LOGINคิดไปคิดมาเธอก็เพิ่งนึกได้ว่า ตนเองมีเงินเก็บจำนวนหนึ่ง แม้ว่าจะไม่มากมายแต่ก็อาจช่วยสมทบจ่ายค่าดอกเบี้ยเสี่ยชัยได้ ธันย์ณิชารีบเดินขึ้นไปบนห้อง หยิบสมุดบัญชีธนาคารที่ตนสะสมเงินไว้ ตั้งใจจะไปเบิกเงินทั้งหมดมาให้วรนุช
หลังจากปิดบัญชีธนาคารที่ตัวเองสะสมเงินออมทั้งหมด ธันย์ณิชาได้ไปยังร้านทองแห่งหนึ่งเพื่อขายแหวนน้ำหนักสองสลึงที่วรนุชซื้อให้ในวันคล้ายวันเกิดเมื่อหลายปีก่อน เพื่อนำเงินมาสมทบกับเงินที่เบิกมา รวมแล้วได้ห้าหมื่นสามพันบาท เงินจำนวนนี้เธอจะนำไปให้วรนุช สะสางหนี้สินที่คั่งค้าง หญิงสาวจึงเดินทางไปยังสถานอาบอบนวดเซนทาร่าทันที
“อ้าววุ้น มาถึงที่นี่เชียวนะ มีธุระอะไรหรือเปล่า”
โสภีหนึ่งในสาวอาบอบนวดทักธันย์ณิชา สีหน้าของคนถามเต็มไปด้วยความแปลกใจที่เห็นอีกฝ่ายที่นี่
“วุ้นมาหาแม่ค่ะพี่จิ๊บ” ธันย์ณิชาตอบ “แม่อยู่ไหนคะพี่”
“เมื่อกี้พี่เห็นอยู่ในห้องทำงาน”
“ขอบคุณค่ะพี่จิ๊บ”
ธันย์ณิชารีบไปห้องทำงานของวรนุชที่อยู่ชั้นสอง และอีกไม่กี่ก้าวก็จะถึงห้องดังกล่าว ทว่าเสียงพูดคุยที่ดังผ่านประตูห้องที่เปิดแง้มอยู่ทำให้ปลายเท้าของเธอชะงัก เธอหยุดยืนแอบอยู่ริมขอบประตู ยอมเสียมารยาทยืนฟังการสนทนานั้น เพราะหัวข้อเรื่องที่ได้ยิน เรียกความสนใจให้เธอไม่น้อย
“แล้วแม่จะหาใครไปให้พ่อเลี้ยงล่ะ ถ้าแม่หาให้ไม่ทันกำหนด มีหวังแม่เป็นหนี้เพิ่มมากขึ้นแน่ๆ” เจ้าของน้ำเสียงมีสีหน้ากลัดกลุ้ม “หนี้ของแม่ก็เยอะอยู่แล้วด้วย อีกสองวันต้องหาดอกเบี้ยไปให้เสี่ยชัยตั้งสองแสน ไหนจะเงินค่าตัวที่แม่ขอล่วงหน้าจากบรรดาผู้ชายตัณหากลับอีกสองแสนเจ็ดหมื่น รวมแล้วแม่ต้องหาเงินมาให้ได้สี่แสนเจ็ดหมื่นเลยนะ เกือบครึ่งล้านเลยนะแม่ แม่จะหาได้เหรอ จะเอาบ้านเอารถไปจำนองก็ไม่ได้อีก เพราะแม่ยังผ่อนไม่หมด” เอมอรพูดต่อ ยิ่งพูดเธอยิ่งกลุ้มแทนวรนุช
“นั่นสิแม่ แล้วเรื่องที่แม่รับปากพ่อเลี้ยงไว้อีกล่ะ นี่ก็ใกล้วันแล้วนะ แม่ยังหาสาวพรหมจรรย์ให้พ่อเลี้ยงไม่ได้เลย แต่ถ้าหาได้แม่ถือว่าโชคดีมากเลยนะ มีเงินใช้หนี้เสี่ยชัยกับพวกนั้นอีก ถือว่ารอดตัวเลยล่ะ” นภากล่าวเสริม
“เฮ้อ...ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน มันมืดแปดด้านไปหมด ประดังกันมาคราวเดียวกันด้วย” วรนุชหาทางออกไม่ได้ ทุกอย่างมันเหมือนติดอยู่ในทางตัน
