Share

10 ภรรยาตัวจริงของเขา

Author: Duangkwan
last update Last Updated: 2026-01-23 01:43:03

สองเดือนต่อมา

เป็นเวลาสองเดือนแล้วที่พราวมาอยู่ที่ไร่องุ่น ระยะเวลาสองเดือนที่ผ่านมาพราวก็ยังทำงานเ
Continue to read this book for free
Scan code to download App
Locked Chapter

Latest chapter

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   30 หัวใจสองดวงหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว NC20+ (จบ)

    หนึ่งเดือนต่อมาเป็นเวลาหนึ่งเดือนแล้วที่โซลกับพราวมาอยู่ที่ไร่องุ่น หนึ่งเดือนมาแล้วที่โซลยังทำหน้าที่เก็บองุ่นตามคำสั่งของพราว ตอนกลางวันโซลจะกลับมากินข้าวพร้อมกับพราวทุกวันแล้วกลับไปเก็บองุ่นต่อ ทุกคืนโซลจะเข้าไปในห้องนอนของพราวและหอมแก้มพราวเพื่อเป็นรางวัล และตอนนี้อายุครรภ์ของพราวก็ครบสองเดือนแล้วเมื่อโซลกลับมาจากไร่ก็รีบอาบน้ำสวมใส่เสื้อผ้าแล้วเข้ามาในห้องนอนของพราวเพื่อจะหอมแก้มเธออย่างเช่นทุกคืนที่ผ่านมาฟอดด ฟอดด เสียงของจมูกโด่งเป็นสันฝังไปบนพวงแก้มนุ่มของคนตัวเล็กที่นั่งอยู่บนเตียง โดยโซลยืนอยู่ข้างเตียง“คุณหอมแก้มพราวมาเดือนนึงแล้ว เบื่อหรือยังคะ” ยิ้มบางๆ“พี่ไม่เบื่อเลย อยากหอมทั้งเช้าทั้งกลางวันด้วยซ้ำ”“แต่พราวรู้สึกเบื่อแล้วค่ะ”“พราวเบื่อพี่แล้วเหรอ” เขาสีหน้าสลดลงเมื่อเธอบอกว่าเบื่อ“พราวเบื่อที่จะให้คุณหอมแก้มแล้วค่ะ แต่พราวอยาก…ให้คุณทำมากกว่าหอมแก้มค่ะ” เธอพูดพร้อมกับส่งสายตาสื่อความนัย โซลที่เห็นอย่างนั้นจึงนึกรู้ทันที ก่อนจะเอ่ยออกไปด้วยรอยยิ้มอ่อนโยน“งั้นเรามาทำกันเลยไหม”“พี่โซลอยากมากใช่ไหมคะ เพราะตั้งสองเดือนแล้วที่พี่ไม่ได้ปลดปล่อย”โซลที่ได้ยินเมียตัว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   29 อย่าโกรธเลยนะ

    เพ้นท์เฮาส์เมื่อเข้ามาในเพ้นท์เฮาส์ พราวก็เข้าห้องนอนไปและโซลก็เดินตามเธอเข้าไปในห้องด้วย“พราว พี่มีอะไรจะบอก”“อะไรเหรอคะ”“พราวสงสัยใช่ไหมว่าทำไมถึงท้อง ทั้งที่กินยาคุมฉุกเฉินแล้ว”“ใช่ค่ะ”“ตามหลักวิทยาศาสตร์ การคุมกำเนิดทุกชนิดมันไม่ได้ป้องกันการตั้งครรภ์ได้ร้อยเปอร์เซนต์หรอก”“พราวก็พอจะรู้ค่ะ”“แต่เรื่องของเรื่องก็คือ…ที่พราวท้องเพราะพราวไม่ได้กินยาคุมฉุกเฉินน่ะสิ” เขาบอกออกไปด้วยความประหม่า“แล้ววันนั้นที่คุณไปซื้อ มันคือยาอะไร” ดวงตาสวยฉายแววเคลือบแคลง“มันเป็นวิตามินน่ะ ไม่ใช่ยาคุมหรอก” เขาตอบด้วยน้ำเสียงสั่นเทาเพราะหวั่นเกรงพราวเมื่อรู้อย่างนั้นก็ว่าออกไปด้วยสีหน้าดุปนโกรธ“คุณโซล! ทำไมคุณถึงได้ทำแบบนี้ด้วย!” “พี่ขอโทษ ที่พี่ทำแบบนี้เพราะพี่อยากผูกมัดพราว” เขาพูดออกไปด้วยแววตารู้สึกผิดและกลัวที่เห็นเธอโกรธ“คนโกหก คนหลอกลวง ขนาดเรื่องกินยาคุมยังหลอกกันได้ เรื่องอื่นคุณคงจะหลอกพราวได้เหมือนกัน” เธอพูดออกไปด้วยความโมโหที่โดนหลอก“พราวอย่าโกรธพี่เลยนะ เรื่องอื่นพี่ไม่เคยหลอกพราวเลย มีเรื่องนี้เรื่องเดียวที่พี่จำเป็นต้องหลอกพราว ตอนนั้นพี่คิดว่าถ้าพราวท้องพี่ก็จะบอกความจริงก

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   28 เชื่อเมีย

    เมื่อโซลทำงานบ้านเสร็จก็เข้าไปในห้องของพราวจึงเห็นว่าเธอหลับอยู่ เมื่อเห็นอย่างนั้นเขาจึงสบโอกาสขึ้นไปนอนข้างเธอ ร่างแกร่งตะแคงหันหน้าเข้าหาร่างบอบบาง ดวงตาคมมองไปยังหน้าท้องแบนราบพลางฝ่ามือหนาก็เลื่อนไปวางบนหน้าท้องเธอเหมือนกับมั่นใจว่าคนตัวเล็กต้องท้องแน่นอน จนกระทั่งยี่สิบนาทีผ่านไปพราวก็รู้สึกตัวตื่นขึ้นมา เธอที่รู้สึกว่าเหมือนมีบางอย่างมาวางอยู่บนหน้าท้องของเธอจึงมองไปยังหน้าท้อง เมื่อเห็นว่าเป็นมือของเขาจึงหันไปมองด้านข้างก็ถึงกับเบิกตากว้างอย่างตกใจ“คุณโซล คุณขึ้นมานอนบนนี้ทำไม”“คือ…พี่” เขาไม่รู้จะตอบยังไง“ออกไป ทีหลังอย่าขึ้นมานอนอีกนะ”“ได้ ทีหลังพี่จะไม่ขึ้นมานอนอีก งั้นเราไปอาบน้ำแต่งตัวกันเถอะ จะได้ไปหาหมอกัน”“ค่ะ” ว่าแล้วทั้งสองก็ลุกจากเตียง โซลออกไปจากห้องแล้วอาบน้ำแต่งตัว เมื่อทั้งสองแต่งตัวเสร็จก็พากันไปยังโรงพยาบาลเอกชนชื่อดังแห่งหนึ่งห้องตรวจแพทย์โซลพาพราวเข้ามาในห้องตรวจแพทย์ แล้วหมอก็ถามพราวว่าประจำเดือนมาครั้งล่าสุดวันที่เท่าไหร่ จึงทำให้พราวนึกขึ้นได้ว่าประจำเดือนของเธอเลยมาห้าวันแล้ว เมื่อเป็นอย่างนั้นหมอสาวที่เป็นเพื่อนของโซลก็บอกให้พราวไปเก็บปัสสาวะแล้ว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   27 ทำตามคำสั่ง

    เมื่อทั้งสองดูซีรี่ย์จบก็เป็นเวลาห้าทุ่ม พราวลุกจากโซฟา“เธอจะเข้านอนแล้วเหรอ” เขาเงยหน้าถามร่างบางที่ยืนอยู่“ใช่ค่ะ”“พี่ขอเข้าไปนอนด้วยได้ไหม”“ที่นอนของคุณคือตรงนี้ ถ้าไม่อยากนอนตรงนี้ก็กลับบ้านไป”“พี่จะนอนตรงนี้ เธอไปนอนเถอะ” ว่าแล้วพราวก็เดินเข้าห้องนอนไป ก่อนที่ร่างสูงจะเข้าไปอาบน้ำใส่เสื้อผ้าและมานอนบนโซฟาเบาะผ้าราคาแพงในห้องนั่งเล่น ถึงโซฟาที่เขานอนอยู่นี้จะนุ่ม แต่ก็ไม่ได้นอนสบายเหมือนกับที่นอน แต่ถึงจะนอนไม่สบายตัวเหมือนนอนบนที่นอนคิงไซส์เขาก็ยอมนอน เพราะไม่ว่าพราวจะให้นอนตรงไหนเขาก็นอนได้ ขอแค่ให้ได้อยู่ในบ้านหลังเดียวกันกับเธอก็พอ โซลหยิบผ้านวมขึ้นมาห่ม จากนั้นไม่นานเขาก็เข้าสู่ภวังค์นิทราวันต่อมาพราวตื่นขึ้นมาก็เข้าห้องน้ำไปล้างหน้าแปรงฟันแล้วออกมาจากห้องนอน หญิงสาวเดินเข้าไปในห้องนั่งเล่นจึงเห็นว่าคนตัวสูงยังหลับอยู่ เท้าบางก้าวไปยืนข้างโซฟาพร้อมกับปลุกคนที่ยังหลับอยู่“ตื่นได้แล้ว”“…” “ตื่น!” เมื่อเห็นว่าเขายังไม่ตื่นเธอจึงเพิ่มลิมิตเสียงให้ดังขึ้น จนทำให้คนที่หลับสนิทอยู่รู้สึกตัว ชายหนุ่มค่อยๆลืมตาอย่างช้าๆด้วยความง่วงงุนก่อนจะปรับโฟกัสสายตาให้ชัดขึ้น เมื่อเห็นว

