Beranda / โรแมนติก / 🖤 พันธะอันตราย 🌾 / ตอนที่8 สิทธิ์ความเป็นผัว

Share

ตอนที่8 สิทธิ์ความเป็นผัว

last update Tanggal publikasi: 2026-02-17 12:17:01

พอมาถึงผับฉันก็เดินเข้าไปตามพวกเพื่อนที่วันนี้จองโต๊ะอยู่ชั้นบนห้องvip ฉันสวมใส่ชุดเดรสสีดำสั้นสายเดี่ยวรัดรูป

พอมาถึงที่ฉันก็สังเกตเห็นเวกัสที่จ้องมองมาและพยายามเรียกให้ฉันไปนั่งกับเขา เพื่อนๆ ของฉันที่รู้ก็แยกตัวฉันและเวกัสออกจากกันและฉันก็ได้มานั่งข้างดินที่ริมสุด

"ทำไมใส่สั้นวะ เอาเสื้อกูไปคลุมไหม"

"ไม่เอา กูมาผับนะมึงไม่ได้ไปวัด"ทุกการกระทำของฉันเป็นที่จับจ้องโดยเวกัสทุกอย่างอย่างไม่คลาดสายตา แต่ฉันก็เลือกที่จะไม่สนใจและดื่มเหล้าต่อไปก่อนที่ไลน์ของฉันจะเด้งเข้ามารัวๆ

LINE TK

TK:น้องมาผับทำไมไม่บอกพี่

TK:พี่จะได้ไปรับ

TK:แถมเรายังแต่งตัวสั้นมากเลยนะ

TK:พี่หวงได้ไหมคะเนี่ย

TK:สะดวกไหม

TK:พี่จะแนะนำให้เพื่อนรู้จัก

MD:ค่ะ

ฉันพิมพ์ไปแค่นั้นและรีบลุกขึ้นทันทีหมายจะเดินลงไปหาพี่ทิวเขาที่โต๊ะเพื่อไปทักทายพวกเพื่อนๆ ของเขา แต่ยังไม่ทันจะได้ลุกดินก็รีบคว้าข้อมือของฉันจับไว้อย่างแน่น

"จะไปไหนวะ"

"ไปทักทายพี่ทิวเขาสักหน่อย เดี๋ยวมานะ"ฉันส่งยิ้มให้กับเพื่อนแค่นั้นและรีบเดินออกไปทันทีโดยมีพี่ทิวเขามารอรับแล้วเป็นที่เรียบร้อย

"แต่งตัวแบบนี้พี่หึงนะคะคนเก่ง"

"เดมก็แต่งปกตินะคะพี่ทิวเขา"

"พวกมึงนี่ลูกเพื่อนแม่กูน้องไมล์เดม กูกำลังตามจีบเค้าอยู่"พอพี่ทิวเขาเอ่ยแนะนำให้เพื่อนรู้จักทุกคนต่างพากันตกใจถ้าให้เดาก็คงไม่เชื่อแน่ๆ ว่าเสืออย่างเขาจะถอดเล็บได้

เท่าที่รู้มาพี่เขาก็ใช้ย่อยแต่การกระทำของเขาที่แสดงมาให้ฉันได้เห็นมันกับเชื่อมั่นและไว้ใจพี่เขามากฉันเลยยอมที่จะเปิดใจลองคบกับเขาสักครั้ง

"จริงหรอวะ คนนี้หรอที่บอกว่าชอบอยากตามจีบ คงไม่แปลกว่ะแม่งสวยจัด"

"เอาดีๆ ตรงไทป์มันเลยหนิ"พวกพี่พาพากันพูดคุยและดื่มเล่นกันไป จนเวลาผ่านไปสักพักฉันจึงขอกลับโต๊ะกลับไปอยู่กับเพื่อนๆ แทน

ในขณะที่กำลังเดินกลับไปที่ห้องพักฉันกลับเจอกับเวกัสที่ยืนอยู่ ฉันทำเป็นมองไม่เห็นเขาและพยายามกลั้นใจเดินผ่านเขาไปซะแต่ก็ถูกมือหนาของเวกัสจับไว้และลากฉันเดินออกไปจากผับทันที