“ฉันว่านะ มีทางเดียวที่จะทำให้แม่ปลดห่วงไปได้เปลาะหนึ่งคือ แม่ต้องหาสาวบริสุทธิ์ไปให้พ่อเลี้ยง เพราะพ่อเลี้ยงให้เงินตั้งห้าแสน แม่มีเงินไปส่งดอกเสี่ยชัย และใช้หนี้บรรดาเสี่ยที่แม่เอาเงินเขามา ทางอื่นฉันมองไม่เห็นนะ” เอมอรบอก
“ฉันก็เห็นด้วยกับอรนะแม่ แม่รีบหาสาวซิงไปให้พ่อเลี้ยงเถอะ ถ้าแม่หาได้ แม่โล่งไปเยอะเลย ไม่อย่างนั้นนะ แม่ตายกับตาย ไอ้เสี่ยชัยมันโหดอย่างกับอะไรดี ได้ข่าวว่ามันฆ่าลูกหนี้ที่ไม่ใช้หนี้มันมาหลายคนแล้ว ตำรวจก็จับมันไม่ได้ด้วย มันเส้นอภิมหาใหญ่” นภาพูดสมทบ
“ฉันคิดว่า หาผู้หญิงซิงสมัยนี้มันหายากพอๆ กับหาเงินไปใช้หนี้เสี่ยชัยกับเสี่ยอีกหลายคนซะอีก สงสัยงานนี้ฉันต้องเตรียมต่อโลงไว้แล้วละมั้ง” วรนุชถอนหายใจเฮือกใหญ่กับปัญหาที่ตนเผชิญ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 48ยุพาภัทรเกิดอาการทนไม่ไหว เลยจัดใส่สามีชุดเล็กๆ คนที่ถูกย้อนถึงกับเถียงไม่ออกเพราะเขาเคยมีประสบการณ์เรื่องแพ้ท้องแทนภรรยาจริงแล้วไม่มีตัวยาใดบรรเทาอาการที่เกิดขึ้นได้นอกจากจะหายไปเองซึ่งกว่าจะผ่านพ้นช่วงนั้นมาได้ก็ใช้เวลาหลายเดือน“คุณรีบไปหายาดม ยาหม่องมาหริดมหรือว่าจะละลายยาหอมมาให้กินก็ได้ เดี๋ยวจะตายก่อนจะได้เป็นพ่อคน ผมไม่อยากให้ลูกแก้วเป็นหม้ายด้วย”วิกรมกรายเป็นคนปากอย่างใจ ปากก็บอกว่าไม่สนใจแต่แท้จริงแล้วก็อดเป็นห่วงว่าที่ลูกเขยไม่ได้ ถึงสามีไม่บอกนางก็ตั้งใจจะไปจัดเตรียมยาหอมมาให้ว่าที่ลูกเขยทาน แล้วไม่ลืมที่จะนำยาดมหลอดใหม่มาพร้อมกันด้วย“อ้วก...อ้วก...อ้วก”อาการจะขย้อนอาหารที่อยู่ในท้องของริคคาร์โด้เกิดขึ้นอีกครั้ง ชายหนุ่มตัวโตลุกขึ้นยืนเพื่อที่จะไปอาเจียนในห้องน้ำ แต่ความที่ไม่มีแรงมากนักทำให้เขาเซ วิกรมที่นั่งอยู่บนโซฟาอีกตัวเห็นแล้วก็อดที่ลุกขึ้นมาประคองไม่ได้“แกนี่แพ้จริงอะไรจริงนะเนี่ย ไหวหรือเปล่า”วิกรมถามขณะที่ประคองร่างคนตัวโตไปยังห้องน้ำ ริคคาร์โด้ไม่ตอบเป็นคำพูดแต่เขาพยักหน้าเป็นคำตอบแทนเสียงอาเจียนที่ดังออกมาจากห้องน้ำไม่หยุด ทำให้ค
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 47 ณ โรงพยาบาลกรุงเทพเมมเมอรัล อีกหนึ่งชั่วโมงต่อมาวิกรมกับยุพาภัทรพร้อมด้วยธนาวิชญ์ก็เดินทางมาถึงโรงพยาบาล หลังจากที่เมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนริคคาร์โด้ได้โทรศัพท์ไปหายุพาภัทร บอกกล่าวถึงอาการของดานิตาแล้วยังบอกด้วยว่าเวลานี้เขานำตัวดานิตามาให้แพทย์ดูอาการ ความเป็นห่วงลูกสาวทำให้สองสามีภรรยารีบรุดมายังสถานพยาบาลแห่งนี้ทันที พอมาถึงห้องตรวจพิเศษของทางโรงพยาบาลก็พบว่า ดานิตานอนอยู่บนเตียงโดยมีร่างของริคคาร์โด้นั่งอยู่ข้างเตียง มือหนาจับมือนุ่มไว้ไม่ห่าง“ลูกแก้วของพ่อเป็นยังไงบ้างลูก” วิกรมเอ่ยถามลูกสาวทันทีที่เห็นหน้า“ลูกแก้วไม่เป็นอะไรแล้วค่ะคุณพ่อ ลูกแก้วแค่เป็นลมค่ะ” สีหน้าของดานิตาดีขึ้นมาหลังจากได้รับการปฐมพยาบาลเบื้องต้นจากพยาบาล“ทำไมถึงเป็นลมได้ล่ะลูก ปกติลูกแม่แข็งแรงไม่เคยเป็นลมมาก่อนเลย” ผู้เป็นแม่พูดขึ้นก่อนจะหันมาถามริคคาร์โด้ “ดานี่เป็นลมตอนไหนริค”“เป็นลมตอนขึ้นเรือครับคุณแม่ ดานี่บอกว่าอาจจะเมาเรือเพราะตอนที่ล่องเรือฝนตกเรือโคลงเคลงเพราะมีคลื่นลมแรงครับ”ริคคาร์โด้ตอบยุพาภัทร สาเหตุที่เขาได้กล่าวไปนั้นเป็นข้อสันนิ
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 46 ห้องพักภายในเรือยอร์ชกำลังร้อนระอุต่างกับอากาศภายนอกที่เย็นด้วยสายฝนที่ตกลงมา หลังจากที่ริคคาร์โด้ขอดานิตาแต่งงานได้ไม่นาน สายฝนก็ตกลงมาค่อนข้างหนัก ส่งผลให้เขาและเธอต้องรีบวิ่งเข้ามาหลบฝนภายในห้องส่วนตัวนี้ ส่วนคนอื่นๆ อยู่ชั้นบนตรงส่วนคนขับเรือ “พี่ริคขา...อา...พี่ริค...พี่ริค”เสียงของดานิตาเหมือนคนใจกำลังจะขาด สาเหตุนั้นเป็นเพราะปากและลิ้นของเขากำลังวาดลวดลายอยู่ตรงช่อดอดไม้งาม ดูซับน้ำหวานแสนเสน่หา ไล้เลียร่องกลับสาวพลิ้วสะบัดไปด้วยก่อนจะขบเม้มเม็ดเกสรน้อยจนเธอส่งเสียงครางไม่หยุด ดีที่ว่าห้องนี้เป็นห้องเก็บเสียงไม่เช่นนั้นเด็กเรือคงจะได้ยินเสียงแห่งความสุขระคนทรมานของเธอแน่นอน“อืม...อา...พี่ริค...พอค่ะ...พอ...พี่ริค”ดานิตายังคงเปล่งเสียงแห่งความเสียวกระสันต่อเนื่อง เฉกเช่นเดียวกับฝ่ายชายที่ไม่คิดจะผละห่างบ่อน้ำตาหวานที่เขากำลังชิมรส ตวัดลิ้นสะบัดน้ำหวานเข้าไปในช่องปากของตนเอง ก่อนจะห่อลิ้นสอดลึกเข้าไปในถ้ำหรรษา แหวกว่ายลิ้นไม่ต่างกับปลาว่ายในหนองน้ำ ยิ่งได้ชิมรสอันแสนซาบซ่านในกามารมณ์ ร่างกายของเขาก็ร้อนไม่ต่างกับถูกเปลวไฟลามเลี
