MasukShare
ตอนที่ 2 ถ้าจะไป...ก็เอาแม่เธอไปด้วย
Tanggal publikasi:
2025-07-26 20:43:55อลันปล่อยให้หญิงสาวนั่งรอโดยไม่ได้สนใจเธอแม้แต่น้อย เขาไม่เห็นว่ามันจะเป็นเรื่องสำคัญเลยสักนิด
ทางด้านพลอยไพลินก็รอเขาอย่างมีความหวัง หญิงสาวได้แต่หวังว่าเขาจะอนุญาต แต่หากรอแล้วรอเล่าเขาก็ไม่ยอมคุยกับเธอเสียที จนทำให้เธอเผลอหลับไป
เวลาผ่านไปเกือบสองชั่วโมง ชายหนุ่มวางปากกาลง เขาเคลียร์งานที่ค้างคาเสร็จแล้วก็ถึงเวลาของเธอ แต่เมื่อเหลือบสายตาไปมองหญิงสาว กลับพบว่าเธอหลับไปเสียแล้วอย่างนั้น ร่างกำยำเดินเข้าไปหาหญิงสาวพร้อมกับใช้มือกระชากแขนเรียวให้ลุกขึ้น
ตุบ!
“ให้รอแค่นี้ยังทำไม่ได้เลย”
ร่างเล็กเมื่อได้สติก็ค่อย ๆ พยุงร่างกายให้ลุกขึ้น เธอไม่ได้ต่อปากต่อคำอะไรกับเขา เพราะไม่อยากจะสาวความให้ยืดยาว
“คุณอลัน เสร็จแล้วใช่ไหมคะ?”
“ใช่”
“ถ้าอย่างนั้นพลอยขอรบกวนเวลาคุณสักครู่นะคะ คือเรื่องย้ายไปอยู่ใกล้กับที่ทำงาน...”
“ไม่”
“ถ้าหากพลอยอยู่ที่นี่จะเดินทางลำบาก”
“ไม่ถึงตายหรอกมั้งพลอย คิดจะเบี้ยวสัญญาหรือไง? ถ้าเธอจะไปก็เอาแม่เธอไปด้วย ไปพร้อมกับใบหย่า”
“คุณอลัน...” เธอเอ่ยชื่อเขาราวกับละเมอ
ชายหนุ่มเดินออกไปทันทีที่พูดจบ พลอยไพลินพาร่างเล็กมาทรุดตัวลงที่โซฟา เขาใจร้ายเหลือเกิน เขาจะรู้ไหมว่ามันเดินทางลำบากมาก จริง ๆ เธอไม่ได้จงใจจะผิดสัญญากับเขาเลยแม้แต่น้อย
ร่างเล็กเดินออกมาตามหาเขา เธอต้องเจรจากับเขาให้รู้เรื่อง หากค้างคากันอยู่แบบนี้มันคงไม่ใช่เรื่องที่ดีอย่างแน่นอน
“พี่บัวคะ เห็นคุณอลันบ้างหรือเปล่าคะ?” หญิงสาวถามอย่างเป็นมิตร
“อยู่เรือนท่าน้ำนู่นแหละค่ะ” สาวรับใช้ตอบ
ผู้คนในบ้านหลังนี้มีไม่กี่คนหรอกที่จะยอมคุยกับเธอและมารดาของเธอดี ๆ มีแต่จิกกัดว่าร้ายไม่เหลือชิ้นดี หากแต่การไม่โต้ตอบนั้นคือสิ่งที่ดีที่สุด
ขาเรียวก้าวยาวไปตามทางที่พี่บัวบอก เธอเห็นเขานั่งอยู่ก็ต้องหยุดเดินเรียกกำลังใจก่อนจะเดินต่อไป ใจจริงไม่ได้อยากจะเผชิญหน้ากับเขามากเท่าไหร่ แต่สุดท้ายก็เลี่ยงไม่ได้อยู่ดี
“คุณอลันคะ ขอพลอยคุยกับคุณอีกครั้งได้ไหมคะ พลอยรบกวนเวลาคุณไม่มากหรอกค่ะ” หญิงสาวเอ่ยอย่างใจเย็น
“เธอฟังไม่รู้เรื่องเหรอพลอย?” ใบหน้าคมเลิกคิ้วถามเสียงแข็ง
“คือคุณอลันกำลังเข้าใจผิดนะคะ พลอยไม่ได้มีเจตนาอย่างที่คุณอลันคิด พลอยเพียงแค่ต้องการให้ตัวเองสะดวกในการเดินทางไปทำงานเท่านั้นจริง ๆ ค่ะ อนุญาตพลอยเถอะนะคะ” ร่างเล็กเว้าวอนเสียงสั่น
