรอว่าสองคนนั้นไปอยู่ที่ไหน”“รู้สิครับรู้หมดทุกคน แม่ก็รู้ด้วยนะว่าสองคนนั่นอยู่ที่ไหน”“เชี่ย” วิคเตอร์ถึงกับสบถออกมา ตลอดระยะเวลาหลายเดือนที่ผ่านมาเขาถูกแหกตามาตลอดหรือเนี่ย“พ่อกับพวกนั้นรีบไปโรงบาลเถอะ เดี๋ยวเขาจะตายห่าก่อน ผมจะส่งโลเคชั่นที่พวกไอ้คริสเตียนอยู่ให้ทีหลัง”“ส่งมาก่อนจะได้รีบไปช่วย”“ไปรักษาตัวก่อนจะส่งให้”“ชักช้าเกินไปจะไม่ทันการณ์ อีกคนโดนยิงอีกคนโดนเหล็กเสียบคา ต่อให้ไปถึงก็ไม่รอดหรอก เลือดหมดตัวตายก่อนพอดี เอาเป็นว่ารีบไปรักษาตัว ให้หมอผ่าตัดหรือให้หมอเย็บแผลให้เสร็จเรียบร้อยแล้วค่อยไป”“แต่...”“เชื่อผม ไปรักษาก็ไม่เกินสองชั่วโมงหลังจากนั้นก็นั่งเครื่องไปที่ภูเก็ต ไอ้เวรนั่นมันคงจะยังไม่ท
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 31
Chapter 31“วันนี้มีของไปส่งให้เสี่ยเอเดน ผมจะไปเองนะพ่อ” คริสเอ่ย ตั้งแต่พี่ชายจากไป เขาก็เป็นคนที่สานต่อทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็นงานที่เกาะไข่มุก หรืองานอยู่ที่กรุงเทพฯเขาก็รับต่อหมดถึงแม้ว่าอายุจะยังไม่มาก แต่เขาก็จัดการทุกอย่างได้ดีและเรียบร้อยเสมอ“พ่อไปด้วย!”“ไม่ต้องหรอกครับ ผมจะจัดการเอง”“ไม่ ๆ พ่อไม่ยอมให้ลูกไปเสี่ยงคนเดียวหรอก”“แต่มันเสี่ยงนะครับ”“พ่อไม่เคยกลัว” วิคเตอร์เอ่ยพร้อมกับหยัดกายลุกขึ้น ส่วนบุตรสาวบุตรชายฝาแฝดไม่สนผู้เป็นบิดาแม้แต่น้อย แม้แต่ภรรยาที่นั่งอ่านหนังสือก็เฉยเมยไม่สนใจ“จะดีเหรอครับ”“ดีสิ...” วิคเตอร์พูดเสียงดังเพื่อเรียกความสนใจจากภรรยา แต่ทว่าเซลีนกลับไม่สนใจมองเขาเลยแม้แต่น้อย ให้ตายสิ! เขาต้องมาเรียกร้องความสนใจผู้เป็นภรรยาราวกับหนุ่มสาวแรกรุ่นหรือเนี่ย วิคเตอร์คิดอย่างหงุดหงิด เมื่อไม่เห็นปฏิกิริยาของเซลีนที่จะหันมาสนใจเขาเลยแม้แต่น้อยเขารู้สึกเฟลมากพลันสายตาก็เหลือบไปเห็นสมกับพลที่หัวเราะคิกคักชอบใจ มันยิ่งสร้างความโกรธให้กับเขาเป็นอย่างมาก คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ยังมาหัวเราะชอบใจ เขาอยากจะตะบันหน้าลูกน้องคนสนิทเสียจริง“ไอ้เชี่ยสองตัวเนี่ยมึงเป็นเ
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 30
Chapter 30เพล๊ง!ปึง!โคร้ม!“ผ่านมาครึ่งเดือนแล้ว ทำไมถึงยังไม่เจออีก” เอกพงศ์สบถออกมาอย่างโมโห พร้อมกับปาข้าวของลงพื้น“หรือว่าโมนาจะหนีอยู่กับคริสเตียนคะ” รตีเอ่ยยิ่งทำให้เอกพงศ์โมโหมากกว่าเดิม ไม่ว่าจะส่งคนออกไปตามหาหรือสืบข่าวบุตรสาว ก็ไม่มีวี่แววเลย“ไอ้ตระกูลเส็งเคร็งมึงเจอกูแน่” เอกพงศ์เอ่ยอย่างอาฆาตแค้น“อย่าเพิ่งไปอะไรพวกเขาเลยนะคะ ต่างคนต่างอยู่เถอะค่ะ”“คุณรตี!!” เขาเสียงห้วนใส่ภรรยาอย่างไม่พอใจ“ใจเย็นบ้างเถอะค่ะ อย่าให้ความแค้นมาบังตาบังใจจนมืดบอดเลย”“หึ! ลูกเราเจ็บเพราะใคร ลูกน้องมากมายตายเพราะใคร?”