พันธนาการรักมาเฟียร้าย

พันธนาการรักมาเฟียร้าย

last update最終更新日 : 2025-11-06
作家:  ต้นอ้อ連載中
言語: Thai
goodnovel16goodnovel
評価が足りません
36チャプター
594ビュー
読む
本棚に追加

共有:  

報告
あらすじ
カタログ
コードをスキャンしてアプリで読む

概要

รักทรมาน

อีโรติก

เศร้าใจ

Badboy

มาเฟีย

ลูกสาวตระกูลเศรษฐีใหญ่

หย่าร้าง

การหักหลัง

ตบหน้า

"บอกลาโลกที่แสนสดใสของเธอได้เลย" "แกมันโง่คริสเตียน! นายมันไอ้คนหน้าโง่ไม่หาความจริงเรื่องนี้ ฮึก" โมนาเอ่ยทั้งน้ำตาคับแค้นเครียดแค้นคนที่กระทำป่าเถื่อนกับเธอยิ่งนัก "หึ!" คริสเตียนหัวเราะในลำคอเบาๆแล้วกดปลายกระบอกปืนใส่หัวโมนา "เธอควรจะกลัวความตายนะโมนา" คริสเตียนกระซิบข้างใบหูหอมกรุ่นของหญิงสาว "ยิงเลยสิ เก่งกับผู้หญิงตัวเล็กๆอย่างฉันแล้วดูยิ่งใหญ่แกก็ทำเลย ฉันขอสาปแช่งให้แกตกนรกหมกไหม้" "ปากดี! ฆ่าเธอเสร็จฉันก็จะไปฆ่าพ่อแม่เธอ" "อยากจะฆ่าก็ฆ่าแค่ฉัน" "หึ!" "ฆ่าฉันคนเดียวก็พอ ฮึก อย่ายุ่งกับพ่อแม่ของฉัน ให้ฉันตายคนเดียวก็พอ" "หึ ดูเหมือนว่าความตายที่ฉันจะมอบให้ มันไม่ใช่ทางออกของทุกอย่างสินะ" คริสเตียนปล่อยมือที่กำผมของโมนาแล้วดันร่างเธอประชิดกำแพง เขาส่งรอยยิ้มร้ายกาจให้ในขณะที่หญิงสาวร่างกายเริ่มสั่นเทา "แต่ถ้าฉันทำบางอย่าง..." คริสเตียนเว้นวรรคพร้อมกับจ้องไปที่ดวงหน้าแล้วเลื่อนต่ำไปที่เนินอก "มันคงจะรู้สึกทรมานยิ่งกว่าตาย"

もっと見る

第1話

บทนำ

臨月、私はもう出産間近だった。

いつ陣痛が来てもおかしくないほど、お腹は大きく張っていた。

だが夫であり、ファミリーのアンダーボスでもあるヴィト・ファルコーネは、そんな私を閉じ込めた。

彼は私を無機質な地下の医療室に監禁し、陣痛を抑える薬を注射した。

苦痛に耐えきれず私が叫ぶと、彼は冷たく言い放った。

「我慢しろ」

なぜなら、彼の兄の未亡人――スカーレットも、ちょうど同じ頃に出産する予定だったからだ。

亡き兄と交わした血の誓いによって、最初に生まれた息子が、ファミリーの莫大な利益を生む西海岸の縄張りを継ぐことになっていた。

「その相続は、スカーレットの子のものだ」

彼はそう言った。

「デイモンを亡くした今、彼女には身寄りも金もない。アレッシア、俺の愛はお前一人のものだ。すべてお前に捧げるつもりだ。

でも今はただ、彼女に無事産ませてやりたいだけだ。すまないが、もう少しの辛抱だ」

薬は絶え間ない苦痛をもたらした。

私は病院へ連れて行ってほしいと、必死に懇願した。

だが彼は私の喉元を掴み、冷たい目で無理やり視線を合わせてきた。

「芝居はやめろ。別に大したことじゃないだろ?まさか、相続を横取りしようとしているのか?

