登入分享
2
publish date:
2026-06-16 21:06:01ไม่รู้ว่าถึงคราวเคราะห์หรือเวรกรรมที่สร้างมากันแน่ ทำให้ธวัชชัยตกอยู่ในสภาพเป็นอัมพาตครึ่งซีกช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ แต่โชคดีหน่อยที่พูดสื่อสารได้ปกติ
“คุณแม่ครับ ผมคงต้องอยู่กรุงเทพฯ ดูแลคุณพ่อ และบริษัทของเรา ส่วนที่ไร่ผมอาจจะลงไปดูครั้งคราว”
“ไม่ต้องห่วงหรอก ที่ไร่ยังมีนายนพอยู่ทั้งคน”
“คุณแม่มาอยู่ด้วยกันนะครับ” พฤกษ์อยากให้มารดาช่วยอยู่ข้างๆ บิดา คอยให้กำลังใจท่าน
“อย่าเลย”
“แต่คุณพ่อต้องการกำลังใจจากคุณแม่นะครับ”
“พ่อแกเขาไม่ต้องการแม่หรอก อ้อ...เรื่องงานแต่งแกกับยายรัก เดี๋ยวแม่จะหาฤกษ์กับหลวงพ่อให้” สุพรรณีเฉไฉเปลี่ยนเรื่องคุย
“คุณแม่ยังมีแก่ใจจัดงานมงคลอีกหรือครับ คุณพ่อป่วยหนักขนาดนี้” พฤกษ์ส่ายหน้าอย่างอ่อนใจ ทำไมมารดาถึงได้เฉยชากับอาการป่วยของบิดาเช่นนี้
“พ่อแกฟื้นแล้วไม่ใช่เหรอ”
“เรื่องแต่งงานผมอยากขอเวลา” เขาไม่พร้อมที่จะแต่งงานกับใครในเวลานี้ ยิ่งเป็นปองรักด้วยแล้วไม่มีความคิดอยู่ในหัว
“นี่แกจะมาปัดความรับผิดชอบแบบนี้ไม่ได้ แม่ไม่ยอม อย่าเอานิสัยพ่อแกมาใช้ได้ไหม”
“ผมยังไม่ได้คุยกับปองรักเลยนะครับ” มันเป็นสถานการณ์กลืนไม่เข้าคายไม่ออก เขาเกลียดปองรัก ชายหนุ่มคอยเน้นย้ำในใจมาตลอด
“แม่คุยกับยายรักแล้ว”
“ผมอยากให้พ่อหายดีก่อน ถึงจะแต่งงานกับปองรัก”
“หาย! แกคิดว่าพ่อแกจะหายป่วยง่ายๆ งั้นเหรอตาพฤกษ์ หมอเองก็ยังตอบไม่ได้ด้วยว่าจะมีโอกาสกลับมาเป็นปกติได้อีกหรือเปล่า หากยายรักท้องขึ้นมาล่ะ”
“เอาเป็นว่าหากปองรักท้องขึ้นมาจริงๆ ผมยินดีที่จะรับผิดชอบครับ” เขามั่นใจว่าปองรักไม่มีวันตั้งครรภ์อย่างแน่นอน
“อย่าลืมรับผิดชอบคำพูดตัวเองด้วยล่ะ”
“ครับ แต่ระหว่างที่คุณพ่อป่วย ผมอยากให้ปองรักมาดูแลคุณพ่อครับ”
“ดูแลพ่อแก แต่ว่าพ่อแกเคย...” สุพรรณีก็พูดไม่ออกถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อหลายปีก่อน เหตุนี้ที่ทำให้นางกับสามีแตกหักเกือบหย่าขาดกัน
“คุณพ่อคงไม่สามารถลุกมาทำอะไรปองรักได้หรอกครับ”
“แล้วพยาบาลที่เราจ้างไว้ล่ะ”
“คุณพ่อรับไม่ได้กับสภาพที่เป็นอยู่ ต่อต้านการดูแล พยาบาลคนไหนก็เอาไม่อยู่ คุณแม่ครับถ้าอยากให้ปองรักแต่งงานกับผมจริงๆ ในฐานะภรรยาและลูกสะใภ้ของตระกูล เขาควรดูแลพ่อสามี” นั่นเป็นเพียงข้ออ้างหวังให้มารดาเลิกคัดค้านให้ปองรักมาดูแลบิดา
