ตอนที่9 เมีย

สายวันต่อมาเมื่อฉันรู้สึกตัวขึ้นก็ค่อยๆ ลืมเปลือกตาทั้งสองข้างให้เปิดกว้างและรู้สึกปวดเนื้อปวดตัวและหนักอยู่บริเวณเอวคอด

ฉันรู้และจำเรื่องราวเมื่อคืนได้ ฉันจำได้ทุกอย่างรวมถึงตอนที่เขาและฉันร่วมรักกันฉันไม่รู้ว่าต่อจากนี้ความสัมพันธ์ของเราสองคนจะไปต่อกันเช่นไร หรือว่าคำว่าเพื่อนของพวกเรามันจะจบลงไปในตอนนี้

ฉันนอนจ้องมองร่างสูงอยู่ที่เตียงจนเป็นเวลานานก่อนที่เขาเองจะรู้สึกตัวและก้มตัวลงมาหอมแก้มฉันและยังคงสวมกอดฉันอย่างแน่น

"morning ครับที่รัก"

"กัส ฉันจะไปอาบน้ำ ปล่อยได้แล้ว"แต่ฉันพูดไปเขาก็ไม่ฟังและสวมกอดฉันอย่างแน่นกว่าเดิมแม้แต่จะขยับหนีก็ยังทำไม่ได้เลยในตอนนี้ จนฉันต้องยอมหยุดนิ่งไปเอง

"กัส แล้วต่อไปนี้พวกเราสองคนยังจะเป็นเพื่อนกันได้อยู่หรอ"

"เดมไม่ใช่เพื่อนกัส แต่ต่อไปนี้เดมจะเป็นเมียกัสตลอดไป"

"จะเป็นไปได้ยังไงอ่า เราเป็นเพื่อนกันนะกัส แกก็ทำเหมือนกับฉันเป็นผู้หญิงคนอื่นๆ ของแกสิ เอา จบ แยกย้าย"ฉันพูดออกไปตามความรู้สึกของตัวเองจนคนตัวสูงพลิกตัวเองให้อยู่เหนือฉันจนทำเอาฉันจนทำเอาฉันตกใจเป็นอย่างมาก

"เธอเป็นเมียฉัน ต่อไปนี้ร่างกายของเธอเป็นของฉันแต่เพียงผู้เดียว"

"ปล่อย!!"

"ปล่อยนอกหรือปล่อยในดีล่ะ ฉันพูดดีๆ ด้วยเธอไม่ชอบเลยใช่ไหมไมล์เดม หรือจะต้องให้ฉันทำอย่างเมื่อคืนอีกเธอถึงจะนิ่งและยอมฉัน"ฉันรวบรวมความกล้าใช้มือฟาดเข้าไปที่แก้มของเขาและผลักให้เขาออกไปไกลจากตัวฉันให้ได้มากที่สุด

"เธอกล้าตบฉันหรอไมล์เดม??"

"ทำไมฉันจะไม่กล้า!!? ฉันเกลียดแกที่สุด เกลียด ๆๆๆ อื้อออ"คนเจ้าเล่ห์พุ่งเข้ามาบดจูบฉันทันทีและดันฉันให้นอนราบลงไป และเช้านี้เขาก็ยังคงทำกับฉันต่อไปอีกหลายนํ้าจนแทบจะหมดตัวกว่าเขาจะยอมปล่อยฉันให้กลับห้องก็เย็นพอดี

สภาพตอนนี้ของฉันเหมือนผีดิบเดินได้อยู่แล้วท่อนล่างมันทั้งเจ็บและด้วยเป็นอย่างมากรวมถึงร่างกายที่มันร้อนรุ่มเหมือนจะไม่มีแรง

ฉันนั่งพิงไปกับหัวเตียงและเปิดโทรศัพท์ดูถึงกับต้องตกใจเมื่อเห็นข้อความและการโทรเข้ามาทั้งเพื่อนและพี่ทิวเขาเกือบร้อยสาย

ฉันเข้าไปดูในข้อความของเพื่อนที่กำลังตามหาฉันอยู่ตลอดทั้งคืนและพีคสุดคือข้อความล่าสุดของไอ้เจ้าเพื่อนตัวแสบของฉันที่มันตอบกลับไป

LINE manager

VK:ไม่ต้องห่วงเมียกูสบายดี เมื่อคืนมันดื่มหนักอ่ะแล้วก็ไม่ค่อยสบายตอนนี้กำลังพักผ่อน