แรงของเขาทำเอาฉันฝืนไม่ได้เลยด้วยซํ้าถึงแม้ว่าฉันจะพยายามดึงรั้นแต่เขากลับลากและดึงฉันให้เดินไปตามเขาอย่างขัดไม่ได้

"กัสปล่อยนะฉันเจ็บ แกจะพาฉันไปไหน ปล่อย! บอกให้ปล่อยไงวะ อ๊ะ"เขาลากฉันมาที่รถและผลักฉันชนใส่ประตูรถอย่างจัง

มือหนาที่สองคล่อมร่างกายฉันไว้พร้อมกับร่างสูงที่ยืนประกบอย่างใกล้ชิด เวกัสทำได้เพียงยืนมองฉันอย่างไม่สบอารมณ์แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมา

"แกทำบ้าอะไรวะ ฉันเจ็บนะเว้ย!!"

"ชอบมันมากรึไง มันมีดีต่างอะไรกับฉันงั้นหรอ ทำไมเธอถึงไปชอบมัน!!!"

"พี่เขาดีกว่าแกทุกอย่าง ไม่ได้เหี้ยจนถึงขั้นพาผู้หญิงเข้าห้องแล้วให้เขาใส่เสื้อตัวโปรดหรอก!!!!"ฉันเผลอด่ากระแทกเขาไปอย่างโกรธเคือง

"ก็บอกเเล้วไงอย่าพูดคำหยาบ ไม่คิดจะฟัง??"

"ทำไมฉันต้องฟังแกด้วย แกเป็นอะไรกับฉันงั้นหรอพ่อก็ไม่ใช่ ผัวก็ไม่ใช่ ฉะนั้นแกไม่มีสิทธิ์มาสั่งฉัน!!!!"รอยยิ้มแสยะจากคนตรงหน้าทำเอาฉันเริ่มหวั่นไม่รู้เพราะอะไรทำไมมันถึงได้น่ากลัวขนาดนี้

มือเรียวบางเผลอกำชายกระโปรงอย่างแน่นเพื่อข่มความกลัวแต่กลับมองตาเขาเพื่อสู้กลับว่าฉันไม่ได้กลัวเขาเลย

"งั้นหรอ?? แล้วมาดูกัน"เวกัสพูดแบบนั้นก่อนที่จะยัดฉันเข้าไปในรถและพาฉันขับออกไปจากที่ผับอย่างเร็วรี่

การขับขี่ของเขาเร็วมากที่สุดจนฉันกลัวแทบจะฉี่ราด ไม่รู้ไอ้บ้านี้จะทำอะไรกับฉันอีกไหมก่อนที่พวกเราจะมากันถึงที่คอนโด

เขาลากฉันขึ้นไปในห้องพักของเรา ตอนแรกฉันก็ไม่ได้อะไรเพราะคิดว่าเขาอยากจะกลับมาเคลียร์ที่ห้องแทนแต่มันกลับตรงกันข้ามเมื่อคนบ้าอย่างเวกัสลากฉันไปในห้องของเขาและผลักตัวฉันให้นอนลงกับเตียงนอนนุ่มอย่างแรง

คนตัวสูงเดินมาขึ้นคล่องร่างฉันไว้และใช้เชือกมัดแขนทั้งสองข้างของฉันไว้ติดกับบนหัวเตียงอย่างแน่นหนา

"ปล่อยนะเวกัส แกจะทำอะไรฉันอ่ะ"

"ก็ฉันจะเอาสิทธิ์ของผัวเธอไง หลังจากแหกให้กับฉันแล้ว เธอไม่มีสิทธิ์ไปเอากับใครได้อีก ถ้าฉันรู้มันตาย"พูดจบแค่นั้นเวกัสก็จับฉันถอดเสื้อออกจนหมดตามด้วยเสื้อผ้าของเขา

ฉันพยายามดิ้นรนเพื่อให้เชือกนั้นหลุดออกแต่มันกลับทำไม่ได้เพราะเขารัดแน่นมากก่อนที่ไอ้คนบ้าระหํ่าจะก้มตัวลงมาบดจูบฉันอย่างหื่นกระหาย.

