تسجيل الدخولแสดงสปอยล์
ก๊อก ก๊อก ก๊อกเสียงเคาะประตูดังเป็นจังหวะไม่นานก็ถูกเปิดออกโดยเจ้าบ้านอย่างอดีตนักล่าเสพติดภูต บุรุษผมบลอนด์ขาวยาวมัดรวบต่ำสำรวจผู้มาเยือนทั้งสาม เขากอดอกซึ่งมือซ้ายสวมทับด้วยถุงมือดำปกปิดส่วนที่เป็นศิลา บรรยากาศแผ่ออกมาบ่งบอกความไม่เป็นมิตรต้อนรับแขกด้วยซ้ำ“ฉันไม่ได้บอกไปรึไงว่าห้ามมาที่นี่”“เรามีเรื่องต้องคุยกัน”หนึ่งในสามผู้มาเยือนกล่าวขึ้นมาด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม นั่นคือนางร้ายอย่างรานนามิด ส่วนอีกสองคนข้างหลังเธอคือราวิน อัศวินประจำกลุ่มกบฏ และอีกคนไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็นโรเดนเวอร์ หัวหน้ากรงเล็บเพลิงฝ่ายกบฏ“ฉันเคยบอกไปชัดแล้วว่าเราจะไม่ยุ่งเรื่องพวกนั้น”“ฉันเข้าใจค่ะ แต่อย่างน้อยคุณควรจะฟัง”“อย่าทำตัวน่ารำคาญให้มาก ทาร์เมา”“ใจเย็นสิ เราแค่ต้องการคุย... ไม่นานหรอก”“พวกแกมาที่นี่เพื่อที่รบกวนพวกเรา และฉันมีสิทธิ์จะไล่ออกไป”บิทเทอพูดเสียงต่ำพร้อมกับเพ่งสายตาคมมองทั้งสาม วางท่าข่มขู่ไม่คิดเปิดทางให้คนนอกเข้ามา พลันทำบุรุษสตรีที่ถ่อมาถึงบ้านปลีกวิเวกจากเมืองใหญ่อดผละออกไม่ได้
สายลมพัดผ่านลูบใบหน้าเปื้อนฝุ่น เลือด และคราบน้ำตา ได้กลิ่นเกสรดอกประกอบใบไม้หญ้า ความอุดมสมบูรณ์ตามฤดูกาลคือสิ่งที่คาเลนสัมผัสได้แม้จะไม่ลืมตา เขาอยากลืมตามองเหลือเกินว่าเกิดอะไรขึ้นรอบตัว แต่ด้วยเรี่ยวแรงและบาดแผลตามตัว เหมือนถูกร่างกายสั่งว่าควรพักเสีย‘ผมรอด? หรือผมตายแล้วกันแน่?’นั่นคือคำถามดังก้องในหัวตั้งแต่สติเริ่มกลับมา เขายังคงรับรู้ความเจ็บปวดตามตัว แต่มันไม่ได้หนักหนาอย่างที่คิดคาดไว้ มันเบาบางลงมากจนน่าประหลาดใจ แล้วนอกจากความสงสัยซึ่งกำเนิด คงเป็นความกลัวนั่นแลที่กำลังเกาะกินเขากลัวว่าตื่นมาแล้วทุกอย่างจะจบลงด้วยความสลด อาจเหลือเขาเพียงคนเดียวที่รอดชีวิต กลัวว่าตื่นมาต้องเจอกับความจริงที่ว่าสูญเสียใครบางคน กลัวต้องเผชิญกับความผิดหวังซึ่งไม่ต้องการเห็น เขากลัวและนึกแม้แต่ว่า...ตื่นมาตนอาจเป็นศิลาคำสาปอย่างข้อตกลงเดียอามาลัมกลายเป็น ศิลาแห่งฟูลเนสศิลาซึ่งโหยหาความสมบูรณ์สงบที่ไม่มีอยู่จริง‘จริงๆ นี่อาจจะเป็นโลกหลังความตายก็ได้’
ตู้ม! พลั่ก!รูปปั้นไซอาร์วาดมือส่งออร่าเวทใส่สองเป้าหมาย บิทเทอไหวตัวหลบ ในขณะที่คาเลนสร้างโล่เงาหวังต้านพลังชะลอเวลา แต่ความพยายามทั้งสองไม่เป็นผล ฉับพลันพวกเขาถูกหยุดการเคลื่อนไหว จังหวะนั้นอดีตเพชฌฆาตละความสนใจจากบิทเทอ สองเท้าวิ่งไปเหวี่ยงหมัดใส่สีข้างคาเลนกระเด็นกลิ้งพื้น จนแผ่นหลังกระแทกผนังกระอักจุก รายต่อไปเป็นบิทเทอที่ถูกไซอาร์ส่งกระแสเวทสีทองผลักล้ม จากนั้นยกร่างเขาลอยกลางอากาศแล้วกระแทกพื้นจนแตกเป็นหลุม“แค่ก! อั่ก! แม่งเอ๊ย...”