わかってるよ。スカーレットより先に産むために、どんな手でも使うつもりなんだろう?」

顔から血の気が引いていた。

体が痙攣する中、必死に声を振り絞る。

「もう......生まれるの。相続なんてどうでもいい。

私はただ......あなたを愛しているから......この子が、無事に生まれてほしいだけなの......!」

彼は鼻で笑った。

「そんなに俺のことを愛してるなら、スカーレットにあの婚前契約......子どもの相続権を放棄させる書類なんて書かせなかったはずだ。

安心しろ、彼女の出産が終わったら戻ってきてやる。お前が腹に宿しているのは、俺の血を分けた子どもなんだからな」

臨月の体で、私は床を引きずるようにして這い、重い鋼鉄の扉へ向かった。

だが扉が轟音とともに閉まりきった瞬間、私の指は扉の隙間に挟まれた。

骨が砕ける嫌な音がはっきりと聞こえた。

薬による苦痛さえ押し流すような、新たな激痛が全身を突き抜けた。

喉から鋭い悲鳴が迸る。

それでもヴィトの意識はすべてスカーレットに向いていた。

彼には、私の叫びなど届いていなかった。

突然、温かい液体が脚を伝って流れ落ちた。

破水したのだと分かった。

冷たい恐怖が、全身を飲み込んだ。

私を照らす光は、扉の上にある非常口の標識が放つ、かすかな青白い不気味な光だけだった。

私は必死に冷静さを保とうとしながら、扉を叩き、助けを求めて叫び続けた。

だがここはヴィト専用の手術室だ。

隔離され、防音され、外界へ通じる窓もない。

ほとんど完全な暗闇の中に沈んでいる場所だ。

私の弱りきった叫び声を、誰一人として聞くことはできなかった。

腹の中の赤ん坊が激しく蹴り続ける。

まるでこの冷たい牢獄から逃げ出そうとしているかのようだった。

全身がびっしょり濡れていた。

それが汗なのか、血なのか、自分でも分からなかった。

陣痛抑制剤に含まれた毒のような成分が、私の力を奪い続けていた。

一秒ごとに、命そのものを削り取られていくようだった。

私は残された最後の力を振り絞り、絶望の叫びを上げた。

ようやく、外から足音が聞こえた。

「誰か、助けて!」

私は声が枯れるほど叫んだ。

「手術室に閉じ込められてるの!助けて!」

私は何度も何度も叫び続けた。

助かったのだと、そう思ったからだ。

だが返ってきた声は、残酷な愉悦に満ちていた。

「まあ、惨めなアレッシアじゃない。ヴィトったら、もっと早く、あなたに従うことを教えておくべきだったわ」

ヴィトの妹、ジアナだった。

私は目を固く閉じ、声が震えないよう必死にこらえた。

「ジアナ......お願い、ここから出して。子どもが......もうすぐ生まれるの。これ以上は持たない」

ジアナは扉を押し開け、床に倒れ込む私を見下ろした。

その顔には、純粋な軽蔑しか浮かんでいなかった。

ほんの一瞬、彼女が助けてくれるかもしれないと思った。

だが次の瞬間、彼女が私の肋骨を蹴りつけた。

衝撃で息が詰まり、視界に黒い斑点が弾けた。

彼女の声は、刃のように鋭かった。

「出す?それでスカーレットの出産を邪魔するつもり?残念だけど、そうはさせないわ。あなたはヴィトの妻にふさわしくないのよ、わかる?

実はここに閉じ込めて、自分のしたことをよく反省させろってヴィトに言われたの。

ヴィトは忙しいんだから、これ以上面倒を増やすなって。

スカーレットの子が、このファミリーの跡継ぎになる。あなたじゃ、もう事実は変えられないわ」

激しい陣痛がまた襲い、私の口から悲鳴が漏れた。

涙が頬を流れ落ちる。

「この子に......ファミリーの仕事なんて継がせない......!

