Se connecterทางฝั่งของเสี่ยภาคินทร์ เมื่อเขาไล่แม่กวางน้อยไปแล้ว แต่เขายังมีอารมณ์ที่อยากจะปลดปล่อย เสี่ยหนุ่มจึงเรียกคู่ขาประจำซึ่งเป็นหนึ่งเด็กในสต๊อกเขาให้ขึ้นมาหา เขาร่วมรักกับเธอจนเสร็จสุขสม แต่ยังไม่สามารถดับอารมณ์ที่กระหายอยากในตัวแม่กวางน้อยได้ เสี่ยหนุ่มไม่อาจลืมกลิ่นหอมรสหวานที่ออกมาจากตัวปาริฉัตรได้ เสี่ยหนุ่มจึงโทรหาหมอกมือขวาเขา
"รู้ใช่ไหมว่าผู้หญิงที่เข้ามาเมื่อเช้าทำงานที่ไหน" เสี่ยภาคินทร์กรอกเสียงลงไปที่โทรศัพท์เครื่องหรู 'รู้ครับเสี่ย' หมอกมือขวาเขาตอบกลับมา เขารู้จากชุดฟอร์มที่ปาริฉัตรใส่มาในวันนี้ "พากูไปที" พูดจบเสี่ยหนุ่มก็กดวางสายแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานเพื่อลงไปด้านล่างทันที ต่อให้เมื่อแม่กวางน้อยไม่ยอมรับข้อตกลง เขาก็จะบังคับเธอให้เป็นของเขาให้ได้ เขาไม่อาจลืมกลิ่นหอมเฉพาะตัวของเธอได้เลย เสี่ยหนุ่มแสยะยิ้มออกมาอย่างร้ายกาจขณะที่เดินไปขึ้นรถที่หมอกเตรียมรอเขาไว้แล้ว เมื่อรถหรูเสี่ยภาคินทร์มาถึงยังร้านที่ปาริฉัตรทำงาน ปรากฏว่าไฟด้านหน้าร้านปิดหมดแล้ว เว้นไว้แค่ดวงเดียวที่อยู่หลังร้านที่ยังคงเปิดอยู่ เสี่ยหนุ่มมองจากด้านนอกก็เห็นเงาคนสองคนเคลื่อนไหวอยู่ในนั้น เสี่ยหนุ่มขมวดคิ้วเข้าหากันเกิดความรู้สึกตงิดหัวใจทันที กลัวว่าเงานั้นอาจจะเป็นหญิงสาวที่เขาตั้งใจมาหา หมอกเป็นผู้ดันประตูหน้าร้านที่ไม่ได้ล็อคเปิดให้เสี่ยภาคินทร์ เสี่ยหนุ่มรีบสาวเท้าก้าวเข้าไปด้านในทันที และเมื่อเข้าไปเขาก็ได้ยินเสียงแม่กวางน้อยของเขาร้องขอความช่วยเหลือ ขายาวไวกว่าความคิด เสี่ยหนุ่มรีบเดินไปยังต้นเสียง เมื่อไปถึงเขาเห็นภาพชายร่างท้วมคนหนึ่งกอดรัดปาริฉัตรแน่น ขณะที่หญิงสาวพยายามดิ้นรนเพื่อให้ได้ออกจากอ้อมแขนอ้วนนั่น เสี่ยภาคินทร์กัดฟันกรอดด้วยความโมโหสุดขีด เสี่ยหนุ่มตรงเข้ากระชากแขนหญิงสาวให้หลุดออกมาจากชายท้วมคนนั้นอย่างแรงแล้วยกเท้ายันเข้ากลางตัวผู้จัดการหื่นเต็มแรง พลั่ก! "กรี๊ด!" ปาริฉัตรกรีดร้องออกมาเสียงด้วยความตกใจ เธอรีบเงยหน้าขึ้นมองใบหน้าของผู้ที่เข้ามาช่วยเหลือเธอแล้วก็พบใบหน้าหล่อของเสี่ยหนุ่มที่ตอนนี้บูดบึ้งกำลังจ้องมองไปยังผู้จัดการอย่างเอาเรื่อง "เฮ้ย! อะไรวะ? มึงเป็นใคร?" ผู้จัดการหื่นเอ่ยถามอย่างหัวเสียที่มีคนบังอาจมาขัดขวางความสุข ร่างอ้วนพยายามดันตัวลุกขึ้นแล้วมองมาที่เสี่ยหนุ่มตาขวาง แต่ก็ต้องโดนเท้าของหมอกยันให้ล้มลงไปอีกรอบ ผลัวะ! "โอ๊ย!" ผู้จัดการหื่นล้มลงไปกองกับพื้นอีกแข็งรอบ เขากุมหน้าท้องตัวเองอย่างจุกเสียด "เดี๋ยวผมจัดการให้ครับ เชิญเสี่ยออกไปรอที่รถก่อน" หมอกหันมาบอกกับเสี่ยอย่างรู้ใจว่าเสี่ยคงไม่ลงโทษชายที่บังอาจมาแตะต้องหญิงสาวคนสวยเพียงแค่นี้ เสี่ยคงอยากให้มันเจ็บและจำไปอีกนาน "อือ กูฝากด้วย" เสี่ยหนุ่มพูดจบก็ดึงมือแม่กวางน้อยที่เอาแต่ร้องไห้ตัวสั่นงันงกด้วยความตกใจให้เดินตามเขาไปยังรถที่จอดอยู่ด้านนอก ขณะที่ปาริฉัตรกำลังเดินออกไปจากร้านนั้น เธอได้ยินเสียงวัตถุกระทบอะไรบางอย่าง มันทั้งแรง ทั้งหนักแน่น แล้วเสียงร้องโหยหวนของผู้จัดการหื่นก็ดังตามมาอีกระรอก เธอไม่อาจทนฟังเสียงน่ากลัวได้อีกต่อไป เท้าเล็กรีบก้าวตามเสี่ยหนุ่มออกไปจากร้านอย่างรวดเร็ว ............."อื้อ!" ปาริฉัตรก้มลงซุกหน้าเข้าที่หมอนใบใหญ่ทันทีที่สัมผัสถึงความคับแน่นอีกครั้ง ปากเล็กกัดปลอกหมอนแน่นเมื่อรูรักโดนท่อนเอ็นกระแทกเข้าใส่ ท่านี้ทำเธอจุกไปทั่งช่องท้องเมื่อเขากระทุ้งเข้ามาจนสุดโคน เรียวขาเล็กขยับออกจากกันกว้างขึ้นเพื่อเปิดทางให้เขาอย่างรู้งาน เธอเกร็งหน้าท้องรับความรุนแรงจากเขาทุกครั้งที่เขาสะบัดความใหญ่โตเข้าใส่ "หนูเอาโคตรมัน อา เสียวฉิบ!" เสี่ยหนุ่มสบถคำหยาบออกมาอย่างสุดจะทนในอารมณ์กระสันของตัวเอง สายตาคมหลุบไปมองยังจุดเชื่อมต่อกลางตัว รอยแยกสีแดงช้ำยู่เข้าออกตามแรงดึงของท่อนเอ็นใหญ่ น้ำรักสีขุ่นที่ยังค้างคาอยู่ภายในรูรักไหลทะลักออกมาเมื่อโดนปลายหัวเห็ดกวาดต้อนออกมาและไหลไปตามกลีบอูมแดงและไหลตกลงไปสู่ผ้าปูสีขาว ยิ่งเขาเร่งจังหวะสะโพกเท่าไหร่น้ำรักยิ่งถูกกวาดออกเร็วเท่านั้น "อ๊า! เฮีย พะ พอได้แล้ว หนูไม่ไหวแล้ว" ปาริฉัตรเอ่ยด้วยน้ำเสียงอ่อนแรง เธอถูกสามีร่างใหญ่จับพลิกคว่ำพลิกหงายมาร่วมสองชั่วโมงแล้วแต่เสี่ยหนุ่มยังไม่มีทีท่าว่าจะอิ่มง่าย ๆ วันนี้ลูกน้อยก็เป็นใจเหลือเกินที่จะไม่ตื่นขึ้นมาดื่มนม จึงเป็นโอกาสให้คุณพ่อได้ตักตวงหาความสุขจากตัวคุณแม่ยังสาวได้อย่างเต็ม