“แต่ยายรักดูแลแม่อยู่นะ”
“คุณแม่ยังมีตองนวลคอยดูแล แต่คุณพ่อไม่มีใคร ผมไว้ใจปองรัก เชื่อว่าเขาจะดูแลคุณพ่อได้” คงถึงเวลาแล้วที่ปองรักควรทำหน้าที่ลูกหนี้ที่ควรทำ ไม่ใช่ลอยชายสบายเหมือนคุณหนูอย่างทุกวันนี้
“จะเอาแบบนั้นเหรอ” สุพรรณียังลังเล เพราะรู้ว่าปองรักยังหวาดกลัวกับเหตุการณ์ในครั้งนั้นอยู่ไม่น้อยเลย
“ครับ ผมเองก็คุยกับปองรักเขาแล้ว”
2 วันก่อน
เมื่อพฤกษ์รู้ว่ามารดามีนัดกับน้าสาว เขาจึงเข้ามาที่คอนโดฯ เพราะมีข้อตกลงจะคุยกับปองรักเพียงลำพัง หากคุยต่อหน้าท่านคงถูกขัดตั้งแต่ยังไม่พูดด้วยซ้ำ ก็ปองรักเป็นลูกรักของท่านไปแล้วนี่
“แม่เลี้ยงออกไปทำธุระข้างนอกค่ะ” ปองรักเอ่ยทันทีที่ชายหนุ่มก้าวเท้าเข้าห้องพัก
“อืม...ฉันรู้แล้ว นั่งสิ ฉันมีเรื่องจะตกลงกับเธอ”
“ค่ะ” หญิงสาวขานรับพร้อมทรุดตัวลงนั่งกับพื้น
“นั่งข้างบน” เขาเอ่ยเสียงเข้ม ทำให้อีกฝ่ายถึงกับสะดุ้งก่อนจะเคลื่อนกายลงนั่งโซฟาฝั่งตรงข้ามกับชายหนุ่ม
“มีเรื่องอะไรที่จะตกลงกับฉันงั้นหรือคะ” ปองรักเอ่ยถาม เพราะพฤกษ์เอาแต่จ้องหน้าเธอ
“เธอน่าจะรู้ดีว่าเรื่องอะไร” เขาพูดพร้อมยิ้มเหยียดหยัน
“เหตุการณ์ในคืนนั้นหรือคะ”
“คุณแม่อยากให้ฉันรับผิดชอบเธอ” เขาพูดพลางมองอีกฝ่ายอย่างหยั่งเชิง
“ไม่จำเป็นเลยค่ะ คุณไม่ต้องมารับผิดชอบอะไรฉันทั้งนั้น”
“แต่คุณแม่บอกว่าคุยกับเธอแล้ว”
“ใช่ค่ะ ฉันคุยกับท่านเรียบร้อยแล้ว”
“คุยแบบไหน คุณแม่ถึงเร่งจัดงานแต่งงาน ทั้งที่คุณพ่อฉันยังนอนป่วย”
“แต่ว่าฉันบอก...” หญิงสาวพูดไม่ทันจบพฤกษ์ก็พูดแทรกขึ้นมา
“เธอจะบอกว่าแม่ฉันโกหกงั้นเหรอ”
“เอ่อ...ฉัน” ปองรักถึงกับพูดไม่ออก แต่เธอยืนยันว่าปฏิเสธไปแล้ว
“เอาละเรื่องแต่งงานพักไว้ก่อน เรามาคุยเรื่องหนี้ที่ครอบครัวเธอติดไว้ก่อนดีกว่า หวังว่าเธอคงไม่ลืมหรอกนะ ว่ามาอยู่ที่นี่ในฐานะอะไร”
“ฉันรู้ตัวดีค่ะ”
“รู้ไหมตลอดเกือบสองปีที่เธอมาอยู่ที่นี่ พ่อกับแม่เลี้ยงของเธอไม่เคยส่งดอกมาใช้หนี้เลย มันคงถึงเวลาที่ฉันควรจัดการยึดคืนเสียที” พฤกษ์พูดเท่านั้น ปองรักถึงกับหมดเรี่ยวแรง
最新章節
พิศวาสรักเมียทาส 54
