ของหวงประธานเย็นชา

ของหวงประธานเย็นชา

last updateLast Updated : 2025-12-27
Language: Thai
goodnovel18goodnovel
Not enough ratings
35Chapters
3.8Kviews
Read
Add to library

Share:  

Report
Overview
Catalog
SCAN CODE TO READ ON APP

‘ขอโทษที่หนีออกมาแบบนี้ค่ะ ฉันเมามากเมื่อคืนนี้และทำเรื่องผิดพลาดไปฉันขอให้เรื่องทุกอย่างจบลงที่นี่และหวังว่าเราจะไม่ต้องเจอกันอีกเลย ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือในการชนะเกมของเพื่อนค่ะ’ ‘ฉันไม่รู้ว่าบาร์เทนเดอร์อย่างคุณคิดค่าตัวเท่าไหร่ แต่ขอให้เงิน 3,000 บาทนี้ เป็นค่าปิดปากเรื่องทุกอย่างที่เกิดขึ้นคืนนี้นะคะ’ น้ำผึ้ง โน้ตที่ทิ้งไว้ทำให้เขารู้สึกสนใจและบังเอิญเหลือเกินที่เธอเดินเขามาในถิ่นของเขาเอง

View More

Chapter 1

ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย

“Baldwin Macaulay you have been found guilty of treason, how do you plead?” Donald, the head of the council asked.

“I see no wrong in what I have done, I am innocent in all ramifications” Baldwin said nonchalantly.

“You have no fact that pleads you innocent, as the head of this great council of all packs I hereby sentence you to death by beheading” Donald said without an ounce of emotion in his eyes.

Few weeks ago……….

“This is the only way if we aim at taking the power we seek” Baldwin said to the elders of his pack.

“This is wrong and against council rules problems with the council always ends in a blood bath, other council members may understand but Donald will never let it slide” Rowan said.

“Let’s put it to vote, those in favor please raise your hands” Baldwin said, seven out of the thirteen elders seated raised their hands.

“Those against please raise your hand” Baldwin said and when he looked around, he could see six hands raised up.

“What side are you on Edward” Baldwin asked the only elder that did not partake in voting.

“I am on the winning side if this turns out right, we will all benefit from it but if it doesn’t, we will all suffer its consequences so I will like to remain seated on the fence” Edward said in a matter of fact tone.

“The Heriot pack is one of the four packs, we should aim at climbing in power and becoming the most powerful pack in the region, and I becoming head of the Council of packs which has been held by the Golem pack for many generations. I suggest we start a war which triggers every other thing to fall into place, he knows that every alpha will be in grief for all the pack members that they’ve lost”.

“How will a war trigger everything to fall into place?” Anabelle asked.

“We will come up with an argument that the Golem pack was in charge when the war broke out and they are not fit to rule us so we make a move to become the rulers, using our special ability as an advantage” Edward said as he sat lazily on his chair.

“That’s correct” Baldwin said.

“How do we start a war?” Anabelle asked again.

“I haven’t come up with something yet but by tomorrow, we will have a full proof plan” Baldwin said.

The meeting was dismissed and all the elders went back to their quarters while Baldwin went back to the pack ancestral library, he wants to read of all scenarios that caused a war in times past. He read through almost all the books only to find out that before the great purge, most wars were caused by packs having witches and after the great purge the problem became the moon diamond, everyone wanted the diamond to be in their possession, but the blood moon pack successfully won the battles and kept the moon diamond to themselves. Baldwin came up with an idea and smiled then said;

“I await the next Council of Packs meeting”.

The council meeting was held in the central building, a neutral ground, a no man’s land. Donald sat on a high chair with his beta, Louis at his right-hand side and an omega from their pack, Rita. All other alphas were seated with their beta and an omega from their pack Baldwin also present with his beta, Edward and an omega Lorene.

“We have been summoned here today because the Heriot pack has something of concern to tell us” Donald said and he motioned for Baldwin to speak.

Baldwin stood up from his chair and walked to the center of the circle formed and he started;

“As we all know what has caused wars amongst us have always been the witches or the mood diamond.  Recently, I happened to come across a witch coming out of the blood moon pack house, and the alpha of the blood moon pack can attest to it that I was present in their pack house on the day before yesterday”

“Alpha Claudia what do you have to say about Alpha Baldwin’s claims?” Donald asked the alpha of the blood moon pack.