หากใครไม่ได้มาอยู่ตรงจุดของเธอก็คงไม่เข้าใจ การที่จะต้องเดินทางหลายต่อรถนั้นลำบากมากจริง ๆ ไหนจะต้องเผื่อเวลารอรถอีกเล่า อีกอย่างมหาวิทยาลัยนี้ไม่มีรถเข้าไปส่งยันประตูมหาวิทยาลัย สำหรับคนไม่มีรถและขับรถไม่เป็นอย่างเธอนั้นก็ต้องเดินเท้าเข้าไป
“ฟังนะพลอย ถ้าเธอจะไปก็เอาแม่เธอไปด้วย ไปพร้อมกับใบหย่า เป็นแบบนั้นฉันจะอนุญาต”
“ค่ะ”
สุดท้ายแล้วเธอก็ทำได้เพียงเดินออกมาด้วยความพ่ายแพ้ ร่างเล็กเดินคอตกมาหยุดที่สวนดอกไม้ในตัวบ้าน เธอทิ้งตัวลงนั่งอย่างหมดหวัง เขาทำไมถึงใจร้ายมากมายขนาดนี้กันนะ อย่างเธอนั้นหรือจะผิดคำพูด ไม่ใช่เสียหน่อย
“พลอย...”
“คุณแม่ กลับมาตั้งแต่ตอนไหนคะ ทำไมวันนี้ถึงกลับไวจัง?”
“พอดีแม่ปวดท้องนิดหน่อย เลยกลับมาพักดีกว่า”
“ปวดท้องเหรอคะ ปวดแบบไหนคะ ไปหาหมอดีไหม?”
“ไม่ ๆ จ้ะ ไม่เป็นไรแล้ว ลูกมาทำอะไรตรงนี้?”
“เปล่าหรอกค่ะ พลอยแค่มานั่งเล่นเฉย ๆ” เธอยิ้มบางๆ ส่งไปให้มารดา
“มีอะไรอยากบอกแม่หรือเปล่า?” หญิงวัยกลางคนเลิกคิ้วถาม
“พลอยไปขออนุญาตคุณอลันเรื่องที่พักมาค่ะ แต่คุณอลันไม่อนุญาต” หญิงสาวพูดเสียงเศร้า
“อ๋อ...เรื่องนี้นี่เอง ถ้าอย่างนั้นแม่จะไปขออนุญาตคุณอเล็กซ์ให้คนขับรถไปส่งดีไหมลูก?”
“อย่านะคะแม่ เกรงใจคุณลุงเปล่าๆ พลอยไปเองได้ค่ะ”
“เฮ้อ...ลูกแม่ แม่ขอโทษนะลูก อดทนหน่อยนะ”
ท่านทำได้เพียงเท่านี้จริงๆ สินะ ช่วยอะไรลูกสาวของตนเองไม่ได้เลยจริง ๆ
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะคุณแม่ คุณแม่ขึ้นไปพักผ่อนเถอะนะคะ เดี๋ยวพลอยพาไป”
ร่างเล็กพยุงมารดาขึ้นมาที่ห้องนอนของท่าน ก่อนจะขออนุญาตออกมาทำงานบ้าน ที่เธอทำเช่นนี้ก็เพราะไม่อยากให้คนอื่นว่ากล่าวได้ แค่เรื่องกาฝากนั้นก็บั่นทอนจิตใจมารดาของเธอมากพอแล้ว
มือเรียวหยิบจับปัดกวาดไปทั่วจนสะอาดพอสมควรแล้ว เธอจึงย้ายไปทำงานที่สวนหน้าบ้าน โดยปกติหากเป็นวันหยุดสวนต้นไม้แห่งนี้ก็คือที่อ่านหนังสือของเธอ เพราะทั้งอากาศที่เย็นสงบเหมาะแก่การพักผ่อนที่สุด
ครืด~~ ครืด~~
เสียงเรียกเข้ามือถือดังขึ้น เธอจึงหยิบออกมาดู และปรากฏว่าไม่ได้มาจากมือถือของเธอ หญิงสาวจึงมองไปรอบ ๆ แต่ก็ไม่พบผู้คน ก่อนจะได้ยินเสียงปรากฏขึ้นไม่ไกลจากตรงที่เธออยู่
“ครับวิเวียน”
(.....)