“คุณพฤกษ์...” เสียงหวานครางออกมาเบาๆ“ฉันขอนะคนดี ทนไม่ไหวแล้ว” น้ำเสียงแตกพร่าพร้อมกับร่างกายจวนเจียนจะระเบิดออกมา ไม่ต่างจากสาวใต้ร่างที่พยักหน้าอนุญาตด้วยแววตาไหวระริก จากนั้นต่างฝ่ายต่างมอบความสุขให้กัน ภายในห้องมีเพียงเสียงเนื้อกระทบเนื้อและเสียงลมหายใจที่ร้อนผ่าวของทั้งคู่รดรินให้ไฟรักไฟเสน่หาของทั้งสองต่างโหมกระหน่ำเข้าหากันอย่างไม่มีที่สิ้นสุด พฤกษ์ถูกสุพรรษาขอร้องให้เข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นภายในบริษัท บริษัทที่ผู้เป็นตาเป็นผู้ก่อตั้งขึ้นมา เขาไม่อยากให้มันต้องล้มละลายไปต่อหน้าต่อตา แม้เจ้าของบริษัทอย่างเอกสิทธิ์จะแสดงออกอย่างชัดเจนว่าไม่พอใจที่เขาเข้ามายุ่มย่ามในบริษัท“ขอบใจนะพฤกษ์ ถ้าไม่ได้พฤกษ์บริษัทคงแย่” ตลอดทั้งเดือนพฤกษ์ต้องเข้ามาช่วยแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้นภายในบริษัท ลำพังบุตรชายก็ทำอะไรไม่เป็นสักอย่าง“ผมทำเองได้ ไม่เห็นคุณแม่ต้องให้พี่พฤกษ์มายุ่งให้ลำบาก”“เงียบไปเลยตาเอก แกจะทำอะไรได้ นอกจากจะทำให้บริษัทแย่
พิศวาสรักเมียทาส 53
ปองรักเลือกที่จะไม่ใส่ใจ จึงเดินไปที่ตู้เสื้อผ้าหยิบชุดนอนกับผ้าเช็ดตัวเดินเข้าไปอาบน้ำบ้าง เพราะเหนื่อยมาทั้งวัน ไหนจะช่วยป้าสายใจทำขนมไปแจกเด็กๆ อีก ถึงแม้จะทั้งเหนื่อยและร้อนแต่ก็ยอมรับว่ามีความสุข ทำให้นึกถึงตนตอนเด็กๆ วันๆ แทบไม่ได้กินขนมเหมือนเพื่อนๆ ขอแค่มีข้าวให้กินอิ่มก็ดีเท่าไหร่แล้ว เมื่ออาบน้ำเสร็จเดินกลับออกมาเห็นพฤกษ์หลับไปแล้ว เธอจึงเดินไปยกกล่องกระดาษนำเอกสารต่างๆ ออกมาเปิดดู พบใบสัญญาซึ่งเป็นชื่อของบิดาเป็นผู้กู้“พ่อคงรักน้าพิรุณมากใช่ไหมจ๊ะ ถึงได้นำบ้านของเราไปค้ำประกันเพื่อนำเงินมาตั้งมากมาย” ปองรักอดคิดไม่ได้ที่จะนึกถึงเหตุการณ์ต่างๆ เธอเกือบจะไม่ได้เรียนต่อ เพราะบิดาบอกไม่มีเงิน แต่ท่านกลับนำบ้านไปค้ำประกันเพื่อกู้ยืมให้พิรุณนำมาใช้จ่ายอย่างสบายดี แม้บิดาไม่ได้ส่งเรียนในระดับมหา’ลัย แต่เธอก็ไม่ลดละความตั้งใจ ขอใช้พื้นที่บ้านป้าสายใจทำขนมขายตามสะพานลอย พอได้มาก็แอบซ่อนไว้อย่างดี“ร้องไห้อีกแล้ว” เสียงทุ้มเหนือศีรษะดังขึ้น จนเธอสะดุ้งตื่นจากภวังค์“ขอโทษค่ะ” เธอรีบปาดน้ำตาทิ้ง“ขอโทษทำไม” เขาเอ่ยพลางทรุดตัวนั่งข้าง ก่อนดึงแผ่นกระดาษจาก
พิศวาสรักเมียทาส 52