ฉันทำได้เพียงดิ้นรนต่อสู้ให้ถึงที่สุดแต่ดิ้นเท่าไหร่ก็ดิ้นไม่พ้นจากคนอย่างเขาสักทีจนกระทั่งร่ายกายของฉันมันคล้อยตามการกระทำของเขาอย่างห้ามไม่ได้

จ๊วฟ จ๊วฟ จ๊วฟ

"อะ อื้อออ"มือหนาของอีกฝ่ายค่อยๆ ลากเลื่อนขึ้นมายังร่างกายของเขาจากที่คํ้ายันพื้นเตียงไว้และค่อยๆ เลื่อนมายังเอวคอดของฉันจากนั้นพื้นขึ้นมายังอกอวบที่มันชูชันจนน่ามันเขี้ยวและบีบเคล้นมันอย่างมันมือ

พอฉันเริ่มคล้อยตามไปกับการกระทำของเวกัสเขาก็ค่อยๆ เลื่อนลงมาเรื่อยๆ และพรมจูบไปทั่วร่างกายของฉันมืออีกข้างทำหน้าที่แหวกว่ายเข้าไปในร่องรักของฉันจนตอนนี้มันไม่อยากจะหยุดได้เลย

"อื้ออออ วะ เวกัส"

"อย่าครางแบบนี้สิครับ ไหนลองพูดสิว่าเดมต้องการกัสแค่ไหน"ถึงแม้ร่างกายจะทำตามการกระทำของเขาแต่สติฉันยังคงมีอยู่ถึงจะน้อยนิดก็ตาม

"เด็กดื้อของกัส เจ็บบอกกัสได้นะครับ"พูดจบแค่นั้นเขาก็ค่อยๆ นำไอ้เจ้าท่อนยักษ์ของเขามาถูไถร้องรักของฉันอย่างช้าๆ มันทั้งเสียวและรู้สึกแปลกมาก

เวกัสพยายามดันลูกชายของเขาเข้ามาในตัวฉันทีละน้อยๆ และแช่ค้างไว้อยู่แบบนั้น แต่แค่เขาเข้ามาแค่นี้มันก็เจ็บมากพอแล้วเหมือนตรงนั้นของฉันมันแตกสลายเป็นเสี่ยงๆ เลยก็ว่าได้

"กัสขอนะครับเดม เจ็บหน่อยนะครับ"พูดจบร่างสูงก็ดันลูกชายของเขาเข้ามาจนมิดลำและค่อยขยับเข้าออกอย่างช้าๆ พร้อมกับโน้มตัวลงมาแนบชิดกับร่างกายฉันไว้

ส่วนมากที่ได้ยินมารสนิยมบนเตียงของเวกัสชอบดุร้ายแต่ทำไมนี้เขากลับเหมือนตรงข้ามทั้งหมดเลยล่ะ เขาเหมือนจะถนุถนอมฉันงั้นหรอ

"อื้อออออ จะ เจ็บ"

"ทนหน่อยนะครับคนเก่ง"เวกัสใช้มือลูบหัวฉันอย่างเอ็นดูและยังคงตอกท่องล่างเข้าออกอยู่แบบนั้น ดูเหมือนว่ายิ่งนานเท่าไหร่เขานิ่งจะเพิ่มแรงการกระทำนั้นมากขึ้นหลายเท่าตัว

ตับ ตับ ตับ ตับ~~~

ความแรงและความเร็วที่เขาบังคับทำเอาเสียงเนื้อกระทบกันและเสียงของแรงเตียงที่ถูกขย่มนั่นดังลั่นห้องเป็นอย่างมากแต่ดีที่ห้องของเขาเก็บเสียงอยู่พอสมควรจึงไม่ค่อยมีปัญหามากนัก

"อื้อออ พอแล้ว ฉันเจ็บ"

"กัสหยุดไม่ได้แล้วเดม"พูดแค่นั้นเอวสอบกลับตอกเข้ามาถี่ๆ รัวๆ เร็วขึ้นกว่าเดิมพร้อมทั้งมือหนาที่ดันขาของฉันให้กางออกกว้างขึ้นอีก