“My Lord, Alpha Baldwin was indeed in our pack house two days ago, and I can assure you that he has been the only external visitor we have had in months now” Claudia said as she stood before Donald with her head held up high.

“Alpha Baldwin, I think your claims are futile without proof” Donald said as he turned him.

“My Lord, I do have a witness though, I was with my pack’s beta on my visit to the blood moon pack house, Edward please” Baldwin motioned him to speak and in utmost confidence, Edward said;

“My Lord, I saw a witch leave the blood moon pack house, and disappear into thin air like she didn’t want anyone to find out she was there”.

Claudia was already pissed as her nails grew out of her fingers and her eyes turned blood red, she couldn’t stand the sight of this men lying against her and her prestigious pack. She was about to launch at Edward the weaker one and tear him to shreds but Donald already saw this coming, Claudia was quick to lose her temper and he sent Louis to go there and hold her down but she was faster and stronger than Louis. Just before he touched her, she gave him a hard blow to the chest and turned to face Edward her prime prey and in split seconds, Edward was already thrown across the room.

Baldwin became alert and entered his alpha state too, he wanted to give Claudia a blow but both of them stopped when they sensed a greater force standing in between them.

“Stop it” Donald said as he held both their arms, he did this not only to stop them but to secretly read their minds while they were not paying attention to him.

“Take your seats everyone, lets settle this case” Donald said as he walked to his seat.

“From what I see its Baldwin’s words against Claudia’s, I see no reasonable proof from Baldwin and I will like to personally investigate this matter before I take action. About the fight, do well to pay the penalty fee for fighting before you leave this building, meeting dismissed” Donald said and he walked out of the room, two pack members behind him.

“Baldwin’s lying, he is definitely up to something, but what he stands to gain from lying against the blood moon pack is what I don’t understand” Louis said to Donald as they approached their pack house after they ran a long distance from the central building.

“They are planning something big and this is just the beginning” Donald said.

