LOGINShare
ตอนที่เก้า จริงจัง (NC)
publish date:
2026-08-12 16:16:53ตอนที่เก้า
จริงจัง
เดิมทีโจวจางเหว่ยไม่ใช่
Latest chapter
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบเจ็ด ในที่สุด (NC3P)
ตอนที่สิบเจ็ด ในที่สุด หวังซูหลายซึ่งเพิ่งกลับเข้ามาเห็นภาพนั้นย่อมอดทนไม่ไหวรีบก้าวเข้ามาจับความนุ่มขาวยัดใส่ปากแล้วดูดกลืนเม็ดจุกแดงอย่างหิวโหยหวังซูเหวินเห็นน้องชายกลับมาแล้วจึงโยกสะโพกเด้งขึ้นลงส่งท่อนกายผลุบเข้าผลุบออกในร่องอุ่นเพื่อส่งความหฤหรรษ์ให้ตนเองนำไปก่อน“อ่า....” เสียงแหบพร่าดังออกมาพร้อมน้ำข้นเหนียวไหลเจิ่งนองหวังซูหลายลุกขึ้นถอดเสื้อผ้าแล้วร่วมบรรเลงกามกิจโดยไม่พูดคุยสักคำร่างบางถูกจับให้คว่ำลงแล้วสอดลงไปครอบครองท่อนกายของพี่ชายคนโต ขณะน้องชายสอดเสียบแท่งเนื้อในร่องหยักด้านหลังอย่างคุ้นเคยสองหนุ่มโยกขยับเคลื่อนแก่นกายเข้าๆออกๆในสองร่องรูอย่างสอดประสานขณะมือยังคงขยำขยี้ซาลาเปาคู่อิ่มจนบิดเบี้ยวบี้แบนหวังเข่อซิงไม่ได้รับความเสียวแบบรวมสองเช่นนี้มานานแล้วจึงส่งเสียงกรีดร้องออกมาด้วยความปวดเกร็ง“อื้อ...ซี๊ดดดด...อ๊ายยย...พี่รอง...เบาหน่อย อ้า...พี่ใหญ่ ช้าๆๆ...อู้ววววว...ข้าเสียว...เสียวเหลือเกิน...อื้อ...ซี๊ดดดด....อ่า...ไม่ไหวแล้ว...โอ๊ยยยย เสียววววว”ร่างบาง
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบหก เพราะเจ้าคนเดียว (NC3P)
ตอนที่สิบหก เพราะเจ้าคนเดียวหวังเข่อซิงใช้เวลาว่างนั่งครุ่นคิดถึงความเป็นจริง ใช่ว่านางจะยังคงสาวสวยเช่นนี้ไปอีกหลายปี หากโดนเคี่ยวกรำอยู่ทุกคืนเช่นนี้ร่องรูอาจหลวมกว้างจนเป็นที่เบื่อหน่าย ที่สำคัญพี่ชายทั้งสองย่อมต้องแต่งงานกับบุตรสาวขุนนางหรือพ่อค้าซึ่งทัดเทียมกัน หลังจากนั้นนางก็จะเป็นเพียงอนุเก่าๆซึ่งไร้ความสำคัญ เห็นที่ต้องงัดความช่ำชองของซินดี้ออกมาใช้บ้างแล้ว อย่างน้อยก็เพื่อให้พวกเขาหลงใหลนางจนไม่อาจทอดทิ้งยังไม่ทันได้ทำตามความคิด ก็มีรถม้าคันหนึ่งพาพี่ชายคนโตหวังซูเหวินเข้ามาส่งด้วยสภาพแขนห้อยร่องแร่ง “พี่ใหญ่เกิดเรื่องใดขึ้นหรือเจ้าคะ” หวังเข่อซิงรีบวิ่งเข้ามาดูแลอย่างตื่นตระหนก&nb
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบห้า เหนื่อยมากหรือ2