“ฉันชาร์จแบตไว้ที่บ้าน ขอโทษด้วยค่ะที่รบกวนเวลาของคุณ” เธอถึงกับยิ้มเจื่อนๆ อุตส่าห์คิดว่าเขาเป็นห่วง“สวัสดีครับป้าสายใจ” ชายหนุ่มยกมือไหว้ผู้อาวุโส“แล้วกินข้าวเย็นมาหรือยังคะ”“ผมอิ่มขนมจีนแกงเขียวหวานอยู่เลยครับ กินไปตั้งสองชุด”“คุณกินไปได้ยังไงตั้งสองชุด” ปองรักถึงกับทำตาโตแต่อดดีใจไม่ได้ที่อีกฝ่ายกินขนมจีนที่เธอนำไปให้“ก็มันอร่อยนี่”“ฝีมือป้าสายใจค่ะ” หญิงสาวหันไปยิ้มให้ผู้สูงวัย“อ้าวเหรอครับ ก็ถึงว่าอร่อยกินจนหมดเกลี้ยง แต่ปิ่นโตคุณแก้วล้างไว้ที่บริษัท ไว้ว่างๆ ผมจะเอามาคืนนะครับ” เพราะอีกหน่อยเขาคงแวะเวียนมาที่นี่บ่อยๆ“ไม่ต้องรีบร้อนค่ะ ผ่านมาเมื่อไหร่ค่อยแวะมา แล้วหนูรักจะกลับเลยหรือเปล่าลูก”“กลับเลยค่ะ เดี๋ยวฉันขอไปขนของพ่อออกมาก่อนนะคะ”“ให้ฉันช่วยไหม”“ไม่ต้องหรอกค่ะ ไม่ได้มีอะไรเยอะ คุณอยู่คุยกับป้าสายใจไปก่อนนะคะ” หญิงสาวกล่าวจบก็เดินหายเข้าไปในบ้าน“เมื่อกี้ยังหงอยๆ พอคุณพฤกษ์มายิ้มแก้มแทบฉีก” ป้าสายใจกล่าวขำๆ“หงอยหรือครับ” คิ้วเข้มกล่าวพลางเลิกขึ้น“คงน้อยใจเรื่อง
พิศวาสรักเมียทาส 51
“ไม่หรอก ก่อนหน้านี้ผมเคยคิดอยากแต่งงานกับผู้หญิงคนหนึ่ง”“ผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นเป็นใครคะ”“เป็นเพื่อนของปองรัก”“เป็นเพื่อนปองรัก...แล้วเธอไปไหนเสียล่ะคะ”“เธอแต่งงานไปแล้ว เธอไม่ได้เลือกผม”“เพราะแบบนี้สินะ คุณถึงแต่งงานกับปองรักเพื่อประชดผู้หญิงคนนั้น”“เปล่า ผมไม่เคยคิดที่จะแต่งงานเพื่อประชดใคร มันไม่ได้ประโยชน์อะไรขึ้นมา เอาเป็นว่าผมจะพูดกับคุณครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย และคิดว่าวันนี้เป็นวันสุดท้ายที่เราจะเจอกันอีก หากคุณยังขืนดื้อดึง จะหาว่าผมไม่เตือน!” สำหรับคัดนางค์ต้องพูดออกไปตรงๆ เธอจะได้เลิกยุ่งวุ่นวายกับชีวิตของเขาสักทีพฤกษ์ขับรถกลับเข้าบริษัทหลังแยกกับคัดนางค์ที่ร้านอาหารและหวังอย่างยิ่งว่าเธอจะไม่กลับมากวนใจเขาอีก ส่วนเรื่องมารดาใช้เอกสิทธิ์เข้ายุ่งกับเรื่องนี้ ไว้หาโอกาสคุยกับท่าน“บอส...” กรองแก้วทักเจ้านายหนุ่ม แต่ยังไม่ทันจบประโยคเขาก็เดินหายเข้าไปในห้องทำงาน เพียงไม่ถึงนาทีก็กลับออกมา“ปิ่นโตใครน่ะคุณแก้ว”“อ้อ...คุณรักเอาขนมจีนแกงเขียวหวานมาให้บอสเมื่อตอนเที่ยงค่ะ”
พิศวาสรักเมียทาส 50
“แล้วคุณพฤกษ์จะตามมาหรือเปล่าลูก”“เอ่อ...