และพีคของพีคไปกว่านั้นคือข้อความของพี่ทิวเขาถูกเปิดอ่านและตอบกลับแล้วเมื่อหลายชั่วโมงก่อนถ้าเดาไม่ผิดก็คงจะเป็นเขาที่ทำแบบนี้แน่ๆ

LINE TK

TK:เลิกยุ่งกับเมียกูสักที อย่าหาว่ากูไม่เตือน

ฉันถึงกับปรี๊ดแตกเมื่อเห็นสิ่งที่เขาทำแบบนี้ก่อนที่ไอ้ตัวแสบของฉันจะเดินเข้ามาในห้องพร้อมกัยถ้วยข้าวต้มและยาที่วางไว้อยู่

"แกทำแบบนี้ทำไมเวกัสนี่มันเกินไปรึเปล่า"

"อะไรที่มันเกินไปงั้นหรอ ฉันกับเธอเป็นผัวเมียกันแล้วก็ไม่แปลกรึเปล่าที่ฉันจะกันคนอื่นออกจากเธอ หรือว่าเธอจะแอบนัดเอากับมันล่ะ"

"เวกัส!!!! มันจะมากเกินไปแล้วนะ"ฉันตะโกนเรียกชื่อเขาอย่างหัวเสีย คำพูดของเขามันทำเอาฉันหัวเสียเป็นอย่างมาก ฉันไม่เคยคิดเลยว่าคนตรงหน้าจะกล้าว่าและดูถูกฉันได้ขนาดนี้

"หรือที่ฉันพูดมันไม่จริง พออ้าขาเอากับฉันเสร็จก็พูดถึงมัน มันดีกว่าฉันตรงไหนทำไมเธอถึงไม่ชอบฉันแต่ไปชอบมัน"

"เพราะนายเจ้าชู้ไงเวกัส และอีกอย่างเราเป็นเพื่อนกันนะเว้ยจะทำแบบนี้กันได้ไง"

"เพื่อนที่ไหนเขาอ้าขาเอากันวะถามหน่อย เพื่อนที่ไหนเขาจูบกัน เราสองคนมันเกินที่จะเป็นเพื่อนกันแล้วเดม"ฉันก้มหน้าลงเล็กน้อยเมื่อเขาพูดจบ ใช่ที่ว่านับตั้งแต่ที่เราเอากันคำว่าเพื่อนมันก็ไม่หลงเหลืออะไรแล้ว

"งั้นก็เลิกคบกันซะ ต่างคนต่างอยู่ ต่างคนต่างใช้ชีวิตไม่ต้องมายุ่งต่อกันอีก แกก็อยู่ส่วนแกเอากับผู้หญิงของแก ส่วนฉันก็จะเอากับผู้ชายของฉันเหมือนกัน"ไม่รู้ว่าทำไมถึงกล้าพูดแบบนี้ออกมาได้ และคำพูดของฉันมันเหมือนจุดประกายไฟทำร้ายตัวเองซํ้าๆ ยํ้าๆ ไปเรื่อยๆ

จนกระทั่งผ่านไปสักพักที่เราทั้งสองต่างคนต่างเงียบ เวกัสก้มหน้าลงเพื่อตั้งสติอะไรสักอย่างก่อนที่จะเหงยหน้าขึ้นมามองฉันอีกครั้งด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป

"กูจะไม่มีวันปล่อยมึงไป มึงเป็นเมียกู และอีกอย่างนะถ้ามึงก้าวออกไปจากชีวิตกูหรือขัดคำสั่ง กูจะเเฉคลิปที่เราเอากันลงโซเชียลซะ"เวกัสเผยหน้าจอโทรศัพท์ของเขาหันมาให้ฉันได้ดูและเจอกับคลิปที่ฉันและเขาทำอะไรกัน

ฉันกำหมัดแน่นและจ้องมองเขาอย่างทำอะไรไม่ได้ก่อนที่นํ้าใสๆ จะค่อยๆ ไหลออกมาจนห้ามไม่อยู่

"ฉันเกลียดแกที่สุดเลยเวกัส"

ฉันรีบฟุบตัวนอนลงและตะแคงข้างหลบหน้าเขาทันที ฉันไม่เคยคิดเลยว่าเพื่อนของฉันหรือคนที่ฉันชอบเขาจะทำแบบนี้กับฉันได้

ทั้งๆ ที่เราอยู่ด้วยกันมานานแต่ทำไมเขาถึงกล้าทำกับฉันแบบนี้ได้แถมยังชอบกดขี่ข่มเหงฉันอยู่ตลอดเวลา