“เพราะทั้งสองฝ่ายนั่นแหละ ถ้าทุกคนยอมถอยทุกอย่างมันจะดีเอง แต่ยิ่งแรงใส่กันทั้งสองฝ่าย เรื่องราวมันก็จะมีแต่ลุกลามใหญ่โตขึ้นมามากกว่าเดิม” รตีเอ่ยอย่างท้อในหัวใจ บางครั้งก็นึกเบื่อหน่ายในคำว่าสองตระกูลไม่ถูกกัน ถ้ามันไม่มีสิ่งนี้ทุกอย่างมันก็คงจะดีกว่าเดิม“ฉันจะไปหาโนอาห์”“รตีไปด้วยค่ะ” รตีเอ่ยแล้วเดินไปพร้อมสามี@โรงพยาบาลโนอาห์นั่งอยู่บนเตียงพลางทอดสายตามองวิวที่หน้าต่าง อาการของเขาดีมากแล้วแต่ก็ยังเจ็บอยู่ เขากำลังคิดถึงคนที่ช่วยชีวิตเขาไว้ คนพวกนั้นเป็นใครกัน....หญิง
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 23
Chapter 23โมนาฉันร้องไห้สะอึกสะอื้นนั่งรถมุ่งตรงไปที่จังหวัดสระบุรี ฉันกระวนกระวายอยู่ไม่สุข เป็นห่วงคริสเตียนจับใจ เขาโดนขนาดนั้นเขาจะรอดไหม จะมีคนพาไปหาหมออย่างทันท่วงทีหรือเปล่าคำถามมากมายถาโถมเข้ามา มันห่วงมันกลัวไปหมด โดนขนาดนั้นถ้ารักษาทันท่วงทีก็ไม่รู้ว่าจะรอดหรือเปล่า ตอนนี้ฉันกลัวฉันกลั
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 22
Chapter 22ปัง! ร่างหนาของคริสเตียนทรุดลงกับพื้น หัวใจของฉันกระตุกวาบ สลัดแขนข้างที่พี่ชายกุมเอาไว้ออก“คะ...คริสเตียน” มือหนากุมหน้าท้องของตัวเองเอาไว้ เลือดสีแดงสดไหลออกมาตามง่ามนิ้ว ใบหน้าของเหยเกแสดงออกความเจ็บปวดฉายชัดออกมา“มะ...โมนา” คริสเตียนเรียกฉันเสียงเบาหวิว นัยน์ตาของฉันสั่นระริกจ้องมอ
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 21
Chapter 21“ทำไรกินดีในตู้เย็นไม่มีอะไรเลย” คริสเตียนเปิดตู้เย็นมันไม่มีอะไรในตู้เลยสักอย่าง ฉันเหลือบไปมองกล่องบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปอยู่บนชั้นบน แล้วพยายามเขย่งเท้าแล้วยื่นมือเอาให้ถึง“สูงจัง เขย่งเท้าแล้วก็ไม่ถึง”“เดี๋ยวเอาให้” เขายืนมือไปหยิบให้ฉัน ฉันฉีกบะหมี่ต้มอย่างคล่องแคล่วไม่นานนักบะหมี่แส
พันธนาการรักมาเฟียร้าย Chapter 20
Chapter 20เขาหันมาจ้องมองฉันแล้วยกมือขึ้นมาลูบแก้มของฉันเบา ๆ ริมฝีปากหนาคลี่ยิ้มเล็กน้อยนัยน์ตาคู่นั้นกลับทำให้หัวใจของฉันสั่นไหวแปลก ๆ“มาแปลกนะ”“แปลกตรงไหน” ฉันเฉไฉแม้จะจะรู้อยู่แล้วว่าเขาต้องการจะพูดอะไรก็ตาม“แปลกตรงที่ทุกวันไม่เคยคิดที่จะกอดฉันเลย” ฉันว่าแล้วเขาต้องคิดและสงสัยในสิ่งที่ฉันทำ
قد تعجبك أيضًا
กรงขังรักคุณหมอ Hot Nerd
ณดารินทร์23.8K وجهات النظرพันธะ(รัก)เมียบำเรอ
ชะนีติดมันส์30.1K وجهات النظرพลั้งรักมาเฟียร้าย
โซลสตาร์ seoulstar9.1K وجهات النظرหนี้รักมาเฟียจอมคลั่ง
มงกุฎดอกหญ้า6.2K وجهات النظرชีวิตใหม่ของนางร้ายมาเฟีย
อันวารินทร์838 وجهات النظرทาสรัก
นังหมูปีศาจ31 وجهات النظرเหนือราชันคือเมีย
กระปุกอ้วน2289 وجهات النظرคนบาป
ท่านจอมยุทธ์1991180 وجهات النظر