ตับ ตับ ตับ ตับ

"อ๊าส์ กะ กัส เดมรู้สึกแปลกๆ"

"ปล่อยมันออกมาเดม อื้อออเสียวเป็นบ้า"ฉันไม่รู้ว่าที่เขาบอกว่าปล่อยออกมานั้นจะหมายความว่าฉันใกล้เสร็จแล้วหรือยังไง

ตับ ตับ ตับ ตับ ตับ

"อ๊ะ อ๊ะ อ๊าส์~~//อ๊ะ อ๊าส์~~~"

ท่อนเอ็นยังคงตอกเร็วอยู่แบบนั้นก่อนที่ทั้งฉันและเขาปลดปล่อยนํ้ากามให้ไหลออกมา เสียงคำรามของฉันและเขาดังลั่นห้องเพื่อพากันไปถึงทรวงสวรรค์แต่เขาก็ยังคงแช่ลูกชายไว้แบบนั้นและก้มตัวลงมาไซร้ซอกคอฉันเล่น

ฉันไม่มีเรี่ยวแรงที่จะสู้เขาเลยด้วยซํ้าในตอนนี้เหมือนถูกดูดกลืนพลังงานไปจนหมดไม่เหลือแม้แต่เศษเสี้ยวใดๆ เลย

"กัส พอแล้วเดมง่วง"

"แต่กัสยังไม่พอหนิครับ คืนนี้กัสขอนะครับเดม"พูดจบไอ้เจ้าลูกชายที่ค้างแช่อยู่ก็ขยับเข้าออกอีกครั้งแต่ครั้งนี้เขาเอาขาของฉันพาดไหล่ของเขาและตอกเข้าออกอย่างเร็วและแรงมากขึ้น

ภายในคํ่าคืนนี้ยังไม่จบหมดสิ้นแต่อย่างใดเพราะเขาพูดเกลี้ยกล่อมและเอาฉันตลอดทั้งคืนจนไม่รู้ว่าฉันเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน

Lanjutkan membaca buku ini secara gratis
Pindai kode untuk mengunduh Aplikasi

Bab terbaru

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่ 21 รุ่นพี่

    เช้าวันต่อมาฉันลุกขึ้นแต่เช้าและพบกับสภาพตัวเองที่ตอนนี้นอนอยู่คอนโดเดิมที่ไม่ใช่ที่บ้าน แสดงว่าเมื่อตื่นคือเรื่องจริงงั้นหรอฉันบ่นพึมพำกับตัวเองสักพักจึงเดินลุกไปอาบน้ำแต่งหน้าแต่งตัวและกำลังจะออกไปจากห้องเพื่อไปมหาลัยต่อ"อ้าว มอนิ่งครับที่รัก เราผัดข้าวให้เดมนะ ว่าจะไปเรียกอยู่พอดีเลย""ขะ ขอบใจนะ""มัวแต่ยืนอึ้งอยู่นั่นแหละ ไปนั่งได้แล้วครับ"เวกัสจับตัวพาฉันเดินไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวพร้อมกับขยี้หัวฉันไปรอบหนึ่งนี่ไม่ใช่ความฝันงั้นหรอหรือฉันยังไม่ตื่น ฉันหยิกแขนตัวเองไปรอบหนึ่งและเผลอร้องออกมาเสียงดังจนเวกัสถึงกับตกใจและรีบคว้าแขนของฉันมาดูทันที"โอ้ยยย""เดมหยิกแขนตัวเองทำไมครับ มีอะไรรึเปล่า แดงเลยเห็นไหม""ปล่อยได้แล้ว แกรีบไปกินข้าวเหอะเดี๋ยวสายเอาแล้วจะมาโทษฉันอีก"