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   26 ถ้าต้องการ ก็จะให้

    บริษัท วันต่อมาร่างสูงของทายาทเจ้าของโรงแรมหรูชื่อดังที่มีตำแหน่งเป็นรองประธานกรรมการซึ่งอยู่ในชุดสูทหรูราคาแพงสีดำขึ้นมายังชั้นผู้บริหารซึ่งอยู่ชั้นบนสุด หลังจากที่หลายเดือนมาแล้วที่เขาไม่ได้เข้ามา ก็ตั้งแต่แต่งงานกับพราวห้องทำงานโซลร่างแกร่งทิ้งตัวนั่งบนเก้าอี้เบาะหนังราคาแพงด้วยท่าทีเซ็งๆ ตั้งแต่เมื่อวานมาจนถึงวันนี้เขาถอนหายใจด้วยความเบื่อหน่ายนับครั้งไม่ถ้วนแล้ว เพราะใจคอยมัวพะวงห่วงหาแต่คนตัวเล็ก โซลหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออกหาเธอตู๊ดแต่เธอก็ไม่รับสาย เขาโทรอีกครั้งแต่เธอก็ไม่รับสายอีก เขาวางโทรศัพท์ลงบนโต๊ะพร้อมกับถอนหายใจออกมาอย่างเหนื่อยหน่ายพลางคิดในใจว่าเขายังต้องรอพราวคืนนี้อีกตั้งคืนกว่าเธอจะกลับมาด้านพราวพราวที่เดินริมชายหาดเคียงข้างฮันเตอร์หยิบโทรศัพท์ออกมาดู เมื่อเห็นว่าเป็นคนตัวสูงโทรมาจึงกดปิดเสียงแล้วเก็บโทรศัพท์ไว้ในกระเป๋ากางเกง ฮันเตอร์ที่เห็นจึงเอ่ยถามออกไป“ใครโทรมาเหรอ ทำไมถึงไม่รับสายล่ะ”“คุณโซลโทรมา ฉันไม่อยากรับ”“ฉันขอถามอะไรหน่อยสิพราว”“ถามเรื่องอะไรล่ะ”“เรื่องสามีเก่าของเธอ”“ทำไมเหรอ”“เขาถอนหมั้นกับแฟนแล้วเหรอถึงได้มาวุ่นวายกับเธอ”“เขาบอกฉัน

  • พันธะร้ายพ่ายรักภรรยาชั่วคราว   25 ส่วนเกิน

    วันต่อมาโซลตื่นตั้งแต่เช้าตรู่แล้วเข้าครัวไปหุงข้าว จากนั้นจึงโทรสั่งของกินจากร้านอาหารชื่อดัง สามสิบนาทีต่อมาเขาก็ลงไปเอาอาหารที่พนักงานนำมาส่งขึ้นมาจัดแจงใส่จานและครอบไว้เขาเข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วใส่ชุดเดิม จากนั้นจึงออกมานั่งในห้องโถงกว้างก่อนที่โทรศัพท์จะมีเสียงดังขึ้นRrrr!‘ครับแม่’‘เมื่อคืนลูกนอนที่ไหน ทำไม่ถึงไม่กลับบ้าน’ คนเป็นแม่เอ่ยถามด้วยความเป็นห่วง เมื่อตื่นขึ้นมาแล้วไม่เห็นรถของลูกจอดอยู่‘นอนที่เพ้นท์เฮ้าส์ครับ’‘พราวให้ลูกเข้าไปนอนได้แล้วเหรอ’‘เมื่อคืนผมไปเจอพราวที่คลับก็เลยพามาส่ง แล้วผมก็บอกว่าเมามากขับรถไม่ไหว พราวก็เลยให้นอนครับ’‘โกหกพราวว่าเมาน่ะสิ’‘ถ้าไม่โกหก พราวก็ต้องไล่ผมกลับบ้านอีกแน่’‘แล้วคืนนี้ลูกนอนที่นั่นอีกหรือเปล่า’‘ใจจริงผมอยากนอนทุกคืนแหละครับ ถ้าพราวไม่ไล่กลับซะก่อน’‘งั้นก็แค่นี้นะลูก ถ้าลูกนอนที่นั่นก็โทรมาบอกแม่ด้วยนะ’‘ได้ครับ’ ว่าจบโซลก็กดวางสาย ก่อนประตูห้องนอนของพราวจะถูกเปิดออกมา โซลที่เห็นจึงลุกขึ้นไปหาเธอแล้วเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น“เธอจะกินข้าวเลยไหม”“วันนี้ฮันเตอร์จะมารับออกไปเที่ยวน่ะ”เมื่อได้ยินอย่างนั้นร่างสูงก็ถึงกับหน้

More Chapters
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status