Expand
Next Chapter
Download

Latest chapter

More Chapters
No Comments
35 Chapters
ตอนที่ 1 จุดเริ่มต้นของความวุ่นวาย
เสียงเพลงจังหวะทันสมัยดังกระหึ่มรอบทิศทาง แสงไฟหลากสีส่องกระจายไปทั่วทุกจุดรวมถึงโต๊ะของกลุ่มหญิงสาวเกือบสิบคนที่กำลังนั่งยืนเต้นอยู่มุมหนึ่งของผับหรูกลางใจเมืองที่พี่ชายของรวีภัทรเจ้าของวันเกิดแนะนำให้พวกเธอมาที่นี่คืนนี้เป็นคืนพิเศษที่เพื่อนในห้องเรียนออกมาสังสรรค์กันตามประสาวัยรุ่น ทุกคนแต่งตัวแบบจัดเต็มรวมถึงมาธวีหญิงสาววัยยี่สิบสองที่ปกติมักจะแต่งตัวเรียบร้อยเพราะเธออาศัยอยู่กับคุณยายแต่วันนี้หญิงสาวมาเปลี่ยนชุดที่หอพักของเพื่อนก่อนจะออกมาเที่ยวด้วยกันชุดเดรสผ้าซาตินสีครีมอ่อนขับผิวขาวเนียนให้ดูโดดเด่นคือชุดที่หญิงสาวเลือก เส้นผมยาวถูกม้วนด้วยเครื่องม้วนผมทำให้ดูเป็นสาวเปรี้ยวต่างจากเวลาปกติที่มักจะมัดรวบเป็นหางม้า แม้จะไม่ชอบเที่ยวกลางคืนสักเท่าไหร่แต่เพราะเป็นวันเกิดของเพื่อนสนิท“พอแล้วๆ ฉันจะไม่ไหวแล้ว” มาธวีตะโกนแข่งกับเสียงเพลงเพื่อบอกเพื่อนว่าตนเองเริ่มจะเมามากแล้ว“เมาก็เมาสิยังผึ้ง คืนนี้พวกเราก็เมากันทุกคนนั่นแหละ ฉลองให้ฉันหน่อย นี่อาจเป็นปีสุดท้ายที่เราได้ออกมาสนุกด้วยกันหลายๆ คนแบบนี้” รวีภัทรเจ้าของวันเกิดพูดแล้วยื่นแก้วค็อกเทลมาให้เพื่อน“ไม่เอาแล้วรวีฉันมึนหัวแล
Read more
ตอนที่ 2 คู่เต้นรำ
องศาก้มมองชุดเดรสเรียบหรูของหญิงสาวแล้วยิ้มอ่อน เธอคนนี้ไม่เหมือนผู้หญิงที่เขาเคยเจอในสถานที่แบบนี้เลย แต่ประโยคตรงไปตรงมาของเธอกลับทำให้เธอรู้สึกน่าสนใจอย่างประหลาด“ถ้าอย่างนั้นก็เริ่มเลยสิ” เขาตอบตกลงก่อนจะแอบยิ้มเจ้าเล่ห์เสียงเพลงจังหวะช้าๆ ดังไปทั่วบริเวณ องศายื่นมือออกมาเชิญอย่างเป็นทางการ มาธวีลังเลก่อนจะวางมือลงบนฝ่ามือใหญ่ของเขา ความอุ่นที่สัมผัสทำให้หัวใจเธอเต้นแรงเขาดึงเธอเข้าใกล้ในระยะที่ไม่ใกล้เกินแต่ก็ไม่ห่างพอให้หายใจสะดวก กลิ่นน้ำหอมกลิ่นสะอาดตัดกับกลิ่นเหล้าจางๆ ที่ปลายจมูกทำให้หญิงสาวมองด้วยท่าทางสนใจ“คุณชื่ออะไรคะ?” เธอถามเสียงเบา“องศา”“ชื่อแปลกจัง เหมือนอุณหภูมิเลยแต่คุณไม่ร้อนเลยนะ เย็นเหมือนน้ำแข็ง” เธอหัวเราะเบาๆ“แล้วคุณล่ะ?”“น้ำผึ้งค่ะ แต่เพื่อนเรียกผึ้งค่ะ”“ชื่อน่ารักดีแล้วนึกยังไงถึงชวนผมออกมาเต้นรำล่ะ”“ฉันอยากชนะเกมของเพื่อน”“เกม?”“ใช่ค่ะ พวกเขาท้าให้ฉันชวนผู้ชายคนไหนก็ได้มาเต้นด้วย ถ้าฉันทำได้จะไม่ต้องโดนทำโทษ”“คุณก็เลยเลือกผม”“ค่ะ ขอบคุณนะคะที่ช่วยให้ฉันไม่แพ้เกมนี้”“คุณก็ดูเป็นคนไม่ชอบแพ้นะ”“ประมาณนั้นค่ะ”“คุณเต้นเก่งนะ” เขาพูดเสียงทุ้มใกล
Read more
ตอนที่ 3 รางวัลที่ต้องให้
