INICIAR SESIÓNหนึ่งอาทิตย์ต่อมา จ.xxx ในภาคเหนือ
โรงแรมห้าดาว เมื่อทั้งสามคนลงจากเครื่องบินก็พากันไปขึ้นรถเช่าที่พายุได้ติดต่อล่วงหน้าแล้วเมื่อหลายวันก่อน ตอนอยู่บนเครื่องบินพายุได้นั่งติดกับแอลลี่ ส่วนน้ำตาลนั่งแถวหลังของเขากับแฟน เมื่อทั้งสามมาถึงโรงแรม พายุก็ไปเอาคีย์การ์ดที่หน้าฟร้อนซึ่งมีสองใบ เขานอนห้องเดียวกับแอลลี่ ส่วนคู่หมั้นของเขาก็นอนอีกห้อง "นี่คีย์การ์ดห้องของเธอ" เสียงทุ้มบอกพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้เธอ น้ำตาลรับคีย์การ์ดจากมือหนา ก่อนที่พายุกับแอลลี่จะเดินไปเข้าลิฟต์ โดยร่างเล็กของน้ำตาลเดินตามหลังคนทั้งสองไป พายุสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องของตัวเองแล้วเดินเข้าไปพร้อมกับแฟนสาว ก่อนที่น้ำตาลจะสแกนคีย์การ์ดห้องที่อยู่ตรงข้ามเข้าไปข้างใน ตอนเย็น น้ำตาลที่รู้สึกหิวออกจากห้องมาเพื่อจะลงข้างล่างไปหาอะไรกินก็เห็นคนตัวสูงกับแฟนสาวออกจากห้องมาเหมือนกัน พายุกับแอลลี่พากันเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่น้ำตาลจะก้าวตามหลังคนทั้งสองไป แต่จู่ๆห้องพักห้องหนึ่งก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับร่างสูงคุ้นเคยของใครคนหนึ่ง เมื่อชายหนุ่มหันหน้ามา น้ำตาลจึงได้เห็นว่าร่างสูงที่เธอคิดว่าคุ้นๆนั้นคือเพื่อนที่เคยเรียนสาขาเดียวกับเธอนั่นเอง เมื่อเห็นอย่างนั้นเรียวปากสีสวยจึงเอ่ยเรียกเขาออกไป "เฟิร์ส" "อ้าวน้ำตาล เธอก็มาเที่ยวเหมือนกันเหรอ" เฟิร์สที่ได้ยินเสียงหวานคุ้นเคยเรียกตัวเองจึงหันมาตามต้นเสียงพร้อมกับเอ่ยถามออกไปด้วยสีหน้าตื่นเต้นและดีใจที่ได้เจอกับเพื่อนสาวของตัวเอง น้ำตาลอ่อนกว่าเขาสองปีเพราะเธอสอบเทียบเข้ามหาวิทยาลัยได้ ส่วนเขาเรียนตามเกณฑ์อายุ "ใช่ เฟิร์สก็มาเที่ยวเหรอ" "ใช่ แล้วนั่นเธอจะออกไปไหน" "น้ำตาลจะออกไปหาอะไรกินน่ะ" ใบหน้าเรียวเล็กเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มตามประสา "ฉันก็จะไปหาอะไรกินอยู่เหมือนกัน งั้นเราไปกินพร้อมกันเถอะ" "ได้สิ" จากนั้น ทั้งสองจึงพากันออกจากโรงแรมไป ร้านอาหาร เมื่อเฟิร์สกับน้ำตาลสั่งของกินกับพนักงานเสร็จ จากนั้นเฟิร์สจึงเอ่ยถามยังเพื่อนสาวที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามของตัวเอง "เธอมากับใครเหรอ" "น้ำตาลมากับคู่หมั้นน่ะ" เรียวปากบางตอบกลับไป "เธอมีคู่หมั้นแล้วเหรอ" เฟิร์สถามด้วยสีหน้าแปลกใจ "ใช่" "แล้วไหนล่ะคู่หมั้นของเธอ" "เขาคงออกไปหาอะไรกินน่ะ" "แล้วทำไมเขาถึงไม่พาเธอออกมาด้วยล่ะ ทำไมต้องให้เธอออกมาคนเดียว" "คือ...น้ำตาลไม่อยากรบกวนเขาน่ะ" ยิ้มบางๆ "ฉันขอถามเธอตรงๆนะน้ำตาล เธอกับคู่หมั้นเต็มใจหมั้นกันหรือเปล่า" "เปล่าหรอก" "งั้นก็แสดงว่าที่เธอต้องหมั้นก็เพื่อธุรกิจของครอบครัวงั้นเหรอ" "ใช่" "อ๋อ" เฟิร์สเอ่ยพลางพยักหน้ารับรู้ จากนั้นอาหารก็ถูกนำมาเสิร์ฟ ก่อนที่เฟิร์สกับน้ำตาลจะลงมือรับประทานกัน ด้านพายุ พายุกับแอลลี่ที่นั่งอีกฝั่งของร้านอาหารหันมองไปทางโต๊ะของคู่หมั้นที่นั่งอยู่กับผู้ชาย แอลลี่ที่นั่งอยู่ข้างร่างสูงมองตามทิศทางที่แฟนหนุ่มทอดสายตามองไป เมื่อเห็นว่าเป็นคู่หมั้นของเขานั่งอยู่กับผู้ชายจึงเอ่ยขึ้นทันทีด้วยน้ำเสียงเยาะหยัน "หึ คู่หมั้นของพี่พายุก็พาแฟนมาด้วยเหรอคะ" ดวงตาคมละจากร่างบางของคู่หมั้นแล้วหันมาพูดกับแฟนสาวที่นั่งอยู่ข้างตัวเอง "ผู้ชายคนนั้นอาจจะเป็นเพื่อนเขาก็ได้ เรากินกันต่อเถอะ อย่าไปสนใจเรื่องของเขาเลย" ว่าแล้ว พายุก็ก้มหน้ารับประทานอาหารต่อ แต่ในใจก็อดสงสัยไม่ได้ว่าผู้ชายที่นั่งกับคู่หมั้นของเขาเป็นอะไรกันร่างเล็กของน้ำตาลเดินมาหยุดอยู่หน้าห้องพักของพายุ มือเรียวทำท่าจะยกขึ้นเคาะประตู แต่ประตูกลับถูกเปิดออกมาจากคนตัวสูง เมื่อเห็นอย่างนั้นมือเล็กจึงล้วงหยิบกล่องถุงยางอนามัยที่อยู่ในกระเป๋าสะพายออกมายื่นให้ร่างสูงที่ยืนจ้องหน้าเธอด้วยแววตานิ่ง"นี่ค่ะของที่คุณฝากซื้อ""..." พายุไม่ได้รับกล่องถุงยางที่อยู่ในมือเล็ก แต่กลับจดจ้องไปยังใบหน้าเรียวใสนิ่งอยู่อย่างนั้น"รับไปสิคะคุณพายุ" เจ้าของเรียวปากสวยจ้องหน้าบอกออกไป พายุปิดประตูห้อง มือแกร่งจับข้อมือเรียวแล้วผลักร่างของน้ำตาลไปยังห้องของเธอ ก่อนเรียวปากหนาจะขยับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงราบเรียบ"เปิดประตูสิ""คะ?" เธอแสดงสีหน้าออกมาด้วยความงุนงง"เปิดประตูห้องของเธอ" เรียวปากหยักได้รูปเอ่ยย้ำพลางนัยน์ตาคมจ้องมองไปยังใบหน้าเรียวสวยนิ่ง"อ เอ่อ" ตอนนี้เธอรู้สึกสับสนจนทำอะไรไม่ถูก เมื่อเห็นท่าทีของเขา"รีบเปิดประตูสิ ฉันมีเรื่องอยากจะคุยกับเธอ""อ๋อค่ะ" เมื่อได้ยินอย่างนั้น น้ำตาลก็สแกนคีย์การ์ดเข้าห้องไป พร้อมกับร่างสูงก้าวตามหลังเธอเข้ามาพายุเดินไปหย่อนตัวนั่งลงบนเตียงแล้วจ้องมองมายังร่างเล็กที่ยืนอยู่ เธอยืนเก้กังทำตัวไม่ถูกเมื่อต้องมาอยู่กั
ห้องพักของพายุกับแอลลี่"แอลลี่ขอไปอาบน้ำก่อนนะคะพี่พายุ พี่พายุจะเข้าไปอาบกับแอลลี่ด้วยไหมคะ" เธอเอ่ยออกมาด้วยสายตาเชื้อเชิญ"ไม่ล่ะ แอลลี่เข้าไปอาบเถอะ""เราไปทำกันในห้องน้ำดีไหมคะพี่พายุ""แอลลี่เข้าไปอาบน้ำก่อนดีกว่า แล้วเดี๋ยวเราค่อยมาทำกันบนเตียงดีกว่านะ" เจ้าของใบหน้าหล่อเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนๆ"โอเคค่ะ" ว่าจบ หญิงสาวก็เข้าห้องน้ำไป ก่อนที่พายุจะออกไปจากห้องแล้วเคาะประตูห้องฝั่งตรงข้ามก๊อก! ก๊อก!เมื่อเห็นว่าเธอไม่เปิดเขาจึงเคาะอีกสองครั้งก๊อก! ก๊อก! แต่เธอก็ยังไม่เปิด เมื่อเป็นอย่างนั้นเขาจึงโทรหาเธอทันทีตู๊ด'ค่ะคุณพายุ''เธออยู่ในห้องไหม''น้ำตาลอยู่ข้างนอกค่ะ คุณมีอะไรหรือเปล่า''เธอ...อยู่กับใคร''น้ำตาลอยู่กับเฟิร์สค่ะ''งั้นฉันฝากเธอซื้อของหน่อยสิ' มุมปากหยักกระตุกขึ้นเล็กน้อย'คุณจะซื้ออะไรเหรอคะ''ถุงยางอนามัย' เรียวปากหนาเอ่ยย้ำด้วยน้ำเสียงทุ้มเข้ม'...' น้ำตาลถึงกับนิ่งงันเมื่อรู้ว่าสิ่งที่เขาให้ซื้อนั้นตั้งแต่เกิดมาเธอไม่เคยซื้อมาก่อน เธอเคยเห็นในร้านสะดวกซื้อที่วางขายอยู่หน้าเคาน์เตอร์หรือร้านต่างๆในห้างสรรพสินค้า แต่ไม่คิดเลยว่าชีวิตนี้จะต้องมาซื้อถุงยางอนาม
หนึ่งอาทิตย์ต่อมา จ.xxx ในภาคเหนือโรงแรมห้าดาวเมื่อทั้งสามคนลงจากเครื่องบินก็พากันไปขึ้นรถเช่าที่พายุได้ติดต่อล่วงหน้าแล้วเมื่อหลายวันก่อน ตอนอยู่บนเครื่องบินพายุได้นั่งติดกับแอลลี่ ส่วนน้ำตาลนั่งแถวหลังของเขากับแฟนเมื่อทั้งสามมาถึงโรงแรม พายุก็ไปเอาคีย์การ์ดที่หน้าฟร้อนซึ่งมีสองใบ เขานอนห้องเดียวกับแอลลี่ ส่วนคู่หมั้นของเขาก็นอนอีกห้อง"นี่คีย์การ์ดห้องของเธอ" เสียงทุ้มบอกพร้อมกับยื่นคีย์การ์ดให้เธอ น้ำตาลรับคีย์การ์ดจากมือหนา ก่อนที่พายุกับแอลลี่จะเดินไปเข้าลิฟต์ โดยร่างเล็กของน้ำตาลเดินตามหลังคนทั้งสองไปพายุสแกนคีย์การ์ดเข้าห้องของตัวเองแล้วเดินเข้าไปพร้อมกับแฟนสาว ก่อนที่น้ำตาลจะสแกนคีย์การ์ดห้องที่อยู่ตรงข้ามเข้าไปข้างในตอนเย็นน้ำตาลที่รู้สึกหิวออกจากห้องมาเพื่อจะลงข้างล่างไปหาอะไรกินก็เห็นคนตัวสูงกับแฟนสาวออกจากห้องมาเหมือนกัน พายุกับแอลลี่พากันเดินออกไปจากตรงนั้น ก่อนที่น้ำตาลจะก้าวตามหลังคนทั้งสองไป แต่จู่ๆห้องพักห้องหนึ่งก็เปิดประตูออกมาพร้อมกับร่างสูงคุ้นเคยของใครคนหนึ่ง เมื่อชายหนุ่มหันหน้ามา น้ำตาลจึงได้เห็นว่าร่างสูงที่เธอคิดว่าคุ้นๆนั้นคือเพื่อนที่เคยเรียนสาขาเดียว
บริษัทเมื่อทั้งสองขึ้นมายังชั้นของผู้บริหารที่อยู่ชั้นบนสุด เจ้าของใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ของรองประธานบริษัทก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างตัวเองด้วยสีหน้านิ่ง"นี่คือโต๊ะทำงานของเธอ""ค่ะ" เธอรับคำด้วยท่าทีนอบน้อม"เดี๋ยวเอากาแฟเข้าไปให้ฉันด้วย""ได้ค่ะ" ว่าแล้ว ร่างแกร่งของพายุก็เปิดประตูเข้าห้องทำงานไป น้ำตาลวางกระเป๋าสะพายไว้บนโต๊ะ จากนั้นจึงไปทำกาแฟ เสร็จแล้วจึงพาเข้าไปให้ชายหนุ่มที่อยู่ในห้องทำงาน"กาแฟค่ะ" น้ำตาลวางแก้วกาแฟลงบนโต๊ะทำงานหรูพร้อมกับเอ่ยออกไปด้วยน้ำเสียงอ่อนหวาน ร่างสูงที่นั่งดูเอกสารอยู่ก็ไม่ได้ใส่ใจเสียงใสที่เอ่ยบอก ก่อนที่ร่างเล็กจะออกจากห้องทำงานของเขาไปหนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่พายุกับน้ำตาลอาศัยอยู่ด้วยกัน และเป็นเวลาสามอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลทำงานเป็นเลขาของเขา พายุจะพูดกับน้ำตาลเฉพาะเรื่องงานเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่นๆที่นอกเหนือจากงานก็ไม่มีอะไรที่จะต้องคุยกันคอนโดแอลลี่ 21.50 น.หลังจากที่ทั้งสองทำกิจกรรมบนเตียงเสร็จไปหนึ่งรอบ พายุก็ดึงถุงยางอนามัยออกจากแก่นกายหนาแล้วโยนทิ้งในถังขยะที่อยู่ไม่ไกล ก่อนที่เขาจะทิ้งตัวนอนลงข้างแอลลี่ซึ่งนอนเปลือ