ヴィトに伝えて......お願い、ここから出して。もうこのファミリーから消えるから。二度と戻らないから......!」

だが私の叫びは、彼女をさらに苛立たせただけだった。

彼女は顔をしかめた。

「うるさいわね。少しは黙りなさいよ」

そして彼女はトランシーバーを取り出し、ヴィトへ連絡を入れた。

薬の苦痛と、迫る出産の痛みが重なり、魂そのものが引き裂かれるようだった。

「ええ、問題ないよ。大丈夫、ちゃんと見張ってる」

その声を聞いた瞬間、胸の奥にわずかな希望が灯った。

彼はきっと、私のことを気にかけている。私たちの子どものことを。

私は力の限り叫んだ。

「ヴィト!もうすぐ生まれるの......!お願い、ジアナに病院へ連れて行かせて......!!」

声は震え、ほとんど泣き声だった。

ジアナは一瞬ためらった。小さくトランシーバーにささやく。

「......これ、本当かもしれない。この叫び方......演技とは思えないよ。病院に連れて行ったほうがいいかも。

だって、その子はヴィトの唯一の子どもでしょう?もし何かあったら......」

まるで考えているかのように、ヴィトは数秒沈黙した。

やがて声が少し柔らいだ。

「......分かった。なら連れて――」

その時、向こう側から甘い女の声が割り込んできた。

「ヴィト、喉が渇いたの。シャンパンを持ってきてくれる?

お医者様が言ってたの。落ち着いていないと、子どもを産む体力がもたないって......