พระเอกร่างสะบักสะบอมหัวแตกเลือดไหล เขาเดาะลิ้นไม่พอใจหลังหลุดจากพลังชะลอซัสพิช สายตาพลันเหลือบเห็นเพรลคราบศิลากำลังเข้าไปซ้ำคนรักตน เขาไม่รอช้ารีบลุกขึ้นวิ่งตามไป แต่ฝ่ายตรงข้ามเร็วเสียจนความเร็วที่เขาใช้แลอ่อนด้อยเพอร์เซเว่ถึงตัวคาเลนก่อน มือกระชากคอเสื้อชายต่างโลกจนเท้าลอย แล้วฟาดร่างหนุ่มผมดำใส่กำแพงราวกับเขวี้ยงลูกบอล คาเลนไม่ทันตั้งตัวไม่สามารถหนีหรือขัดขืน ตัวเขาร่วงจากผนังลงมาไอเลือดอีกครั้งปัง!บิทเทอทนไม่ได้ จัดการยิงดวงแสงใส่ขาอดีตเพชฌฆาตให้ชะงัก มันหันไปมองเคือง
“มาพิสูจน์กัน ลูกรักของข้า”พลั่ก!ครั้นสิ้นการประกาศกร้าว ร่างโปร่งทั้งสองพลันทรุดฮวบลงไปกับพื้น บิทเทอเงยหน้าขึ้นไม่ทันไร เพรลในคราบศิลาก็พุ่งเข้ามาปล่อยหมัดตรง พระเอกตอบสนองเบี่ยงตัวหลบพร้อมฉวยดาบขาวออกมา เรียกดวงแสงยิงกลับจนเพอร์เซเว่ผงะออกไปทางด้านคาเลนกำลังพะวงสถานการณ์อีกคน พอเบือนมองข้างหน้าจึงพบศิลาไซอาร์สะบัดมือปล่อยออร่าเวทสีทอง ชายหนุ่มจะวิ่งหลบแต่ไม่ทัน ก่อนร่างกายจะถูกชะลอการเคลื่อนไหวแทบหยุดกับที่ เตือนความจำว่านี่คือพลังของไซอาร์ตู้ม! พลั่ก!ระลึกไม่ทันไร ซัสพิชหรือรูปปั้นไซอาร์ใช้กลุ่มพลังเวทกุมร่างคาเลนปาอัดใส่กำแพง สร้างรอยแตกร้าวบนผนังมหาวิหารวงกว้าง ชายผมดำร่วงมาคลานกับพื้นกระอักเลือดออกปาก ความเจ็บแผ่ซ่านไปทั่วกลางตัว ทั้งที่เพิ่งเริ่มกลับรู้ชัดว่าใครได้หรือเสียเปรียบ‘ทำไมต้องเป็นสองคนนี้ด้วย!?’“เดียอามาลัม!”เขายันตัวลุกตวาดลั่นอย่างพิโรธ ทุกสิ่งอย่างผิดเพี้ยนไปหมดตั้งแต่หล่อนปรากฏตัว กระนั้นเทพหญิงทรงอำนาจหาได้ทุกข
‘นี่คงเป็นการต่อสู้ที่ผมรู้สึกกลัวที่สุด’กรับ กรับ กรับเสียงฝีเท้าม้ากระทบดินดังหลายคู่ในผืนป่าธาน ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว ขึ้นชื่อว่าเป็นฤดูกาลอากาศดีที่สุดเหมาะแก่การพักผ่อนยิ่ง สวนกับห้วงเวลาของกลุ่มล่าศิลาเหลือเกิน เกือบตลอดการเดินทางทุกคนนั้นอยู่ในบรรยากาศสงบ และภายใต้ความสงัดนั้นแฝงด้วยความกังวลมหาศาลโดยเฉพาะคาเลน…“คาเลน”“...”“คาเลน แบรนดอน”“...”“ที่รัก”“หะ ฮะ...” คาเลนถึงกับสะดุ้งพลางปรายตามองคนขี่ม้าขนาบข้างด้วยใบหน้าเหลอหลาเลิกคิ้วมึนๆ บิทเทอที่เห็นแบบนั้นก็รับรู้ว่าคนรักตนคงจมไปในความคิดบางอย่าง ซึ่งอาจทั้งรู้ทั้งไม่รู้ในเวลาเดียวกัน ทำได้เพียงคาดเดา “เมื่อกี้เรียกฉันว่าที่รักเหรอ คุณโลฮาส~”คาเลนกลบเกลื่อนท่าทีวิตกด้วยรอยยิ้มบางแฝงทะเล้น แต่นั่นไม่อาจปกปิดความจริงจากสายตาคุณพระเอกได้ กระนั้นเจ้าของผมบลอนด์ขาวก็ไม่ได้ถือโทษ เขาเอื้อมมือไปลูบหูพลางเสนอความเ