“วันนี้เหรอครับ คุณว่างเหรอ?”
(.....)
“ถ้าอย่างนั้นเดี๋ยวผมไปรับวิเวียน แล้วก็ไปแวะซื้อของมาปาร์ตี้ เล็ก ๆ ที่บ้านผมกันนะครับ” เสียงเงียบลงไปแล้ว เขาคงคุยเสร็จแล้ว หญิงสาวทำได้เพียงนั่งนิ่งๆ แทบจะกลั้นหายใจ เพราะกลัวเขาจะจับได้ว่าเธอแอบฟังเขาคุย เมื่อเห็นว่านานพอแล้วเธอจึงค่อย ๆ ออกมาจากพุ่มไม้
“ว๊าย!”
“อุ๊ย...ขอโทษค่ะ”
“คุณพลอย...ไปหลบตรงนั้นทำไมคะ?” เสียงของใบบัว สาวใช้ของบ้านดังขึ้นจากด้านหลัง
“อ๋อ...คือ...พลอยทำของตกอ่ะค่ะ ก็เลยลงก้มไปเก็บ”
“อ๋อ...แล้วหาเจอไหมคะ?”
“เจอแล้วค่ะ แล้วพี่บัวมีอะไรหรือเปล่าคะ?”
“คุณอลันเรียกหาอ่ะค่ะ เห็นว่าจะไปข้างนอก เลยจะพาคุณพลอยไปช่วยถือของค่ะ”
“อ๋อ...ค่ะ ๆ ขอบคุณมากนะคะพี่บัวที่มาบอก”
Bab terbaru
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 31 ผมรักคุณ
ร่างเพรียวยืนทอดมองผืนน้ำทะเลอยู่บนเรือยอชต์สุดหรูที่เขาเนรมิตขึ้นสำหรับฮันนีมูนของเราทั้งสองคน ชีวิตหลังแต่งงานของเธอมันดีมากๆ เขาปฏิบัติกับเธอดีทุกอย่าง แต่เธอก็ยังเป็นภรรยาที่เกรงกลัวเขาอยู่ตลอดเวลา ทริปฮันนีมูนนี้จริง ๆ แล้วไม่ได้จำเป็นสักเท่าไหร่ แต่เขากลับไม่ยอมอยู่ท่าเดียว อย่างไรก็จะมาให้ได้สุดท้ายเธอก็ต้องยอมจำนน แม้จะบอกว่าเป็นการฮันนีมูนแต่ก็ไม่ได้มีแค่เธอกับเขาเท่านั้นหรอกนะ ยังมีโนอาห์กับรวงข้าว แล้วก็น้องสาวของเขาอีกคน ก็เพื่อนรักของเขาด้วย ทำให้การมาเที่ยวครั้งนี้ไม่ได้น่าเบื่ออย่างที่คิด“มายืนทำอะไรตรงนี้คนเดียวคะพี่พลอย?” เสียงสดใสเรียกความสนใจจากเธอ“เอวา ตรงนี้วิวสวยดีนะ นั่นฝูงโลมา” เธอชี้ให้น้องสาวดู“งุ้ย...น่ารักจังเลย ว่าแต่พี่อลันไปไหนเหรอคะ?”“เห็นว่าจะไปว่ายน้ำนะจ๊ะ”“ค่ะ พี่พลอยคะ”“หื้ม?”จู่ ๆ น้องสาวก็เรียกเธอด้วยน้ำเสียงจริงจัง ชวนให้พลอยไพลินหันไปสนใจอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าหวานของสาวน้อยปรับเรียบเพื่อให้พี่สะใภ้ทราบว่าเธอไม่ได้กำลังพูดเล่น“ขอบคุณพี่พลอยมากนะคะที่ยอมให้อภัยพี่อลัน ขอบคุณทุก ๆ เรื่อง ขอบคุณที่พี่พลอยรักเอวา ขอบคุณที่ให้อภัยเอวา ขอบคุณพี
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 30 คำสัญญา
