Accueil / โรแมนติก / พันธะหน้าที่ / ตอนที่ 9 เด็กดริ้ง

Share

ตอนที่ 9 เด็กดริ้ง

last update Dernière mise à jour: 2025-01-20 15:36:10

ฉันเดินตามพี่พลอยติด ๆ สายตาหันไปรอบ ๆ ภายในผับ พี่พลอยพาเดินเลาะมาขึ้นบันไดเพื่อไปที่ชั้นสอง มันจะมาห้องวีไอพีหลาย ๆ ห้องติด ๆกัน ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก เพราะนี้เป็นครั้งแรกเลยที่ได้มาเหยียบสถานที่แบบนี้

"พี่จะพาเทียนไป..."ยังพูดไม่ทันจบประโยคพี่พลอยก็หันมาที่ฉัน

"ก็ไปรายงานตัวกับคุณโดสก่อนไง"ฉันพยักหน้า เออใช่ ฉันต้องไปรายงานตัวกับเจ้าของผับ จะได้รู้รายละเอียดเรื่องงาน รวมถึงค่าจ้าง เหนือรอหน่อยนะ แม่จะรีบหาเงินไปจ่ายค่ารักษาให้

"ตรงไปสุดทางก็จะเป็นออฟฟิศห้องทำงานคุณโดส"ฉันเงยหน้าหันไปมองพี่พลอยแล้วคลี่ยิ้มหวานให้ ทางเดินติดไฟสลัว ๆ แต่ยังพอเห็นทางที่จะเดินได้ ทุกห้องวีไอพี แทบจะมีแขกเข้ามาบริการทุกห้อง ผับนี้ใหญ่ ลูกค้าก็เยอะด้วย

พอเดินมาสุดทาง แล้วพี่พลอยก็พาเลี้ยวไปที่ด้านขวา เธอหยุดตรงที่หน้าห้อง ๆ หนึ่งแล้วยกมือเคาะประตู ก๊อก ก๊อก

"นี้แหละห้องทำงานคุณโดส"ฉันมองหน้าพี่พลอยสลับกับประตูห้องแล้วคลี่ยิ้มให้กับเธอ

แอ๊ดดดดด เสียงประตูเปิดออก ฉันกับพี่พลอยก็หันไปมองพร้อมกัน เป็นคุณโดสที่เปิดประตู เขาดูชะงักจ้องฉันอยู่พักหนึ่ง แล้วใช้สายตากวาดมองเรือนร่างฉันตั้งแต่หัวจรดเท้า คงจะไม่เคยเห็นฉันแต่งตัวแบบนี้ ซึ่งฉันก็ไม่เคยแต่งแบบนี้เหมือนกัน ด้วยความเขินอายจึงใช้มือดึงกระโปรงลง แล้วบิดไปบิดมา เบือนหน้าไปทางอื่น

"เข้ามา"ฉันหันไปทันที เมื่อได้ยินคุณโดสพูดด้วยน้ำเสียงนิ่ง ๆ แล้วหันหลังเดินเข้าไป

"ตามเข้าไปสิ พี่จะไปทำงานแล้ว"พี่พลอยเห็นฉันยังยืนนิ่ง จึงเอามือมาผลักหลังฉันเบา ๆ

"ขอบคุณนะ"ฉันก้าวขาเดินเข้าไปในห้องหลังจากกล่าวขอบคุณพี่พลอยแล้ว เธอยิ้มแล้วพยักหน้าให้ฉัน พร้อมกับเอื้อมมาปิดประตูให้

พอหันหน้ามาก็พบว่าคุณโดสไม่ได้อยู่คนเดียวแต่มีคุณเป้อยู่ในห้องด้วย เขาเห็นฉันลุกขึ้นจากโซฟาแล้วยืนขึ้นเต็มความสูงสายตาจ้องมาฉันอึ้ง ๆ

"ว้าว เทียนแต่งตัวแบบนี้สวยจังเลยครับ"

"ขอบคุณค่ะ"ฉันโค้งตัวรับอย่างเขิน ๆ แล้วยกมือลูบท้ายทอย แล้วเดินไปที่โต๊ะทำงานที่คุณโดสนั่งจ้องฉันอยู่

"นั่งสิ"คุณโดสตวัดสายตาไปที่เก้าอี้ตรงหน้า ฉันผงกหัวนิด ๆ แล้วขยับเก้าอี้นั่งลง คุณเป้ก็เดินเข้ามายืนข้าง ๆ คุณโดส แล้วเอามือล้วงเข้าไปในกระเป๋าสายตาจ้องมองฉันตลอด