คำว่า “ก็ได้” ของมาธวีดังเบาหวิวท่ามกลางเสียงเพลงคลอเบาๆ เพราะตอนนี้ผับกำลังจะปิดแล้ว องศายิ้มเจ้าเล่ห์เมื่อเห็นแววตาที่เต็มไปด้วยความดื้อรั้นปนเมามายของหญิงสาวเขายื่นมือออกมาจับข้อมือเรียวของเธอไว้แน่นพอให้รู้สึกถึงแรงบีบ แต่ไม่ถึงกับทำให้เจ็บ“งั้นตามผมมา” เสียงทุ้มต่ำที่กระซิบข้างหูทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่มาธวีปล่อยให้ตัวเองถูกนำทางไปอย่างไม่รู้ตัว ความมึนเมาทำให้สติของเธอพร่าเลือนเกินกว่าจะคิดถึงผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น เธอเห็นเพียงแค่แผ่นหลังกว้างภายใต้ไฟสลัวแม้จะจำชื่อเขาได้ว่า “องศา” แต่กลับไม่รู้เลยว่าเขาเป็นใครมาจากไหน นอกจากชายเย็นชาที่ทำให้เธอรู้สึกเหมือนกำลังถูกท้าทายตลอดเวลาเขาพาเธอเดินลัดเลาะออกจากผับโดยผ่านทางเดินพิเศษที่พนักงานเท่านั้นที่ใช้ได้ ขึ้นลิฟต์ส่วนตัวที่มุ่งตรงไปยังโรงแรมหรูซึ่งตั้งอยู่บนตึกเดียวกันภายในลิฟต์ที่เงียบสงัด มาธวีพยายามรวบรวมสติที่แตกกระเจิง“นี่... เราจะไปไหนกันคะ?”“ไปหาความสุขไงล่ะ คุณตกลงแล้วว่าจะให้รางวัลผม... แค่คืนเดียว” องศาตอบเสียงเรียบ ดวงตาคมกริบมองใบหน้าหวานที่กำลังแดงระเรื่ออย่างพิจารณา“แต่ฉันเปลี่ยนใจแล้ว” เธอขยั
Read more
ตอนที่ 4 ฝึกงานวันแรก
ผ่านไปหนึ่งสัปดาห์เช้าวันจันทร์ที่อากาศสดใสแต่หัวใจของมาธวียังคงหนักอึ้งราวมีหินก้อนใหญ่ถ่วงอยู่ภายใน เธอพยายามบอกตัวเองซ้ำๆ ว่าทุกอย่างที่เกิดขึ้นในคืนนั้นมันเป็นเพียงความผิดพลาดที่ไม่ควรค่าให้จดจำอีกต่อไป แม้ว่าจะพยายามสลัดภาพเหตุการณ์ที่ผิดพลาดนั้นออกไปมากแค่ไหนแต่มันก็ยากที่จะลืม หญิงสาวตั้งใจว่าจากนี้ไปเธอจะมุ่งมั่นกับการฝึกงานเพื่ออนาคตเท่านั้นวันนี้เธอจะเริ่มต้นวันใหม่ในฐานะเด็กฝึกงานของบริษัทอสังหาริมทรัพย์ชั้นนำอย่างบริษัท เอพลัส เรียลเอสเตท จำกัดซึ่งเป็นบริษัทในฝันของใครหลายๆ คนรวมถึงเธอและเพื่อนสนิททั้งสองคนอีกด้วย“กินข้าวอย่างกะแมวดมแล้วจะมีแรงไปฝึกงานเหรอน้ำผึ้ง” คุณยายมาลัยถามหลานสาวเมื่อเห็นเช้านี้ทานข้าวไปแค่นิดเดียว“ก็หนูตื่นเต้นนี่คะยาย ไม่รู้จะเป็นยังไงบ้าง รุ่นพี่จะใจดีหรือเปล่า เขาจะสอนงานดีไหม หนูกังวลไปหมดเลยค่ะ”“ยายก็ไม่รู้นะว่าการฝึกงานมันเป็นยังไง แต่ยายอยากให้หนูอ่อนน้อมถ่อมตนเข้าไว้ เคารพรุ่นพี่ตั้งใจฟังที่เขาสอนมีอะไรก็ซักถามให้เข้าใจเก็บความสงสัยไว้มีและที่สำคัญต้องยิ้มแย้มเข้าไว้นะ น้ำผึ้งของยายเป็นคนยิ้มสวยยายเชื่อว่ารุ่นพี่จะเอ็นดูหลานของยายนะ”“ห
Read more
ตอนที่ 5 ชื่อฟังแล้วคุ้นหู