หลังจากที่ชำระล้างร่างกายเรียบร้อย เสี่ยภาคินทร์ได้อุ้มภรรยาสาวออกมาจากห้องน้ำโดยที่ร่างกายของทั้งคู่มีเพียงผ้าขนหนูคนละผืนพันร่างไว้คนละผืนเท่านั้น เสี่ยหนุ่มวางร่างบางของภรรยาลงบนเตียงใหญ่อย่างนุ่มนวล เขาแทรกตัวไปนั่งกลางหว่างขาเรียวจากนั้นจึงโน้มลำตัวหนาทาบทับลงไปบดเบียดอกแกร่งกับอกอิ่ม นิ้วยาวสะกิดปมผ้าเพียงนิดก็สามารถทำให้ชายผ้าหลุดแยกออกจากกันได้ "จะทำต่อจริงเหรอคะ? เดี๋ยวลูกตื่นนะ" ปาริฉัตรเอ่ยถามเสียงหวาน ใบหน้าเล็กหันไปมองยังเปลนอนน้อยข้างเตียงที่เด็กชายตัวน้อยนอนหลับสนิทอยู่อย่างกังวล "งั้นเฮียก็ต้องรีบทำสินะ" เสี่ยหนุ่มพูดพลางใช้มือใหญ่สองข้างประคองหน้าสวยของภรรยาหันกลับมาสบตากับสายตาหวานเยิ้มของตัวเอง เมื่ออกแน่นเนื้อของเขาได้สัมผัสกับก้อนเนื้ออวบที่กระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะลมหายใจของเจ้าของ ท่อนเนื้อที่อ่อนตัวลงไปเริ่มเต้นตุบขยายใหญ่ขึ้นมาอีกครั้ง "อีกรอบเดียวพอนะคะ" หญิงสาวต่อรองคนร่างใหญ่ที่คร่อมตัวเธอ หน้าขาวเริ่มมีสีแดงเรื่อเมื่อคนข้างบนเริ่มถูไถลำท่อนแข็งที่รอยแยกของเธอ เธอไม่รู้ว่าผ้าขนหนูที่พันอยู่กับเอวเขาหลุดไปเมื่อไหร่ตัวตนเขาถึงได้ออกมาซุกซนได้ "หนูก็ร
"เฮียทนไม่ไหวแล้ว ขอเข้าเลยนะ ซี๊ด!" เสี่ยภาคินทร์หมดความอดทนที่จะเรียกความชุ่มชื่นในโพรงสาวอีกต่อไปในเมื่อลำท่อนของเขานั้นปวดหนึบจนแทบจะระเบิด เขาดึงนิ้วยาวออกจากช่องแคบแล้วขยับร่างใหญ่เข้าไปแทนที่ มือใหญ่จับที่ท่อนเนื้อรูดเข้าออกไม่กี่ทีก่อนจะจ่อปลายบานหัวเห็ดไปที่ปากทางรักแล้วดันพรวดจนสุดโคน"อ๊า! เฮีย มันแน่น" ปาริฉัตรร้องครางออกมา ใบหน้าสวยเหยเกก้มลงไปมองยังจุดเชื่อมต่อกลางตัว ปากอิ่มสั่นระริกอย่างคุมไม่อยู่เมื่อสะโพกแกร่งเริ่มกระแทกยัดท่อนเอ็นใส่ตัวเธอรุนแรง การที่เหินห่างจากการทำรักไปสองเดือนดูเหมือนช่องทางรักของเธอจะคับแคบขึ้น"อา