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 45หลังจากที่นำรถไปจอดยังลานจอดรถของโรงแรม ริคคาร์โด้กับดานิตาก็พากันเดินเข้าไปในตัวโรงแรม ตรงไปยังห้องอาหารฝรั่งเศสสุดหรูราคาแพงตามระดับของสถานที่ ทั้งคู่สั่งอาหารและรับประทานอาหารกันอย่างเอร็ดอร่อย มีเสียงพูดคุยและเสียงหัวเราะตามประสาคนรัก ส่งเสริมให้อาหารมื้อนี้มีความอร่อยมากขึ้น“เราจะไปดูหนังที่ไหน เรื่องอะไรกันดีคะพี่ริค” ดานิตาเอ่ยถามเมื่อเดินออกมาจากห้องอาหาร“ก่อนที่เราจะไปดูหนังกัน พี่ว่าเราไปล่องเรือกันดีกว่านะ วันนี้อากาศดีไม่ร้อนนั่งลมชมวิวเพลินๆ” เขากล่าวชวน“ตามใจพี่ริคค่ะ พี่ริคไปไหนดานี่ไปที่นั่น”“ถ้าอย่างนั้นไปกันเลยนะ พี่จองเรือไว้แล้ว” เขาพุดขณะที่เอื้อมมือมากุมมือเล็ก“พี่ริคจองตอนไหนคะ จองเมื่อไหร่ก็พี่ริคเพิ่งอยากจะล่องเรือเมื่อกี้นี้เองไม่ใช่เหรอคะ” ดานิตาถามอย่างสงสัย“พี่จองตอนที่ดานี่ไปเข้าห้องน้ำไง” เขาหาข้อแก้ตัว “ไปเถอะ จวนได้เวลาเรือออกแล้ว”พูดจบเขาก็จูงมือเล็กไปยังท่าเทียบเรือของโรงแรม ก่อนที่ทั้งคู่จะขึ้นเรือยอร์ชที่เขาจองไว้เพื่อวันนี้โดยเฉพาะเรือยอร์ชลำนี้เป็นลำพิเศษที่มีไว้สำหรับนักท่องเที่ยวกระเป๋าหนักที่นิยมล่องเรือแบบส่ว
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 44ยุพาภัทรถึงกับอมยิ้มเมื่อได้ยินวิธีตกปลาของว่าที่ลูกเขยที่ทำให้ว่าที่พ่อตาถึงกับร้องฮึ่มๆ ที่ถูกริคคาร์โด้แก้เกมได่อย่างน่ารักน่าชัง“อย่างนี้มันโกงกัดชัดๆ ไม่ได้โว้ย ไม่ได้ ฉันไม่ยอม”“โกงที่ไหนครับ ผมไม่ได้โกงคุณพ่อนะครับ คุณพ่อบอกว่าให้ผมตกปลาช่อนในคลองแต่ไม่ได้บอกว่าตกยังไงด้วยวิธีไหน ผมก็ตกตามวิธีของผมน่ะสิครับ” เขาตอบหน้าตาเฉย แต่คนที่เฉยไม่ได้คือวิกรมที่อารมณ์เดือดพล่านกับการแก้เกมของริคคาร์โด้“อย่างนี้แหละที่เขาเรียกว่าโกง ตกปลาในคลองมันก็ต้องใช้เบ็ดตกปลาสิวะ ไม่มีใครเขาทำอย่างนี้หรอก แบบนี้มันโกงโกงเห็นๆ”“ผมก็ใช้เบ็ดตกปลานะครับ” ริคคาร์โด้เถียงโดยใช้เหตุผล “ผมใช้เบ็ดตกปลาตกปลาช่อนในกะละมังที่ลอยอยู่ในคลองมันก็เท่ากับว่าผมตกปลาช่อนในคลอง ผมไม่ได้ทำผิดกติกาเลยแม้แต่นิดเดียว ผมทำตามที่คุณพ่อสั่งทุกอย่างแล้วผมก็ทำสำเร็จ ฉะนั้นผมก็พาดานี่ไปเที่ยวนอกบ้านได้”ผู้พูดได้ทีทวงข้อตกลงที่ให้กันไว้ก่อนหน้านี้ วิกรมทำท่าจะเถียงสู้เพราะไม่ยอมรับชัยชนะแกมโกงของว่าที่ลูกเขย แต่ทว่าเสียงของยุพาภัทรดังกลบเสียงเขาเสียก่อน“ริคนี่ฉลาดมากๆ เลยนะลูก เก่ง เก่ง เก่ง แม่ขอช