พลอยไพลินยืนมองตนเองผ่านกระจกที่สะท้อนเห็นเธอทั้งตัว หญิงสาวอยู่ในชุดไทยเจ้าสาวสีเงินปักปิดทองแท้ทั้งชุดลวดลายเดียวกับเครื่องประดับไทยแท้ ผมยาวสลวยถูกเกล้าขึ้นปักปิ่นทองฝังเพชรเผยคอขาวระหง ใบหน้าสวยหวานแต่งแต้มด้วยเครื่องสำอางราคาแพงประณีตจนงามหยดย้อยชวนหลงใหล เรียวปากเคลือบลิปสติกสีชมพูนู้ดระบายยิ้มหวานออกมา แม้จะมีอีกหนึ่งชีวิตในท้องก็ไม่ได้ทำให้ความสวยของเธอลดลงเลยวันนี้เป็นวันแต่งงานของเธอกับเขา ผู้ชายที่เป็นดั่งรักแรกและรักเดียว พิธีการช่วงเช้าจัดขึ้นแบบไทยแท้ตามฝั่งเจ้าสาวและช่วงเย็นจะเป็นการฉลองสมรส ส่วนวิธีทางศาสนาคริสต์จะถูกจัดขึ้นในอีกสองวันหลังจากนี้ งานแต่งงานที่ยิ่งใหญ่สมฐานะนี้ถูกจัดขึ้นที่บ้านของเธอ ญาติฝ่ายหญิงจะเป็นคุณแม่ ส่วนญาติฝ่ายชายจะเป็นบิดาของเธอ แต่ทุกคนรู้จักในนามบิดาของเขาทำให้ไม่เป็นข้อกังขาในสังคมวงกว้าง เพราะบิดาและมารดาของเธออยู่ด้วยกันเงียบ ๆ ไม่ได้ป่าวประกาศออกไป ก๊อก ก๊อกเสียงประตูดังขึ้นดึงเธอออกจากภวังค์ความคิด พลอยไพลินเดินไปเปิดประตูให้ผู้มาเคาะ ก่อนจะพบว่าเป็นมารดาของเธอนั่นเอง“คุณแม่...”“ลูกสาวของแม่สวยมากเลย”“พลอยประหม่าจังเลยค่ะ”“ใจเย็
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 29 แต่งงานกับพี่นะ
อลันมองเหม่อไปยังท้องฟ้าสีดำอมน้ำเงินที่มีแสงดาวระยิบระยับประดับอยู่ ตอนนี้เขาค่อนข้างสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง สิ่งที่เกิดขึ้นกับเขามันค่อนข้างรวดเร็วเกินไป ทั้งโดนคนรักที่คบกันมานานบอกเลิก ทั้งเรื่องที่พลอยไพลินตั้งครรภ์ เขายอมรับอย่างลูกผู้ชายว่าในตอนแรกที่เขาตกลงรับผิดชอบเธอนั้นก็เพราะมันคือสิ่งที่เขาควรจะทำ แต่พอมานึกถึงว่าถ้าวันหนึ่งเขาต้องเสียเธอไปจริงๆ แบบไม่มีวันได้พบเจอกันอีก เขาจะรู้สึกใจหายอย่างบอกไม่ถูก แต่จะบอกว่าเขารักเธอนั้นก็ยังไม่ใช่ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูปลุกเขาจากภวังค์ความคิด ชายหนุ่มลุกขึ้นไปเปิดประตูให้คนมาใหม่ ก่อนจะพบว่าก็คือแม่ของลูกของเขานั่นเอง“พลอยขอคุยอะไรด้วยหน่อยได้ไหมคะ?” เธอเอ่ยเสียงจริงจัง“ครับ”เมื่อได้รับอนุญาตพลอยไพลินจึงแทรกตัวเข้ามาในห้องนอนของเขา พลางเดินออกไปยังระเบียงกว้างที่มีโต๊ะเล็ก ๆ ตั้งอยู่“เรื่องงานแต่งงานน่ะค่ะ พลอยอยากให้คุณอลันตัดสินใจดี ๆ อีกครั้ง”“....”