ดูดแรงฉิบ!" เสี่ยภาคินทร์สบถคำหยาบออกมาเมื่อเขาขยับสะโพกอย่างยากลำบาก พอจะดึงลำท่อนออกมาก็โดนรูรักดูดดึงไว้จนต้องกระแทกกลับเข้าไปรุนแรง เสี่ยหนุ่มกัดฟันกรอดในขณะที่สะบัดสะโพกใส่ร่างหญิงสาวหนักหน่วง แขนแข็งแรงสอดเข้าไปข้อพับให้ขาเรียวแยกออกจากกันกว้างเพื่อเขาจะได้ตอกอัดความใหญ่โตเข้าใส่ตัวเธออย่างถนัดถนี่"อ๊า! เฮีย บะ เบาหน่อย หนูจุก" ปาริฉัตรครางเสียงสั่น มือเล็กยื่นมาดันหน้าท้องแกร่งของสามีไว้เพื่อให้เขาเบาความรุนแรงลงแต่แรงอันน้อยนิดของเธอก็ไม่
เมื่ออาหารมื้อเย็นผ่านไป ปาริฉัตรรีบขึ้นมายังห้องนอนที่ลูกชายนอนหลับอยู่โดยมีป้าจุ๋มเป็นคนอยู่เฝ้าเด็กชายเพื่อให้เจ้านายทั้งสองได้ลงไปรับประทานอาหารเย็น "ตาหนูตื่นมาบ้างไหมคะ?" ปาริฉัตรเอ่ยถามป้าแม่บ้านขณะที่ชะโงกไปมองหน้ากลมของลูกชายในเปลเด็ก"ไม่ตื่นเลยค่ะ ได้อาบน้ำกินนมนอนคงสบายตัวล่ะค่ะ""งั้นคงจะตื่นอีกทีกลางดึก ป้าจุ๋มลงไปเถอะค่ะเดี๋ยวหนูดูต่อเอง" ปาริฉัตรบอกพลางส่งยิ้มหวานให้ป้าแม่บ้าน ถึงเธอจะเป็นเจ้านายแต่เธอก็ติดปากเรียกแทนตัวเองว่าหนูเมื่อต้องพูดกับผู้ใหญ่แบบป้าจุ๋ม ทำให้ป้าแม่บ้านวัยกลางคนรู้สึกเอ็นดูในความเป็นกันเองของเจ้านายสาวคนนี้หลังจากป้าจุ๋มลงออกไปจากห้องแล้ว ปาริฉัตรรีบเข้าไปในห้องน้ำชำระล้างร่างกายทันทีเพราะเผื่อว่าลูกชายตัวน้อยจะตื่นมางอแงจนเธอไม่ทันจะทำอะไร การที่เธอได้ดูแลลูกทำให้เธอต้องรู้จักบริหารเวลาให้เป็นเพราะเอาแน่เอานอนกับเด็กทารกไม่ได้เลยและในตอนนั้นเอง เสี่ยภาคินทร์ก็เปิดประตูห้องน้ำเข้ามาตอนที่ปาริฉัตรยืนนุ่งกระโจมอก มือเล็กจับผ้าขนหนูผืนเล็กเช็ดขยี้ผมเปียกหมาดอยู่หน้าเคาน์เตอร์ล้างหน้าซึ่งเหนือขึ้นไปเป็นกระจกบานใหญ่หลังที่รับประทานอาหารเย็น
"แอ้! แอ้!" เสียงร้องของลูกชายทำให้ปาริฉัตรคืนสติ เธอคว้าหมับไปยังมือร้อนของสามีลูบอยู่ที่ขาอ่อนที่เธอใส่กางเกงขาสั้นอยู่ และทำท่าจะเลื่อนต่ำลงไปหาจุดบอบบางของเธอ"เฮียจะทำอะไรคะเนี่ย?" หญิงสาวดันไหล่หนาให้ออกห่างแล้วทุบไปหนึ่งทีเพื่อทำโทษ"เมื่อกี้ยังร่วมมือกับเฮียอยู่เลย