えっ、アレッシアが陣痛?大丈夫だよ。全然痛くないもの。アレッシアは強い人だから、絶対大丈夫だって」

当然だ。

彼女が痛みを感じるはずがなかった。

ファミリーの医療チームも設備も、すべて彼女の専用の分娩室に集められていたのだから。

彼女はまるで女王のように扱われていた。

スカーレットのたった数言で、すべてが変わった。ヴィトの判断も。

彼の声は氷のように冷たくなった。

「今の聞いたか。何も起こるはずがない。全部演技に決まってる。

お前を騙して外に出させようとしているだけだ。本気で信じたら、お前が馬鹿を見るだけだぞ」

トランシーバーがプツッと切れた。

ヴィトに否定されたことで、ジアナの怒りは私に向けられた。

彼女はケースに手を伸ばし、中からヘビを取り出して、私に近づいてきた。

もっと見る
次へ
ダウンロード

最新チャプター

続きを読む
コメントはありません
36 チャプター
บทนำ
บทนำเครื่องบินสุดหรูจอดสนิทพร้อมกับร่างกำยำก้าวเดินลงจากเครื่องบินส่วนตัว มือหนาของชายหนุ่ม​ถอดแว่นตาสีดำกวาดสายตามองไปทั่วบริเวณ​ แดดแสนร้อนระอุทำเอาลูกน้องคนสนิทนามว่าพีระรีบหยิบร่มออกมากางบังแดดให้ผู้เป็นนาย“ของพร้อมแล้วใช่ไหม?” คริสเตียน​ตวัดสายตาคมแล้วเอ่ยถามผู้เป็นลูกน้อง“ครับ” ภิภพพยักหน้า​รับคำพร้อมกับก้มหน้า เขาไม่ค่อยกล้าที่จะสบสายตาผู้เป็นนายสักเท่าไหร่ ใบหน้าเเสนเหี้ยมโหดนั้นยิ้มปีล่ะครั้งก็ว่าได้ แต่จะมียิ้มบ้างก็เพียงแค่แสยะยิ้มเท่านั้นคริสเตียน​ ดำรงค์​พงษ์​เมธา​ ทายาทตระกูลชื่อดัง มาเฟียที่โหดร้ายที่สุดของประเทศ​ เจ้าของธุร​กิจสีขาวสีเทาสีดำและร่ำรวย​อันดับต้น ๆ ของเมืองไทยก็ว่าได้ตระกูล​ของเขามีธุรกิจมากมาย คริสโตเฟอร์​อลิสผู้เป็นพี่ชายพี่สาวฝาแฝดทั้งสองดูแลธุรกิจ​สีขาว คริส​ดูแลเกี่ยวกับการค้าอาวุธ​ ส่วนเขาดูแลเรื่องการผลิต​หัวเชื้อยา ยาที่ทำให้คนเพลิดเพลิน​ยิ่งเสพก็ยิ่งติดแต่ไม่ถึงตาย นั่นคือยาพีที่สกัดมาจากใบของเมล็ดบีบีสีดำมันจะอยากเสพอยากสนุกแต่ถ้าขาดก็จะรู้สึกหิว แต่ต่อให้หาสิ่งมาเติมเต็ม​ คุณ​ก็จะไม่รู้สึกอิ่มหรือรู้สึกถูก​เติมเต็ม​ถ้าคุณ​ไม่ได้เสพมัน ถ้า
続きを読む
Chapter 1
Chapter 1ครืด!ครืด!เสียงสมาร์ทโฟนราคาแพงแผดเสียงร้องดังขึ้น วิคเตอร์ทำหน้ายู่พร้อมกับใช้มือควานหาโทรศัพท์ที่กำลังมีสายเรียกเข้าอยู่บนหัวเตียง“ฮัลโหล” วิคเตอร์กลอกเสียงแล้วขยี้ตาตัวเองเบา ๆ(พ่อคะ อลิซกับคริสโตเฟอร์ถึงสนามบินแล้วนะคะ) น้ำเสียงหวานใสเอ่ยกลับมา ทำเอาวิคเตอร์ดีดกายลุกขึ้นนั่งบนเตียงอย่างดีใจ“ลูกมาไทยทำไมไม่บอกพ่อตั้งแต่ทีแรกล่ะลูก พ่อจะได้ให้ลูกน้องหไปรอรับ ตอนนี้ลูกน้องพ่อก็ให้ไปทำงานสำคัญ มีเหลืออยู่แค่ไม่กี่คนเอง แล้วไอ้คนที่เหลือมันก็ต้องเตรียมของล็อตใหม่เอาไว้ไปส่งให้กับลูกค้า ส่วนที่ว่างสุดก็แก่แล้ว”(ตอนแรกงานบริษัทมันเยอะน่ะค่ะ แต่พอเคลียร์งานเสร็จเรียบร้อยเราสองคนก็เลยอยากจะกลับมาหาพ่อกับแม่ค่ะ แต่ถ้าพ่อกับแม่ไม่สะดวกที่จะให้ใครมารับ อลิซกับคริสโตเฟอร์เราไปที่บ้านเองก็ได้ค่ะ)“งั้นพ่อจะไปรับลูกเอง รอพ่อแป๊บเดียวก็ถึงลูกรออยู่นั่นแหละไม่ต้องออกมาจากสนามบินนะ เดี๋ยวพ่อจะไปหาเอง”(ค่ะ) วิคเตอร์กดวางสายก่อน ท่อนขาแกร่งตวัดลงพื้นแล้วลุกขึ้นเต็มความสูง เขาปรายตามองกระจกที่สะท้อนร่างของตนเอง ถึงแม้ว่าในตอนนี้จะอายุเลขสี่เลขห้าแล้ว แต่ร่างกายใบหน้าของเขายังคมเข้มไม่ไ