“คุณอลันคะ มันคือเรื่องใหญ่นะคะ”“พลอย...ผมอาจจะยังตอบได้ไม่เต็มปากว่ารักคุณหรือไม่ แต่ผมมั่นใจว่าผมคงขาดใจตายถ้าไม่มีคุณข้าง ๆ”“คุณอาจจะแค่เคยชินกับการมีพลอย หากพลอยจากไ
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 28 ผมทำพลอยท้อง
พลอยไพลินกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากกับเหตุการณ์ตรงหน้า สายตาทุกคู่จ้องมองมาที่เธอกับเขาทันทีที่ชายหนุ่มพูดเรื่องงานแต่งงานของเขากับเธอ“อลัน พลอย พ่อไม่เข้าใจ ไหนลองเล่าเรื่องทั้งหมดให้พ่อฟังได้ไหม ไปรักไปชอบกันตอนไหน และทำไมถึงตกลงแต่งงานกันเร็วขนาดนี้?”บิดาของเธอยิงคำถามรวดเดียวจนเธอเองก็ไม่รู้จะตอบอันไหนก่อน เธอลืมไปเสียสนิทว่าเรื่องที่เธอตั้งครรภ์มีเพียงแค่เธอ เขา โนอาห์และมารดาของเธอเท่านั้น“นั่นสิคะพี่พลอยพี่อลัน” เอวาเอ่ยเสริม“คุณพ่อครับ ผมทำพลอยท้องครับ”วงสนทนาเงียบกริบราวป่าช้าเมื่อชายหนุ่มพูดจบ พลอยไพลินหลับตาลงพร้อมกำมือแน่นด้วยความประหม่า เธอไม่กล้าแม้กระทั่งจะมองว่าต่อไปจะเกิดอะไรขึ้น พ่อของเธออาจจะโกรธจนถึงขั้นเกลียดเราทั้งสองคนเลยก็ได้“ไหนลองเล่าแบบละเอียดซิอลัน ทำไมลูกถึงทำแบบนี้?”“ใจเย็น ๆ นะคะคุณ” มารดาของเธอหันไปยิ้มบางๆ ให้กับผู้เป็นสามี“มันไม่ใช่ความผิดของคุณอลันหรอกนะคะ...”“ผมขอโทษครับคุณพ่อ” ชายหนุ่มเอ่ยแทรกขึ้นก่อนที่เธอจะพูดจบ“....”“ผมรักพลอย ให้ผมแต่งงานกับพลอยนะครับ”“อืม...ในเมื่อเรื่องมันมาถึงขึ้นนี้แล้วมันก็คงจะต้องเป็นอย่างนั้นแหละนะ ยังไงทั้
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 27 มันจะไม่มีงานแต่งงาน
พลอยไพลินยืนเหม่อมองดวงดาวบนฟากฟ้าที่เปล่งประกายแสงระยิบระยับ เธอกลับมาถึงบ้านตั้งแต่เย็นแล้ว ทุกคนและทุกอย่างยังคงอยู่ในความปกติ เขาไม่อยู่บ้านเพราะไปทำงานเลยยังไม่ได้เจอหรือพูดคุยกัน มือเรียวลูบท้องแบนราบอย่างแผ่วเบาราวกับว่าต้องการส่งผ่านความอบอุ่นให้ลูกน้อยในท้องก๊อก ก๊อกหญิงสาวเดินไปเปิดประตูให้กับผู้มาใหม่ ก่อนจะพบว่าคือเขา เธอตกใจเล็กน้อยแต่ก็พยายามคุมสติตัวเองให้อยู่พร้อมกับเชิญเขาเข้ามาในห้อง“คุณอลัน คะ...