ทีอย่างนี้ล่ะโทษเฮียคนเดียว" เสี่ยภาคินทร์ขยับร่างใหญ่ไปเอนหลังพิงกับเบาะนั่งโซฟาแล้วยันศอกวางศีรษะใหญ่นั่งมองภรรยาที่อุ้มลูกขึ้นมาแล้วเปิดเสื้อป้อนนมอวบอิ่มใส่ปากลูกน้อย ทันทีที่ปากเล็กสัมผัสกับยอดอกของมารดา เด็กน้อยสายฟ้าก็อ้าปากไล่งับยอดอกทันที"อุ๊ย! หิวเหรอครับลูก ดูดเสียแรงเลย" ปาริฉัตรก้มมองลูกน้อยที่เอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาดูดดุนยอดอกมารดาอย่างหิวโหย เธอใช้นิ้วเล็กเกลี่ยแก้มป่องอย่างเอ็นดูในตัวลูกน้อย "ลูกดูดน่าอร่อยนะ อยากชิมบ้างจัง" เสี่ยภาคินทร์ที่นั่งมองสองแม่ลูกอยู่พูดโพล่งขึ้นมา สายตาคมเต็มไปด้วยประกายแวววับยามจับจ้องไปที่ก้อนเนื้ออกเต่งตึงของภรรยา"เฮียลามก" ปาริฉัตรเอี้ยวหน้าหันหลังมาค้อนใส่สามีจากนั้นเบี่ยงตัวหันหลังให้สายตาแทะโลมคู่นั้น"หนูจะปล่อยให้เฮียอดไปถึงเมื่อไหร่ สองเดือนแล้วนะ" เสี่ยภ
หลังจากที่ออกมาจากโรงพยาบาล ปาริฉัตรผู้ซึ่งยังเจ็บแผลคลอดอยู่ เธอก็มีเสี่ยภาคินทร์คอยช่วยดูลูกน้อย คอยอุ้มลูกจับพาดบ่าให้เรอหลังจากอิ่มนมจากอกมารดา คอยช่วยเปลี่ยนผ้าอ้อมถึงแม้ว่าจะเก้ ๆ กัง ๆ แต่เขาก็พยายามช่วยภรรยาให้ได้มากที่สุด ยกเว้นตอนอาบน้ำให้ลูกน้อยที่เขาจะเรียกป้าจุ๋มมาช่วยอาบให้โชคดีที่ สายฟ้า ลูกชายทั้งคู่เป็นเด็กที่เลี้ยงง่าย พอได้ดื่มนมก็หลับยาวไปจนถึงกลางดึกและพอได้ดื่มนมต่อเด็กน้อยก็นอนต่อไปจนถึงเช้า ไม่อย่างนั้นปาริฉัตรคงจะต้องลุกมาให้นมลูกบ่อย ๆ เป็นแน่ ผิดกับกลางวันที่เด็กน้อยนอนไม่ถึงสองชั่วโมงก็ต้องตื่นมาดื่มนมตลอด ว่ากันว่าเด็กที่ไม่ค่อยนอนกลางวันจะนอนยาวในตอนกลางคืนสองเดือนผ่านไปเด็กน้อยสายฟ้ามีเนื้อหนังขึ้นมากกว่าตอนคลอดมากนัก เนื่องจากเป็นเด็กผู้ชายจึงกินเก่งกว่าเด็กผู้หญิงตามคำบอกเล่าของป้าจุ๋มซึ่งมีประสบกรณ์ผ่านการมีลูกมาก่อน จากเด็กน้อยเนื้อตัวเหี่ยวย่นในวันนั้นกลายเป็นเด็กชายแก้มซาลาเปาเนื้อแน่นในวันนี้ ปาริฉัตรพาลูกน้อยมานั่งเล่นที่ห้องนั่งเล่นใหญ่ด้านล่าง เด็กน้อยสายฟ้าเริ่มที่จะหัวเราะเอิ๊กอ๊ากหยอกล้อกับผู้เป็นแม่ได้แล้ว คุณแม่ยังสาวนั่งอยู่กับพื้น