続きを読む
Chapter 2
Chapter 2“ไอ้พวกระยำ!” วิคเตอร์เอ่ยอย่างเคียดแค้น เขาไม่เคยรู้จักบุรุษตรงหน้าเลยแม้แต่น้อย ไม่เคยมีเรื่องบาดหมางอะไรด้วยทั้งนั้น หรือว่าจะเป็นลูกน้องคู่อริ“มึงเป็นคนของตระกูลมังกรฟ้าใช่ไหม?” การินหัวเราะเมื่อได้ยินคำถามของวิคเตอร์ ลูกน้อยอีกสี่คนลงจากรถตามมาสมทบ“ถ้ากูตอบว่าไม่ล่ะ”“ถ้าไม่ใช่ แล้วมึงเป็นคนของใคร ศัตรูที่กูมีก็เห็นจะเป็นตระกูลมังกรฟ้า ถ้าไม่ใช่แล้วคนที่ให้มึงมาเก็บพวกกูคือใคร” วิคเตอร์ถามเสียงเข้มพลางกระชับอ้อมแขนกอดรัดภรรยาให้แน่นมากกว่าเดิม“มึงก็คิดสิ ว่ามึงกับลูกมึงสร้างศัตรูที่ไหนบ้าง คนอย่างมึงมีศัตรูเยอะจะตาย คงคิดไม่ออกสินะว่าเคยทำชั่วอะไรกับใครไว้บ้าง”“ไอ้คนระยำ”“อย่าพูดมาก มึงตายซะเถอะ!”ปัง!ปัง! เสียงปืนดังกึกก้องเมื่อพลกับสมยิงใส่ชายที่กำลังพล่ามอยู่เมื่อครู่และลูกน้องอีกสี่คนต้องหลบไปอีกทาง“ไอ้พล มึงระวังตัวด้วย”“กูไม่กลัวตายหรอก ตอนนี้รถของมันสตาร์ทเครื่องอยู่มึงต้องรีบพาเจ้านายขึ้นรถของมันแล้วพาไปโรงพยาบาล เราจะรอแบบนี้ไม่ได้ รถพยาบาลไม่มาง่ายแน่ ๆ เดี๋ยวกูจะยิงคุ้มกันให้เอง”“ไม่ได้นะไอ้พล ถ้าจะไปเราก็ต้องไปด้วยกัน”“ชีวิตนายสำคัญกว่า ถ้าเกิดว่ากู
続きを読む
Chapter 3
Chapter 3สนามบินสุวรรณภูมิร่างสูงลงจากรถแล้วเดินเข้าไปในสนามบิน ลูกน้องคนสนิทรีบหยิบสูทแล้ววิ่งตามผู้เป็นเจ้านาย“นายครับ”“อะไร?” คริสเตียนหันมาจ้องมองภิภพที่รีบวิ่งตามเขา“ใส่สูทตัวใหม่หน่อยครับนาย เลือดเต็มเสื้อไปหมด ผมกลัวคนที่มองนายจะแตกตื่นกัน”“ไม่จำเป็นที่กูจะต้องสน มันจะแตกตื่นไม่แตกตื่นก็เรื่องของมัน” ว่าจบเขาก็เดินเข้าไป ไม่สนใจที่จะสวมใส่สูทที่ลูกน้องเอามาให้เลยแม้แต่น้อย“คริสเตียน” อลิซโบกมือหย๋อย ๆ ให้น้องชาย“แล้วพ่อล่ะ?” คริสโตเฟอร์กวาดสายตามองหา ก่อนจะมาสะดุดกับเสื้อที่เปรอะเปื้อนไปด้วยเลือดของผู้เป็นน้องชาย “พ่อบอกจะมารับ แล้วทำไมเป็นมึงมาได้ล่ะ? แล้วมึงไปทำอะไรมาวะเนี่ย เลือดโชกไปหมด”“พ่อไม่ว่างมา มีธุระด่วน ส่วนกูก็ไปทำงานเหมือนเดิมของกูทุก ๆ วันนั้นแหละ ส่วนเลือดบนเสื้อไม่ใช่เลือดกูแต่เป็นเลือดของคนสารเลว มึงไม่ต้องถามนะว่ามันเป็นใคร?”“อืม ไม่อยากบอกกูก็จะไม่เซ้าซี้ พอดีไม่อยากจะยุ่งเรื่องของใครสักเท่าไหร่หรอก”“รู้ไหมว่าไม่เจอกันนานฉันโคตรจะคิดถึงคริสเตียนกับคริสมาก ๆ เลย” อลิซเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใสฉีกยิ้มให้กับผู้เป็นน้องชายแต่ทว่า ชายหนุ่มกลับไม่ยิ้มตอบแม้แต