"ถ้าบอกว่ายังไม่มีลูก ผมก็เชื่อนะ"เขาเอามืออีกข้างลูบที่คางแล้วพูดขึ้น ฉันหันไปยิ้มให้เขาแบบหน้าเจื่อน ๆ

"ลูกเธอเป็นอย่างไรบ้าง"ฉันหันไปที่คนถามซึ่งมีสีหน้าที่เรียบนิ่ง

"ตอนนี้ยังต้องดูอาการอยู่ค่ะ"ฉันตอบกลับไป

"วันก่อนกูก็ไปเยี่ยมมา"คุณเป้พูดขึ้น คุณโดสก็หันไปที่เพื่อนของเขาสายตาเรียบ ๆแล้วก็หันกลับมาที่ฉัน

"ดื่มได้ไหม"ฉันก้มหน้างุด แล้วเม้มปากทั้งสองเข้าหากันแน่น ต้องดื่มได้ด้วยเหรอ

"อย่างเธอน่าจะผ่านอะไรมาอย่างโซกโซนแล้วสินะ เรื่องดื่มคงจะจิ๊บ ๆ"ฉันเงยหน้าขึ้นมองคนพูดทันที อะไรกันฉันเป็นแบบนั้นเหรอ ฉันขมวดคิ้วจนเป็นปมจ้องหน้าชายหนุ่มที่มีสีหน้าเรียบนิ่ง และดูเย็นชา

"มึงก็พูดเกินไปว่ะ ไอ้โดส"

"หึ....เธอทำให้ฉันประหลาดใจอยู่เหมือนกันนะเทียน"คุณโดสหันไปเปล่งเสียงหัวเราะในลำคอกับคุณเป้ แล้วก็หันกลับมาพูดกับฉัน

"ประหลาดใจ?"ฉันพึมพำเบา ๆ พอให้ได้ยิน

"ไม่คิดว่าเธอจะแต่งตัวแบบนี้มาในวันแรกนะสิ"คุณโดสพูดขึ้นแล้วเอนหลังไปพิงกับพนักเก้าอี้ พร้อมใช้มือลูบที่คาง แล้วมองฉันด้วยสายตาโลมเลีย ฉันกัมหน้างุด บีบมือทั้งสองแน่น

"พี่พลอยเป็นคน...."ฉันเงยหน้าขึ้นแล้วกำลังจะบอกกับเขา แต่คุณโดสก็พูดแทรกเข้ามาแล้วหยัดกายลุกขึ้น

"ตามฉันมา....ส่วนมึงรออยู่บนนี้แหละ"และหันไปบอกกับเพื่อนเขาก่อนที่จะก้าวขาเดินออกมาจากโต๊ะทำงาน ส่วนฉันก็รีบลุกขึ้นทันที

"สู้ ๆ นะครับ"ฉันหันไปยิ้มบาง ๆ ให้กับคุณเป้ แล้วรีบเดินตามคุณโดสออกมาจากห้อง

ฉันเดินตามคุณโดสมาติด ๆ

"ด้านบนนี้เป็นห้องวีไอพีทั้งหมด ห้องน้ำลูกค้าอยู่ซ้ายมือ .."ฉันผงกหัวรีบ แล้วรีบเดินลงบันไดตามคุณโดส

"ขวามือเป็นทางออกฉุกเฉินแล้วห้องน้ำลูกค้า ของพนักงานด้านซ้าย...ห้ามเข้าห้องน้ำลูกค้าเป็นอันขาด"พอลงมาที่ชั้นล่าง คุณโดสก็อธิบายบริเวณผับต่อ

"ยิ่งเป็นผู้หญิง ห้ามเข้าเด็ดขาด ...มันไม่ปลอดภัย"คุณโดสหันมาที่ฉันแล้วมองไปที่หน้าอกลงมาถึงกลางกาย ฉันละขนลุก หัวใจวูบวาบไปหมด แล้วคุณโดสก็เดินมาที่เคาน์เตอร์บาร์