ตอนที่สิบห้า เหนื่อยมากหรือหวังเข่อซิงใช้การออดอ้อนอ้างเหตุผลการป่วยไข้จนพี่ชายคนโตเริ่มเห็นใจ“ข้าขอกลับไปอยู่ที่บ้านขุนนางในเมืองกับพี่รอง หากพี่ใหญ่ว่างก็รีบกลับมา หรือหากข้าหายดีแล้วจะรีบเดินทางมาหา ดีหรือไม่เจ้าคะ”“ในเมืองการหาหมอหยูกยาย่อมดีกว่า พี่ใหญ่ เห็นใจอาซิงเถอะ จะให้นางไปลำบากที่ชายแดนได้อย่างไร” หวังซูหลายรีบช่วยพูดเกลี้ยกล่อม“เอาเถอะ พวกเราพาเจ้าออกมาก็เพื่อช่วยให้รอดพ้นจากท่านพ่อ และรับเจ้าเป็นเมียอย่างจริงจัง เช่นนั้นถือเสียว่าพี่ส่งเจ้าไปฝากไว้ที่น้องรองก่อน เดือนหน้าพี่ได้พักจะรีบกลับไปหา”“ขอบคุณพี่ใหญ่” หวังเข่อซิงรีบกล่าววาจาอ่อนหวาน“ระวังท่านพ่อด้วย” พี่ชายคนโตเอ่ยเตือน ก่อนจะมองส่งน้องชายและหญิงซึ่งคิดว่าเป็นเมียขึ้นรถม้าแยกทางกลับเข้าไปในตัวเมืองแน่นอนว่ากว่าอาเถาจะรู้เรื่อง หวังเข่อซิงกับหวังซูหลายก็ออกเดินทางไปได้พักหนึ่งแล้วหวังซูหลายพาหญิงสาวกลับมาอยู่ที่บ้านพักขุนนางของตนเองโดยเฝ้าดูแล
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบห้า เหนื่อยมากหรือ (NC)
ตอนที่สิบห้า เหนื่อยมากหรือหวังเข่อซิงก้มลงมองร่างกายของตนเอง ของเหลวจากกามกิจยังคงมีติดอยู่ระหว่างขา แต่สองชายหนุ่มคงไม่ระแวงด้วยพวกเขาเองก็ได้สอดใส่จนสุขสมความจริงซินดี้ในร่างของหวังเข่อซิงไม่คิดมากเพราะเธอใช้ชีวิตเริงรักกับชายหนุ่มมากหน้าหลายตาอยู่เป็นประจำ แต่ร่างนี้ยังต้องหาที่พึ่งพิงจึงไม่อาจให้คนอื่นรู้เรื่องในวันนี้ได้หญิงสาวนอนหลับไปด้วยความอ่อนเพลียจากการโดนกระหน่ำทั้งคืนแม้จะพบความหฤหรรษ์อย่างมาก แต่อาการปวดร้อนท้องและเจ็บแสบในร่องรูจากการเสียดสีโดยของใหญ่ยังคงสร้างความกังวลให้แก่ร่างบางสองหนุ่มตื่นขึ้นก่อนอย่างสดชื่น พวกเขาเตรียมตัวออกเดินทางไปยังบ้านของเพื่อนอีกคนซึ่งนัดแนะจะกลับไปที่กองทัพด้วยกันในเมืองข้างๆอาเถาขอตามไปด้วยโดยอ้างว่าไม่มีเรื่องสำคัญที่บ้านแล้วจึงพร้อมออกเดินทางกลับไปกับหวังซูเหวินขบวนเดินทางจึงมีรถม้าตรงกลางโดยมีหวังซูเหวินและอาเถาขี่ม้าขนาบข้างมาพวกเขามาถึงบ้านของอาซุนเมื่อตอนใกล้ค่ำ สี่ชายหนุ่มนั่งลงร่ำสุราอย่างคึกคัก ขณะส่งหวังเข่อซิงเข้าไปนอนพักใ
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบสี่ ลักลอบ (NC)