คุณมาได้ยังไง” หมับ!ร่างแกร่งโผล่เข้าหาร่างเล็กของเธอด้วยความโหยหา เขาไม่รู้ว่าตัวเองกำลังรู้สึกอะไร หากแต่หัวใจมันบอกให้ทำเช่นนี้ เนิ่นนานที่ทั้งคู่กอดกันด้วยความเงียบสงบ ก่อนที่เขาจะค่อย ๆ ผละออกจากร่างเธอช้า ๆชายหนุ่มย่อตัวลงใบหน้าเสมอกับหน้าท้องแบนราบของเธอ มือหนายกขึ้นลูบท้องนั่นอย่างแผ่วเบาพร้อมกับยิ้มออกมาอ่อน ๆ“ลูกของเรา”พลอยไพลินยืนนิ่ง เนื่องจากทำอะไรไม่ถูก เขาในหมวดนี้เธอไม่เคยพบเห็นมาก่อน หญิงสาวมองเขาด้วยความอึ้งทึ่ง“พลอยว่าเรามาคุยกันก่อนดีไหมคะคุณอลัน?”ชายหนุ่มลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก่อนจะเดินนำเธอออกไปนอกระเบียงห้อง เขาเงยหน้าขึ้นมองหมู่ดาวชั่วครู่
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 26 รับผิดชอบ
มือเรียวกดตัดสายทิ้งไปทันทีด้วยความตกใจ เธอไม่สามารถตอบกลับอะไรเมื่อครู่ได้ ไม่แม้กระทั่งจะสามารถขยับร่างกาย ร่างเล็กยังคงยืนนิ่งอยู่ที่เดิมครืด~ ครืด~~เสียงเรียกเข้าดังขึ้นอีกครั้งเรียกสติเธอให้กลับมา พลอยไพลินสะดุ้งเล็กน้อยเมื่อสมาร์ทโฟนในมือสั่น แต่ครั้งนี้ไม่ใช่คนเดิมที่โทรเข้ามา แต่เป็นสายเรียกเข้าจากผู้เป็นมารดา เธอจึงกดรับสาย“ค่ะคุณแม่”(พลอย...พลอยอยู่ที่ไหนลูก ให้แม่ไปหาพลอยนะลูก) น้ำเสียงปลายสายที่ฟังดูร้อนรนทำให้เธอรู้สึกเสียใจอย่างบอกไม่ถูก นี่เธอทำให้แม่เป็นห่วงมากขนาดนี้เลยหรือพลอยไพลิน“พะ...พลอย คือพลอย...คุณแม่คะพลอยขอโทษนะคะ พลอยทำตัวไม่น่ารักเลย อึก...พลอย...คือพลอย...พลอยรักแม่นะคะ พลอยเป็นเด็กไม่ดี หากคุณแม่จะไม่รักพลอยก็คงไม่ผิด...”(ไม่ ๆ ๆ ไม่สิลูกรัก แม่รักพลอยมากนะลูก ตอนนี้ทุกคนเป็นห่วงลูกมาก พ่อกับแม่ก็ด้วย พลอยบอกแม่ได้ไหมว่าตอนนี้พลอยอยู่ที่ไหน ให้แม่ไปหาลูกนะ)“ตอนนี้พลอยยังไม่พร้อมจะเจอใคร พลอยขอโทษนะคะคุณแม่”(อังกฤษไม่ได้ใหญ่มากนักหรอกนะพลอย โลกใบนี้ก็ด้วย)“คุณอลัน...” น้ำเสียงของพลอยไพลินแผ่วเบาราวกระซิบยามเรียกชื่อของเขาเรียวปากสวยเม้มเข้าหากั
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 17 เรื่องราวความลับ