ช่วงเช้าของการเป็นนักศึกษาฝึกงานผ่านไปด้วยดีมาธวีเรียนรู้เรื่องเอกสาร การจัดแฟ้มงาน การส่งอีเมลระหว่างแผนก รวมถึงการติดต่อประสานงานเบื้องต้นกับทั้งในและนอกบริษัทงานดูเหมือนเรียบง่าย แต่รายละเอียดก็มีมากจนหญิงสาวต้องจดโน้ตไว้เพื่อเตือนความจำพอถึงเวลาทานอาหารกลางวันพี่ศิริอรกับพี่พิมพ์พาและรุ่นพี่อีกสองก็พามาธวีไปทานข้าวที่ร้านอาหารใกล้ๆ บริษัทเพื่อเป็นการเลี้ยงต้อนรับเล็กๆ บรรยากาศระหว่างการรับประทานอาหารเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและความเป็นกันเอง เรื่องเล่าของพี่ๆ ในแผนกและคำแนะนำเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในออฟฟิศใหญ่โตแห่งนี้“ถ้ามีอะไรสงสัยก็มาถามพี่ได้ทุกเรื่องนะ ไม่ต้องเกรงใจเลย ถามได้ทุกเรื่องไม่ใช่แค่เรื่องงานนะ ยกเว้นเรื่องยืมเงินเพราะพี่เองก็ไม่มีเหมือนกัน” นงลักษณ์หรือพี่ไก่พูดขึ้นเรียกเสียงหัวเราะให้กับทุกคนบนโต๊ะได้เป็นอย่างดี“สำหรับพี่นอกจากเรื่องงานแล้วเรื่องคอมพิวเตอร์ก็ถามได้เลยนะ พี่พอรู้เรื่องอยู่บ้างอย่าไปถามแผนกไอทีละแผนกนั้นมีแต่พวกเจ้าชู้ทั้งนั้นเลย” พี่ดนัยผู้ชายคนเดียวในแผนกก็พูดขึ้น“พูดเหมือนตัวเองไม่เจ้าชู้อย่างนั้นแหละดนัย” พี่ศิริอรเอ่ยแซวลูกน้อง“พี่อรครับ ผมเป็นผ
Read more
ตอนที่ 6 เผื่อจะได้เจอกันอีกครั้ง
เสียงเพลงในจังหวะสนุกสนานหนักแน่นดังก้องไปทั่วผับ บรรยากาศภายในผับเต็มไปด้วยผู้คนแต่งตัวดีที่กำลังปล่อยใจไปกับความสนุกสนานแม้จะเป็นคืนวันจันทร์แต่นักเที่ยวก็ยังมาใช้บริการกันอย่างคึกคักองศานั่งเอนหลังพิงโซฟากำมะหยี่สีเข้มในโซนวีไอพีของผับ มองดูแสงไฟนีออนที่สะท้อนวูบไหวบนผิวน้ำสีอำพันในแก้ววิสกี้ที่ถืออยู่ แม้จะอยู่ในท่าทางผ่อนคลาย แต่ดวงตาคมกริบของเขากลับฉายแววครุ่นคิด“ไงองศา เป็นอะไรถึงได้แต่นั่งจ้องแก้วเหล้าอย่างนั้นล่ะ เครียดอะไรขนาดนั้น งานมีปัญหาเหรอ” เพชรภูมิเจ้าของผับถามก่อนจะนั่งลงข้างๆองศาไม่ได้ตอบคำถามทันที เขายกแก้ววิสกี้ขึ้นจิบ แต่สายตากลับกวาดมองไปรอบผับค้นหาใบหน้าหวานของผู้หญิงที่เจอคืนนั้น“ฉันกำลังมองหาผู้หญิงคนนั้น” องศาตอบเสียงเรียบ“ผู้หญิงคนนั้น? คนไหนวะ? คนที่แกหิ้วไปวันก่อนนู้นน่ะเหรอ? ไอ้ที่ยอมลงทุนลงไปเต้นรำเพื่อแลกกับอะไรบางอย่าง? สุดท้ายก็หายไปอย่างกับผีเสื้อกลางคืน” ไทธัชเพื่อนอีกคนถามขึ้นด้วยความประหลาดใจ“ไม่หาย.... แต่หนีไป แล้วทิ้งอะไรไว้รู้ไหม?”“อะไรวะ? ทิ้งเบอร์? ทิ้งนามบัตร?” เพชรภูมิถามอย่างสนใจองศาส่ายหน้าก่อนจะหยิบซองซิปขนาดเล็กสีใสออกจากกระเป
Read more
ตอนที่ 7 นี่อาจเป็นโชคชะตา