"ด้านหลังเคาน์เตอร์ เป็นสต๊อกเครื่องดื่ม"ฉันผงกหัวรับ

"แล้วจะให้เทียนทำหน้าที่อะไรคะ"เมื่อเขาอธิบายหมดทุกอย่างจบแล้ว ฉันจึงเอ่ยถาม

"เด็กดริ้ง"ฉันขมวดคิ้วเลยจ้า คืออะไรกัน ฉันไม่รู้จัก

"น่าจะชำนาญ..."ชำนาญอะไรก่อน เด็กดริ้งคืออะไรฉันยังไม่เข้าใจเลย คุณโดสเห็นว่าฉันเป็นคนยังไงกันเนี่ย แค่บอกว่าฉันมีลูก คือฉันจะต้องชำนาญ และโซกโซนทุกเรื่องเลยหรือไง สถานที่แบบนี้ฉันเพิ่งจะเคยมาเหยียบครั้งแรก รู้ไว้ด้วย

"พลอย พลอย"ฉันเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของผับกำลังกวักมือเรียกพี่พลอย ที่กำลังเดินมาพอดี

"คะ คุณโดส"

"ฝากเทียนไปสอนงานด้วย"ว่าจบ คุณโดสก็สอดมือล้วงกระเป๋าเดินไป พี่พลอยก็มาจับมือฉันแล้วฉีกยิ้มกว้าง.

"ไปกับพี่ พอดีมีลูกค้าหาเด็กไปนั่งด้วยอยู่พอดี"ฉันเบิกตาโต หันไปมองพี่พลอยด้วยความตกใจ คือในหัวงงไปหมด นั่งกับลูกค้าได้ด้วยเหรอ แล้วไอ้เด็กดริ้งต้องทำอะไรบ้าง จึงรีบดึงมือพี่พลอยไปที่หน้าห้องน้ำพนักงาน เพื่อจะสอบถาม

"มีอะไรเทียน"

"เด็กดริ้ง ทำหน้าที่อะไรเหรอ พี่ช่วยอธิบายให้เทียนฟังหน่อยสิ"พี่พลอยยกมือปิดปากหัวเราะเบา ๆ

"เออ พี่ก็ลืมไปเลยว่าแกไม่เคยทำอะไรแบบนี้ แล้วแกจะดื่มได้เหรอเนี่ย"พี่พลอยขมวดคิ้วจ้องหน้าฉัน แล้วใช้นิ้วเคาะที่แก้มตัวเองเบา ๆ ราวกับคิดอะไรบางอย่าง

"เทียนจะไปขอคุณโดสทำหน้าที่อื่น"กำลังจะก้าวขาเดิน พี่พลอยก็คว้าแขนฉันไว้

"ไม่ต้อง ๆ แกรู้ไหมว่าเด็กดริ้งที่นี้ คืน ๆ หนึ่งได้เงินเท่าไหร่"ฉันขมวดคิ้วมองหน้าพี่พลอยด้วยความสงสัย

"เฉพาะทิปก็ ห้าพัน บางคืนก็ได้เป็นหมื่น"

"โอเค เทียนจะทำหน้าที่นี้"พอพี่พลอยพูดถึงเงินที่จะได้ ฉันก็รีบพูดขึ้นทันที

"คิคิ.."พี่พลอยก็หัวเราะออกมาเบา ๆ

Continuez à lire ce livre gratuitement
Scanner le code pour télécharger l'application

Latest chapter

  • พันธะหน้าที่   Special

    วันนี้เป็นวันเปิดเรียนวันแรก ตอนนี้ฉันกำลังนั่งรถคันที่ขี้งกของคุณโดสพาเหนือไปฝากไว้ที่บ้านพ่อแม่เขา พอมาถึงก็เจอกับพ่อแม่ และดิวน้องสาวคุณโดส "สวัสดีค่ะคุณเคเดน คุณด้าย"ฉันยกมือไหว้ท่านทั้งสอง "ทำไมเรียกห่างเหินแบบนั้นล่ะ..เรียกฉันว่าแม่และพี่เคเดนว่าพ่อได้แล้ว"แม่คุณโดสพูดด้วยน้ำเสียงหวานประโยคสุดท้ายก็หันไปที่สามีตัวเอง "พ่อ แม่"ฉันเอ่ยออกมาด้วยเก้อเขิน นานมากแล้วที่ไม่ได้เอ่ยคำนี้ พ่อแม่ฉันเสียชีวิตไปนานมากจึงรู้สึกแปลก ๆ มองไปที่แม่คุณโดสที่ส่งยิ้มหวานให้ "เหนือมาหาปู่"พ่อคุณโดสยื่นแขนมารับเหนือจากคุณโดส เหนือฉีกยิ้มกว้างโน้มตัวไปหาปู่ของเขา "เหอะ ดิวต้องขับรถไปเรียนคนเดียวใช่ไหม"ดิวกลั้วหัวเราะแล้วพูดขึ้นพร้อมกับมองขวางไปที่พี่ชาย "อพาร์ทเม้นท์ไปถึงไหนแล้ว"พ่อคุณโดสเอ่ยถาม เขาจึงหันมาที่พ่อตัวเองจากที่หันไปกระตุกยกยิ้มให้น้องสาว."ตอนนี้ทำไป เก้าสิบเปอร์เซ็นต์แล้วครับ""อืม..ใกล้จะเสร็จแล้วนะสิ..จะอยู่ที่นั้นเลย?"พ่อคุณโดสถามต่อ "ครับ ผมกับเทียนจะอยู่ที่นั้น"ฉันเพิ่งมารู้ว่าอพาร์ทเม้นท์ที่ฉันอยู่ไม่ได้มีคนเช่า ที่เห็น ๆ จะเป็นพวกคนงานทั้งนั้น คุณโดสจ่ายเงินชดเชยผู้เช่า