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่20 จีบ

    หลังจากที่เรียนเสร็จแล้วเป็นที่เรียบร้อยฉันกับพายุก็พากันไปที่คณะของเวกัสและเลือกนั่งตรงที่เดิมเพื่อรอพวกเขา พวกเรานั่งทำงานที่อาจารย์สั่งอย่างเงียบๆ ก่อนที่จะมีเสียงฝีเท้าของใครสักคนเดินมาทางพวกเรา"เดม ทำอะไรอยู่หรอ หิวไหมครับเดี๋ยวกัสไปซื้อมาให้รองท้อง""พูดเพราะจังนะมึงอ่ะ อ่ะนํ้าของพวกมึง"พอฉันไม่ตอบและเลือกที่จะเงียบเวกัสกลับหยิบผ้าเช็ดหน้าในกระเป๋าของเขามาซับเหงื่อให้ฉัน พร้อมกับเกลี่ยเส้นผมที่ปกคลุมใบหน้าไปทัดหูให้เรียบร้อย"ฉันทำเองได้""ไม่เป็นไรครับ รออีกสักพักนะครับ เดี๋ยวจะเสร็จแล้วครับ"ฉันทำเป็นฝืนยิ้มให้กับเขาและลอบมองพายุและดินเป็นระยะๆ พวกมันเอาแต่มองหน้ากันและพากันซุบซิบ"ปะไอ้ดินจะได้รีบกลับ""ไปก่อนนะจ๊ะเมียจ๋า"พอทั้งสองเดินออกไปพ้นจากพวกเราพายุก็ปิดหนังสือนั้นลงและฉันรู้ได้เลยว่ามันจะต้องมาถามเรื่องเวกัสกับฉันแน

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่19 อย่าพูดให้รู้สึก

    "ตกลงเรื่องงานหมั้นจะเอายังไงลูก""หนูจะไม่หมั้นค่ะ เพราะพวกเราไม่ได้รักกันค่ะ"ฉันพยายามฝืนยิ้มออกมาและกลั้นนํ้าตาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้"หนูขอโทษนะคะทุกคนที่พวกหนูทำผิดกัน แต่ในเมื่อพวกเราไม่ได้รักกันถ้าเกิดจะใช้ชีวิตร่วมกันไปมันก็จะมีแต่ทำให้อึดอัด หนูเลยตัดสินใจที่จะไม่หมั้นค่ะ"ทุกคนต่างเงียบในคำพูดของฉันและไม่มีใครที่จะเอ่ยอะไรออกมาเลยด้วยซํ้า"แล้วตากัสล่ะลูก เราจะเอายังไง"เมื่อบทสนทนาถูกตัดขาดไปพ่อก็เริ่มหันไปหาเวกัสที่นั่งก้มหน้าอยู่แต่ก็ไม่ได้พูดอะไรออกมาเลยด้วยซํ้า"ผมเอาตามการตัดสินใจของเดมเลยครับ"พอเวกัสพูดแบบนั้นก็ถือว่าการหมั้นของเราสองคนได้จบลงกันไปแล้ว ทางผู้ใหญ่ก็พูดคุยกันไปและต่างฝ่ายก็ต่างแยกทางกัน"เดม คืนนี้นอนไหนหรอ""ฉันว่าจะนอนบ้านอ่ะแก รอหาห้องใหม่ได้ฉันจะเข้าไปเก็บของนะ"ฉันยิ้มให้กับเวกัสอย่างฝืนใจ มื

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่18 แค่เพื่อน

    เช้าในวันนี้ฉันก็ยังคงไปเรียนเหมือนเดิมและทำให้ทุกอย่างมันเหมือนเดิมต่อไป และไม่อยากทำให้เพื่อนๆ ต้องมาคิดมากในเรื่องนี้"เมียจ๋าเค้าซื้อนํ้ามาให้ครับ""ขอบใจนะมึง"ฉันรับนํ้าจากดินมาดื่มทันทีโดยที่ไม่ได้ทันสังเกตว่าทางเวกัสนั่นก็ยื่นนํ้ามาให้ฉันเหมือนกัน พอฉันไม่รับเขาก็ยื่นไปให้ฟ้าใสแทน"ให้กูหรอ ขอบใจมาก""เอ่อนี้เรื่องถ่ายหนังอ่ะพวกกูจะไปกันอาทิตย์หน้านะเว้ย เตรียมตัวกันด้วย"พายุพูดออกมาและก้มหน้าหาที่พักถ่ายหนังกันต่อพร้อมกับฟ้าใส ส่วนฉันก็เตรียมดูสถานที่และคุยติดต่อกับนักแสดงไป"เมียจ๋าคุยกับพี่ชินดีจัง ไม่เหมือนคุยกับกูเลย""อย่าปัญญาอ่อนไอ้สัส ก็พี่เขาคุยมาดีกูก็แค่ตอบกลับไปตามมารยาทปะ ไม่เหมือนกับมึงที่ปากหมาตั้งแต่วันแรก"การกระทำและคำพูดของฉันและดินดูตกเป็นเป้าสายตาของเวกัสเป็นอย่างมาก แต่ฉันก็ไม่ได้สนใจอะไรเขาเพราะยังไงแล้

