Chapter 2 เป็นไปตามแผน

ในเวลานี้โรมราชันเริ่มวางแผน เพราะตั้งแต่ที่เขาให้อามิทเข้าไปจีบเพื่อนสนิทของเฌอรีน ซึ่งเพื่อนรักของเขาดันจีบติด จนกระทั่งแอบคบกันมาได้หลายเดือนแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาที่จะใช้รินลดาให้เป็นประโยชน์           

            “อามิทแน่ใจนะว่าเพื่อนของคุณจะไม่ทำให้เฌอรีนเสียหาย”                      

“ผมมีความลับเกี่ยวกับไอ้โรมจะบอกคุณแต่คุณห้ามบอกใคร แม้แต่คุณเฌอรีน”      

“ความลับเหรอคะ”                                                                    

“ใช่ครับ”                                                                                   

“บอกรินได้หรือยังคะ ความลับอะไรกันแน่ทำไมคุณดูจริงจังขนาดนั้น” หญิงสาวเริ่มแสดงสีหน้าและแววตาสงสัย                                               

“อามิท! อยู่นี่เองกูตามหาตั้งนาน”           มิลตันมาทันเวลาเขาได้พูดแทรกข้นทันที เขาจึงไม่มีโอกาสได้บอกหญิงสาวเรื่องอาชีพที่แท้จริงของโรมราชัน                                                                                        

“มีอะไรหรือเปล่ามิลตัน”                                                                        

“ไอ้โรมเรียกไปพบ บอกว่ามีธุระสำคัญจะคุยด้วย”                        

“รินนั่งรอผมไปก่อนนะครับ”                                                       

“ได้ค่ะ” เมื่อแฟนของเธอเดินออกไปจากห้องทำงาน ทำให้หญิงสาวแอบคิดไปไกล               

“หรือว่าคุณโรมเป็นเกย์ แต่ไม่น่าใช่”                                            

รินลดาเริ่มคิดไปต่าง ๆ นานา ทว่าคิดยังไงก็คิดไม่ตกสักที ครั้นจะบุ่มบ่ามเดินเข้าไปถามตรง ๆ ก็กลัวเสียมารยาท                                               

“ตอนแรกตั้งใจจะมาเที่ยวให้ผ่อนคลาย สุดท้ายได้ผัวเป็นเจ้าของโฮสต์เสียเอง” รินลดานั่นบ่นพึมพำคนเดียว พลางนึกถึงใบหน้าของเพื่อนรักอย่างเฌอรีน ซึ่งกำลังตกอยู่ในที่นั่งลำบาก ถ้าหากเธอต้องแต่งงานกับผู้ชายอย่างนายธนภัทร                                                                            

ทางด้านโรมราชันเขากำลังนั่งเครียดอยู่บนโต๊ะทำงาน ขณะที่ชั้นล่างกำลังครึกครื้นไปด้วยเสียงเพลง ล้วนไปด้วยหญิงสาวมากหน้าหลายตา ซึ่งพวกหล่อนเต็มใจมาเป็นสายเปย์ให้กับหนุ่มหล่อ ที่พร้อมบริการทุกระดับประทับใจจนลืมไม่ลงเลยทีเดียว                                                      

“มึงมีอะไรก็รีบพูดมารินอยู่ห้องคนเดียว”                                     

“เมียมึงมาที่นี่ครั้งแรกรึไง ให้เธอรอไปก่อนกูมีเรื่องสำคัญจะคุยด้วย” ใบหน้าและแววตาของโรมราชันดูจริงจัง เสียจนอีกฝ่ายถอนหายใจออกมาอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยงได้                                                  

“พวกมึงสองคนคุยกันไปก่อนนะ กูขอตัวไปดูแลความเรียบร้อยข้างล่างก่อน”                                  

“อืม...” เมื่อมิลตันเดินออกไป ทำให้โรมราชันหันมาคุยกับอามิทอย่างจริงจัง                                   

“กูไม่อยากให้เธอรู้เรื่องที่กูเป็นเจ้าของโฮสต์”                    

“ทำไมวะ!”                                                                               

“กูอยากรู้ว่าเธอคิดยังไงกับผู้ชายอย่างพวกเรา”                             

