บทที่ 1 โลกเหวี่ยงเรามาเจอกันอีกครั้ง (9) NC18+ จบตอน

“น้ำตาล...” เสียงทุ้มครางกระหึ่มแล้วเลื่อนใบหน้าหล่อเหลาของตัวเองไปใกล้ใบหน้าสวยหวาน แม้หญิงสาวจะอยู่ในชุดทำงานเป็นทางการมากแค่ไหน แต่ใบหน้าหวานอ่อนเยาว์ราวกับสาวอายุสิบแปดปีของเธอมันสะดุดตาของเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น เสียงหวานๆ ที่ต่อให้พูดหรืออยู่บนเตียง ทำให้เขาสั่นสะท้านไปหมด

จ๊วบ!!

ปากหยักของเคย์เดนจูบหนักๆ ลงบนปากเล็กของนรินดา เขาจำรสชาติของเธอได้เป็นอย่างดี ปากหวานๆ พร้อมกับเสียงหวานๆ ที่เขาชอบให้เธอครางมันด้วยความเจ็บปวด ยามที่ตนเองเล่นกับร่างกายสวย

“อื้อ...”

“เปิดปากออกสิน้ำตาล...ขอเอาลิ้นเข้าไปหน่อย”

เพราะห่างหายจากเพศรสไปถึงสี่ปี ทำเอาคนตัวเล็กไม่สามารถควบคุมความต้องการของตัวเองราวกับต้องมนตร์สะกด ร่างกายอันรุ่มร้อนของเคย์เดนเหมือนไฟที่พร้อมเผาผลาญร่างกายของเธอให้หลอมละลาย

เรียวลิ้นหนาแทรกเข้าไปดูดดื่มความหวานภายในจนนรินดาตัวสั่นสะท้านไปหมด เธอไม่รู้จะทำยังไงถึงจะสามารถดึงตัวเองออกจากแรงเสน่หาที่ชายหนุ่มสร้างขึ้นได้

สะโพกสอบของเคย์เดนเริ่มกลับมาขยับอีกครั้ง ทำให้สาวร่างบางใช้เล็บของตัวเองจิกลงไปที่ไหล่กว้างจนได้ยินเสียงสูดปากของเคย์เดน

“ซี้ด...”

“คุณเคย์...ออกไปนะคะ” แม้จะเสียวปานจะขาดใจ แต่เธอก็พยายามดึงสติของตัวเองกลับมาอีกครั้ง แม้มันจะน้อยนิดมากแค่ไหนก็ตาม

“ข้างในเธอตอดขนาดนี้...คิดว่าฉันจะปล่อยเธอไปอย่างนั้นเหรอ ฝันไปเถอะ” เอ็นร้อนที่ครูดอยู่ในโพรงสาวทำให้ชายร่างใหญ่เสียวจนแทบจะขาดใจ นรินดาคืออาหารจานโปรดที่เขาชอบกิน แต่เธอกลับไม่ใช่อาหารภัตตาคารที่เอาไว้เชิดชูเลยต้องเก็บหญิงสาวเอาไว้ในมุมมืด ไม่ให้ใครรู้ว่าเขามีเธอในชีวิต

เคย์เดนเอื้อมมือไปปลดเข็มขัดที่รัดรึงข้อมือสวยของนรินดา จนมือทั้งสองข้างของเธอเป็นอิสระ แต่ข้อมือตอนนี้มันกลับแดงก่ำไปหมดจนรู้สึกแสบ

มือทั้งสองข้างของเคย์เดนจับที่ข้อมือเล็กจากนั้นก็กดมันลงบนที่นอน มือหนาของเขาเลื่อนไปประกบกับมือเล็กแล้วบีบมันแรงๆ ทุกครั้งที่สะโพกหนาโจนจ้วงเข้าไป

“อื้อ...” ความร้อนผ่าวที่แทรกเข้ามาทำให้นรินดาเสียการควบคุมทั้งหมด จนแทบไม่เหลือความเป็นตัวเองอีกต่อไป

เคย์เดนหยัดกายขึ้นมามองนรินดาที่หน้าอกสั่นไหวกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะที่เขากระแทกเอ็นร้อนเข้าไปอย่างรุนแรงจนร่างเล็กสั่นคลอน ก่อนหน้านี้สำหรับเขามันแค่เริ่มต้นเท่านั้น สิ่งที่เขาชอบไม่ใช่เซ็กซ์ที่แสนเนิบนาบ แต่มันคือเซ็กซ์ที่รุนแรงต่างหาก

“อ๊ะ...อย่าแรงขนาดนั้น” คนตัวเล็กเผยอปากขึ้นเมื่อรับรู้ถึงท่อนเนื้อที่กระทุ้งเข้ามาสุดทาง ทำเอาร่างกายของเธอเสียววาบไปหมด

“เธอชอบ เธอชอบความรุนแรงน้ำตาล” มือหนาจัดการรั้งท่อนแขนเล็กของนรินดาขึ้นมา ทำให้ตอนนี้หญิงสาวขึ้นมานั่งคร่อมบนตักแกร่งของเคย์เดน มือหนาทั้งสองข้างของเขารวบเอวบางเอาไว้ ขณะที่เบื้องล่างก็เสยตัวตนหนาเข้าไปอย่างแรงจนใบหน้าหวานแหงนขึ้นแล้วสูดปาก

มือใหญ่รวบจับที่ต้นคอระหง จากนั้นเขาก็รั้งให้คนตัวเล็กมารับจูบหนักๆ ของตัวเองเอาไว้อย่างรุนแรง เคย์เดนกัดลงไปที่ปากเล็กอีกครั้งจนแผลที่เพิ่งแห้งกลับมาปริแตกอีกครั้ง

“อื้อ...เอ็บ...” เสียงหวานร้องเมื่อแผลปริจนเลือดไหลออกมาอีกครั้ง แต่แทนที่ชายหนุ่มจะยอมปล่อย เขากลับดูดซับเลือดในปากของหญิงสาวจนมันไหลออกมาเรื่อยๆ

มือหนาจับที่เอวบางเพื่อโยกคลึงบดเบียดร่องรักของนรินดากับเอ็นร้อนจนคนตัวเล็กร้อนวูบวาบไปหมดทั้งตัว ขณะที่ใบหน้าคมคายเลื่อนมาคลุกเคล้ากับซอกคอหอมกรุ่นของเธอ จากนั้นก็ใช้ฟันคมๆ กัดลงบนไหล่บางเกิดเป็นรอยไปทั่วจนเธอสะดุ้งเฮือกทุกครั้งที่ได้รับสัมผัสจากเขา

“ไม่เอาแล้ว...น้ำตาลเจ็บไปทั้งตัวแล้วค่ะ...น้ำตาลไม่ชอบแบบนี้” เสียงหวานร้องอย่างขัดใจ

“แต่ฉันชอบ ชอบให้ร่างกายเธอมีแต่รอยของฉัน และฉันจะทำให้ผู้ชายของเธอรับรู้ว่าร่างกายของเธอมีแต่รอยรักของฉันเต็มไปหมด” แค่คิดถึงยามที่คนตัวเล็กนอนครวญครางใต้ร่างคนอื่น เขาก็ทานทนไม่ไหวแล้ว พรุ่งนี้จะให้คนไปสืบเรื่องของผู้ชายคนนั้น และจัดการกับมันซะ ก่อนที่มันจะแย่งเธอคืนกลับไป