หนึ่งอาทิตย์ต่อมาเป็นเวลาหนึ่งอาทิตย์แล้วที่น้ำตาลอาศัยอยู่กับพายุในฐานะคู่หมั้นจำเป็น หนึ่งอาทิตย์ที่ผ่านมานี้เขาไม่ได้นอนคอนโดทุกคืน ที่เธอรู้เพราะตอนเช้าเธอออกจากห้องนอนก็เห็นเขาเปิดประตูเข้ามาในคอนโด ซึ่งสามครั้งแล้วที่เธอเห็น เธอจึงสงสัยว่าเขาไปนอนที่ไหนกันนะ หรือว่าเขาจะออกไปเที่ยวผู้หญิงตามประสาผู้ชายด้านพายุในขณะที่พายุนั่งทำงานอยู่ที่โต๊ะทำงานหรูในห้องที่มีขนาดกว้างขวางอยู่นั้น โทรศัพท์ราคาแพงที่วางอยู่บนโต๊ะก็ส่งเสียงดังขึ้น เขาเหลือบไปดูเมื่อเห็นว่าเป็นเบอร์ของพ่อตัวเองจึงหยิบขึ้นมากดรับสาย'ครับ''พรุ่งนี้หนูน้ำตาลจะเข้าไปเป็นเลขาให้ลูกนะ''เลขาของผมก็มีอยู่แล้วนะครับ ไม่จำเป็นต้องให้เขามาเป็นเลขาของผมหรอก''เลขาคนเก่าของลูก พ่อจะย้ายให้เขามาเป็นเลขาของพ่อ และพ่อจะให้หนูน้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกแทน' อดิศรอยากให้ลูกชายของตัวเองได้มีความสนิทสนมกับคู่หมั้นมากขึ้น ดังนั้นจึงคิดว่าให้น้ำตาลไปเป็นเลขาของลูกชายจะดีกว่าเมื่อได้ยินอย่างนั้น พายุก็ลอบถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายกับความพยายามของคนเป็นพ่อที่จะให้เขาได้สนิทกับคู่หมั้นที่เขาไม่ได้ต้องการ ก่อนที่เรียวปากหยักได้รูปจะเอ
คอนโดพายุรถหรูของพายุเคลื่อนตัวเข้ามาจอดในลานจอดรถขนาดใหญ่ของคอนโดหรูใจกลางเมือง โดยระหว่างทางก่อนมาถึงคอนโด ทั้งคู่ไม่ได้คุยอะไรกัน ต่างคนต่างเงียบเพราะไม่รู้จะคุยอะไร เนื่องจากทั้งสองเพิ่งจะได้เห็นหน้ากันวันนี้ ก่อนหน้านี้ทั้งคู่ต่างก็รู้จักชื่อของกันและกันเท่านั้น แต่เขากับเธอไม่เคยเจอหน้ากันมาก่อน ดังนั้นจึงไม่รู้ว่าจะต้องพูดอะไรเมื่อทั้งสองเข้ามาในคอนโดที่มีขนาดกว้างขวาง เจ้าของห้องที่มีใบหน้าอันหล่อเหลาก็หันบอกกับร่างเล็กที่ยืนอยู่ข้างหลังของตัวเองด้วยสีหน้าเรียบเฉย"เธออยากนอนห้องเดียวกับฉัน หรือจะแยกกันนอน" เสียงทุ้มเอ่ยถามลองใจเธอ เพราะอยากรู้ว่าเธอจะตอบยังไง"ก็แยกกันนอนสิคะ" เธอตอบออกไปอย่างไม่ต้องคิด พลางนึกในใจว่าทำไมเขาต้องถามแบบนั้น"หึ ฉันคิดว่าเธออยากจะนอนกับฉันซะอีก" ใบหน้าหล่อแสยะยิ้มเอ่ยออกไปพลางไล่สายตามองร่างเล็กสมส่วนตั้งแต่ศีรษะจรดปลายเท้าแล้วคิดในใจว่าเธอตัวเล็กกว่าแอลลี่มาก แอลลี่สูงหนึ่งร้อยเจ็ดสิบ ส่วนเธอน่าจะสูงไม่ถึงหนึ่งร้อยหกสิบด้วยซ้ำ"ทำไมคุณพายุถึงได้คิดแบบนั้นล่ะคะ" เธอเอ่ยถามออกไปเพราะรู้สึกไม่พอใจกับคำพูดของเขา และอีกอย่างสีหน้าที่เขาแสดงและน้ำเ