คุณพฤกษ์มีงานด่วนที่บริษัทค่ะ”“งั้นช่วงเที่ยงหนูรักค่อยเอาไปให้คุณพฤกษ์ที่บริษัทแล้วกัน เผื่อคุณเลขาฯ ด้วย” ตั้งแต่ไปช่วยงานศพอมรเทพ ป้าสายใจก็ดูสนิทสนมกับกรองแก้วเลขาฯ ของพฤกษ์พอสมควร เพราะต้องช่วยกันเป็นแม่งาน จึงมีเรื่องพูดคุยกันตลอด“ป้าสายใจรู้ไหมคะว่าแกงเขียวหวานน่ะเป็นเมนูโปรดของคุณพฤกษ์เลยนะคะ” หญิงสาวบอกเล่าพร้อมรอยยิ้ม เพราะตอนอยู่ที่ไร่เธอทำให้เขากินอยู่บ่อยครั้ง หากเที่ยงนี้เธอนำแกงเขียวหวานไปส่งให้ถึงที่บริษัท เขาคงยินดีไม่น้อย และที่สำคัญอยากไปที่บริษัท อยากรู้ว่าคัดนางค์กลับไปหรือยัง โดยไม่รู้ตัวว่ากำลังเป็นภรรยาที่แอบจับผิดสามีฟากพฤกษ์ถึงกับหน้าเครียดกับการตามตื๊อของคัดนางค์ ทั้งที่เธอเป็นฝ่ายทิ้งเขาไปอยู่กับเอกสิทธิ์ และเขาก็แสดงออกชัดเจนว่าไม่ต้องการให้เธอกลับเข้ามาในวงจรชีวิตอีก“ช่วยนางหน่อยนะคะ นางกำลังลำบาก”“ที่บริษัทไม่มีตำแหน่งว่างให้คุณหรอก”“ไม่มีเลยหรือคะ”“อืม...คุณลองไปหาที่บริษัทอื่นเถอะ” เขาบอกปัดออกไป“นางหาแล้วค่ะ แต่ไม่มีบริษัทไห
พิศวาสรักเมียทาส 49
“เป็นเจ้าของบริษัททำไมคุณถึงไม่รู้ ไม่อยากช่วยฉันก็พูดมาเถอะ” คัดนางค์รู้ว่าผู้ชายคนนี้ใจดำ ไม่น่าหลวมตัวไปยุ่งด้วยจริงๆ คิดผิดจริงๆ งั้นป่านนี้เธอคงแต่งงานกับพฤกษ์ไปแล้ว“ไปถามพี่พฤกษ์เผื่อเขาช่วยคุณได้”“ไม่ต้องมาบอก ฉันรู้ว่าใครจะช่วยฉันได้ ขอตัว”“เดี๋ยวสิจะรีบไปไหน” เอกสิทธิ์คว้าแขนไว้“มีอะไรกับฉันอีก”“เรื่องพี่พฤกษ์จะเอายังไงต่อ จะหยุดหรือเดินหน้า”“เดินหน้าสิ เท่าที่คุณเล่ายายนั่นก็แค่ผู้หญิงที่มาใช้หนี้ขัดดอก”“และพี่พฤกษ์คงใช้คุณรักแต่งงานเพื่อให้คุณเลิกยุ่งวุ่นวายกับเขา” เอกสิทธิ์อ่านเกมญาติผู้พี่ออก คิดว่าเขาโง่เชื่อตามหรืออย่างไร “ดูท่าทางจะยากที่คุณจะเข้าถึงตัว”“ครั้งหนึ่งฉันยังเคยพิชิตใจเขามาได้ ทำไมครั้งนี้จะทำไม่ได้ล่ะ เขาก็แค่งอนที่ฉันทิ้งเขาไปเท่านั้น” คัดนางค์บอกอย่างมั่นใจ“แล้วผมจะคอยดู”“แล้วทำไมคุณไม่ทำอะไรบ้างล่ะ อยากได้ยายเด็กนั่นมากไม่ใช่เหรอ” นึกถึงปองรักในอนาคต คงไม่ต่างจากที่เธอเคยโดน“ก็รอหาจังหวะอยู่” พฤกษ์ไม่ยอมปล่อยให้เขาเข้าถึงตัวปองรักง่ายๆ หลายวันก่อนที่เขาตามมารดาไปที
你可能也喜歡
หลังวิวาห์ฟ้าแลบ ฉันก็กลายเป็นภรรยาคนโปรดของมหาเศรษฐี
กู่หลิงเฟย316.0K 閱讀量รักโคตรร้าย ผู้ชายพันธุ์ดิบ
พราวนภา79.2K 閱讀量คนในใจเขากลับมา เลยต้องปิดเรื่องท้อง
ลั่วหูโยว286.1K 閱讀量รวมเรื่องสั้นสุดสยิว SS2 (NC25+)
Chocolate lily 172.0K 閱讀量How To Love สมการรัก
ฐิติรชา39 閱讀量คู่นอนคืนเดียวของท่านประธาน
ย่าหยา162 閱讀量Bad Superstar ผู้ชายคนนี้สร้างภาพ!
Chorchorwa42 閱讀量บงการรักเมียจำนน
Duangkwan46 閱讀量