続きを読む
Chapter 4
Chapter 4คริสเตียนจ้องมองบิดาที่กำลังนั่งกุมมือมารดาของเขา แล้วเดินไปนั่งลงบนโซฟา“เซ...เจ็บหรือเปล่า?” วิคเตอร์เอ่ยถามเสียงเบาพร้อมกับจูบที่มือเล็กอย่างอ่อนโยน“ไม่เป็นไรหรอกเดี๋ยวก็หาย มึงต้องใจเย็น ๆ นะวิคเตอร์”“กูรู้ว่าควรใจเย็น แต่กูกลัว”“มึงอย่ากลัว มาถึงขั้นนี้ทุกอย่างต้องดำเนินต่อไป แล้วไอ้สองตัวนั้นหายไปไหนวะ”“ใคร?”“ไอ้สมกับไอ้พล”“เห็นว่าจะไปเอาเสื้อผ้ามาผลัดเปลี่ยน กูก็เลยให้ไปยกเลิกการส่งของพรุ่งนี้ให้หมดด้วย ถ้ามึงมีอะไรไปทำก็ไปทำเถอะ เดี๋ยวพวกกูดูแลกันเองขอบใจที่ไปรับกู”“เราเป็นพี่น้องกัน มีอะไรก็ต้องช่วยเหลือกัน มึงอย่างคิดมากกูจะกลับไปหาน้ำค้างก่อน เดี๋ยวสาย ๆ กูจะมาอีกรอบ”“อืม” วิคเตอร์พยักหน้า พายุเดินไปตบบ่าผู้เป็นพี่ชายแล้วเดินออกไปจากห้อง คริสเตียนมองบิดาที่ตัวสั่นเล็กน้อยแล้วเดินเข้าไปนั่งเก้าอี้ใกล้ ๆ เขารู้สึกเจ็บปวดไม่น้อยที่มารดาเป็นแบบนี้ แต่จะให้ฟูมฟายมันก็คงไม่เกิดประโยชน์อะไรนัยน์ตาคมหันไปจ้องบิดาที่กำลังร้องไห้ก้มหน้าซ่อนน้ำที่หยดลงบนมือของมารดา มันเป็นอะไรที่แปลกมากในความรู้สึก ท่านไม่เคยแสดงด้านนี้ให้เขาได้เห็นตั้งแต่เล็กจนโต“พ่อครับ...” เขาเจ
続きを読む
Chapter 5
Chapter 5ปัง!ปัง!ปัง!“อ้ากกก!!” ร่างชายชุดดำถูกกระสุนพุ่งเข้าใส่ถึงกับล้มตายลง คริสรีบวิ่งไปอีกทางแล้วเปิดฉากยิงใส่ลูกน้องของเอกพงศ์อย่างบ้าคลั่ง ใครที่มันกล้าลองดีกับพวกเขารับรองว่าไม่ตายดี“พวกมึงเป็นบ้าอะไรกัน พวกกูไปทำอะไรให้พวกมึง พวกมึงถึงได้เป็นบ้ามาถล่มพวกกูอยู่แบบนี้” ลูกน้องคนสนิทของเอกพงษ์ตะโกนด่าคริสเตียน“มึงไม่ได้ทำหรอก แต่นายมึงทำ”“นายกูไปทำอะไรให้พวกมึง ตอนนี้นายไม่เคยสั่งให้พวกกูไปทำอะไรที่เกี่ยวกับตระกูลของพวกมึงเลย ถ้านายกูทำจริงทำไมพวกกูจะไม่รู้”“กูไม่สน ทำแม่กูเจ็บปางตายกูจะฆ่าล้างโคตรพวกมัน”“ไอ้ระยำ”“ไอ้พวกหมากระจอกอย่ามาเห่ากับกู”ปัง!ปัง!เสียงปืนดังกึกก้องไปทั่วบริเวณ คริสเตียนยิงลูกน้องของเอกพงศ์ล้มลงกับพื้น ส่วนลูกน้องคนสนิทของเขาก็ทำงานอย่างดีเยี่ยม“อ้ากกก!!”ปัง!ปัง!ปัง!“เอาระเบิดปาใส่มันเลย” พีระตะโกนภิภพยิ้มแล้วดึงสลักระเบิดใส่เข้าไปในคฤหาสน์ตู้ม!!เสียงระเบิดดังสนั่นหวั่นไหว เอกพงศ์กับภรรยาวิ่งหลบไปอีกทาง ส่วนพวกคนใช้หนีตายกันอลม่าน“อย่าคิดว่าพวกมึงจะรอด” คริสเตียนวิ่งฝ่าคมกระสุนเข้าไปในบ้านเขากวาดสายตามองหาเอกพงศ์กับครอบครัว เขาจำได้ว่าอลิสเค