“มึงต้องการอะไรจากเธอกันแน่”                                     

“ความรัก” โรมราชันพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักแน่น                          

“ขึ้นชื่อว่าโกหก มึงก็ต้องกลายเป็นคนโกหกไปตลอด แล้วแบบนี้มึงยังคิดว่าคุณเฌอรีน เธอจะหาความจริงใจจากมึงได้อยู่อีกเหรอ”                       

“กูมีวิธีทำให้เธอได้เห็นถึงความจริงใจก็แล้วกัน ว่าแต่มึงเถอะพูดเรื่องนี้กับคุณรินหรือยัง”      

“พูดไปแล้ว แต่ไม่รู้ว่าคุณเฌอรีนเธอจะโอเคด้วยไหม”                               

“ผู้ชายอย่างนายธนภัทรขึ้นชื่อเรื่องเสือผู้หญิง ฉันเชื่อว่าคุณเฌอรีนไม่มีทางยอมตกลงปลงใจแต่งงานกับคนพรรค์นั้นหรอก”                            

“แต่ยอมเอาชีวิตเข้ามาพัวพันกับผู้ชายที่ทำงานอยู่ในบาร์โฮสต์เนี่ยนะ ทำไมฟังดูมันย้อนแย้งจังเลยวะ!” อามิทยังคงไม่ปักใจเชื่อ เรื่องที่โรมราชันจะทำให้เฌอรีนยอมจำนนต่อแผนการของเขาได้อย่างง่ายดาย

“มันไม่ยาก ถ้าหากคุณรินลดายอมตกลงที่จะช่วย”                                   

“เมียกูจะเสียเพื่อนไหมวะ!”                                                        

“ไม่หรอกน่า... ยังไงคุณเฌอรีนก็ต้องการความช่วยเหลือจากกูอยู่แล้ว” ชายหนุ่มยังคงเชื่อมั่น เพราะเขาให้คนตามสืบเรื่องราวของเธอมาอย่างละเอียด ก่อนจะใช้รินลดาไปกระตุ้นความต้องการของเธอ      

“อีกเรื่องที่กูหนักใจ ยัยซารังอะไรนั่นจะไม่ทำให้แผนแตกแน่นะ”ซารังคือผู้หญิงที่ตามติดชีวิตของโรมราชัน หล่อนตกหลุมรักเขาตั้งแต่แรกเจอ อีกทั้งครอบครัวของหล่อนยังสนับสนุนอีกด้วย ทว่าอีกฝ่ายกลับไม่ชายตาแล เพราะเขาได้มอบหัวใจดวงน้อยให้กับสาวรุ่นพี่ไปจนไม่เหลือที่ว่างไว้สำหรับใครได้อีกแล้ว     

“พันธะครั้งนี้ไม่ใช่แผนการลวงหลอก แต่มันคือพันธะสัญญาที่กูตั้งใจผูกมัดชีวิตไว้กับคุณเฌอรีนตลอดไป ไม่ว่าใครหน้าไหนก็อย่าคิดที่จะทำมันพัง” เขาพูดออกมาด้วยแววตามุ่งมั่น จนอามิทยอมใจมิอาจปฏิเสธความต้องการของเพื่อนรักได้                                                           

“หวังว่าเมียกูจะโน้มน้าวให้คุณเฌอรีนคล้อยตามได้ไม่ยาก”                      

“ฝากมึงด้วยแล้วกัน อีกไม่นานกูต้องกลับไปทำงานที่โรงพยาบาลแล้ว”                               

“ทายาทเจ้าของโรงพยาบาลเอกชนหลายแห่งอย่างมึง รวยเป็นหมื่นล้านทำไมต้องทำให้ชีวิตมันยุ่งยากด้วยวะ! กูไม่เข้าใจมึงเลยจริง ๆ” พูดจบอามิทได้เดินออกไปจากห้องด้วยท่าทีสงสัย เพราะโรมราชันไม่ค่อยชอบออกสื่อ ทำให้คนทั่วไปคิดว่าเขาทำงานเป็นผู้ชายขายน้ำอยู่ในบาร์โฮสต์