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่17 หมั้น

    แกร๊กเสียงเปิดประตูดังออกมาพร้อมทั้งชายแปลกหน้าคนนั้นที่ถูกกระชากไปจากตัวฉันอย่างแรง หมัดหนักของเวกัสอัดเข้าไปที่ใบหน้าของเขาอย่างจัง ก่อนที่พวกเพื่อนๆ จะเข้ามาหาฉันและสวมกอดฉันไว้"แกไม่เป็นอะไรใช่ไหม ฉันอยู่ตรงนี้แล้วนะ""ฉันกลัว ฉันกลัวอ่ะฟ้า""พอเหอะไอ้กัส เดี๋ยวแม่งก็ตายหรอก""มึงจำเอาไว้อย่ามายุ่งกับเมียกู!!"พูดแค่นั้นคนตัวสูงก็เดินเข้ามาทางฉันและสวมกอดฉันไว้แทนฟ้าใส ฉันถูกกอดรั้งไว้และร้องไห้กับเขาไปอย่างลืมตัว"พวกมึงไปพักเหอะ เดี๋ยวกูดูเดมเอง""แต่....""ไปเหอะ กูดูมันได้ไม่ต้องห่วง"พวกมันมองหน้ากันสักพักก่อนที่พวกเขาจะพากันออกไป ตอนนั้นฉันตกใจมากและไม่ได้สนใจอะไรรอบข้างเลยด้วยซํ้า"ไอ้คินกูฝากจัดการแม่งด้วย"พูดจบ

  • 🖤 พันธะอันตราย 🌾    ตอนที่16 กูชอบมึง

    หลังจากทึ่พากันซื้อของเสร็จฉันและกินก็พากันเตรียมของทำกับแกล้มและอาหารไว้สำหรับคืนนี้พร้อมกับเพื่อนๆ ที่ลงมาช่วยด้วย"มึงไปพักเหอะเดม เดี๋ยวพวกกูทำเอง""ไม่เป็นไร ช่วยกันเดี๋ยวก็เสร็จละเนี่ย"ฉันกันไปบอกดินที่ยืนอยู่ข้างๆ และพากันจัดของจนเสร็จ พอเสร็จสิ้นทุกอย่างและนี้ก็เกือบเย็นๆ แล้วฉันก็เลยขอขึ้นไปอาบน้ำแต่งตัวเพื่อออกไปเดินเล่นที่ชายหาดแทนพอเดินไปได้ไม่นานก็เจอเข้ากับเวกัสที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อยู่ ไม่รู้ว่าทำไมขาของฉันมันก็ได้ก้าวเดินไปหาเขาและฟุบนั่งลงข้างๆ เวกัสทันที"มานั่งทำอะไรคนเดียว"อีกคนยังคงเงียบและนั่งสูบบุหรี่ต่อไปและไม่ได้สนใจอะไรฉันเลยแม้แต่นิด"ต่อไปนี้.....เรื่องของเราจะเป็นยังไงต่อไปวะกัส""ฉันไม่รู้""ฉันขอถามอะไรแกอย่างหนึ่งได้ไหม"ไม่รู้ว่าคำถามต่อไปนี้จะเป็นอย่างไร แต่ฉันจะ

Bab Lainnya
Jelajahi dan baca novel bagus secara gratis
Akses gratis ke berbagai novel bagus di aplikasi GoodNovel. Unduh buku yang kamu suka dan baca di mana saja & kapan saja.
Baca buku gratis di Aplikasi
Pindai kode untuk membaca di Aplikasi
DMCA.com Protection Status