  • พันธะหน้าที่   END ขอฝากชีวิต (nc)

    คุณโดสวางร่างเล็กนอนราบบนเตียงนุ่ม แล้วยืนเต็มความสูงเขามองฉันด้วยสายตาหวานเยิ้มมือหนายกขึ้นปลดกระดุมเสื้อทีละเม็ด ทีละเม็ด "พี่จะนุ่มนวลกับเธอ"คำพูดน้ำเสียงกระเส่าของเขาทำให้ฉันต้องเบือนหน้าหนีด้วยความเขินอาย นี้ฉันกำลังตกหลุมพรางของเขาแล้วเหรอ เพราะฉันยังคงนอนนิ่งไม่ได้ขัดขืนหรือปฏิเสธอะไรเลย รู้สึกว่าร่างกายมันรุ่มร้อนไปหมด พรึ่บ! ฉันได้ยินเสียงอะไรบางอย่างหล่นลงมาที่พื้นจึงหันไปมอง ก็พบว่าคุณโดสถอดเสื้อของเขาออกแล้วโยนลงไปที่พื้นนั้นเอง และฉันจะต้องกลืนน้ำลายเฮือกใหญ่ลงคอเมื่อได้เห็นกล้ามท้องที่เป็นลอนของเขาอีกแล้ว มันทำให้หัวใจของฉันเต้นไม่เป็นจังหวะ ฉันแพ้ซิกแพคของเขาจริงเหรอ คุณโดสคลี่ยิ้มมุมปากแล้วขึ้นมาคร่อมที่ร่างของฉัน แล้วดึงร่างเล็กลุกนั่งก่อนที่จะถกเสื้อยืดของฉันยกขึ้นถอดอย่างง่ายดาย ตอนนี้ช่วงบนของฉันก็เหลือแต่บราเซียร์สีดำปกปิดเต้าอกอวบอูม"เธอจำครั้งแรกของเราได้ไหม"ไม่พูดเปล่าคนถามก็เอื้อมไปที่ด้านหลังของฉันแล้วปลดตะขอบราเซียร์ฉันออกอย่างชำนาญ ส่วนฉันที่เป็นคนถูกถามรู้สึกใบหน้าเห่อร้อนก้มหน้างุดในหัวก็มีภาพครั้งแรกที่ฉันมีอะไรกับเขาลอยเข้ามา และตอนนี้ช่วงบนของฉ

