ตามติด

ฉันนั่งกินไอศกรีมรสโปรดในลักษณะท่าทางที่อึดอัดเล็กน้อย เพราะมีสายตาคู่คมกำลังจับจ้องอยู่

ก็พี่ชายข้างบ้านตัวดีเอาแต่นั่งเท้าคางมองฉันที่กำลังเอาช้อนตักไอศครีมรสช็อคโกแลตเข้าปากอย่างเพลิดเพลิน ไม่รู้จะมองอะไรกันนักกันหนา รู้งี้สั่งมาเผื่อเขาอีกถ้วยด้วยก็ดี 

“ไอติมเลอะปากจริงๆ ด้วย ดูสิ! กินเหมือนเด็กๆ เลย มา! เดี๋ยวพี่เช็ดให้” ก่อนที่ฉันจะทันตั้งตัว ปลายนิ้วเรียวก็ช้อนคางฉันให้หันไปทางเขา ปากหยักฉกลงมาประกบจูบฉันในทันใด ขยับริมฝีปากบดเร้าขยี้ฉันอย่างเร่าร้อน ก่อนจะตวัดปลายลิ้นเล้าเลียไอศกรีมที่เลอะอยู่ตามริมฝีปากฉันอย่างไม่กลัวว่าคนอื่นจะหันมาเห็น

“พี่เอ็มหยุด เดี๋ยวคนอื่นเห็น”ฉันโวยวายขึ้นมาทันทีที่ถอนริมฝีปากออกมาได้ ฝ่ามือบางฟาดลงตรงต้นขาของเขาเต็มแรงเพื่อเป็นการลงโทษ แต่เขาก็ไม่ได้มีท่าทีสะทกสะท้านอะไรเลย 

“ใครจะเห็นก็ให้เห็นไปดิ พี่ไม่แคร์” น้ำเสียงกวนมาก แต่สีหน้านั้นกวนยิ่งกว่า 

“แต่ผึ้งอายนะพี่เอ็ม” 

ฉันรีบตักกินไอศกรีมกินให้หมดๆ จะได้รีบออกไปจากที่นี่ซะที 

“ไปร้องเกะต่อนะ พี่อยากเห็นผึ้งร้องเพลงแล้วเต้นแบบปลดปล่อยอารมณ์เหมือนเมื่อวาน” คือห้างนี้ตรงชั้นบนมันมีโซนคาราโอเกะ เมื่อวานฉันก็ชวนเพื่อนหนีเรียนมาร้องเกะที่นี่นั่นแหละ 

“อย่าเลย” จริงๆ แล้วก็อยากร้องเพลงระบายอารมณ์อยู่เหมือนกัน แต่ไม่ใช่อารมณ์เครียดจากการเรียนเหมือนเมื่อวาน มันคืออารมณ์อึดอัดที่โดนพี่ชายข้างบ้านจอมหื่นมาตามตื๊อต่างหากล่ะ ถึงจะได้กันไปแล้วก็เถอะ แต่มันก็แค่ครั้งเดียว แล้วฉันกับเขาก็ไม่ได้ตกลงเป็นแฟนกันซะหน่อย 

“ไปเถอะน่า กินไอติมหมดแล้วหนิ เวลาที่ผึ้งเครียดก็ต้องปลดปล่อย เมื่อวานตอนที่ผึ้งหนีเรียนมาร้องเกะ พี่แอบดูผึ้งอยู่ตั้งนาน ผึ้งเต้นน่ารักมากจนพี่อดใจไม่ไหวต้องแอบถ่ายคลิปเก็บเอาไว้ดู” 

พูดพร้อมกับหยิบกระดาษทิชชูขึ้นมาซับคราบไอศกรีมช็อคโกแลตที่ติดอยู่ตามขอบปากให้ฉัน จากนั้นก็คว้าข้อมือบางพาเดินออกไปจากโต๊ะ ไม่ลืมที่จะควักตังค์มาจ่ายค่าไอศกรีมให้ฉันด้วย

ฉันมองดูหน้าปัดนาฬิกาตรงข้อมือ กลับไปตอนนี้ก็ถือว่าเร็วอยู่ดี งั้นขึ้นไปร้องเพลงสักครึ่งชั่วโมงก่อนก็แล้วกัน 

“ไปก็ได้ แต่ผึ้งไม่เอาตู้คาราโอเกะแบบกระจกใสแล้วนะ…เข็ด!” 

ฉันพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง แต่คนที่เดินจูงมือฉันอยู่กลับหัวเราะออกมาหน้าตาเฉย

“ผึ้งไม่ขำนะพี่เอ็ม” ฉันดุเขา คนบ้า! เอาคลิปมาขู่แลกกับขอฟันฉัน แต่มันก็ฟินดีนะ ตอนที่ถึงจุดสุดยอดด้วยเรียวลิ้นของพี่เอ็มมันวิเศษมาก ยิ่งตอนที่เอ็นแข็งๆ เสียดสีเข้าออกในโพรงสาวเป็นจังหวะถี่ๆ เล่นเอาฉันแทบจะหยุดหายใจ 

“เป็นอะไรไปผึ้ง ทำไมดูเหม่อลอย แล้วก็หน้าแดงแบบนั้น” สายตารู้ทันที่มองมายิ่งทำให้ฉันเขินจนต้องแกล้งไอกลบเกลื่อน มือใหญ่ดึงฉันเข้าไปในลิฟต์ที่มีแต่เราสองคน พอประตูลิฟต์ปิดปุ๊บ คนตัวโตกว่าก็คว้าแก้มนวลของฉันไว้ แล้วจู่โจมประกบจูบดูดปากฉันทันที ฉันโดนระดมจูบดูดปากดูดลิ้นจนแทบจะหายใจไม่ออก พยายามรวบรวมเรี่ยวแรงดันแผ่นอกแกร่งให้ถอยห่างออกไปก่อนที่ใครจะเข้ามาเห็นเข้า เพียงเสี้ยววินาทีหลังจากที่ริมฝีปากเราเป็นอิสระจากกัน ประตูลิฟต์ก็เปิดออกพร้อมกับหนุ่มชุดชมพูของฟู้ดแพนด้าที่ก้าวเข้ามาอย่างเร่งรีบ

เกือบไปแล้วไหมล่ะ

พี่เอ็มเดินจูงมือฉันมายังโซนคาราโอเกะ ฉันเลือกตู้ที่มันทึบๆ มืดๆ หน่อย เมื่อวานหนีเรียนมากับเพื่อนสาวอีกสองคน แต่วันนี้ดันมีพี่ชายข้างบ้านพามา 

“ผึ้ง… คือพี่มีอะไรจะบอกน่ะ” เขาพูดออกมาหลังจากปิดประตู 

“อะไร” รีบว่ามาสิ อยากรู้เหมือนกันว่าวันนี้จะมาไม้ไหนอีก 

“จริงๆแล้วเมื่อวานพี่ไม่ได้คิดจะฟ้องป๊าผึ้งเลย ใครจะอยากให้ผึ้งโดนป๊าดุล่ะ พี่ก็แค่อยากได้ผึ้ง เห็นผึ้งแล้วพี่เงี่ยน อยากเอาผึ้งจนทนไม่ไหว เลยเอาเรื่องฟ้องป๊าขึ้นมาขู่” 

“พี่เอ็ม ร้ายกาจจริงๆ ผึ้งก็หลงเชื่อจน…”

“จนยอมให้พี่เอา… จนยอมตกเป็นของพี่” เขาพูดแทรกขึ้นมา พร้อมกับขยับใบหน้าคมคายเข้ามาใกล้ๆ  เอียงคอเล็กน้อยให้ลมหายใจอุ่นๆ เป่ารดตรงซอกคอฉันก่อนจะกระซิบแผ่วเบาตรงข้างหู… 

“พี่ก็นึกว่าผึ้งอยากโดนพี่เอา…  ผึ้งแอบมองพี่ทุกวัน ตอนที่พี่อยู่ตรงสวนหย่อมหลังบ้านน่ะ พี่รู้นะ! พี่ถอดเสื้ออ่อยผึ้งตลอด… ชอบใช่ไหมล่ะ” 

😅ต้องอย่างนี้สิพี่เอ็ม🤤