続きを読む
Chapter 6
Chapter 6“เร็ว ๆ ๆ”“ไม่ ๆ ๆ ๆ” คะน้าส่ายหน้าปฏิเสธ นี่เธอกำลังเจอเรื่องบ้าอะไรอยู่เนี่ย“ขับชนมันเลยสิ” เอกพงศ์ตะเบ็งเสียงดังลั่น คริสย่างสามขุมมาเรื่อย ๆ ยิ่งทำให้เขาสติแตก “ถ้าช้าไม่ว่าจะเป็นเธอฉันภรรยาของฉันเราจะไม่รอดกันสักคน แต่ถ้าจะขับชนมันอย่างน้อยเราก็มีโอกาสรอด”“เขาแค่เอาปืนมาขู่ เขาไม่กล้ายิงหรอก” คะน้าเอ่ยอย่างกล้าๆกลัว ๆ ถ้าชนแล้วโดนจับเธอคงจะโดนพี่สาวบ่นหูดับเป็นแน่ พี่สาวเธอยิ่งเป็นคนปากจัดถ้าได้ด่าสามวันก็ไม่จบปัง!“กรี๊ด!”กระสุนหนึ่งนัดพุ่งเข้ามา เอกพงศ์กับภรรยาหลบอย่างรู้งาน ส่วนคะน้ายังอ้าปากเหวอมองการกระทำชายที่เดินตรงมาอย่างตกใจ“ไอ้บ้าแกทำรถพี่ฉัน”บรืน!! คะน้าเหยียบคันเร่งอย่างแรง แล้วขับพุ่งทะยานเข้าชนทันที ไวเท่าความคิด คริสหลบแล้วลั่นกระสั่นใส่รถ“อ้ากกก!!” กระสุนพุ่งเข้าที่ต้นขาเอกพงศ์ทำให้เขาเขาร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด มือหนากุมต้นขาเอาไว้มองคะน้าที่ขับรถด้วยความเร็วสูง“ต้องหนีให้พ้นนะ ถ้าไม่พ้นเราจะตายกันหมด”“ฉันรู้แล้ว ไม่ต้องพูดย้ำตลอดก็ได้ ตอนนี้ฉันจะพาคุณไปส่งโรงพยาบาล”“ไปโรงพยาบาลไม่ได้ ไอ้คริสกับไอ้คริสเตียนมันตามล่าพวกฉันแน่ ช่วยพวกฉันแล้วก็ช
続きを読む
Chapter 7
Chapter 7“บอกลาโลกที่แสนสดใสของเธอได้เลย”“แกมันโง่คริสเตียน! นายมันไอ้คนหน้าโง่ไม่หาความจริงเรื่องนี้ ฮึก” โมนาเอ่ยทั้งน้ำตาคับแค้นเคียดแค้นคนที่กระทำป่าเถื่อนกับเธอยิ่งนัก“หึ!” คริสเตียนหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วกดปลายกระบอกปืนใส่หัวโมนา “เธอควรจะกลัวความตายนะโมนา” คริสเตียนกระซิบข้างใบหูหอมกรุ่นของหญิงสาว“ยิงเลยสิ เก่งกับผู้หญิงตัวเล็ก ๆ อย่างฉันแล้วดูยิ่งใหญ่แกก็ทำเลย ฉันขอสาปแช่งให้แกตกนรกหมกไหม้”“ปากดี! ฆ่าเธอเสร็จฉันก็จะไปฆ่าพ่อแม่เธอ”“อยากจะฆ่าก็ฆ่าแค่ฉัน”“หึ!”“ฆ่าฉันคนเดียวก็พอ ฮึก อย่ายุ่งกับพ่อแม่ของฉัน ให้ฉันตายคนเดียวก็พอ”“หึ ดูเหมือนว่าความตายที่ฉันจะมอบให้ มันไม่ใช่ทางออกของทุกอย่างสินะ” คริสเตียนปล่อยมือที่กำผมของโมนาแล้วดันร่างเธอประชิดกำแพง เขาส่งรอยยิ้มร้ายกาจให้ในขณะที่หญิงสาวร่างกายเริ่มสั่นเทา “แต่ถ้าฉันทำบางอย่าง...”คริสเตียนเว้นวรรคพร้อมกับจ้องไปที่ดวงหน้าแล้วเลื่อนต่ำไปที่เนินอก “มันคงจะรู้สึกทรมานยิ่งกว่าตาย”“กะ...แกจะทำอะไรฉัน” โมนาเอ่ยถามอย่างตระหนก “ฉันเป็นเพื่อนพี่แกนะ ฮึก”“เพื่อนพี่แล้วไง ดู ๆ ไปรูปร่างเธอมันก็น่าเอาเหมือนกัน เอาเสร็จแล้วค่อยตายแ
続きを読む
