5 มีแฟนก่อนจะมาหมั้น

บริษัท

เมื่อทั้งสองขึ้นมายังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของรองประธานบริษัทก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสีหน้านิ่ง

"นี่คือโต๊ะทำงานของเธอ"

"ค่ะ" เธอรับคำด้วยท่าทีนอบน้อม

"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันด้วย"

"ได้ค่ะ" ว่าแล้ว ร่างแกร่งของพายุก็เปิดประตูเข้าห้องทำงานไป น้ำตาลวางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงไปทำกาแฟ เสร็จแล้วจึงพาเข้าไปให้ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงาน

"กาแฟค่ะ" น้ำตาลวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานหรูพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารอยู่ก็ไม่ได้ใส่ใจเสียงใสที่เอ่ยบอก ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากห้องทำงานของเขาไป

หนึ่งเดือนต่อมา

เป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พายุกับน้ำตาลอาศัยอยู่ด้วยกัน และเป็นเวลาสามอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลทำงานเป็นเลขาของเขา พายุจะพูดกับน้ำตาลเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆที่นอกเหนือจากงานก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกัน

คอนโดแอลลี่ 21.50 น.

หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จไปหนึ่งรอบ พายุก็ดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายหนาแล้วโยนทิ้งในถังขยะที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนอนลงข้างแอลลี่ซึ่งนอนเปลือยกายอยู่ด้านข้าง

"พี่พายุคะ อาทิตย์หน้าแอลลี่ไม่มีคิวงานหนึ่งอาทิตย์ เราไปเที่ยวกันไหมคะพี่พายุ"

"แอลลี่อยากไปไหนล่ะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเหลาหันถามยังแฟนสาวของตัวเองที่นอนเปลือยกายอยู่ข้างๆ

"แอลลี่อยากไปเที่ยวภาคเหนือค่ะ พี่พายุพาแอลลี่ไปได้ไหมคะ"

"ได้สิ"

หมับ!

สิ้นเสียงทุ้มรับปาก แขนเรียวของแอลลี่ก็สวมกอดเอวสอบทันทีด้วยความดีใจ ก่อนเสียงทุ้มของพายุจะเอ่ยออกมา

"แต่พี่ต้องพาคู่หมั้นไปด้วยนะ"

"อ้าว! ทำไมล่ะคะพี่พายุ" เธอพูดขึ้นเสียงอย่างไม่พอใจ ก่อนจะปรับน้ำเสียงเป็นเง้างอน

"ถ้าพี่ไม่พาเขาไปด้วย พ่อก็ต้องถามน่ะสิว่าพี่ไปไหน แล้วทำไมถึงไม่พาคู่หมั้นไปด้วย"

"ถ้าคู่หมั้นของพี่ไปกับเราด้วย แล้วเราจะได้มีเวลาเป็นส่วนตัวเหรอคะ"

"มีสิ ทำไมแอลลี่ถึงคิดว่าเราจะไม่มีเวลาเป็นส่วนตัวล่ะ"

"ก็ถ้าเวลาเราจะออกไปไหนหรือจะกินอะไร คู่หมั้นของพี่ก็จะต้องไปกับเราด้วย แล้วก็นั่งร่วมโต๊ะกับเราด้วยน่ะสิ"

"เราจะไปไหนมาไหนกันแค่สองคน และเราก็จะกินกันแค่สองคน ส่วนเขาเวลาจะออกไปไหนพี่จะบอกให้เขาไปเอง..."

"พี่แค่พาเขาไปเพื่อไม่ให้พ่อกับแม่สงสัยเท่านั้นแหละ"

"อ๋อ แอลลี่เข้าใจแล้วค่ะ" เจ้าของใบหน้าสวยเอ่ยออกมาด้วยรอยยิ้มดีใจ

"งั้นเราก็ลุกไปล้างกันเถอะ" ว่าจบ ทั้งสองก็พากันไปล้างคราบน้ำกามในห้องน้ำ จากนั้นจึงออกมาสวมใส่เสื้อผ้าแล้วทิ้งตัวนอนบนเตียง ก่อนที่ไม่นานทั้งสองจะหลับไหลไปพร้อมกัน

คอนโดพายุ วันต่อมา

เมื่อพายุเปิดประตูเข้ามาในคอนโดก็เห็นร่างเล็กของคู่หมั้นที่เขาไม่อยากได้นั่งอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นพายุจึงเดินเข้าไปหาแล้วเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามประสาของคนที่ไม่ได้สนิทกัน

"อาทิตย์หน้าฉันจะพาเธอไปต่างจังหวัด"

"ไปทำไมเหรอคะ" ใบหน้าเรียวสวยหันถามยังร่างสูงที่ยืนอยู่

"ไปเที่ยว" สีหน้านิ่ง

"คุณพายุจะพาน้ำตาลไปเที่ยวเหรอคะ" เรียวปากชมพูเอ่ยถามออกไปด้วยความรู้สึกประหลาดใจ พลางคิดในใจว่าอยู่กับเขามาเป็นเดือน แต่ท่าทางของเขาไม่ได้เต็มใจอยากจะพูดกับเธอเลย นอกจากคุยกันในที่ทำงานเท่านั้น แล้วทำไมอยู่ๆเขาถึงมาชวนเธอไปเที่ยวล่ะ คนที่ไปเที่ยวด้วยกันต้องมีความสนิทสนมกันสิ แต่เธอกับเขาไม่มีความสนิทกันแม้แต่น้อย เธอยังรู้สึกเกร็งและประหม่าด้วยซ้ำตอนที่คุยกับเขา แล้วจะให้เธอไปเที่ยวกับเขาอย่างนั้นเหรอ