ณ ป่าธานช่วงฤดูใบไม้ผลิเมื่อวานยามบ่ายแก่ กลุ่มล่าศิลาได้สูญเสียสมาชิกนามว่า ไซอาร์ แม้นสลดแต่ไม่ใช่เรื่องน่าตกใจอย่างใด เพราะผู้จากหายบอกกล่าวชัดเจนเสมอมาว่าชีวิตตนนั้นสั้นยาวเท่าไหร่ กระนั้นใช่ว่าจะไม่เหลือบาดแผลไว้ให้ใครสองบุรุษอย่างราวินกับคาเลนแทบสิ้นสติ คนหนึ่งมองเป็นเหมือนน้องชาย อีกคนยึดถือเป็นเจ้านายเหนือหัว ความเศร้าโศกโถมแทรกซึมบรรยากาศสงบที่มีตลอดการเดินทาง แต่นั่นไม่สามารถหยุดยั้งการตามล่าศิลาสุดท้ายครั้งนี้ หนำซ้ำยังเป็นชนวนให้พวกเขาเร่งไปยังจุดหมายกรับ กรับ แซ่ก…เสียงฝีเท้าม้าหลายคู่ผนวกกับเสียงใบไม้กระทบดังเนือง สายตาคาเลนเหม่อมองธรรมชาติรอบตัวอย่างว่างเปล่า ตั้งแต่อยู่โลกนี้ตลอดเวลา 5 ปีจนถึงเมื่อวาน สิ่งที่เขาพอดื่มด่ำกับมันได้คือทิวทัศน์สวยงามอันหาไม่ได้จากโลกปัจจุบัน กระทั่งตอนนี้เขาได้คำตอบว่า...ภาพป่าไม้อุดมสมบูรณ์มันไร้ประโยชน์เหลือเกินทำได้แค่เยียวยาแต่ไม่อาจพาหนีจากความจริง‘มันกำลังกวนประสาท เดียอามาลัม มันเห็นพวกเราเหมือนลูกไก่ในกำมือ คิดว่าจะบีบจนแหลกเมื่อไรก็ได้ตามใจมัน… นัง
รุ่งสางมาถึงในที่สุด ราวินนั่งเอนหลังพิงพนักในห้องรับแขกทั้งคืน รับรู้ได้ทันทีว่าวันใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง อันที่จริงเขาก็ไม่ใช่คนตื่นเช้าหรืออะไร แต่อาจเป็นเพราะว่าก่อนหน้านี้ได้หลับเอาแรงไปเยอะแล้วเลยไม่มีอาการง่วงใดๆ“ทำท่าทำทางเหมือนตัวเองเป็นรูปปั้นไปได้&r
“อรุณสวัสดิ์ครับ ท่านคาเลน”“อรุณสวัสดิ์~ ยินดีต้อนรับกลับ~”เมื่อยามเช้ามาถึงราวิน นั่มนั่ม และเบนจามินก็กลับมายังบ้านแบรนดอน ทั้งสองคนเห็นเจ้าบ้านสวมเชิ้ตขาวกับกางเกงขายาวดำคล้ายภาพลักษณ์เดิม แต่ที่ต่างออกไปหน่อยคือวันนี้คาเลนปล่อยผมยาวดำ ซึ่งปกติปล่อยทีไรก็บ่นรำคาญ
“คาเลน?”บิทเทอซึ่งนอนหงายอยู่บนเตียงกว้างเอ่ยเรียกเสียงแหบ สายตาช้อนมองชายผมยาวดำคร่อมบนตัวช่วงหน้าตักอย่างเสน่หา นัยน์ตาสีน้ำตาลเพ่งมองกลับด้วยท่าทางขุ่นเคือง“เมื่อกี้...แฮ่ก กล้ามากที่รุกทีเผลอ”คุณพระเอกมองนิ่งไม่มีท่าสำนึกผิด จากนั้
“จริงๆ แล้วผมแพ้ครับ ท่านคาเลน”ราวินเอ่ยออกมาด้วยใบหน้าเรียบนิ่งแต่ยังคงร่องรอยความผิดหวังเอาไว้ ถ้าหากเป็นหมาคงเห็นหางกับหูที่ลู่ตกลงหมด คาเลนเลิกคิ้วมองเล็กน้อย พักหนึ่งก็เข้าใจได้ว่าสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวถึงคืออะไร‘ก็ไม่ใช่เรื่องที่น่าตกใจอะไร’&






![ไขรหัสรัก You’re my keys. [OMEGAVERSE]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)