Chapter 8
Chapter 8ปึก!ปึก!ปึก!“ฮื่อ ๆ”“อ๊า” เสียงเนื้อกระทบเนื้อพร้อมกับเสียงครางหยาบโลนแข่งกับเสียงร้องไห้ดังไปทั่วอุโมงค์ มือหนาจับสะโพกของหญิงสาวแน่นแล้วโถมแรงกายใส่ไม่ยั้ง ร่างเล็กสั่นระริกเกร็งตัวอย่างหนัก เรี่ยวแรงที่เคยมีหดหายไม่อาจจะต้านการกระทำซาตานร้ายได้“โอ้วว” จอมเถื่อนครางออกมาอย่างไม่ไหว เขาเร่งเอวกระทั้นถี่แล้วจับสองขาของโมนาพาดบ่า กรามแน่นขบเข้าหากันข่มอารมณ์กระสันที่กำลังลุกกระพรือขึ้น ร่างหนาเคลื่อนไหวราวกับคลื่นลมโหมกระหน่ำ เสือกเสยความอลังการเข้าหาใบหน้าแดงก่ำความสุขสมปนเสียดเสียวทำเอาคนร่างใหญ่ครวญครางไม่หยุด“อ๊า” เอวสอบตอกอัดเสียวสะท้าน ร่างกายคนเถื่อนถึงกับขนลุกซู่เมื่อเขาใกล้จะแตะความสุขสม ทุกการจ้วงแทงแก่นกายเข้าไปในความอ่อนนุ่ม ร่างเล็กสะดุ้งเฮือกทุกการกระทำ ยอดถันที่เคยสีหวานบัดนี้แดงเถือกบวมเป่งเพราะฝีมือเขา“ฮึก!” หญิงสาวได้แต่ปล่อยน้ำตาไหลอาบแก้มไหลริน ร้องไห้ออกมาอย่างร้าวในหัวใจปึก!ปึก!ปึก!“อ๊า...” คนร่างใหญ่เร่งความเร็วความเสียวพรั่งพรูจนเขาแตะขอบสวรรค์กระตุกเกร็งกระแทกเน้น ปล่อยลาวาขาวขุ่นเข้าไปในร่างกายของหญิงสาวทุกหยดหยาด ความสุขสมที่คริสเตียนได้รับแต
続きを読む
Chapter 9
Chapter 9“แกจะทำอะไรฉัน” น้ำเสียงสั่นนั้นทำให้เขารับรู้ได้ถึงความตื่นกลัว คริสเตียนจ้องไปที่คนหน้าสวยตรงหน้าใช้เดินเข้าไปประชิดจนถอยกรูติดฝา“แล้วคิดว่าฉันจะทำอะไรเธอล่ะ” คริสเตียนใช้มือยันกำแพงแล้วจ้องใบหน้าซีดเผือดของคนตรงหน้า เขาจ้องมองริมฝีปากบางเล็กที่เขาเคยลิ้มลองรสชาติมันมาแล้ว“สารเลว...”“สารเลวแบบฉันนี่แหละเป็นผัวของเธอ”“ฉันไม่เคยมีผัวระยำแบบแก” โมนาเอ่ยเสียงกร้าวแล้วผลักหน้าอกของคริสเตียน“ลองดูไหมล่ะ เผื่อจะจำได้”“ไม่” ว่าจบโมนาก็รีบผลักมือของเขาออกแล้วเดินหลบเลี่ยงจากคนร่างสูง แต่ไม่ทันที่จะเดินไปได้ไกลเมื่อหนาก็คว้าหมับที่ต้นคอของเธอให้หันมา แล้วบดขยี้ริมฝีปากริมฝีปากบางของเธอจะบวมเจ่อ เขาจูบดุเดือดราวกับทะเลเดือด พร้อมกับดันกายคนร่างให้ถอยจนถึงเตียงตุบ! คริสเตียนผลักโมนาเเรง ๆ แล้วตามขึ้นไปทาบทับ“อื้อ อย่าทำฉัน”“มีสิทธิ์ต่อรองด้วยเหรอ หึ!”“แล้วแกมีสิทธิ์อะไร?”“หึ”“ปากดี” คริสเตียนบีบหน้าของโมนาอย่างเเรง “ฉันจะบอกเธอว่า....”“...”“น้องของฉันตามไปสระบุรีตามพ่อแม่ของเธอแล้ว และอีกไม่นานมันจะพลิกแผ่นดินหา เพียงแค่ฉันสั่งพวกมันก็ไม่รอด เธอก็รู้นะว่าฉันทำจริงเสมอ”“
続きを読む
無料で面白い小説を探して読んでみましょう
GoodNovel アプリで人気小説に無料で!お好きな本をダウンロードして、いつでもどこでも読みましょう!
アプリで無料で本を読む
コードをスキャンしてアプリで読む
DMCA.com Protection Status