บทเพลงรักที่แสนทรมานหัวใจผ่านพ้นไปอย่างยาวนานสำหรับพลอยไพลิน ไร้ซึ่งเสียงสนทนาหรือแม้กระทั่งเสียงปลอบโยนสำหรับหญิงสาว เขาตักตวงความสุขความหอมหวานจากร่างเล็กจนพอใจ ก่อนจะลุกขึ้นแต่งตัวแล้วเดินออกไปจากห้องหยดน้ำตาสีใสไหลอาบแก้มนวลด้วยความอึดอัด เธออยากจะออกไปจากจุดนี้เหลือเกิน ติดแต่ว่าหัวใจมันยังเ
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 16 ถอดเสื้อผ้าซะ
“ขอโทษวิเวียนเดี๋ยวนี้!” เขาตะคอกกลับเสียงแข็งพลอยไพลินมองหน้าทั้งคู่สลับกันไปมา แววตาเศร้าสั่นระริกพยายามสื่ออะไรบางอย่างกับแววตาดุดันคู่นั้น น้ำตาสีใสไหลไม่หยุดด้วยความอึดอัดที่ถูกสะสมไว้ ใบหน้าหล่อของเขาเป็นตัวกระตุ้นชั้นดีที่ทำให้เธอยิ่งอยากร้องไห้ระบาย สายตาที่เขาใช้มองเธอมันแข็งกร้าวดุดันน่
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 15 ขอโทษวิเวียนเดี๋ยวนี้
“เดินทางปลอดภัยนะลูก ถึงแล้วโทรบอกแม่ด้วยนะ”“ค่ะ พลอยไปก่อนนะคะ ดูแลตัวเองด้วยนะคะแม่ พลอยรักแม่นะคะ”“แม่ก็รักพลอยจ้ะ”พลอยไพลินรีบร่ำลาผู้เป็นมารดาด้วยความรวดเร็วเมื่อเธอเห็นผู้เป็นลูกชายเจ้าของบ้านยืนรออยู่ วันนี้เป็นวันที่เธอต้องเดินทางไปอิตาลีกับเขา เธอระบายยิ้มออกมาบาง ๆ ให้กับมารดาอีกครั้ง
พันธะลงทัณฑ์ ตอนที่ 14 เธอรักฉันเหรอ
“ถึงเวลาทำหน้าที่แล้ว”เขาไม่ปล่อยให้เธอได้ตั้งตัว ร่างสูงขึ้นคร่อมร่างของพลอยไพลินทันที เป็นผลให้ร่างเล็กตื่นตระหนก ดวงตากลมโตเบิกกว้างขึ้นจากที่งัวเงียก็หายเป็นปลิดทิ้งใบหน้าคมซุกไซร้ที่ซอกคอขาวหอมกรุ่น แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะไอร้อนจากร่างกายเธอ เป็นเหตุพลอยไพลินหันไปมองเขาที่กำลังเคลื่อนตัวห่า
Anda juga akan menyukai
ถึงป๋าดุ (ดัน) หนูก็ไหว
ผลิกา(เลอบัว)69.6K Dibacaบังเอิญเป็นผัวเธอ
กาแฟหอมกรุ่น116.5K Dibacaเรื่องสั้นซ่อนรัก LOVE
C102.9K Dibacaหลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย319.2K Dibacaจอมมารสยบรัก NC25+
เพื่อนแพง/เผิงโหย่ว/อักษรสีเพลิง23 Dibacaสวีลี่ฟ่านย้อนเวลามาเป็นเถ้าแก่ร้านกาแฟ ยุค 80
Cherry Brow / เจ๊หงส์ขายเต้าเจี้ยว147 Dibacaนางฟ้าเสน่ห์ร้ายประจำชุมชน
นายไข่เค็ม147 Dibacaนางร้ายขัดดอก
เลดี้พิ้งค์85 Dibaca