เช้าวันถัดมามาธวีตื่นตั้งแต่เช้าเช่นเคย เธอสูดลมหายใจลึก ก่อนจะลุกจากเตียงไปจัดการธุระส่วนตัวอย่างกระฉับกระเฉง ความตื่นเต้นของการไปฝึกงานยังคงมีอยู่ แม้จะเริ่มคุ้นกับเส้นทางและบรรยากาศของบริษัทแล้วก็ตามวันนี้เธอสวมชุดนักศึกษาอย่างเดิม มัดผมหางม้าและแต่งหน้าบาง ๆ ดูสดใส เธอออกมาจากห้องทานอาหารเช้าที่คุณยายเตรียมไว้ก่อนที่ท่านจะออกไปขายขนมหวานที่ตลาดเมื่อทานอาหารเสร็จก็ออกจากบ้าน วันนี้มาธวีเลือกสวมรองเท้าผ้าใบเพื่อความคล่องตัวเพราะรุ่นพี่บอกว่าอาจจะต้องใช้ให้เธอเดินไปตามแผนกต่างการใสรองเท้าคัตชูคงจะไม่สะดวกนักการเดินทางเป็นไปอย่างราบรื่น มาธวีถึงบริษัทก่อนเวลา เธอใช้ช่วงเวลานั้นทบทวนงานที่หัวหน้าเคยสอนเมื่อวานทั้งการจัดแฟ้ม การส่งอีเมลและระบบภายในของบริษัทที่ซับซ้อนกว่าที่คิด“อรุณสวัสดิ์ค่ะพี่อร พี่พิมพ์” มาธวีทักทายหัวหน้าและรุ่นพี่ที่เดินเข้ามาพร้อมกันด้วยรอยยิ้มสดใส“อรุณสวัสดิ์จ้ะน้องน้ำผึ้ง มาเช้าจังนะ” หัวหน้าแผนกทักทายอย่างเป็นกันเองจากนั้นมาธวีก็ลงมืออย่างขยันขันแข็ง ทำทุกอย่างตามที่ได้รับมอบหมายโดยไม่บ่น แม้บางขั้นตอนจะยังไม่ถนัด แต่พี่พิมพ์พาก็คอยให้คำแนะนำเป็นระยะ“เอกส
Read more
ตอนที่ 8 ไม่มีทางจะหนีพ้นเป็นครั้งที่สอง
หลังจากมาธวีกลับไปแล้ว องศาก็ยืนนิ่งเงียบในห้องทำงานใหญ่ สีหน้าเขาเรียบเฉย แม้จะรู้ชื่อของเธอแล้วแต่ชายหนุ่มก็อยากจะมั่นใจว่าไม่ผิดคน ตอนนี้ในใจเต็มไปด้วยความรู้สึกแปลก ๆ เขารู้ตัวดีว่าตัวเองมักจะจำใบหน้าผู้คนได้ไม่ยาก โดยเฉพาะผู้หญิง แต่ใบหน้าของเด็กฝึกงานคนนั้นมันคุ้นเหลือเกิน“ไม่ผิดแน่กลิ่นนี้...กลิ่นเดียวกับเธอคนนั้น...” เขาจำกลิ่นเธอได้ตอนที่เธอเดินสวนทางกับเขาแม้แค่เสี้ยววินาทีแต่มันก็ชัดเจนในความรู้สึกองศาเดินกลับไปนั่งที่โต๊ะทำงาน พลิกดูเอกสารในมือแต่สมาธิกลับไม่อยู่กับเนื้อหาแม้แต่น้อย ดวงตาคมมองผ่านกระจกบานใหญ่ที่สะท้อนภาพของเมืองกรุงเบื้องล่าง แต่ในใจกลับเห็นเพียงใบหน้าผู้หญิงที่เคยยิ้มให้เขาท่ามกลางเสียงเพลง ท่านประธานหนุ่มเอนหลังพิงพนักเก้าอี้พลางถอนหายใจยาว ก่อนจะกดปุ่มอินเตอร์คอมเรียกเลขา“มีอะไรหรือคะ คุณองศา?” เสียงนุ่มของเลขาดังขึ้นทันที“เข้ามาข้างในหน่อยผมมีเรื่องจะถาม”ออกคำสั่งไปไม่นานประตูห้องทำงานก็เปิดออกพร้อมด้วยเลขาที่เดินเข้ามาอย่างเร่งรีบ“เมื่อกี้ เด็กฝึกงานที่เอาเอกสารมาให้ชื่ออะไร”“มาธวีค่ะ ชื่อเล่นน้ำผึ้งเธอมาจากมหาวิทยาลัยที่เรารับนักศึกษาฝึกงานเข้
Read more
ตอนที่ 9 เหยื่อมาถึงที่