"อืม"

"แต่น้ำตาลไม่อยากไปค่ะ" เธอปฏิเสธออกไป เธอไม่อยากไปไหนมาไหนกับคนที่ตัวเองไม่สนิท เพราะมันจะทำให้รู้สึกอึดอัดใจ

"แต่เธอต้องไป เพราะถ้าเธอไม่ไปพ่อจะสงสัยเอาได้"

"ทำไมคุณลุงจะต้องสงสัยล่ะคะ" ใบหน้าเรียวใสเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าไม่เข้าใจที่เขาพูดออกมา

เขาถอนหายใจออกมาเบาๆ ก่อนจะตัดสินใจบอกความจริงกับเธอไป

"ฉันจะพาแฟนไปเที่ยว"

"คุณจะพาแฟนไปเที่ยว?" เรียวปากสีหวานเอ่ยถามออกไปด้วยน้ำเสียงแผ่ว คิ้วเรียวสวยขมวดเข้าหากันอย่างงุนงง พลางคิดในใจว่าเขามีแฟนแล้วเหรอ งั้นก็แสดงว่าคืนไหนที่เขาไม่นอนคอนโด เขาคงไปนอนกับแฟนของเขาสินะ ไม่ใช่ออกไปเที่ยวผู้หญิงตามประสาผู้ชายอย่างที่เธอคิด

"ใช่"

"..." เธอนิ่งแล้วเม้มปากแน่น พลางคิดในใจว่าที่แท้เขาจะพาแฟนไปเที่ยวนี่เอง แต่ต้องพาเธอไปด้วย เพราะถ้าไม่พาเธอไปด้วย พ่อของเขาจะตำหนิเอาได้

"ฉันมีแฟนก่อนที่จะมาหมั้นกับเธอซะอีก"

"แล้วคุณจะมาหมั้นทำไมล่ะคะ ถ้ามีแฟนอยู่แล้ว"

"ถ้าฉันเลือกได้ ฉันคงไม่ต้องมาหมั้นกับเธอหรอก"

"..." เธอชะงักไปกับคำพูดตรงๆของเขา แต่เธอก็ไม่ได้อะไร เธอเข้าใจเขาดี เพราะที่เธอต้องหมั้นกับเขาก็เพราะความจำเป็นและจำใจเหมือนกัน

"ถึงพ่อจะรู้ว่าฉันมีแฟนอยู่แล้ว แต่พ่อก็ต้องให้ฉันหมั้นอยู่ดี เพราะชีวิตของฉันถูกพ่อกำหนดกฎเกณฑ์มาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว" ตั้งแต่เด็กๆพ่อจะเป็นคนเลือกโรงเรียนให้เขา พอจะเข้ามหาวิทยาลัยพ่อก็บอกให้เรียนบริหาร ทั้งที่ใจจริงเขาอยากเรียนวิศวะ พอเรียนจบพ่อก็บอกว่าจะหาคู่ครองให้เอง ดังนั้นการใช้ชีวิตของเขาถูกพ่อจัดสรรให้ทั้งหมด โดยที่เขาไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้เลย

"..." เมื่อได้ยินที่เขาบอกมาแบบนั้น เธอจึงเงียบและรู้สึกเห็นใจเขาอยู่เหมือนกัน ก่อนพายุจะเอ่ยขึ้น

"ฉันอยากเรียนวิศวะ แต่พ่อบอกให้ฉันเรียนบริหาร พอเรียนจบ พ่อก็บอกว่าจะหาคู่ครองให้เอง..."

"ตั้งแต่ไหนแต่ไรมาฉันไม่เคยมีแฟนมาก่อน กระทั่งเมื่อปีที่แล้วฉันบังเอิญไปเจอกับแอลลี่ที่สิงคโปร์ ฉันรู้สึกชอบเขาตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็น หลังจากนั้นฉันกับแอลลี่ก็ตกลงเป็นแฟนกัน" ถึงแม้ว่าที่ผ่านมาเขาจะไม่เคยมีแฟน แต่ใช่ว่าเขาจะไม่ได้ปลดปล่อยกับใคร เขาเริ่มมีเซ็กส์ครั้งแรกตอนขึ้นปีสอง เพราะเพื่อนในกลุ่มชวนไปเที่ยวในสถานบันเทิง หรือบางทีกับนักศึกษาในมหาวิทยาลัยเดียวกัน จะมีตั้งแต่นักศึกษาปีหนึ่งจนถึงปีสี่ที่เข้ามาเสนอตัวให้เขาเพื่อแลกกับเงิน ถ้าคนไหนสวยถูกใจเขาก็จะตอบสนองพวกเธอไป

"ถ้าอย่างนั้นน้ำตาลไปต่างจังหวัดกับคุณก็ได้ค่ะ" เธอตอบตกลงจะไปกับเขาเพราะพอได้ฟังที่เขาเล่ามา เธอก็รู้สึกสงสารเขาเหมือนกันที่ไม่มีสิทธิ์เลือกอะไรได้ด้วยตัวเองสักอย่าง

"ขอบใจนะที่เข้าใจฉัน"

"ไม่เป็นไรค่ะ" ว่าแล้ว ร่างสูงก็เดินเข้าห้องของตัวเองไป