LOGINหลังฝากลูกไว้กับพิมพ์ใจ พลอยใสก็มานอนเฝ้าคริสเตียนโน่ ที่โรงพยาบาล เธอนอนมองใบหน้าหล่อเหลา ของคนที่ยังไม่ฟื้น และหวนคิดถึงความหลังในครั้งนั้นที่เจอกัน เธอเจอกับคริสเตียโน่ ที่สนามแข่งรถยนต์ และตกหลุมรักชายหนุ่มทันที คริสเตียโน่เป็นคนรูปหล่อ เป็นนักแข่งที่สาวๆต่างกรี๊ดกร๊าดกันทั่วทั้งสนาม และเธอก็เ
และาฝจำได้ด้วยว่าเดือนหยาดคนนี้เป็นไม้เบื่อไม้เมากับพลอยใสมาตลอด เวลาเห็นพลอยใสทีไร เดือนหยาดจะมองอย่างเกลียดชัง มันเป็นเพราะอย่างนี้นี่เอง "เราไม่เคยรู้มาก่อนเลย ว่าพี่เดือนหยาดเป็นคนในบ้านของพี่คริส มิน่าหละ ตอนนั้นถึงได้เอาเรื่องของพลอยไปพูดต่างๆนาๆ" "อืม ช่างมันเถอะ เพราะถึงยังไงเขาก็ตายไปแล้
" พี่คริสคะ พี่คริสคะ พี่มาโนช ช่วยพี่คริสด้วย" พลอยใสเรียกมาโนช ที่กำลังเก็บปืน หลังยิงเดือนหยาดไปหลายนัด เขาวิ่งเข้ามา เจอตอนที่เธอลั่นไกรยิงใส่พลอยใสพอดี แต่คริสเตืยนโน่วิ่งเข้าไปบังเธอเอาไว้ ทำให้ชายหนุ่มรับกระสุนนั้นแทน ในตอนนี้ร่างของคริสเตียนโน่ค่อยๆทรุดลงกับพื้น พร้อมเอามือกุมแผล ที่กำลังล
" ป้าทำบ้าอะไรน่ะ เอาขวดยามานี่เลยนะ!"เดือนหยาดมองละอองดาวอย่างเดือดดาล แทนที่จะช่วยหลาน ไปช่วยคนอื่นได้ยังไง " ป้าทำกับฉันอย่างนี้ได้ยังไง " เธอตะคอกเสียงดัง เพราะกำลังโกรธคนเป็นป้า ละอองดาวมองเดือนหยาดอย่างผิดหวัง เธอไม่ได้ชิงชัง แต่ผิดหวังที่หลานสาวไม่สำนึกเสียที " ป้าเคยเตือนแล้วใช่ไหม ว่าให้
"กรี๊ด ! ใครจะไปเป็นชู้กับพลอยใสยะ ฉันไม่ทำอย่างนั้นหรอกย่ะ มันผิดผี" เมื่อโดนหาว่าเป็นชู้กับผู้หญิง เมธีปรี๊ดแตกขึ้นมาทันที ว่าจะเก๊กแมนแล้วนะ แต่ก็หลุดตั้งแต่หน้าประตู "เรื่องนี้ ฉันอธิบายได้นะคุณคริส ฉันกับพลอยใส เป็นแค่เพื่อนกัน วันนั้นนังพลอยมันแค่เข้าไปช่วย ฉันออกมา" "นี่มันอะไรกันพลอยใส"
" ก็ตอนนั้น ยัยเดือนหยาดเขาเห็นเหตุการณ์ เลยถ่ายรูปไปฟ้องพี่คริส" " แล้วผัวแกก็เชื่องั้นสิ" " อือ เขาเชื่อ เพราะเขามีอคติกับเราอยู่แล้ว เขามองมาตลอดว่าเราเป็นคนใจง่าย”พลอยใจพูดอย่างน้อยใจ เพราะความมีอคติของคริสเตียโน่นี่แหละ ทำให้เธอเอง ก็ไม่ลงใจกับเขาเสียที ต่างฝ่ายต่างก็มีอคติ จนไม่มีเลยสักครั้ง
" คุณท่านหลับไปแล้วค่ะ เดือนให้ยานอนหลับ และท่านก็หลับไปแล้ว" "ขอบใจนะ" เขาหันมาพูดกับหญิงสาว ก่อนที่เดือนหยาดอมยิ้มน้อยๆ เมื่อชายหนุ่มกล่าวคำขอบคุณ ซึ่งท่าทางของเดือนหยาดกับคนเป็นพ่อของลูก อยู่ในสายตาของพลอยใสทุกอย่าง แต่ก็ช่างปะไร ในเมื่อเธอกับเขาเลิกกันไปแล้ว และไม่คิดจะยุ่งเกี่ยวกันอีก "เดี๋
"ทีนี้เธอก็เป็นหนี้พี่แล้ว ถ้าอย่างนั้นพี่สั่งให้เธอไปเก็บของ และย้ายเข้าไปอยู่ที่กรุงเทพด้วยกัน" หลังจากพวกของเสี่ยเจ๋งเดินออกจากบ้านไปแล้ว คริสเตียนโน่หันมาบอกพลอยใส และโชว์สัญญาหนี้สิน บังคับขู่ให้เธอไปอยู่ด้วยกัน เขาต้องใช้วิธีนี้ เพราะไม่มีเวลาต่อรองกับเธอ เวลาของนักธุรกิจ มันเป็นเงินเป็นทอง
"หมายความว่ายังไง" ชายหนุ่มทำหน้าไม่เข้าใจเหมือนกัน พลอยใสจึงขยายความว่า "หมายความว่าพลอยจะหาบ้านพักในกรุงเทพ และเอาลูกไปเลี้ยงที่นั่น คุณสามารถไปเยี่ยมเขาได้ตลอดเวลา" คราวนี้ชายหนุ่มร้องอ๋อขึ้นมาทันที ก่อนจะกระตุกยิ้มร้ายกาจ แฝงเอาไว้ด้วยความเจ้าเล่ห์ และคิดในใจว่า ทำไมพลอยใสถึงกล้าต่อรองกับเขา ท
หญิงสาวจึงก้าวขึ้นรถของเขาอย่างเสียมิได้ ก่อนที่มาเฟียหนุ่มจะก้าวขึ้นตาม พลอยใสนั่งมองออกนอกหน้าต่าง รอว่าคนตัวโตอยากจะคุยอะไรกับเธอ และแล้วเขาก็พูดขึ้นมาว่า "พี่ขอคุยอะไรหน่อยได้ไหม" " มีอะไรก็พูดมาเถอะค่ะ" พลอยใสนั่งเกร็งแทบจะเป็นหุ่นยนต์ มือเล็กกำกระโปรงตัวเองเอาไว้แน่น รอฟังว่าเขาจะพูดอะไรออก