แล้ววันจันทร์มาถึงพร้อมกับความกดดันที่เพิ่มขึ้น มาธวีมาถึงบริษัทตั้งแต่เช้าแต่หญิงยาวยังไม่ได้ขึ้นไปที่ห้องของท่านประธานเพราะอยากจะถามหัวหน้าแผนกที่เธอฝึกงานให้แน่ใจเสียก่อน เผื่อว่าเช้านี้ท่านประธานจะเปลี่ยนใจ แต่แล้วทุกอย่างมันก็ยังคงเป็นเหมือนเดิม“อย่ากังวลไปเลยไม่มีอะไรหรอกน่าน้ำผึ้ง” ศิริอรเห็นสีหน้าหนักใจของมาธวีก็พูดให้กำลังใจ“แต่ทำไมเขาถึงเรียกหนูขึ้นไปล่ะคะพี่อร”“ก็เพราะน้ำผึ้งทำงานดีไงล่ะ แล้วช่วงนี้พี่แก้วก็ท้องอยู่ด้วยเธอก็คงอยากมีใครไปช่วยงานเอกสารนั่นแหละน่า”“ค่ะพี่อร” เพราะคิดว่าเหตุผลที่หัวหน้าแผนกพูดนั้นมีทางเป็นไปได้หญิงสาวเลยคลายความกังวลงบ้างมาธวีขึ้นลิฟต์ไปที่ชั้น 25 ตามที่ถูกสั่ง ในมือถือกระเป๋าและสมุดบันทึกงานของตัวเอง เมื่อมาถึงโต๊ะของพี่ชไมพรเธอก็ทักทายอย่างมีมารยาท“สวัสดีค่ะพี่แก้ว”“มาแล้วเหรอผึ้ง พี่ได้รับการแจ้งมาแล้วท่านประธานรออยู่ในห้องแล้วนะ น้องผึ้งเข้าไปได้เลย”มาธวีรู้สึกเหมือนหัวใจตกไปอยู่ตาตุ่มเธอเดินไปที่ประตูห้องทำงานขนาดใหญ่ของท่านประธาน สูดลมหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเคาะประตูอย่างเบาที่สุดก๊อก... ก๊อก...“เข้ามา” เสียงทุ้มต่ำที่แสนจะคุ้นเคยตอ
Read more
ตอนที่ 10 จำไม่ได้จริง ๆ เหรอ
“คุณองศาเรียกหนูขึ้นรถมามีอะไรหรือเปล่าคะ?” มาธวีรีบถามหลังจากที่ขึ้นมานั่งบนรถของเขาแล้ว เธอรู้สึกตัวเกร็งไปหมดเพราะไม่เคยคิดมาก่อนว่าตัวเองจะได้อยู่ใกล้ชิดกับท่านประธานของบริษัทมากขนาดนี้“ผมเห็นว่าเลิกงานผิดเวลาน่ะก็เลยอยากจะไปส่ง”“ไม่ต้องลำบากขนาดนั้นหรอกค่ะคุณองศา หนูนั่งรถเมล์ไปไม่กี่ป้ายก็ถึงบ้านแล้ว”“รังเกียจผมเหรอ?”“ไม่ใช่แบบนั้นนะคะแต่หนูเกรงใจค่ะ” หญิงสาวรีบปฏิเสธ“แต่ผมเป็นคนทำให้คุณต้องเลิกงานผิดเวลานะ ถ้าทำที่แผนกเดิมก็คงได้เลิกงานตามเวลา” องศาพูดเหมือนรู้สึกผิดแต่ทุกอย่างมันเป็นแผนของเขา“เรื่องนี้หนูเต็มใจเองนะคะ ไม่ได้มีใครบังคับเลยนะคะ”“แต่ไหน ๆ คุณก็ขึ้นรถมาแล้วยังไงให้ผมไปส่งที่บ้านดีกว่านะ บอกทางมาสิ”“คุณองศาคะถ้าคุณอยากจะไปส่งจริง ๆ คุณส่งแค่หน้าปากซอยได้ไหม”“ทำไมล่ะหรือที่บ้านมีใครรออยู่ แล้วกลัวเขาจะรู้ว่ามีผู้ชายมาส่งที่บ้านเหรอ?”“เปล่าค่ะ หนูอยู่กับยายและหนูไม่อยากให้ยายตกใจที่เห็นคุณองศาซึ่งเป็นถึงประธานบริษัทมาส่งหนูที่บ้าน”“แต่ผมว่าถ้าผมไปส่งคุณที่บ้านยายคุณน่าจะไม่ว่าอะไรหรอกนะ ท่านก็คงรู้สึกดีที่หลานสาวของท่านถึงบ้านอย่างปลอดภัย”“แต่หนูว่าอย่าเล
Read more
Explore and read good novels for free
Free access to a vast number of good novels on GoodNovel app. Download the books you like and read anywhere & anytime.
Read books for free on the app
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status