ตอนที่สิบสี่ ลักลอบ “นางเป็นเมียของพวกเรา” หวังซูเหวินเอ่ยบอกขณะกายยังโยกแท่งปูดโปนมุดเข้ามุดออกโดยไม่ออมแรง “เมียเจ้าช่างงดงามเย้ายวนยิ่งนัก ขอข้านั่งดูด้วยได้หรือไม่” อาเถานั่งลงมองภาพการร่วมรักตรงหน้าโดยไม่ฟังคำอนุญาต หวังซูหลายแม้ไม่ยินยอมแต่ด้วยกำลังสุขสันต์จึงได้แต่ขยับสะโพกโยกร่างไปตามห้วงแห่งราคะร้อน เอวหนาโหมกระหน่ำอย่างบ้าคลั่งกระแทกกระทั้นถล่มร่องเสียวอย่างสาแก่ใจ หวังเข่อซิงถูกพวกเขากระหน่ำความเสียวซ่านจนไม่อาจเอ่ยปากห้ามอันใด ภายในร่องรูทั้งสองร้อนวูบวาบราวมีเปลวไฟแผดเผา ปากเล็กเพียงส่งเสียงกรีดร้องก็เหนื่อยหอบแทบขาดใจตายแล้ว สองแรงแข็งขันตอกทิ่มบีบเคล้นจนร่างบางเต็มไปด้วยร่องรอยแดงก่อนจะถึงฝั่งปรารถนาไปเกือบพร้อมกันหวังเข่
พี่ชายเจ้าขาอย่ารังแกน้องเลย ตอนที่สิบสาม ไปอยู่ชายแดน2 (NC3P)
ตอนที่สิบสาม ไปอยู่ชายแดน ผู้เป็นมารดาคอยดูแลบุตรสาวอย่างดีจนถึงเมืองขุ่ยจึงจำต้องจากลาทั้งน้ำตาพร้อมคำฝากฝังบุตรสาวหวังซูหลายรีบส่งห่อผ้าซึ่งจัดเตรียมไว้ให้อดีตอนุของบิดาระหว่างรับปาก“อย่าได้กล่าวเช่นนั้น อาซิงคือเมียของเรา พวกเราย่อมต้องดูแลนางอย่างดี ท่านน้าจู ในนี้คือเงินทองของพวกเราพี่น้อง อย่าได้นับว่าเป็นสินสอดด้วยช่างน้อยนิดเหลือเกิน ขอท่านน้าจูคิดว่าพวกเราหมั้นหมายอาซิงเอาไว้ก็แล้วกัน คราวหน้าพวกเราจะนำสินสอดมาให้อย่างสมน้ำสมเนื้อแน่นอน”หวังเข่อซิงมองมารดาเดินจากไปอย่างเลื่อนลอยก่อนจะหลับไปอีกครั้งโดยแทบไม่รู้ตัวหญิงสาวเริ่มมีอาการดีขึ้นจากการประคบประหงมดูแลของพี่น้องทั้งสอง เมื่อพวกเขาเดินทางมาถึงกลางทางแล้ว“พวกเราอยู่ที่ไหนหรือเจ้าคะ พี่รอง”“พวกเราอยู่ที่เมืองฝานแล้ว พี่ใหญ่จะแวะพักที่บ้านของเพื่อนสนิทคนหนึ่ง เดิมทีพวกเขานัดแนะกลับไปที่กองทัพด้วยกัน แต่พี่ใหญ่มาเร็วเกินไปจึงคิดแวะบอกกล่าวเสียหน่อย”“พวกเราจะไปอยู่ที่ชายแดนจริงหรื
You May Also Like
ทวงแค้นข้ามกาลเวลา
ชาไทยเย็น34.9K viewsท่านอ๋องกับพระชายาพาลูกหนีภัยธรรมชาติ
หลันซานอวี่147.2K viewsคุณหนูบอบบางเยี่ยงข้าจะสังหารผู้ใดได้
ไห่ถาง28.7K viewsยอดหมอหญิงทะลุห้วงเวลา
กานเฟย853.6K viewsหวนกลับมาครานี้ ข้าจะร้ายกาจยิ่งกว่าเดิม
ดอกไม้หนาม131 views1888 แด่ชีวิตดั่งฝัน ปลิดปลิวดั่งสายรุ้ง
Akasha 188 viewsทะลุมิติมาช่วยสวามีในอนาคต
นรกสร้าง212 viewsริษยา
moonlight -mini455 views