พิศวาสทาสหัวใจ Chapter 43 สองชั่วโมงต่อมา วิกรมนั่งจิบน้ำชาอยู่ภายในห้องรับแขกอย่างอารมณ์ดี ยิ่งนึกถึงภาพตอนที่เขาไปแอบยืนมองริคคาร์โด้นั่งตกปลาที่ไร้ซึ่งวี่แววว่าจะได้ปลาช่อนสักตัวก็ยิ่งสะใจ ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อยู่คนเดียว ริคคาร์โด้แพ้เขาอีกตามเคย งานนี้ไม่มีใครได้ไปไหนทั้งนั้น “ยิ้มครึ้มเชียวนะคะคุณพี่ สนุกมากใช่ไหมคะที่ได้แกล้งว่าที่ลูกเขยเนี่ย” ยุพาภัทรที่เดินเข้ามาในห้องดังกล่าวและได้เห็นสีหน้าของสามี นางจึงเอ่ยปากแซวสามี “ใครว่าแกล้ง ไม่ได้แกล้งซะหน่อยแล้วมันก็ไม่ใช่ว่าที่ลูกเขยด้วย ผมยังไม่ยอมรับมัน” วิกรมโต้กลับ“ใช่ค่ะ ริคไม่ใช่ว่าที่ลูกเขยของคุณพี่” คราวนี้นางไม่โต้เถียงสามีให้เปลืองน้ำลาย เออออจนอีกฝ่ายนึกแปลกใจ “แต่ริคเป็นว่าที่สามีของลูกแก้วและเป็นว่าที่ลูกเขยของยุพา จบนะคะคุณพี่”วิกรมถึงกับอึ้งกับมุขใหม่ของภรรยา ครั้นจะเถียงกลับไปก็กลัวว่าจะทะเลาะกัน ซึ่งอันที่จริงแล้วเขาก็พูดออกไปอย่างนั้น เพราะอย่างไรเสียก็ต้องยอมลูกยอมเมียอยู่ดี แค่ช่วงเวลาเตรียมใจขอแกล้งริคคาร์โด้ให้หนำใจก่อนก็เท่านั้น“ผมจะกล้ามีเรื่องกับว่าที่ลูกเขยของค
Chapter 82 “วุ้น ลุกขึ้นกินข้าวก่อนเถอะ วุ้นไม่ได้กินอะไรตั้งแต่เมื่อวาน กินซะหน่อยนะ” นภาเห็นใจและสงสารธันย์ณิชามาก ถึงขนาดไม่ทำงาน มาอยู่ดูแลธันย์ณิชาทั้งวันทั้งคืน เพราะเกรงว่าเธอจะคิดสั้น“วุ้นไม่อยากกินอะไรทั้งนั้นพี่ภา…ฮือ”“พี่เข้าใจความรู้สึกของวุ้นนะ แต่พี่คิดว่า วุ้นต้องกินข้าว
Chapter 78มีการเปลี่ยนแปลงเล็กน้อย เมื่อผู้มาเยือนขอนอนพักผ่อนและจะรับประทานอาหารเย็นพร้อมกับเจ้าของบ้าน ซึ่งธันย์ณิชาก็ไม่ขัดความประสงค์ เธอปล่อยให้ทั้งสามพักผ่อนให้เต็มที่ ก่อนจะมารวมตัวกันอีกครั้งในเวลาหกโมงครึ่ง ภายในห้องรับประทานอาหารที่จัดเตรียมไว้ด้านใน“โอ้โห อาหารเยอะจังจะกินหมดหรือเปล่าเ
Chapter 76อากาศด้านนอกเย็นฉ่ำจากสายฝนที่ตกไม่ลืมหูลืมตา ลมกรรโชกแรงทำให้กิ่งไม้หลายกิ่งหักโค่น เสียงฟ้าร้องดังกระหึ่มที่มาพร้อมกับอสุนีบาตผ่าเปรี้ยงลงมาเป็นทาง บรรยากาศช่างเหมือนพายุกำลังโหมกระหน่ำ ไม่ต่างกับหัวใจของเพลิงตอนนี้ คล้ายกับว่ากำลังมีมรสุมลูกใหญ่ก่อตัว หัวใจเขาพลุ่งพล่าน ความหึงหวงท่วม
Chapter 79หลายวันต่อมานับตั้งแต่วรนุช นภาและเอมอรมาเยี่ยมธันย์ณิชาที่ไร่เพลิงพยัคฆ์ เจ้าของไร่ได้ทำหน้าที่เจ้าบ้านที่ดี พาทั้งสามไปเที่ยวตามสถานที่ท่องเที่ยวในจังหวัดเชียงใหม่ วันที่สองของการเดินทางเพลิงได้พาไปนมัสการหลวงพ่อทันใจ ในวัดพระธาตุดอยคำ ตามด้วยขึ้นดอยสุเทพ ตอนค่ำได้พาไปถนนคนเดิน เพื่อเ







