บทที่ 5 เสื้อคลุมเจ้าปัญหา (3/4)

“ท่านรองเจ้ากรมยุติธรรมเรียกข้าว่าซีเยว่ก็ได้เจ้าค่ะ” นางกล่าวพลางยิ้มสดใส รอยยิ้มที่เป็นดั่งหยาดน้ำทิพย์ชโลมจิตใจที่เคยแห้งผากของรองเจ้ากรมหนุ่มให้ดีขึ้น

“เช่นนั้นเจ้าก็เรียกพี่ว่า พี่ชายซ่างกวนหรือพี่ชายป๋อก็ได้”

“เจ้าค่ะ อาหารที่ข้าสั่งมาแล้ว” นางตอบรับสหายของว่าที่พี่เขย ก่อนจะหันไปมองอาหารที่กำลังถูกลำเลียงเข้ามาด้วยแววตาเป็นประกาย

“อยากกินอะไรเพิ่มสั่งมาได้เลย พี่จะช่วยจ่ายให้เอง” โจวเลี่ยงรุ่ยกล่าวอย่างใจดี

“ขอบคุณเจ้าค่ะ พี่เลี่ยงรุ่ยใจดีที่สุดเจ้าค่ะ” เช่นนี้ข้าจะสนับสนุนท่านเต็มที่นะพี่เขย

“กินที่สั่งมาให้หมดก่อนแล้วค่อยสั่งเพิ่ม” เสียงของพี่รองทำให้นางต้องรีบสงวนท่าที แล้วจับตะเกียบเตรียมคีบอาหารมาชิม

“เช่นนั้นพี่จะช่วยเจ้ากินเองดีหรือไม่ เจ้าจะได้สั่งเพิ่มอีก” ซ่างกวนป๋อยิ้มพลางมองสตรีที่นั่งอยู่ข้างๆ ด้วยสายตาเอ็นดู

หากน้องสาวเขาไม่ตกน้ำตกท่าจนตายไป ตอนนี้คงจะอายุเท่าสตรีผู้นี้

“พี่ชายป๋อ ท่านว่าทั้งสองคนกำลังสนทนาอันใดกันหรือเจ้าคะ” นางขยับใบหน้าเข้าไปใกล้พลางเอ่ยถ