  • พันธะหน้าที่   ตอนที่ 49 สานฝัน

    ฉันเดินตามชายร่างสูงที่อุ้มเด็กน้อย ด้วยสีหน้าไม่สบอารมณ์สักเท่าไหร่ พอมาถึงหน้าร้านอาหารเขาหยุดชะงักแล้วหันมาที่ฉัน "เหนือหิวแล้ว กินข้าวกันก่อนนะ""อืม"พอสิ้นเสียงคุณโดสก็เดินเข้าร้านไป ฉันก็ก้าวขาเดินตามไปติด ๆ "มากี่ท่านคะ"พนักงานต้อนรับเอ่ยถาม "สามครับ ผม ลูก และภรรยา"คุณโดสตอบพนักงานสาวและประโยคสุดท้ายเขาก็หันมาที่ฉัน สีหน้าจริงจังมากค่ะ ฉันไม่อยากจะทักท้วงอะไร ได้แต่ยืนอมยิ้ม เอ๊ะแล้วฉันจะยิ้มทำไมเนี่ย จากนั้นพนักงานก็พาพวกเราไปที่โต๊ะว่าง แล้วก็มีพนักงานชายเดินเข้ามายืนเมนูให้ ระหว่างที่คุณโดสวางเหนือลงนั่งที่เก้าอี้สำหรับเด็กเขาหันมาเห็นพนักงานเสิร์ฟชายยิ้มหวานให้กับฉันพร้อมกับยื่นเมนู."สั่งอาหารที่ลูกชอบด้วยนะ..ที่รัก"ฉันขณะที่กำลังรับเมนูจากพนักงานชาย ก็ต้องชะงักหันไปที่ชายร่างสูงที่กำลังกระตุกยกยิ้มแล้วยักคิ้วให้ฉัน พร้อมพนักงานที่หันมองเขาเช่นกัน "ภรรยาผมครับ"แล้วคุณโดสก็หันไปบอกกับพนักงานชาย "ครับ"เขาตอบรับแล้วยื่นเมนูอีกเล่มให้คุณโดส "เดี๋ยวผมมารับออร์เดอร์นะครับ"พอคุณโดสพยักหน้ารับพนักงานชายก็หันหลังเดินไป คุณโดสมองแผ่นหลังพนักงานชายพร้อมกับยิ้มกรุ่มกริ่มอย่า

  • พันธะหน้าที่   ตอนที่ 48 ขอเบอร์ลูกสาว

    "ให้โอกาสพ่อหม้ายลูกติดสักครั้งนะครับ"ฉันเผลอคลี่ยิ้มออกมาหลังจากที่คุณโดสพูดจบ แล้วก็ต้องรีบหุบยิ้ม ไม่นะเทียนแกจะใจอ่อนไม่ได้ ฉันแกะแขนแกร่งที่โอบเอวฉันแล้วหันหน้าไปที่เขา "คนอย่างเทียนไม่มีสิทธิ์ให้โอกาสใครได้หรอก"ฉันจ้องหน้าเขาตาแข็งแต่ภายในใจมันรู้สึกเริ่มจะหวั่นไหวกับเขาอีกครั้งแล้ว แต่ฉันจะต้องเก็บอารมณ์นั้นไว้ "เทียน"คุณโดสพยายามจะเอื้อมมาจับมือฉันแต่ก็ปัดมือเขาออก "ไม่ต้องมาจับเทียน...เทียนจะกลับห้องแล้ว"ประโยคสุดท้ายฉันก็หันหลังเดินมาที่ประตูโดยที่เขาไม่ได้ตาม พอออกมาจากห้องแล้วประตูปิดลง.ฉันยกมือทาบไปที่หน้าอกเพราะหัวใจมันเต้นแรงมาก แล้วอมยิ้มออกมา "คนบ้า"ฉันหันไปที่ประตูห้องคุณโดสแล้วพึมพำออกมา พ่อหม้ายลูกติดงั้นเหรอ คิกคิก แล้วหัวเราะออกมาเบา ๆ ก่อนจะเดินเข้าห้องตัวเองไป .เช้าวันใหม่ฉันที่นอนอยู่บนเตียงนุ่มที่แสนจะสบายยกแขนขึ้นบิดตัวไปมาแต่ดวงตายังไม่ลืมขึ้น 'อื้อ' หลังจากบิดขึ้เกียจเรียบร้อยก็ลืมตาขึ้น แล้วต้องตกใจเมื่อเห็นชายหนุ่มทั้งสองอยู่ข้างกายฉันคนล่ะฝั่ง"แม่ตื่นแล้ว"ฉันหันไปที่ชายหนุ่มที่ยังเป็นเด็กน้อยนอนคว่ำเอามือท้าวที่คางจ้องฉันแล้วฉีกยิ้มกว้าง "พี่ท