เวกัสถอนหายใจออกมาอย่างแรงและเดินออกไปจากห้องนอนของฉันทีและหลังจากนั้นได้ไม่นานก็เกิดเสียงดังขึ้นภายในห้องของเขา ฉันรีบวิ่งไปดูและพบกับข้าวของที่กระจัดกระจายพร้อมกับเขาที่นั่งกุมหัวอยู่ที่ปลายเตียงพร้อมกับเลือดที่อยู่บนหลังมือและใบหน้าของเขา

โคร้มมมม เพล้งงงง

"เวกัส"

ฉันค่อยๆ เดินเข้าไปหาเวกัสอย่างช้าๆ และยืนจ้องมองเขาอย่างเงียบๆ เขาไม่ได้เหงยหน้าขึ้นมามองฉันเลยจนฉันต้องค่อยๆ เข้านั่งคุกเข่าจ้องมองใบหน้าที่แดงกํ่าของเขาอย่างนิ่งๆ

"แกทำแบบนี้ทำไมเวกัส"

"ไม่รู้"

"......"

"ฉันรักเธอนะเดม"

"ถ้าไม่มีอะไรแล้ว ฉันกลับห้องก่อนนะ"เขาไม่ตามหรือพูดอะไรต่อ เราทั้งสองต่างพากันอยู่ในโลกส่วนตัวของกันและกันตลอดจนเวลาผ่านไปหลายวันพวกเราก็ยังคงไม่ได้พูดอะไรต่อกันเลยแม้แต่น้อย

แต่ในทุกๆ คืนเวกัสเข้ามาในห้องนอนของฉันอยู่ตลอดเวลาและเราสองคนก็มีอะไรกันแทบจะทุกคืน พอทำเสร็จพวกเราก็แยกย้ายกันกลับห้อง

@มหาวิทยาลัยA

"ช่วงนี้มึงดูซึมๆ นะเดม เป็นอะไรวะ"พายุเอ่ยถามฉันออกมาในขณะที่พวกเรากำลังเดินลงมาจากตึกเรียนและรอพวกเพื่อนๆ ของเวกัสเพื่อไปทานข้าวด้วยกันต่อ

"ป่าวหนิ ปกติป่าววะ"

"ไม่นะเดม เดมดูเงียบๆ แปลกๆ"ฉันทำได้แค่ยิ้มให้กับเพื่อนๆ แค่นั้นและเดินไปฟุบตัวนั่งข้างๆ ดินที่กำลังอ่านหนังสืออยู่

"ตั้งใจเรียนเชียวนะมึง"

"ไม่มีอะไรทำนี้หว่าเมียจ๋า เย็นนี้พวกกูไปวาร์กไปดูนะเมียจ๋า"ฉันส่งยิ้มให้กับดินและพยักหน้าให้กับเขาก่อนที่สายตาจะหันไปจ้องมองเข้ากับเวกัสที่มองมาอยู่อย่างไม่สบอารมณ์

"ช่วงนี้ไอ้เชี้ยกัสหัวร้อนสัสๆ รุ่นน้องปีนี้มีหวังตายแน่ๆ"

"นั้นดิ ขนาดเมื่อวานไปผับนะมีคนมองหน้าแม่ง แม่งยังชกจนเกือบตาย ปกติหิ้วสาวกลับไประบายอารมณ์ต่อแต่นี้กลับไม่ ทำไมถอดเขี้ยวหรอไอ้เสือ"ถึงว่าทำไมเมื่อคืนที่เขากลับมามันถึงรุนแรงมากนักคงเป็นเพราะคงเครียดจากคนอื่นแล้วมาลงกับฉันแน่ๆ

"หรือมึง....แอบซ่อนใครไว้ ใช่ไหมไอ้เดม"และคำนั่นแหละของคินทำเอาฉันถึงกับหน้าซีดเพราะไม่ใช่สาวที่ไหนที่เขาซ่อนแต่เป็นฉันต่างหากล่า

"มีไหมเมียจ๋า"

"พวกมึงจะพูดทำเชี้ยไร มึงดูเพื่อนมึงด้วย"

"กูหิวข้าวอ่ะ ไปหาอะไรกินกันเถอะ"ฉันรีบลุกขึ้นจากที่นั่งทันทีและเดินออกไปจากตรงนั้นให้เร็วที่สุดก่อนที่จะมีใครคนหนึ่งวิ่งเข้ามาจับแขนฉันไว้