  • พันธะหน้าที่   ตอนที่ 47 พ่อหม้ายลูกติด

    พอขึ้นบันไดมาถึงชั้นที่4 ฉันก็เบิกตาโต เพราะมันเปลี่ยนแปลงไปมาก มันดูหรูหราสุด ๆ มันไม่ใช่หอพักเก่า ๆแล้ว แต่มันราวกับคอนโด พี่พลอยดึงแขนฉันไปที่หน้าห้อง 403 ซึ่งเป็นห้องเก่าที่ฉันเคยอยู่ เธอใช้คีย์การ์ดทาบไปที่แม่เหล็กตรงข้างประตู แล้วก็ผลักมันออก "พี่พลอยนี้มัน..."ฉันรู้สึกอึ้งตาค้างอ้าปากหวอ เมื่อได้เห็นภายในห้องที่มันกว้างกว่าเดิม ราวกับว่าเขาได้เอาสองห้องมาทำเป็นห้องเดียว "เข้ามาสิ"พี่พลอยกับคุณเป้เดินเข้าไปก่อนในขณะที่ฉันยังยืนนิ่ง พอก้าวขาเข้าไป ฉันก็กวาดสายตาไปรอบ ๆ ห้องที่มันดูดีมาก มีเฟอร์นิเจอร์พร้อม และเตียงนอนยังเป็นเตียงขนาดคิงไซส์ ว้าว นี้มันสวรรค์ชัด ๆ "พี่พลอย แน่ใจนะว่า..ราคาเท่าเดิม"ฉันเดินไปสะกิดถามพี่พลอยเบา ๆ "อืม ราคาเท่าเดิม"ฉันฉีกยิ้มกว้าง..อยากให้เหนือมาอยู่ด้วยจัง ไม่คิดเลยว่าที่อยู่เก่าที่เป็นห้องเล็กราวกับรังหนู จะกลายเป็นห้องขนาดใหญ่แถมยังมีเฟอร์นิเจอร์ให้ครบครัน ฉันเดินสำรวจรอบ ๆ ห้อง เดินไปที่ห้องครัวที่มีอุปกรณ์ทำอาหารครบ และเดินไปยังห้องน้ำ ว้าว มีอ่างอาบน้ำด้วย และเดินมาที่ระเบียงห้อง ฉันจับตรงราวแล้วเงยหน้าขึ้นสูดอากาศที่สดชื่นเข้าปอด แล้

  • พันธะหน้าที่   ตอนที่ 46 ต้องจากกันแล้ว

    พ่อคุณโดสขอให้ฉันอยู่ที่บ้านของเขาจนกว่าร่างกายฉันจะสมบูรณ์ร้อยเปอร์เซ็นซะก่อน ก็ดีฉันจะได้มีเวลาอยู่กับเหนือต่ออีก หลังจากที่ฉันจะต้องปล่อยให้เขาได้อยู่กับครอบครัวที่นี้ ที่มีพ่อ ปู่ย่า แล้วอาของเขา เหนือจะต้องมีความสุขมากแน่ ๆ ฉันคิดแบบนั้นแม้ว่าฉันจะรู้สึกหวิว ๆ ก็ตามแต่เพื่ออนาคตของเหนือฉันต้องยอมตัดใจ.ฉันได้พาเหนือมานอนที่ห้องกับฉันเกือบทุกคืน เห็นเขานอนหลับสบายน้ำตาฉันก็ไหลออกมาทุกที ฉันคงจะคิดถึงเขามากแน่ ๆ ที่ฉันได้พาเหนือมานอนด้วยโดยที่คุณโดสไม่คัดค้าน และไม่บังคับให้ฉันและเหนือไปนอนห้องเขาก็เพราะว่าช่วงนี้เขาดูยุ่ง ๆ กลับมาก็ดึก ๆ แทบทุกคืน ทั้งที่เขาก็ไม่ได้ไปที่ผับเลยสักคืน ที่ฉันรู้เพราะดิวมักจะบ่น ๆ พี่ชายตัวเองที่ไม่ไปดูผับบ้าง เขาก็ตอบกลับน้องสาวว่า "เดี๋ยวพี่ทำธุระเรียบร้อยแล้วจะเข้าไปครับ"ฉันไม่รู้หรอกว่าธุระที่เขาบอกนั้นคืออะไร เพราะไม่อยากรู้ ฉันเริ่มเก็บข้าวของตัวเองใส่กล่อง รวมถึงเสื้อผ้าใส่กระเป๋า "แม่ ไปไหน"เหนือเอ่ยถามเมื่อเขาเห็นว่าฉันกำลังเก็บของ ฉันหันไปยิ้มให้เขา"แม่...เอ่อแม่จะต้องไปทำงานน่ะ"ฉันรู้สึกหัวใจมันสั่น ๆ ที่จะต้องโกหกเหนือ "ที่ไหน"ฉันวา

Plus de chapitres
Découvrez et lisez de bons romans gratuitement
Accédez gratuitement à un grand nombre de bons romans sur GoodNovel. Téléchargez les livres que vous aimez et lisez où et quand vous voulez.
Lisez des livres gratuitement sur l'APP
Scanner le code pour lire sur l'application
DMCA.com Protection Status